Insurance contract cancellation notice must be delivered personally to the insured to be effective under Greek law.

Απόφαση 1951 / 2006 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1951/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κρητικό, Αντιπρόεδρο, Αχιλλέα Νταφούλη, Ελένη Μαραμαθά, Πλαστήρα Αναστασάκη και Παναγιώτη Παρτσιλίβα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της Γραμματέως Μάρθας Ψαραύτη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "C.G.U. ΕΛΛΑΣ Α.Ε.Γ.Α.", ως οιονεί καθολικής διαδόχου δια συγχωνεύσεως με απορρόφηση της εταιρίας με την επωνυμία "C.G.U. International Insurance plc", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Τομαρά.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ... και 2.... , οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Αναγνωστάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις με αριθμούς έκθ. κατάθεσης 120728/2001 και 21570/2002 αγωγές, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν με την με αριθμό έκθ. κατάθεσης 44575/2002 ανακοίνωση δίκης και προσεπίκληση. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2372/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 644/2005 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14 Ιουνίου 2005 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Παρτσιλίβας, ανέγνωσε την από 8 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η διάταξη του άρθρου 11 παρ. 2 του Ν. 489/1976 ορίζει ότι "η ακύρωση, η λήξη ή η αναστολή της ασφαλιστικής σύμβασης, μπορεί να αντιταχθεί κατά του τρίτου, που ζημιώθηκε μόνο αφού το ατύχημα συνέβη μετά πάροδο δεκαέξι ημερών από την εκ μέρους του ασφαλιστή γνωστοποίηση της ακύρωσης ή λήξης ή αναστολής. Η γνωστοποίηση γίνεται στην κατοικία η διαμονή του ασφαλισμένου ή του αντισυμβαλλόμενου με επιστολή του ασφαλιστή προς αυτόν (άρθρ. 7 παρ. 3 του N. 2170/1993)".

Εξάλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 167 ΑΚ "η δήλωση της βούλησης έχει νομική ενέργεια μόνο αφότου περιέλθει στο πρόσωπο στο οποίο απαιτείται να απευθυνθεί". Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι η καταγγελία για τη λύση της σύμβασης ασφαλίσεως είναι μονομερής και ληψιδεής δήλωση της βούλησης του συμβαλλομένου μέρους.

Σύμφωνα με τη θεωρία της παραλαβής ή λήψεως, που δέχεται ο ΑΚ, η δήλωση θεωρείται συντελεσθείσα όχι απλώς από την αποτύπωσή της στον εξωτερικό κόσμο (θεωρία της εκδηλώσεως), ούτε από τη γνώση του περιεχομένου της εκ μέρους του παραλήπτη, προς τον οποίο απευθύνεται (θεωρία της γνώσεως), αλλά από την παραλαβή της.

Έτσι, για να παραγάγει τα αποτελέσματά της απαιτείται περιέλευσή της στον νόμιμο παραλήπτη. Ο νομοθέτης, για να εξασφαλίσει την περιέλευσή της στον παραλήπτη, απαιτεί να περιέχεται σε έγγραφο χωρίς να είναι κατά νόμο απαραίτητο να είναι "συστημένο" το έγγραφο προς τον παραλήπτη που περιέχει τη γνωστοποίηση της λύσεως της συμβάσεως.

Ο τρόπος αυτός κοινοποιήσεως εξασφαλίζει τη δυνατότητα γνώσεως εκ μέρους του παραλήπτη, προς τον οποίο και μόνο παραδίδεται. Η επιλογή από το νόμο του τρόπου αυτού επιδόσεως οφείλεται στη σημαντική έννομη συνέπεια που αναφέρεται στη δυνατότητα προβολής από τον ασφαλιστή κατά του παθόντος τρίτου της λύσεως τη συμβάσεως ασφαλίσεως.

Συνεπώς, επί συστημένης επιστολής μέσω των Ελληνικών Ταχυδρομείων (ΕΛΤΑ) δεν αρκεί η εγχείριση από τον ταχυδρόμο της γραπτής ειδoπoίησης στο παραλήπτη ή η ρίψη του ειδοποιητηρίου ή της επιστολής στο γραμματοκιβώτιο του παραλήπτη, αλλά απαιτείται και η παραλαβή της συστημένης επιστολής από τον παραλήπτη αυτοπροσώπως, οπότε εξασφαλίζεται η δυνατότητα γνώσεως εκ μέρους του του περιεχομένου της.

Το έγγραφο της ασφαλιστικής εταιρείας μπορεί να επιδοθεί επί αποδείξει και από τον υπάλληλό της που εισπράττει τα ασφάλιστρα ή άλλον υπάλληλό της, πρέπει δε να επιδοθεί στον ίδιο τον παραλήπτη αυτοπροσώπως (ΑΠ 1250/2001 Δνη 43.108). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, όπως από αυτή προκύπτει, ως προς την υποχρέωση της αναιρεσείουσας να αποζημιώσει τους αναιρεσιβλήτους, δέχθηκε τα ακόλουθα:

Το ζημιογόνο .... αυτοκίνητο, κυριότητας του ... κατοχής του ... στον οποίο είχε μεταβιβασθεί με παρακράτηση της κυριότητας από τον ... που, από υπαιτιότητα του οδηγού του (... ) στις 3-6-2001, στην οδό Χελιδονούς Κηφισιάς Αττικής, συγκρούστηκε με το ... αυτοκίνητο (ταξί), που οδηγούσε ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων και συνεπέβαινε και η δεύτερη τούτων με αποτέλεσμα να προκληθούν υλικές ζημιές στο τελευταίο όχημα (ταξί) και να υποστούν σωματικές βλάβες οι αναιρεσίβλητοι, κατά τα υπό της αναιρεσιβαλλόμενης ανελέγκτως δεκτά γενόμενα, αιτίες για τις οποίες επιδικάσθηκαν από το Εφετείο τα σ' αυτή ποσά για αποζημίωση στον πρώτο αναιρεσίβλητο και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης και στους δύο αναιρεσίβλητους, καλύπτονταν ασφαλιστικώς από την αναιρεσείουσα με βάση το 1146264 ασφαλιστήριο συμβόλαιο διότι δεν προέκυψε ότι η προηγηθείσα-έστω και συμβατική-λύση της ασφαλίσεως του ως άνω οχήματος (και η από 23-6-2000 σχετική ειδοποίηση της εταιρείας), επιδόθηκε αυτοπροσώπως στον ασφαλισμένο ... "χέρι με χέρι", χωρίς να αρκεί γι' αυτό η προσκομιζόμενη από την ασφαλιστική εταιρεία κατάσταση ομαδικών συστημένων επιστολών των ΕΛΤΑ με ημερομηνία 3-7-2000.

΄Ετσι όπως έκρινε το Εφετείο με βάση τις γενόμενες από αυτό δεκτές παραδοχές χωρίς να έχει σημασία η έκθεση των πραγματικών γεγονότων όπως εκτίθενται στο ακροατήριο, κατά την έρευνα του λόγου αναιρέσεως από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 του Κ.Πολ.Δ. και κατ' ακολουθία της κρίσης του αυτής υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να καταβάλει στους αναιρεσιβλήτους τα σ' αυτή ποσά, δεν παραβίασε τον κανόνα ουσιαστικού δικαίου της παρ.2 του άρθρου 11 του Ν. 489/1976 αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε αυτόν, με βάση τα στη μείζονα σκέψη της παρούσας αναφερόμενοι και συνεπώς ο περί του αντιθέτου μοναδικός λόγος της αίτησης αναίρεσης εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 Κ.Πολ.Δ.

πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Κατ΄ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων (άρθρ. 176, 183 Κ.Πολ.Δ.), οι οποίοι κατέθεσαν και προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 14-6-2005 αίτηση της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρείας με την επωνυμία "C.G.U. EΛΛΑΣ Α.Ε.Γ.Α.", ως οιονεί καθολικής διαδόχου δια συγχωνεύσεως με απορρόφηση της εταιρείας με την επωνυμία "C.G.U. International Insurance plc", για αναίρεση της 644/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

-

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνης των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ