1956/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1956 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1956/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 17 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΗ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΕΤΑΛΛΟΥΡΓΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΑΡΚΟ" που εδρεύει στο Μαρούσι, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Ματθαίο.

Της αναιρεσιβλήτου: Εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "ΝΤΑΪΑΜΟΝΤΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΕΠΕ", που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-3-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πειραιά. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4781/2011 του ίδιου Δικαστηρίου και 644/2013 του Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-9-2013 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού, ανέγνωσε την από 6-3-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι εκ του άρθρου 559 αρ.1 και 19 Κ.Πολ.Δ λόγοι αναίρεσης και να απορριφθεί ο εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2, 4 και 576 παρ.1 έως 3 Κ.Πολ.Δ, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και, αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι. Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της από 23-9-2013 αίτησης αναίρεσης η αναιρεσίβλητη δεν εκπροσωπήθηκε με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο, αν και κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστεί στην παρούσα δικάσιμο, όπως αυτό προκύπτει από την 9709/30-10-2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο της Αθήνας Μ. Γ. και τις συνημμένες σ' αυτή με ημερομηνία 30-10-2013 απόδειξη παραλαβής αντιγράφου από τον αξιωματικό υπηρεσίας του ΑΤ Δημ. Θεάτρου και βεβαίωση από τον υπάλληλο των Ε.Λ.Τ.Α. Πειραιά (κεντρικό κατάστημα). Πρέπει, επομένως, να προχωρήσει η συζήτηση σαν να είναι παρόντες όλοι οι διάδικοι.

ΙΙ) Με την από 23-9-2013 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 644/2013 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, με την οποία απορρίφθηκαν οι από τους διαδίκους ασκηθείσες αντίθετες εφέσεις και επικυρώθηκε η πρωτόδικη 4781/2011 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πειραιώς. Με αυτήν έγινε εν μέρει δεκτή η αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης ως προς το αίτημα αποζημίωσής της λόγω υπαραναμονής του αναφερόμενου σ' αυτή πλοίου και αναγνωρίστηκε η υποχρέωση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας (κατόπιν μετατροπής του αιτήματος σε αναγνωριστικό) να της καταβάλει το ποσό των 43.200 ευρώ εντόκως. Η υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 Κ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ).

ΙΙΙ) Κατά το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ αναίρεση χωρεί, αν η απόφαση του δικαστηρίου της ουσίας δεν έχει νόμιμη βάση, και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ανεπάρκεια αιτιολογιών, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει όταν δεν προκύπτουν από την απόφαση σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμον αναγκαία για την στοιχειοθέτηση στη συγκεκριμένη περίπτωση του κανόνος ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε ή όταν η απόφαση έχει ελλείψεις, όσον αφορά τον νομικό χαρακτηρισμό των κρίσιμων περιστατικών που έγιναν δεκτά. Αντιφατικότητα δε αιτιολογιών υπάρχει, όταν εξ αιτίας της δεν προκύπτει ποια πραγματικά περιστατικά δέχθηκε το δικαστήριο για να στηρίξει το διατακτικό, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί αν σωστά εφάρμοσε τον Νόμο. Η αντιφατικότητα ή ανεπάρκεια πρέπει να έχει σχέση με ουσιώδεις ισχυρισμούς και κεφάλαια παροχής έννομης προστασίας και επιθετικά ή αμυντικά μέσα και όχι με την επιχειρηματολογία των διαδίκων ή του δικαστηρίου, ούτε την εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή διατυπώνεται σαφώς (Ολ. ΑΠ 24/1992, Ολ. ΑΠ 1/1999).

ΙV) Εν προκειμένω, το Εφετείο δέχθηκε τα εξής: "Η ενάγουσα, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο των υπηρεσιών διαχείρισης, φόρτωσης, εκφόρτωσης και αποθήκευσης υλικού (υπηρεσίες "logistics") καθώς και στον τομέα των διαμεσολαβητικών και διαμεταφορικών υπηρεσιών, ανακηρύχθηκε τελευταία μειοδότρια σε διαγωνισμό, που πραγματοποίησε το Σεπτέμβριο του 2006 η εναγομένη, η οποία αποτελεί ανώνυμη εταιρία συμφερόντων του Ελληνικού Δημοσίου με αντικείμενο δραστηριότητας την εξόρυξη μεταλλευμάτων και λιγνίτη καθώς και την εμπορική εκμετάλλευση μεταλλείων και ορυχείων.

Ειδικότερα, η ενάγουσα ανέλαβε, στο πλαίσιο του ανωτέρω διαγωνισμού, την παροχή διαμεσολαβητικών υπηρεσιών, ήτοι την ανεύρεση του απαιτούμενου εξοπλισμού και της απαιτούμενης υποδομής για την αποθήκευση, διαχείριση, φόρτωση, θαλάσσια μεταφορά, εκφόρτωση και χερσαία μεταφορά μεταλλεύματος σιδηρονικελίου από το Αλί Αγά (Aliaga) της Τουρκίας στις εγκαταστάσεις της εναγομένης στη Λάρυμνα Φθιώτιδας.

Κατόπιν δε της ανάδειξης αυτής - ενάγουσας- ως μειοδότριας, υπεγράφη μεταξύ των διαδίκων το από 18.1.2007 ιδιωτικό Συμφωνητικό. Βάσει αυτού, η ενάγουσα αναλάμβανε με φορτωτικά και μεταφορικά μέσα της επιλογής της, να μεταφέρει από το λιμένα φόρτωσης Αλί Αγά (Aliaga) της Τουρκίας στο λιμένα της Λάρυμνας (εκφόρτωση πλοίων στην προβλήτα "ΤΙ") και από το τελευταίο στις πλατείες Α' Υλών και πλατείες Βουνού, οι οποίες βρίσκονταν στις εγκαταστάσεις του Μεταλλουργικού Εργοστασίου Λάρυμνας, σε απόσταση 1.000 και 2.000 μέτρων από το λιμένα αντίστοιχα, ποσότητα 170.000 τόνων μεταλλεύματος σιδηρονικελίου, με δυνατότητα απόκλισης 16.000 τόνων άνω ή κάτω της ως άνω συμφωνηθείσας ποσότητας, κατανεμόμενη σε περίπου 16.000 τόνους μηνιαίως, χωρίς η τελευταία να αποτελεί εγγυημένη ποσότητα.

Περαιτέρω, συμφωνήθηκε, ότι η ενάγουσα θα έπρεπε να είχε ολοκληρώσει τη διαδικασία χερσαίας και θαλάσσιας μεταφοράς της προαναφερθείσας ποσότητας μεταλλεύματος μέχρι και τις 31.8.2007, με δυνατότητα συμβατικής παράτασης της ισχύος της συμβάσεως για δώδεκα επιπλέον μήνες, η δε αμοιβή της τελευταίας συμφωνήθηκε για μεν το στάδιο της θαλάσσιας μεταφοράς στο ποσό των 10,90 δολλαρίων ανά μεταφερόμενο τόνο, για το στάδιο της χερσαίας μεταφοράς στο ποσό των 0,85 ευρώ ανά μεταφερόμενο τόνο (πλέον Φ.Π.Α).

Πέραν δε των ανωτέρω, συμφωνήθηκε ρητώς ότι, η ποσότητα του φορτίου και η ημερομηνία φόρτωσης για κάθε μεταφορά θα συμφωνούνταν έγκαιρα μεταξύ των διαδίκων (όρος με αριθμό 6.1 του ανωτέρω συμφωνητικού), ότι ο ανάδοχος (ενάγουσα) υποχρεούται να ειδοποιεί την εταιρεία (εναγομένη) αμέσως μόλις το πλοίο αναχωρεί φορτωμένο, σύμφωνα με τη φορτωτική (Bill of loading) από το λιμένα Aliaga μέσω e-mail ή fax από το πλοίο ή το γραφείο του (όρος με αριθμό 6.9 του ανωτέρω συμφωνητικού) ότι ο ανάδοχος (ενάγουσα) υποχρεούται να ειδοποιεί την Εταιρία (εναγομένη) για την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι εκφόρτωσης, είκοσι τέσσερις (24) ώρες πριν τον κατάπλου μέσω e-mail ή fax από το πλοίο ή το γραφείο του (όρος με αριθμό 6.10 του ίδιου συμφωνητικού) και ότι η εναγομένη θα χρεωνόταν με αποζημίωση υπεραναμονής (σταλίες) ύψους 150 ευρώ ανά ώρα (3.600 ευρώ ημερησίως), για τυχόν καθυστερήσεις σύμφωνα με το ρυθμό φόρτωσης-εκφόρτωσης ημερησίως, καιρού επιτρέποντος, εξαιρουμένων των αργιών, Σαββάτων και Κυριακών, υπολογιζόμενων δε αυτών (σταλιών) μετά την ολοκλήρωση του χρόνου φόρτωσης και εκφόρτωσης, σύμφωνα με την επιστολή ετοιμότητας (notice of readiness) αλλά και βάσει τηρούμενου δελτίου συμβάντων.

Η διαδικασία μεταφοράς της συμφωνηθείσας ποσότητας μεταλλευμάτων εκ μέρους της ενάγουσας άρχισε στις 12.2.2007, αντιμετώπισε όμως η ενάγουσα προβλήματα και καθυστερήσεις, εξαιτίας εσφαλμένης εκτίμησης των συνθηκών λειτουργίας του λιμένος της Λάρυμνας εκ μέρους των στελεχών της εναγομένης, ειδικότερα δε, σε σχέση με την προβλήτα "Τ1", η οποία μπορούσε να δεχθεί πλοία μέχρι 20.000 τόνους (όπως αυτά που χρησιμοποιούσε η ενάγουσα σύμφωνα με τους όρους και τις προδιαγραφές της επίδικης συμβάσεως) και η οποία όμως (προβλήτα Τ1), δεν ήταν διαθέσιμη σε σταθερή και μόνιμη βάση για τα πλοία που χρησιμοποιούσε η ενάγουσα, λόγω του ότι, τις περισσότερες ημέρες του μήνα ήταν δεσμευμένη από άλλα πλοία.

Πρέπει όμως να λεχθεί, ότι η δεύτερη υπάρχουσα προβλήτα με στοιχεία "Τ2", η οποία είχε τη δυνατότητα να δεχτεί μικρότερα πλοία, πέραν του γεγονότος ότι δεν είχε συμπεριληφθεί στην επίδικη σύμβαση, αυτή ήταν δεσμευμένη, από την ενάγουσα για άλλες μεταφορές που αποτελούσαν αντικείμενο άλλης συμβάσεως που είχε με την εναγομένη.

Περαιτέρω, αποδείχθηκε, ότι στα πλαίσια της υλοποίησης της σχετικής συμβάσεως των διαδίκων, η ενάγουσα χρησιμοποίησε, στα τέλη Μαΐου του 2007, το πλοίο (M/V) "H.", το οποίο είχε χρονοναυλώσει έως και τον Νοέμβριο του 2007 για δύο ταξίδια μηνιαίως με ναύλο 9 δολλάρια ανά τόνο, προκειμένου αυτό να μεταφέρει 8.600 τόνους λατερίτη (nickel ore) από την Τουρκία στη Λάρυμνα.

Ειδικότερα, κατόπιν σχετικής ενημέρωσης της εναγομένης, το ανωτέρω πλοίο προσέγγισε στις 31.5.2007, έμφορτο, την προβλήτα εκφόρτωσης "Τ1", χορηγήθηκε δε την ίδια ημέρα και επιστολή ετοιμότητας εκφόρτωσης. Η εναγομένη όμως αρνήθηκε την πραγματοποίηση της εκφόρτωσης του πλοίου, δίνοντας οδηγίες στον πλοηγό να αγκυροβολήσει το πλοίο εκτός της ανωτέρω προβλήτας, επικαλούμενη την επικείμενη άφιξη, μετά από 30 ώρες και ειδικότερα την 1.6.2007, του πλοίου "O.

P.", το οποίο θα εκφόρτωνε στην προβλήτα "ΤΙ" ποσότητα 50.000 τόνων μεταλλεύματος. Στις 30.5.2007 η ενάγουσα είχε αποστείλει στην εναγομένη ηλεκτρονική επιστολή (e-mail) στην οποία ανέφερε, ότι το πλοίο της "H." είχε τη δυνατότητα, μέχρι την άφιξη του πλοίου "O. P." να ξεφορτώσει στην προβλήτα "Τ1" περίπου το 80% του φορτίου του και ταυτόχρονα ελευθερώνοντας χώρο από την προβλήτα "ΤΙ" μετά την 18:00' ώρα και με κατάλληλη μετακίνηση αυτού (πλοίου H.) η προβλήτα "Τ1" θα μπορούσε να δεχθεί για εκφόρτωση και τα δύο πλοία (H.

και O. P.) χωρίς να δημιουργηθεί κανένα πρόβλημα. Η εναγομένη όμως επέμεινε στην άρνησή της και δεν επέτρεπε στο πλοίο H. να εκφορτώσει το μετάλλευμα στην προβλήτα "Τ1". Η ενάγουσα στην συνέχεια (31.5.2007) απέστειλε στην εναγομένη νέα ηλεκτρονική επιστολή (e-mail) με την οποία διαμαρτυρόταν για την στάση της εναγομένης και την καθιστούσε υπεύθυνη για κάθε οικονομική της επιβάρυνση ή απώλειά της, από την άρνησή της, να της επιτρέψει να εκφορτώσει στο λιμάνι της Λάρυμνας.

Λόγω δε της μη παρεχόμενης άδειας προς εκφόρτωση εκ μέρους της εναγομένης, το πλοίο (M/V) "H." παρέμεινε σε αγκυροβόλιο αναμονής (ράδα) μέχρι τις 11.6.2007, ήτοι επί 12 εικοσιτετράωρα, οπότε και επετράπη από την εναγόμενη η εκφόρτωση του μεταλλεύματος, με αποτέλεσμα να υποστεί η ενάγουσα ζημία, λόγω της υπεραναμονής του ανωτέρω πλοίου σε αγκυροβόλιο αναμονής (ράδα) στο λιμένα της Λάρυμνας, η οποία ανέρχεται στο συνολικό ποσό των 41.951,39 ευρώ το οποίο, αυτή κατέβαλε στην εκναυλώτρια του πλοίου.

Σύμφωνα όμως με τον όρο 6.4 του από 18.1.2007 ιδιωτικού συμφωνητικού των διαδίκων η ενάγουσα δικαιούται ως ημερήσια αποζημίωση υπεραναμονής το ποσό των 3.600 ευρώ, και επί 12 ημέρες καθυστέρησης το συνολικό ποσό των 43.200 ευρώ, όπως ορθά έκρινε και το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και το οποίο πρέπει ν' αναγνωρισθεί ότι είναι υποχρεωμένη, να καταβάλει η εναγομένη στην ενάγουσα, λόγω υπερημερίας αυτής, ως προς την παρεπόμενη υποχρέωση της, για παροχή άδειας εκφόρτωσης του ανωτέρω πλοίου.

Η εναγομένη-εκκαλούσα ισχυρίζεται, με το μοναδικό λόγο έφεσής της, ότι αυτή δεν οφείλει κανένα ποσό, λόγω υπεραναμονής, διότι η ενάγουσα-εφεσίβλητη δεν συμμορφώθηκε προς τις διατάξεις του άρθρου 6.1., 6.9 και 6.10 του μεταξύ τους ισχύοντος ιδιωτικού συμφωνητικού και ειδικότερα δεν συμφώνησαν έγκαιρα από κοινού για τη μεταφορά, δεν την ειδοποίησε από το λιμένα Aliaga μόλις το πλοίο ανεχώρησε και δεν την ειδοποίησε για την άφιξη του πλοίου στο λιμάνι εκφόρτωσης είκοσι τέσσερις (24) ώρες πριν από τον κατάπλου, μέσω e-mail ή fax από το πλοίο ή το γραφείο της.

Για τον ανωτέρω ισχυρισμό της εναγομένης πρέπει να λεχθούν τ' ακόλουθα: Η συνεργασία των διαδίκων όπως προαναφέρθηκε, ξεκίνησε με προβλήματα, αφού αυτοί, δεν αποφάσιζαν από κοινού, σύμφωνα με τον όρο 6.1 του μεταξύ τους ισχύοντος συμφωνητικού, την κάθε μεταφορά, αλλά η εναγομένη έδινε τη συναίνεση της για το πότε το λιμάνι της Λάρυμνας και ειδικότερα η προβλήτα "Τ1", ήταν διαθέσιμη για να γίνει η κάθε μεταφορά....

Επομένως η ενάγουσα δεν παρέβη τον όρο 6.1 του συμφωνητικού, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγομένη. Επιπλέον, η ενάγουσα είχε ειδοποιήσει την εναγομένη για την ένδικη μεταφορά ενώ, επιπλέον υπήρχε η δυνατότητα να γίνει η εκφόρτωση του 80% του φορτίου του πλοίου "H." στην προβλήτα "ΤΙ", πριν την άφιξη του πλοίου "O.

P." στην προβλήτα "Τ1". Επομένως η ενάγουσα δεν παρέβη τους όρους του συμφωνητικού, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη, η οποία περιήλθε από 31.5.2007 και για 12 ημέρες, σε κατάσταση υπερημερίας ως προς την παροχή αδείας για την εκφόρτωση του ανωτέρω φορτίου, όπως ορθά έκρινε και το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και ως εκ τούτου, πρέπει ν' απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμος ο μοναδικός λόγος της ανωτέρω έφεσης και συνακόλουθα να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη η έφεση".

V) Υπό τις ως άνω παραδοχές το Εφετείο διέλαβε ελλιπείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα του περιεχομένου των διαμορφωθέντων μεταξύ των διαδίκων με την πάροδο του χρόνου συμβατικών όρων, καθώς και ως προς την δυνατότητα εκφόρτωσης του πλοίου "H.", άμα τη αφίξει του στο λιμάνι της Λάρυμνας, και αποφυγής της επικαλούμενης από την αναιρεσίβλητη ζημίας της λόγω της υπεραναμονής του πλοίου σε αγκυροβόλιο αναμονής στον ως άνω λιμένα.

Ειδικότερα, δεχόμενο το Εφετείο ότι : "Η συνεργασία των διαδίκων όπως προαναφέρθηκε, ξεκίνησε με προβλήματα, αφού αυτοί, δεν αποφάσιζαν από κοινού, σύμφωνα με τον όρο 6.1 του μεταξύ τους ισχύοντος συμφωνητικού, την κάθε μεταφορά, αλλά η εναγομένη έδινε τη συναίνεσή της για το πότε το λιμάνι της Λάρυμνας και ειδικότερα η προβλήτα "Τ1", ήταν διαθέσιμη για να γίνει η κάθε μεταφορά (βλ.

καταθέσεις των μαρτύρων αμφοτέρων των διαδίκων στο Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο αλλά και την από 3.7.2007 ηλεκτρονική επιστολή (e-mail) της ενάγουσας προς την εναγομένη). Επομένως η ενάγουσα δεν παρέβη τον όρο 6.1 του συμφωνητικού, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγομένη. Επιπλέον, η ενάγουσα είχε ειδοποιήσει την εναγομένη για την ένδικη μεταφορά..", δεν καθίσταται σαφές πώς διαμορφώθηκε η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία κατά τροποποίηση των συμβατικών όρων και ιδίως του όρου 6.1 του συμφωνητικού, (όπως αυτό αναφέρεται στην απόφαση) σύμφωνα με τον οποίο "η ποσότητα του φορτίου και η ημερομηνία φόρτωσης για κάθε μεταφορά θα συμφωνούνταν έγκαιρα μεταξύ των διαδίκων".

Επίσης, δεχόμενο το Εφετείο ότι : "επιπλέον υπήρχε η δυνατότητα να γίνει η εκφόρτωση του 80% του φορτίου του πλοίου "H." στην προβλήτα "ΤΙ", πριν την άφιξη του πλοίου "O. P." στην προβλήτα "Τ1". Επομένως η ενάγουσα δεν παρέβη τους όρους του συμφωνητικού, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εναγόμενη, η οποία περιήλθε από 31.5.2007 και για 12 ημέρες, σε κατάσταση υπερημερίας ως προς την παροχή αδείας για την εκφόρτωση του ανωτέρω φορτίου ..." δεν καθίσταται σαφές πώς θα αποφευγόταν η ζημία της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης από την καθυστέρηση αναμονής του πλοίου "H." με την εκφόρτωση μόνο του 80% του φορτίου του, δεδομένου ότι και πάλι θα έπρεπε αυτό να παραμείνει στον λιμένα της Λάρυμνας για να γίνει η εκφόρτωση και του υπολοίπου (20%) του φορτίου του.

Έτσι όμως το δικαστήριο κατέστησε αναιρετέα την απόφασή του και, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ, λόγος αναίρεσης, με τον οποίο παραπονείται η αναιρεσείουσα για ελλιπείς αιτιολογίες στην προσβαλλομένη απόφαση, είναι βάσιμος.

Κατόπιν αυτών, πρέπει να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλομένη απόφαση, δηλαδή μόνο κατά το μέρος που αφορά το αίτημα περί αποζημίωσης για υπεραναμονή του πλοίου, παρελκούσης πλέον της έρευνας των εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 8 Κ.Πολ.Δ λόγων αναίρεσης. Στη συνέχεια, πρέπει να παραπεμφθεί δε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 παρ.3 ΚΠολΔ). Επίσης, πρέπει να επιστραφεί στην αναιρεσείουσα το καταβληθέν παράβολο (άρθρο 495 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ, όπως η παράγραφος αυτή προστέθηκε με άρθρο 1 παρ. 2 Ν. 4055/2012 με έναρξη ισχύος 2-4-2012) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, που ηττάται, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ) .

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 644/2013 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς και συγκεκριμένα μόνο κατά το μέρος που αφορά το αίτημα περί αποζημίωσης για υπεραναμονή του πλοίου

Παραπέμπει την υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση κατά το αναιρεθέν μέρος στο ίδιο Εφετείο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Διατάσσει την επιστροφή του παραβόλου στην αναιρεσείουσα

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Ιουλίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Οκτωβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ