Supreme Court dismisses retrial request for new evidence not previously known to the trial judges.

Απόφαση 1954 / 2018 (Ζ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1954/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Z' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αγγελική Αλειφεροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Γεώργα, Δημήτριο Τζιούβα, Ιωάννη Μαγγίνα και Γεώργιο Κόκκορη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Όλγας Σμυρλή, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Αικατερίνης Αναγνωστοπούλου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος K. P. του G., κρατουμένου στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του Α. Μ., που ορίστηκε με την ...2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ. 43-46/2013 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 27 Οκτωβρίου 2017 (υποβληθείσα στις 30 Οκτωβρίου 2017) αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό ...2018.

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Όλγα Σμυρλή, εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καραγιάννη, με αριθμό πρωτ. ....6.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Συμβούλιο Σας σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 527 παρ. 3 Κ.Π.Δ.

την από 30/10/2017 αίτηση του P. K. του G. και V., κρατουμένου στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 43-46/2013 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης και εκθέτω τα εξής : " Κατά το άρθρο 525 παρ.1 του Κ.Π.Δ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το - συμφέρον εκείνου που καταδικάστηκε για κακούργημα ή πλημμέλημα, μόνο στις τέσσερις περιπτώσεις που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο αυτό.

Μεταξύ αυτών είναι και η περίπτωση 2 της παραγράφου 1 του άνω άρθρου, κατά την οποία η διαδικασία επαναλαμβάνεται, αν μετά την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα, άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Κατά την έννοια τής διάταξης αυτής, νέα γεγονότα ή νέες αποδείξεις, θεωρούνται εκείνες που δεν είχαν υποβληθεί στο δικαστήριο που δίκασε και έτσι ήταν άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν προηγουμένως. Νέες αποδείξεις ή γεγονότα μπορεί να είναι οποιεσδήποτε, όπως ένορκες βεβαιώσεις που περιέχουν την εκτός δικαστηρίου μαρτυρία κάποιου (Α.Π, 672/1995 Ποιν.

Χρον. ΜΕ 1247, Α.Π. 1 769/2006) καταθέσεις νέων μαρτύρων, ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης, με την προϋπόθεση όμως ότι οι αποδείξεις αυτές, εκτιμώμενες είτε μόνες είτε σε συνδυασμό με εκείνες που είχαν προσκομιστεί στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, καθιστούν φανερό, σε βαθμό που αγγίζει την βεβαιότητα και όχι απλώς πιθανό, ότι ο καταδικασμένος είναι αθώος ή ότι καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Δεν μπορούν όμως να αποτελέσουν λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα τα οποία δεν ήταν άγνωστα στους δικαστές που εξέδωσαν την καταδικαστική απόφαση, αλλ' αντίθετα ερευνήθηκαν αμέσως ή εμμέσως και απορρίφθηκαν απ' αυτούς, έστω και μετά από εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων που τέθηκαν υπόψη τους, καθώς και εκείνα με τα οποία επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που την εξέδωσαν, εφόσον η αίτηση επανάληψης της διαδικασίας, ως στρεφόμενη εναντίον αμετάκλητης απόφασης, δεν αποτελεί ένδικο μέσο, αλλά έκτακτη διαδικασία (ΑΠ 1086/2009, ΑΠ 1034/2009, ΑΠ 746/2009, ΑΠ 444/2009).

Την σχετική περί αυτού κρίση του σχηματίζει το επιλαμβανόμενο της αίτησης επανάληψης της διαδικασίας αρμόδιο δικαστήριο από την έρευνα των πρακτικών της δίκης που προηγήθηκε και από τα έγγραφα που υπάρχουν στην δικογραφία. Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 1, 3 και 528 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας, υποβάλλεται από τον ίδιο τον καταδικασθέντα ή ορισμένους συγγενείς του, τον συνήγορο του ή τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε, στον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη ή αθώωση απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο (αρμόδιο) Δικαστικό Συμβούλιο ή Δικαστήριο (σε Συμβούλιο) που υπηρετεί, που αποφαίνεται σχετικά, αφού ακούσει τον Εισαγγελέα και τον αιτούντα (καλούμενο προς τούτο).

Κατά τις ίδιες διατάξεις η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 528 παρ.1 εδάφιο β' Κ.Π.Δ μπορεί να διατάξει συμπληρωματική έρευνα για να βεβαιωθούν οι λόγοι της αίτησης.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την από 30/10/2017 αίτηση του ο P. K. του G., κρατούμενος στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 43-46/2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσ/νίκης, δυνάμει της οποίας καταδικάσθηκε για α) ανθρωποκτονία με πρόθεση και β) τεχνητή διακοπή της εγκυμοσύνης (άρθρ. 26§1α, 27§1α, 51,52,59,60,63,65,79,299§1,304§1 του Π.Κ.).

Η απόφαση αυτή κατέστη αμετάκλητη, καθόσον κατά της υπ' αριθμ. 43-46/2013 αποφάσεως Μ.Ο.Ε.Φ. Θεσ/νίκης, κανένα ένδικο μέσο δεν ασκήθηκε εμπροθέσμως (μέχρι την 29/11/2017), ούτε ασκήθηκε αναίρεση από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για τον παραπάνω κατηγορούμενο, όπως προκύπτει από την με αριθμ. πρωτ. .../29-11-2017 υπηρεσιακή βεβαίωση του Εφετείου Θεσ/νίκης (Τμήμα Αρχείου).

Το εκδόν την ανωτέρω απόφαση Μικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσ/νίκης, όπως προκύπτει από το σκεπτικό του, δέχθηκε ότι από τα αποδεικτικά μέσα που μνημονεύει κατά το είδος τους, αποδείχθηκαν, κατά πιστή μεταφορά του ενδιαφέροντος εν προκειμένω τμήματος του σκεπτικού της, τα εξής : " Στην προκειμένη περίπτωση από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας που εξετάστηκαν στο Δικαστήριο τούτο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης, καθώς και των αναγνωσθέντων εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά της δίκης αυτής και την απολογία του κατηγορουμένου στο ακροατήριο, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Ο κατηγορούμενος, ελληνοποντιακής καταγωγής, αλλά γεωργιανός υπήκοος, γνώρισε στην Αθήνα, τον Ιούλιο του 2002 την O. S., ουκρανικής υπηκοότητας και μεταξύ τους δημιουργήθηκε ερωτικός δεσμός. Εξαιτίας του ότι κάποιο κύκλωμα Ελληνοποντίων πίεζε την τελευταία να εκδίδεται για να αποπληρώσει τα έξοδα, στα οποία είχε υποβληθεί για την έλευσή της στην Ελλάδα από την Ουκρανία, ο κατηγορούμενος ανέλαβε να την βοηθήσει υποσχόμενος να καταβάλει στα μέλη του κυκλώματος αυτού το ποσό των 2,000 ευρώ.

Πριν γίνει αυτό πήρε την O. μαζί με τη μητέρα του και την αδελφή της και ήλθαν στην Κατερίνη, όπρυ ζούσε η, σε δεύτερο γάμο ήδη ευρισκόμενη, μητέρα του και όπου εγκαταστάθηκαν και αυτοί. Στην Κατερίνη έζησαν χωρίς να τελέσουν γάμο, για λίγους μήνες και κατά την διάρκεια του χρονικού αυτού διαστήματος ο κατηγορούμενος εργαζόταν και συντηρούσε τις προαναφερόμενες, τρέφοντας μεγάλη αγάπη στην O., που αντίθετα δεν έτρεφε γι' αυτόν τα ίδια αισθήματα.

Τον Ιανουάριο 2003, επειδή το προαναφερόμενο κύκλωμα τους πίεζε για χρήματα, μετά από συμφωνία μεταξύ τους για να αποφύγουν τις συνέπειες της υπόσχεσής του, η O. πήγε στην Πρέβεζα, όπου είχαν μεταβεί για μικρό διάστημα η μητέρα και η αδελφή της και ο κατηγορούμενος αναχώρησε στις 8-3-2003 για την Γ. Αυτός έμεινε εκεί και μάλιστα για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι τον Μάρτιο 2004, φυλακισμένος για κάποιο επεισόδιο, κατά το οποίο πυροβόλησε εναντίον άλλου ατόμου και κατόπιν επέστρεψε στην Κατερίνη.

Κατά τη διάρκεια της απουσίας του η O. S. απέκτησε στις 6-8-2003 την εκτός γάμου θυγατέρα τους, που ονομάστηκε Αθηνά. Κατά την επιστροφή του από τη Γεωργία ο κατηγορούμενος διαπίστωσε ότι η O. είχε δημιουργήσει ερωτικό δεσμό με άλλον άνδρα. Κατόπιν απαιτήσεώς του ο δεσμός αυτός τερματίσθηκε και τον Αύγουστο του 2004 ο κατηγορούμενος με την O.,που κυοφορούσε πλέον το δεύτερο παιδί τους, και τη μικρή Αθηνά μετακόμισαν στη Θεσσαλονίκη, σε υπόγειο διαμέρισμα ευρισκόμενο στους Αμπελοκήπους, στην οδό ....

Ο κατηγορούμενος άρχισε να εργάζεται σε οικοδομές, προκειμένου να ανταπεξέρχεται στα έξοδά τους που όμως δεν μπορούσε να καλύψει έτσι προσπαθούσε να πείσει την O. να εργασθεί κι αυτή, αλλά δεν τα κατάφερνε, με συνέπεια να δημιουργούνται μεταξύ τους φιλονικίες. Εκτός αυτού κατά τις αρχές Νοεμβρίου του ιδίου έτους η O., που ήταν ήδη έγκυος στον όγδοο μήνα της εγκυμοσύνης, άρχισε να ζητεί από τον κατηγορούμενο να της δώσει χρήματα και συγκεκριμένα 2.500 ευρώ, για να επιστρέψει, για πάντα όπως του δήλωνε, μαζί με την Αθηνά στην Ουκρανία, προκειμένου να γεννήσει εκεί το δεύτερο τέκνο τους.

Ο κατηγορούμενος, διαπιστώνοντας ότι η σύντροφος του (που, όπως έκρινε αυτός, ήδη τον υποτιμούσε, θεωρώντας τον ως υποδεέστερο) τον απέρριπτε πλέον οριστικά, επειδή φοβόταν ότι αυτή θα επιτύγχανε να φύγει και θα την έχανε για πάντα, αποφάσισε να την σκοτώσει, αποδεχόμενος ότι θα επερχόταν, αναπόφευκτα ο θάνατος και του κυοφορούμενου εμβρύου.

Πρέπει να λεχθεί ότι αυτός ανησυχούσε από το γεγονός ότι η O., εκβιάζοντάς τον, αρνούνταν να τρέφεται, για να μην αναπτύσσεται το έμβρυο, ενώ εκείνη ήταν στη ζωή. Αυτό σημαίνει ασφαλώς ότι ο κατηγορούμενος αντιλαμβανόταν και αποδεχόταν ότι μετά το θάνατο της O. θα κατέληγε και το έμβρυο. Έτσι, στις 27-11-2004, ημέρα Σάββατο και ώρα 18.00' περίπου πήρε την κόρη του Αθηνά και, προφασιζόμενος ότι η θεία του Λ.

Ι., που διέμενε στην οδό ... επίσης στη Θεσσαλονίκη, ήθελε να της προσφέρει ένα δώρο, την μετέφερε στο σπίτι της τελευταίας, όπου την άφησε, ζητώντας από την εν λόγω θεία του να προσέχει τη μικρή για ένα δίωρο. Κατόπιν επέστρεψε στο σπίτι τους και εκεί, μετά από φραστικό επεισόδιο που είχε με την O. S., όντας σε ήρεμη ψυχική κατάσταση, επιτέθηκε από πίσω εναντίον της και την κτύπησε με σφοδρότητα δύο φορές με ένα ξύλο (μαδέρι) ψηλά στην πλάτη, κοντά στον αυχένα.

Αυτή έπεσε σε ένα σκαλοπάτι στην είσοδο του μπάνιου και από την πτώση αυτή επήλθε ο θάνατος της μετά από επιθανάτιο ρόγχο, γεγονός που ο κατηγορούμενος διαπίστωσε αμέσως. Μετά ο κατηγορούμενος μετέφερε το θύμα στο διπλανό δωμάτιο και εκεί, χρησιμοποιώντας ένα επίπεδο ξύλο που χρησιμοποιούσε για την κατάτμηση κρέατος και ένα μικρό τσεκούρι την αποκεφάλισε και απέκοψε τα άνω άκρα της στο ύψος των καρπών, έτσι ώστε, αν αποκαλύπτονταν το πτώμα, να μην ήταν δυνατή η αναγνώριση του.

Στη, συνέχεια τοποθέτησε το κεφάλι και τα άνω άκρα σε μια πλαστική σακούλα και το υπόλοιπο σώμα σε μαύρες σακούλες απορριμμάτων, κατόπιν δε σε χαρτοκιβώτιο θερμάστρας υγραερίου και, τέλος, το χαρτοκιβώτιο αυτό το τοποθέτησε σε άλλες σακούλες χρώματος μπλε. Με τη βοήθεια δύο γειτόνων του τοποθέτησε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου το χαρτοκιβώτιο και στο πάτωμα της θέσης του συνοδηγού την άλλη σακούλα και μετά πήγε στο σπίτι της θείας του.

Εκεί ζήτησε απ' αυτήν να κρατήσει και άλλο το παιδί, αλλά όταν εκείνη αρνήθηκε, επειδή ήταν ανήσυχο, το επιβίβασε στο κάθισμα του συνοδηγού και αναχώρησε προς την Κατερίνη. Όταν έφθασε στη γέφυρα του ποταμού Αλιάκμονα, ανέκοψε ταχύτητα και έριξε τη σακούλα με τα αποκομμένα μέλη του θύματος στο ποτάμι. Από τότε αυτά δεν έχουν ανευρεθεί.

Κατόπιν συνέχισε και έφθασε κατά τις 02.00' το πρωί στον ..., όπου μετέβη στον παλαιό σκουπιδότοπο, ο οποίος χρησιμοποιείται πλέον για εναπόθεση μπάζων, παλαιών ειδών κλπ., και εκεί άφησε το χαρτοκιβώτιο με το σώμα του θύματος. Ακολούθως, μετέβη στην κατοικία της μητέρας του, όπου διανυκτέρευσε και το πρωί της άλλης ημέρας άφησε την Αθηνά και επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, στην κατοικία του, την οποία κατοικία προσπάθησε να καθαρίσει από τα αντικείμενα που είχε χρησιμοποιήσει και τα αίματα.

Στις 11-12-2004 δύο άτομα ρουμανικής υπηκοότητας ανακάλυψαν τυχαία το πτώμα του θύματος στον σκουπιδότοπο και ειδοποίησαν την αστυνομία, που στις 18-12-2004, μετά από έρευνες, με βάση μία ουλή που υπήρχε στην αριστερή καστροκνήμη του θύματος, οδηγήθηκε στον κατηγορούμενο, που ήταν γνωστό ότι ήταν σύντροφος της.

Όλες τις πράξεις αυτές τις ομολόγησε ο κατηγορούμενος εκ των υστέρων, τις τέλεσε δε έχοντας πλήρη ικανότητα να αντιληφθεί το άδικο αυτών σε ήρεμη ψυχική κατάσταση και χωρίς να τελεί σε νοσηρή διατάραξη των πνευματικών του λειτουργιών, όπως ισχυρίζεται. Στην κρίση αυτή άγεται το δικαστήριο από το ότι αυτός, καθόλο το χρονικό διάστημα από την αναχώρησή του (για να μεταφέρει τη θυγατέρα του Αθηνά) μέχρι τη μετάβασή του στο σπίτι της μητέρας του και κατά την προσπάθειά του να καθαρίσει την κατοικία του, ενεργούσε με μεθοδικότητα, ακρίβεια και ψυχραιμία κινήσεων, σε σημείο που να μην κινήσει τις υποψίες των παραπάνω προσώπων, που έτυχε να συναντήσει και μάλιστα με μεσολάβηση ελάχιστου για τέτοιες πράξεις χρονικού διαστήματος, ώστε να μη γίνουν αντιληπτές από τα ανωτέρω άτομα, Σημειωτέον, ότι ο ιατρός - ψυχίατρος Π.

Λ., που κατόπιν αιτήματος του εξετάστηκε ως μάρτυρας και που παρακολουθεί την κατάσταση του κατηγορουμένου και βεβαίωσε για την, κατ' αυτόν, ύπαρξη προβλήματος στην ψυχική υγεία τούτου, κατέθεσε ακόμη χαρακτηριστικά πως ο κατηγορούμενος "θα μπορούσε να αντιληφθεί ότι η πράξη του ήταν άδικη". Ανεξάρτητα απ αυτά, όσον αφορά το, κατά τα ειπωθέντα από τον ίδιο μάρτυρα, κίνητρο του κατηγορουμένου για τη διάπραξη των πράξεων αυτών, που προβάλλεται για να πεισθεί το δικαστήριο για την ύπαρξη της νοσηρότητας κατά το χρονικό εκείνο σημείο, ότι δηλαδή ενήργησε έτσι από αγάπη για το κυοφορούμενο που κινδύνευε από τις ενέργειες της κυοφορούσας και ότι κατ' αυτό τον τρόπο θα το προστάτευε, δεν προέκυψε κανένα στοιχείο αγάπης, αλλά ούτε καν ενδιαφέροντος αυτού για το κυοφορούμενο τέκνο του, εξ αυτού δε κυρίως το δικαστήριο δεν πείθεται ότι οι ως άνω πράξεις μπορεί να έγιναν από αγάπη αυτού στο αγέννητο αυτό τέκνο του.

Τέλος, ως προς το ατύχημα και τις σωματικές κακώσεις που είχε υποστεί αυτός κατά το έτος 2000 και που δεν αμφισβητούνται, δεν μπορεί επίσης να γίνει λόγος ότι συνετέλεσαν στο να διαταραχθούν οι πνευματικές λειτουργίες του κατηγορουμένου, ενόψει του ότι κατά το μεσολαβήσαν διάστημα από το 2000 έως το 2004 δεν προέκυψαν στοιχεία από συμπεριφορές του, που να ενισχύουν την εκδοχή αυτή.

Αντιθέτως ο κατηγορούμενος, που δεν είχε κανένα πρόβλημα ψυχικής υγείας πριν το 2000, από το 2002 ως το 2004 ζούσε μια φυσιολογική ζωή (συγκατοικούσε με το θύμα και είχε κανονικές σχέσεις μαζί του, ενώ εργαζόταν ως οικοδόμος και συντηρούσε τον εαυτό του και το θύμα, όπως προλέχθηκε), είχε δε προαποφασίσει μεθοδικά την τέλεση της ανθρωποκτονίας και, αφού προσπάθησε να προστατεύσει την ανήλικη θυγατέρα του Αθηνά, που την μετέφερε, όπως προλέχθηκε, στη θεία του, τέλεσε τις ως άνω πράξεις λαμβάνοντας σχετικές πριν και μετά προφυλάξεις για να μην τον αντιληφθούν, ενώ συμπεριφέρθηκε ως φυσιολογικός άνθρωπος στους αστυνομικούς που τον ανέκριναν προανακριτικά, αφού ο εν λόγω κατηγορούμενος περιγράφει με ηρεμία, σαφήνεια και ακρίβεια τα περιστατικά και τις συνθήκες τέλεσης των άνω πράξεων στην από 19-12-2004 προανακριτική κατάθεσή του ενώπιον των αστυνόμων Α.

Κ. και Α. Τ. Τέλος ο ορισθείς πραγματογνώμων Α. Τ., με την λεπτομερή και εμπεριστατωμένη 7σέλιδη σχεδόν έκθεσή του, μετά λόγου γνώσεως συμπεραίνει ότι ο κατηγορούμενος κατά το κρίσιμο χρονικό σημείο ήταν καταλογιστέος. Σε αντίθετο συμπέρασμα δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο η σύντομη -μικρότερη της μιας σελίδας- έκθεση του ψυχιάτρου - πραγματογνώμονα Γ.

Δ.,ο οποίος χωρίς ν' απαντά ευθέως στο τεθέν σ' αυτόν ερώτημα αν ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε διατάραξη των πνευματικών του λειτουργιών, καταγράφει ότι αυτός όποτε επιθυμεί απαντά στις ερωτήσεις και συνομιλεί με τους άλλους, θεωρώντας τον ως άτομο μειωμένης κρίσης και καταλογισμού. Μετά ταύτα το Δικαστήριο πείθεται ότι ο κατηγορούμενος, τόσο κατά την τέλεση της πράξης, όσο και σήμερα, είναι πλήρως καταλογιστέος.

Συνακόλουθα, ο κατηγορούμενος πρέπει να κηρυχθεί, ομόφωνα, ένοχος των πράξεων της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και της τεχνητής διακοπής εγκυμοσύνης, όπως του αποδίδονται, απορριπτομένων των σχετικών αυτοτελών ισχυρισμών του.".

Ήδη με την κρινόμενη από 30/10/2017 αίτησή του, ο ανωτέρω καταδικασθείς, επικαλούμενος την διάταξη του άρθρου 525 παρ. 1 περίπτ. 2 του Κ.Π.Δ., ζητεί την προς το συμφέρον του επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση της προαναφερθείσας υπ' αριθμ. 43-46/2013 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσ/νίκης, εκθέτοντας σ' αυτό ότι κατά την εκδίκαση της υπόθεσής του "έπασχε από σχιζοφρένεια και είχε κενά μνήμης με αποτέλεσμα να μην καταθέσει όσα γνώριζε για την υπόθεση της συζύγου του και για τα ακριβή περιστατικά της πράξης στην οποία διέπραξε και ότι το τελευταίο χρονικό διάστημα μετά από παρακολούθηση και φαρμακευτική αγωγή έχει συνηδητοποιήσει την πράξη του και έχουν επανέλθει στη μνήμη του όλα τα γεγονότα που συνέβησαν πριν και μετά την τέλεση της πράξης του, τα οποία δεν ήταν δυνατόν να θυμηθεί και να καταθέσει.....".

Για την αποδοχή της αίτησής του αυτής επικαλείται ως νέα στοιχεία : α) το από 3-8-2000 εξιτήριο και ενημερωτικό σημείωμα του Περιφερειακού Γενικού Νοσοκομείου Θεσ/νίκης Α.Χ.Ε.Π.Α., στο οποίο αναφέρεται ως τελική διάγνωση ότι εμφανίζει "κλειστή κάκωση κεφαλής-θλαστικά τραύματα κεφαλής-(Α9) αντιβραχίου-Οργανικό Ψυχοσύνδρομο (και συνιστάται) συντηρητική αντιμετώπιση" και β) βεβαίωση νοσηλείας με αρ.

Πρωτ. .../20-7-2000 του Γ.Π.Ν.Θ. ΑΧΕΠΑ (Μ.Ε.Θ Α.) προς το Τ.Ο.Τ.Α. Θεσ/νίκης, στο οποίο αναφέρεται ότι "ο Π. Χ. του Γ., ετών 19, εισήχθη στη ΜΕΘΑ στις 9/7/2000 με κρανιοεγκεφαλική κάκωση (κεφαλαιμάτωμα ινιοβρεγματικά....) θλαστικά τραύματα προσώπου, τριχωτού κεφαλής, αριστερού γόνατος και αριστερού αντιβραχίου.".

Από την εκτίμηση όμως των πιο πάνω "νέων στοιχείων" δεν καθίσταται φανερό ότι ο αιτών είναι αθώος των πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε ή ότι καταδικάστηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Εξάλλου, ούτε ο ίδιος ο αιτών την επανάληψη της διαδικασίας ισχυρίζεται ότι είναι αθώος ή ότι καταδικάσθηκε, για εγκλήματα βαρύτερα από εκείνα που πραγματικά τέλεσε, ούτε αναφέρει ποια ακριβώς νέα περιστατικά "επανήλθαν στη μνήμη του", που να καθιστούν πρόδηλη την αθωότητά του. Εξάλλου, ο ισχυρισμός περί προβλημάτων ψυχικής υγείας του αιτούντος, κατά το χρόνο τελέσεως των αξιόποινων πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε, εξετάσθηκε από το Μεικτό Ορκωτό Εφετείο Θεσ/νίκης, το οποίο εξέδωσε την με αριθμό 43-46/2013 απόφασή του, της οποίας ζητεί ούτος την επανάληψη της διαδικασίας, ερευνήθηκε εκτενέστατα από αυτό και αποφάνθηκε με ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ότι κατά τον χρόνο τελέσεως των πράξεων, όσο και κατά την εκδίκασή τους ενώπιον του, ως δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος (ήδη αιτών την επανάληψη της διαδικασίας) ήταν πλήρως καταλογιστέος, (βλ. Πρακτικά και σκεπτικό της εν λόγω αποφάσεως).

Είναι προφανές ότι με την επίκληση των ως άνω λόγων επανάληψης διαδικασίας, επιδιώκεται ο από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχος της προσβαλλόμενης απόφασης, με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που την εξέδωσαν, ο οποίος όμως (επανέλεγχος) είναι ανεπίτρεπτος.

Επειδή κατ' ακολουθία των ανωτέρω, τα φερόμενα ως προκύψαντα νέα στοιχεία δεν καθιστούν πρόδηλη την αθωότητα του αιτούντος και συνεπώς η κρινόμενη αίτησή του θα πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, να καταδικασθεί δε αυτός στην δικαστική δαπάνη, σύμφωνα με το άρθρο 583 ιδίου κώδικα. Για τους λόγους αυτούς - Προτείνω: 1) Να απορριφθεί η από 30/10/2017 αίτηση του P. K. του G. και V., κρατουμένου στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε αμετάκλητα με την έκδοση σε βάρος του της υπ' αριθμ. 43-46/2013 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης και 2) Να καταδικασθεί ο αιτών στη δικαστική δαπάνη της προκείμενης διαδικασίας". Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Παναγιώτης Καραγιάννης

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση, τον ίδιο τον αιτούντα και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις αναφερόμενες πέντε περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και η αποκάλυψη, μετά την οριστική καταδίκη του, νέων - άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότων ή αποδείξεων, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Ως νέα γεγονότα ή νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται συμβάντα εξωτερικά και δεκτικά απόδειξης ή αποδεικτικά στοιχεία που υπήρχαν πριν ή προέκυψαν μετά την έκδοση της αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης, τα οποία δεν είχαν τεθεί υπόψη και γι' αυτό δεν αξιολογήθηκαν από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση αυτή και τα οποία καθιστούν φανερό (και όχι απλώς πιθανό) ότι, αν είχαν τότε τεθεί υπόψη και αξιολογηθεί, λόγω της σημαντικής αποδεικτικής αξίας και βαρύτητας τους, θα οδηγούσαν, από μόνα τους ή συνδυαστικά με άλλες αποδείξεις που είχαν προσκομιστεί, σε αθώωση του καταδικασμένου ή σε καταδίκη του για έγκλημα ελαφρύτερο από εκείνο, για το οποίο καταδικάστηκε άδικα.

Το δικαστήριο που εκδικάζει την αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας διαμορφώνει τη σχετική κρίση του από τα έγγραφα της δικογραφίας και από την έρευνα των πρακτικών της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση. Οι νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιουδήποτε είδους, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης.

Δεν συνιστούν, όμως, νόμιμο λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, αλλά ερευνήθηκαν άμεσα ή έμμεσα και απορρίφθηκαν από αυτό, καθώς και ισχυρισμοί που επιδιώκουν τον νομικό και ουσιαστικό επανέλεγχο της απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό, που είχε ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας στρέφεται κατά αμετάκλητης απόφασης και δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία.

Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και 528 ΚΠΔ, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή από ορισμένους συγγενείς του ή από τον συνήγορο του ή από τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε προς τον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο), όπου υπηρετεί, το οποίο αποφασίζει για την αίτηση, αφού ακούσει τον εισαγγελέα και τον αιτούντα, ο οποίος καλείται γι' αυτό.

Κατά τις ίδιες διατάξεις, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει, με τρόπο σαφή και ορισμένο, τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την από 27.10.2017 (υποβληθείσα στις 30.10.2017) αίτησή του ο P. K. του G., κρατούμενος στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, ζητεί την επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση σε βάρος του της με αριθμό 43-46/4.2.2013 αμετάκλητης απόφασης του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε για τις αξιόποινες πράξεις α) της ανθρωποκτονίας από πρόθεση σε ισόβια κάθειρξη και β) της τεχνητής διακοπής εγκυμοσύνης σε ποινή κάθειρξης 15 ετών που τελέσθηκαν στη Θεσσαλονίκη στις 27.11.2004.

Με την κρινόμενη αίτηση, που υπέβαλε ο ίδιος ο αιτών στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αυτός αναφέρει κατά λέξη: "...Μετά από τροχαίο ατύχημα το έτος 2000 μου έχουν παρουσιαστεί σοβαρά προβλήματα υγείας. Είχα κενά μνήμης για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα οποία μειώθηκαν σταδιακά. Αντιμετωπίζω ψυχιατρικά προβλήματα, έχω πάθει επιληπτικές κρίσεις και σχεδόν καθημερινά νιώθω έντονο βουητό που με επιβαρύνει.

Παράλληλα κατά το διάστημα της κράτησης και ιδίως από το έτος 2005 διαγνώστηκε από ψυχιάτρους του Ψ.Κ.Κ-όπου τώρα κρατούμαι - ότι πάσχω από σχιζοφρένεια και βρίσκομαι υπό συνεχή παρακολούθηση και ψυχιατρική αγωγή. Αποτέλεσμα των παραπάνω- και κυρίως από διαταραχές μνήμης από τις οποίες έπασχα - ήταν κατά την επιδίκαση της υπόθεσής μου να μην καταθέσω όσα γνώριζα για την υπόθεση της ανθρωποκτονίας της συζύγου μου και για τα ακριβή περιστατικά της πράξης την οποία διέπραξα.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα μετά από συνεχή παρακολούθηση και φαρμακευτική αγωγή, έχω συνειδητοποιήσει την πράξη μου κι έχουν επανέλθει στη μνήμη μου όλα τα γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν και μετά την τέλεση της πράξης μου, τα οποία δεν ήταν τότε δυνατόν να θυμηθώ και να καταθέσω και τα οποία σας καταθέτω ως συνημμένο έγγραφο στην παρούσα αίτησή μου.

Επειδή για τους παραπάνω λόγους η τότε κατάσταση της ψυχικής μου υγείας δεν επέτρεψε να θέσω υπόψη των κ.κ. δικαστών τα πραγματικά γεγονότα της πράξης για την οποία κρίθηκα ένοχος και καταδικάστηκα, παρακαλώ όπως κάνετε δεκτή την παρούσα αίτηση μου και παραγγείλετε την επανάληψη της διαδικασίας προκειμένου να τεθούν υπόψη των κ.κ.

δικαστών άγνωστα γεγονότα τα οποία δεν τέθηκαν υπόψη τους, ώστε οι κ.κ. δικαστές να οδηγηθούν σε ασφαλή και δίκαιη κρίση ...." Πρέπει να σημειωθεί, ότι το Κατάστημα Κράτησης Κορυδαλλού με το υπ' αρ. πρωτ. .../11.10.2018 έγγραφό του, διαβίβασε στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου 1)την επίδικη δικαστική απόφαση. 2)διάφορα ιατρικά έγγραφα (εξιτήρια από το Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης Α.Χ.Ε.Π.Α και από το Ψυχιατρείο Κρατουμένων Κορυδαλλού- γνωματεύσεις-συνταγολόγιο), που αφορούν τη βεβαρημένη ψυχική κατάσταση του αιτούντος, συνεπεία κάκωσης της κεφαλής από τροχαίο ατύχημα το έτος 2000, που του προκάλεσε επιληπτικές κρίσεις, καθώς και 3) πολυσέλιδες ιδιόχειρες σημειώσεις του αιτούντος για τις, κατά την άποψή του, εν γένει συνθήκες του περιστατικού.

Όμως, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της συζήτησης, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη υπ' αρ.43-46/2013 αμετάκλητη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης (σελ. 17), περιλαμβάνονται ως αναγνωστέα και αναγνώστηκαν κατά τη σχετική δίκη, κατά πρόταση του Εισαγγελέα, μεταξύ άλλων, η ενδιαφέρουσα εν προκειμένω από 13-6-2010 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του Α.

Τ. και η όμοια από 26-5-2010 έκθεση ψυχιατρικής πραγματογνωμοσύνης του Γ. Δ., ψυχιάτρων, που ορίσθηκαν από τον αρμόδιο ανακριτή, ενώ, αναγνώσθηκαν και τα εξής έγγραφα, τα οποία προσκόμισε στο Δικαστήριο ο κατηγορούμενος και ήδη αιτών:

1. Η με α/α ...-11-2005 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού - ψυχιάτρου Ε. Φ. του Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού.

2. Η με α/α ...1-2013 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού - ψυχιάτρου Α. Δ. του Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού.

3. Η με α/α ...-7-2006 ιατρική γνωμάτευση του ιατρού - ψυχιάτρου Γ. Δ. του Ψυχιατρείου Κρατουμένων Κορυδαλλού.

Συνεπώς, από την εκτίμηση του περιεχομένου της κρινόμενης αιτήσεως, κατά την συζήτηση της οποίας ο αιτών, κληθείς, παρίστατο με συνήγορο το Δικηγόρο Αθηνών Α. Μ., που είχε ορισθεί με την υπ' αρ....2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου κατά τις διατάξεις περί νομικής βοήθειας, προκύπτει ότι δεν υπάρχει κανένα νέο αποδεικτικό στοιχείο, το οποίο ήταν άγνωστο στους δικαστές που τον καταδίκασαν και το οποίο από μόνο του ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, καθιστά φανερό, ότι ο αιτών είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε. Επομένως με την υπό κρίση αίτηση ο αιτών επιδιώκει ανεπιτρεπτώς τον από ουσιαστικής και νομικής πλευράς επανέλεγχο της προσβαλλόμενης απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό που έλαβαν υπόψη τους οι δικαστές που την εξέδωσαν, χωρίς επίκληση οποιουδήποτε νέου, κατά την εκτεθείσα στη μείζονα σκέψη έννοια, αποδεικτικού στοιχείου.

Ενόψει όλων αυτών, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αιτών στα δικαστικά έξοδα σύμφωνα με το άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27.10.2017 (υποβληθείσα στις 30.10.2017), αίτηση του P. K. του G., κρατούμενου στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων Φυλακών Κορυδαλλού, περί επαναλήψεως της ποινικής διαδικασίας, η οποία περατώθηκε με την έκδοση της αμετάκλητης υπ' αριθ. 43-46/4.2.2013 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης .

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αιτούντα στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 7 Νοεμβρίου 2018. Και ΕΚΔΟΘΗΚΕ στην Αθήνα στις 19 Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ