Supreme Court dismisses appeal on appeal grounds regarding witness testimony not affecting final judgment.

Απόφαση 1947 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1947/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Ρήγα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Γεωργίου Καλαμίδα ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως), Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 6 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΩΝ - ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΝΑΜΚΟ - ΕΛΛΑΣ Α.Ε", σαν καθολικής διαδόχου της άλλοτε ανώνυμης εμπορικής και βιομηχανικής εταιρίας με την επωνυμία "ΝΑΜΚΟ ΑΕΒΕ" προελθούσης εκ συγχωνεύσεως δύο εταιριών, ήτοι της ως άνω ΝΑΜΚΟ ΑΕΒΕ και της ανώνυμης εμπορικής εταιρίας με την επωνυμία "ΝΤΟΥΡΙΚΟΝ ΑΕ", που εδρεύει στη ...... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Κωνσταντίνο Παπαδόπουλο.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε" που εδρεύει στην ...... και εκπροσωπείται νόμιμα , η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριο Τσικρικά.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21 Δεκεμβρίου 1990 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 709/1992 του ιδίου Δικαστηρίου, 8221/1993 μη οριστική και 5733/2004 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5 Απριλίου 2006 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 19 Σεπτεμβρίου 2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 451/6-4-2006 αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται η 5733/10-8-2004 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή εκτίμηση, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, των διαδικαστικών εγγράφων.

Ειδικότερα, με την 12772/31-12-1990 αγωγή η ενάγουσα και ήδη αναιρεσείουσα διετείνετο, ιδία,

Ι. ότι στο πλαίσιο της συνομολογηθείσης μετά της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης Τράπεζας και από 7-7-1982 λειτουργούσης συμβάσεως παροχής πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό μέχρι το ποσό των 120.000.000 δρχ. και των ρητών διαβεβαιώσεων των οργάνων της τελευταίας για συμπαράστασή της στο αναληφθέν από εκείνη έργο κατασκευής και παραδόσεως στο Γ.Ε.Σ. δέκα οκτώ στρατιωτικών οχημάτων, για την εκτέλεση του οποίου είχε χορηγήσει υπέρ αυτού (Γ.Ε.Σ.) δύο (2) εγγυητικές επιστολές ποσού 52.315.000 και 7.000.000 δρχ., ζήτησε από την εναγομένη κατά μήνα Δεκέμβριο του έτους 1983 τη χορήγηση ποσού 20.000.000 δρχ. προκειμένου να διαθέσει τούτο για την προμήθεια από το εξωτερικό και την εισαγωγή στην Ελλάδα των απαιτουμένων ανταλλακτικών για την ολοκλήρωση και έγκαιρη παράδοση στο Γ.Ε.Σ. των παραγγελθέντων οχημάτων,

ΙΙ. ότι η εναγομένη κατά παράβαση της συμβατικής αυτής υποχρεώσεώς της και αθέτηση των ρητών υποσχέσεών της κατά τρόπο αντιβαίνοντα προς τα χρηστά ήθη, δεν χορήγησε το χρηματικό αυτό ποσό, με αποτέλεσμα να μη δυνηθεί να προμηθευθεί τα απαιτούμενα ανταλλακτικά και να εκπληρώσει τις έναντι του Γ.Ε.Σ. συμβατικές της υποχρεώσεις, εντεύθεν δε να κηρυχθεί έκπτωτη εκ μέρους του τελευταίου και να καταπέσουν εις βάρος οι παρασχεθείσες από την εναγομένη εγγυητικές επιστολές και

ΙΙΙ. ότι από την ιστορούμενη αντισυμβατική και κατά παράβαση των χρηστών ηθών συμπεριφορά της εναγομένης ζημιώθηκε πλην άλλων, κατά το ποσό (α) των 93.318.600 δρχ., που υποχρεώθηκε να καταβάλει στην εναγομένη μετά την έκπτωσή της από την εν λόγω σύμβαση και την εις βάρος της κατάπτωση των εγγυητικών επιστολών, (β) των 90.000.000 δρχ., που αντιστοιχεί στην αξία των παραγγελθέντων (18) στρατιωτικών οχημάτων και (γ) των 60.000.000 δρχ., που αντιστοιχεί στην αξία των ειδικής παραγγελίας ανταλλακτικών, τα οποία παρέμειναν αδιάθετα και αχρησιμοποίητα στην κατοχή της, με προκύπτουσα εντεύθεν ισόποση θετική της ζημία.

Με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά εδίκασε την αναγνώριση της υποχρεώσεως της εναγομένης προς πληρωμή του συνολικού ποσού των (93.318.600 + 90.000.000 + 60.000.000 =) 189.318.600 δρχ. Επί της εν λόγω αγωγής εκδόθηκε η 709/27-1-1992 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία αξιολογήθηκε ως μη νόμιμη και απορρίφθηκε.

Την απόφαση αυτή προσέβαλε η ενάγουσα με την 7117/9-7-1992 έφεση και τους με ιδιαίτερο, 695/13-9-2003, δικόγραφο προσθέτους αυτής λόγους, κατ' αποδοχή της οποίας εκδόθηκε η 8221/1993 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία κρίθηκε νόμιμη η αγωγή κατά τις με στοιχ. (α-γ) αξιώσεις της ενάγουσας και τάχθηκε το οικείο θέμα αποδείξεως για τα θεμελιωτικά της αγωγής πραγματικά περιστατικά και της ενστάσεως της εναγομένης περί πραγματικής και προσήκουσας προσφοράς του ποσού χορηγήσεως των 20.000.000 δρχ.

μετά την διεξαγωγή των οποίων επανήλθε η υπόθεση προς συζήτηση, της οποίας επακολούθησε η έκδοση της 5733/10-6-2004 οριστικής αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών, με απορριπτική κατ' ουσίαν επί της αγωγής κρίση, την οποία στήριξε στις ακόλουθες αναιρετικώς ανέλεγκτες ουσιαστικές παραδοχές της "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων των διαδίκων που με όρκο εξετάσθηκαν ενώπιόν του δια της άνω αποφάσεως ορισθέντος Εισηγητή Δικαστή και περιέχονται στην υπ' αριθμ. 26632/96 έκθεσή του, οι οποίες καταθέσεις εκτιμούνται χωριστά η κάθε μία και σε συνδυασμό μεταξύ τους και λαμβάνονται υπ' όψη ανάλογα με τον βαθμό γνώσεως και το μέτρο αξιοπιστίας καθενός από τους μάρτυρες αυτούς και από όλα τα έγγραφα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, τα οποία εκτιμούνται για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, εφόσον από αυτά δεν συνάγεται άμεση απόδειξη πλήρως, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αποδεικνύονται τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά :

Η αυτοκινητοβιομηχανία "ΝΑΜΚΟ ΑΒΕΕ", η οποία συγχωνεύθηκε και απορροφήθηκε την 25-2-1983 από την εναγομένη (το ορθό ενάγουσα), που υπεισήλθε έκτοτε στα δικαιώματα και υποχρεώσεις της ως καθολική της διάδοχος, είχε συνάψει με την εναγομένη και ήδη εφεσίβλητη Τράπεζα την υπ' αριθμ. ...... σύμβαση παροχής σ' αυτήν από την τελευταία πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό μέχρι του ποσού των 3.000.000 δραχμών, το οποίο με μεταγενέστερες μεταξύ τους αυξητικές συμβάσεις συναφθείσες μέχρι τα μέσα του έτους 1982 αυξήθηκε στα 17.000.000 δραχμές.

Ακολούθως η άνω δικαιοπάροχος της εναγομένης "ΝΑΜΚΟ ΑΒΕΕ" προέβη την 10-6-1982 στην κατάρτιση της υπ' αριθμ. ...... συμβάσεως με το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ), με την οποία ανέλαβε την υποχρέωση να προμηθεύσει σ' αυτό δέκα οκτώ στρατιωτικά οχήματα τύπου MILICAR/L ΗΡΑΚΛΗΣ 4X4 ιδικής της τεχνολογίας αντί συνολικού τιμήματος μαζί με τα ανταλλακτικά τους 65.393,612 δρχ.

εκ του οποίου το 80% ήτοι 52.315.000 δραχμών συμφωνήθηκε να καταβληθεί σ' αυτήν, (κατασκευάστρια), κατά την υπογραφή της εν λόγω συμβάσεως, υπό τον όρο όμως ότι η τελευταία θα προσκομίσει στο ΓΕΣ ισόποση εγγυητική επιστολή αναγνωρισμένης στην Ελλάδα Τράπεζας, καθώς και έτερη εγγυητική επιστολή υπέρ του μετοχικού Ταμείου Στρατού (ΜΤΣ) ποσού 7.000.000 δραχμών, για την καλή εκτέλεση της εν λόγω συμβάσεως.

Εν όψει τούτου απευθύνθηκε στην εναγόμενη Τράπεζα με την υποβολή σχετικού αιτήματος στο Υποκατάστημά. της στην ......, το οποίο διαβιβάσθηκε στην κεντρική της υπηρεσία από την οποία και εγκρίθηκε η χορήγηση των ανωτέρω δύο εγγυητικών επιστολών, υπό την προϋπόθεση όμως, της παροχής από πλευράς δικαιοπαρόχου της ενάγουσας εμπράγματης ασφάλειας μέχρι του ποσού των 150.000.000 δραχμών.

Έτσι, επακολούθησε η από 7-7-82 αυξητική της παραπάνω λειτουργούσας ήδη (......) συμβάσεως παροχής πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό, με την οποία το ποσό της παρασχετέας στην "ΝΑΜΚΟ ΑΒΕΕ" από την Τράπεζα πιστώσεως ανήλθε στα 120.000.000 δραχμές, ενώ παράλληλα η δεύτερη χορήγησε στην πρώτη την με αριθμό ...... εγγυητική επιστολή για δραχμές 52.315.000 υπέρ του ΓΕΣ, και την με αριθμ. ......

εγγυητική επιστολή για ποσό 7.000.000 δραχμών υπέρ του ΜΤΣ, αφού προηγουμένως η ανωτέρω λήπτρια των εγγυητικών αυτών επιστολών συνήνεσε και εγγράφτηκε προσημείωση υποθήκης υπέρ της εναγομένης Τράπεζας σε όλα τα ευρισκόμενα στην περιοχή ...... ακίνητά της για το άνω ποσό των 150.000.000 δραχμών. Η ΝΑΜΚΟ ΑΒΕΕ και η κατά τα άνω διαδεχθείσα αυτήν ενάγουσα δεν μπόρεσαν να απoπερατώσουν και παραδώσoυν στο ΓΕΣ τα πιο πάνω (18) στρατιωτικά οχήματα μέσα στον συμφωνηθέντα χρόνο παραδόσεώς τους ήτοι μέχρι την 28-2-1983, ο οποίος παρατάθηκε διαδοχικά μέχρι την 28-2-1984 και στην συνέχεια μέχρι την 31-3-1985.

Παράλληλα η ενάγουσα προκειμένου να προμηθευθεί από το εξωτερικό όσα εξαρτήματα και ανταλλακτικά υπολειπόταν για την ολοκλήρωση της κατασκευής και παράδοση των οχημάτων στο ΓΕΣ απευθύνθηκε εκ νέου αρχικά προφορικά και ακολούθως με επιστολή της, την 7-9-1984, στο εις ...... Κατάστημα της εναγόμενης και ζήτησε να της χορηγηθεί στο πλαίσιο της λειτουργούσης συμβάσεως πιστώσεως (120.000.000) το προς τούτο απαιτούμενο ποσό των 25.000.000 δραχμών.

Το αίτημα αυτό της ενάγουσας διαβιβάσθηκε με το από 25-9-84 έγγραφο του άνω καταστήματος της εναγομένης στην αρμόδια κεντρική της Υπηρεσία, με εισήγηση έγκρισής του μέχρι του ποσού των 20.000.000 δραχμών, η εν λόγω δε κεντρική Υπηρεσία ενέκρινε την αιτούμενη χορήγηση για ποσό 27.000.000 δραχμών υπό τον όρο όμως της εξασφάλισής της στην εναγομένη με την εκχώρηση από την ενάγουσα του εξ 20% υπολοίπου της απαιτήσεώς της κατά του ΓΕΣ από το τίμημα των παραπάνω στρατιωτικών οχημάτων, την έγκριση της δε αυτή ανακοίνωσε στο Κατάστημα της ......

τηλεφωνικά την 23-11-84 και εγγράφως την 11-12-84, Ακολούθως και δη σης 28-11-1984, εκπρόσωποι της ενάγουσας μετέβησαν μετά από σχετική προφορική (τηλεφωνική) πρόσκληση στο άνω Κατάστημα (......) και ενημερώθηκαν πλήρως για την ανωτέρω έγκριση της χορήγησης υπό τον άνω όρο, Ειδικότερα μάλιστα στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί εν όψει της έντονης αμφισβήτησης της ενάγουσας, για το αν πράγματι είχε έγκαιρα λάβει γνώση για την έγκριση αυτή, ότι το γεγονός αυτό προκύπτει με απόλυτη σαφήνεια από το επικαλούμενο και προσκομιζόμενο με αριθμ. ......

έγγραφο της ενάγουσας προς το ΓΕΣ (υπογράφεται από τον Διευθύνοντα Σύμβουλό της Α) στο οποίο αναφέρει ρητά ότι ενημερώθηκε με τον άνω τρόπο, από την Τράπεζα για την έγκριση της αιτηθείσας χορήγησης και μάλιστα ποσού 27.000.000 δραχμών, και το οποίο εν όψει του τεθέντος ανωτέρω όρου, ζητεί από το ΓΕΣ να συναινέσει εγγράφως στην εκχώρηση της άνω κατ' αυτού απαιτήσεως, ήτοι στην άρση της περί ανεκχωρήτου, υφισταμένης ρήτρας της μεταξύ τους σύμβασης προμήθειας των δέκα οκτώ στρατιωτικών οχημάτων.

Περαιτέρω όμως, η ενάγουσα δεν γνωστοποίησε στην αρμόδια Υπηρεσία της εναγομένης την άρνηση του ΓΕΣ να συναινέσει στην άρση του άνω περί ανεκχωρήτου της απαιτήσεώς της κατ' αυτού όρου, αλλά ούτε και προσήλθεν στο οικείο κατάστημα, προκειμένου να διαπραγματευθεί την χορήγηση της επίμαχης πίστωσης με άλλους όρους, ή την παροχή άλλου είδους εξασφάλισης της Τράπεζας, υποβάλλοντας σχετικές προτάσεις, δεδομένου, μάλιστα, ότι το περί ου η ζητηθείσα από μέρους της τελευταίας εκχώρηση, ανείσπρακτο μέρος της απαιτήσεως της ενάγουσας ανερχόταν μόνο στο ποσό των (65.393.612 Χ 20%) = 13.078.722 δραχμών, και ευχέρως ως εκ τούτου μπορούσε να παράσχει ισόποση εμπράγματη ασφάλεια αν όχι από δικά της ακίνητα οπωσδήποτε από ακίνητα των ασκούντων τον έλεγχο σ' αυτήν κυρίων μετόχων της, οι οποίοι είχαν στην κυριότητά τους και μάλιστα, όπως αναφέρει η ίδια η ενάγουσα στις προτάσεις της, τα προοριζόμενα για παροχή ασφαλειών σε υποψήφιους ξένους επενδυτές στην επιχείρησή της.

Έτσι η ενάγουσα δεν έλαβε από την εναγομένη το παραπάνω ποσό, δεν προέβη στην συνέχεια στην εισαγωγή από το εξωτερικό της αναγκαίας για την ολοκλήρωση της κατασκευής των οχημάτων ποσότητας εξαρτημάτων και ανταλλακτικών μέχρι την λήξη της προθεσμίας παράδοσής του που όπως αναφέρθηκε είχε περατωθεί μέχρι 31-3-85 κα! δεν εκπλήρωσε ακολούθως τις συμβατικές υποχρεώσεις της προς το ΓΕΣ μέσα στον χρόνο αυτό με αποτέλεσμα το τελευταίο με το υπ' αριθμ. ......

έγγραφό του να την κηρύξει έκπτωτη από την άνω μεταξύ τους σύμβαση προμηθείας των δέκα οκτώ στρατιωτικών οχημάτων, και να καταπέσουν έτσι σε βάρος της οι παραπάνω δύο εγγυητικές επιστολές συνολικού ποσού 59.315.000 δραχμών. Είναι γεγονός ότι η ενάγουσα υπέστη σημαντικές ζημίες από την σε βάρος της δυσμενή εξέλιξη της παραπάνω συμβάσεώς της με το ΓΕΣ, αφού εκτός από το ποσό των εγγυητικών επιστολών συν τους τόκους, προμήθειες κλπ που αναγκάσθηκε και με το κόστος κατασκευής των ημιτελών στρατιωτικών οχημάτων, αφού αυτά μετά την λύση της σύμβασης παρέμειναν αχρησιμοποίητα στην κατοχή της ενδεχομένως δε απώλεσε ευκαιρίες συνάψεως επωφελών γι' αυτήν συμβάσεων με τρίτους (Ξένες Χώρες) ενδιαφερόμενους για τα παραπάνω τύπου στρατιωτικά οχήματα.

Εάν όμως ήθελε κριθεί ότι η με τον ανωτέρω τρόπο λύση της συμβάσεώς της με το ΓΕΣ και οι εντεύθεν ζημίες της υπήρξαν αποτέλεσμα της μη χρηματοδότησης με το άνω ποσό της αγοράς και εισαγωγής των εξαρτημάτων και ανταλλακτικών των 18 στρατιωτικών οχημάτων από μέρους της εναγομένης Τράπεζας, σε συνδυασμό με τα προβλήματα δυσλειτουργίας που είχε προκαλέσει στην επιχείρηση της ενάγουσας η επί τετράμηνο απεργία του προσωπικού της και η κατάληψη των χώρων του εργοστασίου της, και τα οποία διήρκεσαν επί αρκετό χρόνο, και τις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε, δεν μπορεί υπό τα άνω περιστατικά να αποδοθεί οποιοδήποτε ποσοστό ευθύνης στην εναγομένη, στην πρόσκληση των ζημιών αυτών.

Και τούτο διότι όπως προκύπτει από το περιεχόμενο της αρχικής (9591/7-5-79) συμβάσεως πιστώσεως με ανοικτό λογαριασμό, και ειδικότερα από τον τρίτο, έβδομο και δέκατο τρίτο όρους αυτής, η χρήση της παραπάνω πιστώσεως μέχρι του ποσού των 120.000.000 δραχμών από μέρους της πιστούχου, δικαιοπαρόχου της ενάγουσας, θα γινόταν, πλην άλλων, και κατά τους υπό της εναγομένης Τράπεζας οφειλόμενους εκάστοτε όρους η οποία μπορούσε (7ος όρος) να αναστείλει ή να περιορίσει για οποιονδήποτε λόγο και οποτεδήποτε, την χρήση της πιστώσεως, να κλείσει την πίστωση επίσης για οποιοδήποτε λόγο και οποτεδήποτε ανεξαρτήτως υπερβάσεως ή μη από μέρους της πιστούχου του συμπεφωνημένου ορίου της πιστώσεως, και μάλιστα χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση της πιστούχου και τέλος να αξιώνει προς εξασφάλιση των απαιτήσεών της μεταξύ άλλων ενεχύραση αξιογράφων, απαιτήσεων και κινητών πραγμάτων.

Συνεπώς, η εναγομένη είχε στην άνω σύμβασή της με την ενάγουσα επιφυλάξει για τον εαυτό της, το δικαίωμα να επιβάλλει περιορισμούς στην χρήση της ανοιγείσης, υπέρ της δικαιοπαρόχου της ενάγουσας, πιστώσεως και ειδικότερα να ζητεί πρόσθετη εξασφάλιση από μέρους της τελευταίας στην περίπτωση που ήθελε κρίνει, με βάση ης υφιστάμενες κατά τον συγκεκριμένο χρόνο, συνθήκες λειτουργίας της επιχείρησής της και την οικονομική της κατάσταση, ότι τίθενται σε κίνδυνο οι κατά της πιστούχου αξιώσεις της.

Στην προκείμενη περίπτωση δε η ενάγουσα κατά το διάστημα που μεσολάβησε από την αυξητική της συμβάσεώς της με την εναγομένη συμφωνία στο ποσό των 120.000.000 δραχμών μέχρι τη μέση του έτους 1984 που απευθύνθηκε σ' αυτήν για την χορήγηση του ποσού των δραχμών 25.000.000 είχε όπως προαναφέρθηκε αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα δυσλειτουργίας του εις ......

εργοστασίου της που είχε προέλθει από την πολύμηνη απεργία του προσωπικού της και κατάληψη των χώρων εργασίας του, και μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που εκδηλώθηκαν ιδιαίτερα το έτος 1984 με την φανερή αδυναμία της να ολοκληρώσει την κατασκευή των άνω (18) στρατιωτικών οχημάτων και να καλύψει την δαπάνη αγοράς και εισαγωγής των προς τούτο απαιτουμένων εξαρτημάτων και ανταλλακτικών.

Το γεγονός αυτό δημιούργησε ανησυχία και έντονη αμφιβολία στην Τράπεζα για το αν αυτή η πιστούχος ενάγουσα είχε την δυνατότητα να αντιμετωπίσει επιτυχώς τα προβλήματά της αυτά και να φανεί συνεπής προς τις συμβατικές της, έναντι αυτής, υποχρεώσεις και συγκεκριμένα να της αποδώσει τα χορηγηθέντα ποσά με τους τόκους και λοιπές συμφωνημένες προσαυξήσεις τους, στο πλαίσιο των τηρούμενων μεταξύ τους αλληλόχρεων λογαριασμών, και προδήλως από δικαιολογημένο ενδιαφέρον για την προστασία των ατομικών τους οικονομικών συμφερόντων, όταν της ζητήθηκε από την ενάγoυσα η χορήγηση σ' αυτήν του ποσού των (25.000.000) δραχμών, λαμβανομένου υπ' όψη και του ύψους των μέχρι τότε γενομένων, στο πλαίσιο της υφιστάμενης πίστωσης, χορηγήσεων (κατά την εναγομένη είχαν φθάσει στα 102.000.000 δραχμές ενώ κατά την ενάγουσα στα 85.000.000 δραχμές), ενέκρινε μεν κατά τα άνω την χορήγηση αυτή, πλην όμως ζήτησε, ως ελάχιστη εξασφάλισή της, την εκχώρηση του εκ δραχμών 13.078.722 υπολοίπου της απαιτήσεως της ενάγουσας κατά του Γ.Ε.Σ..

Ας σημειωθεί, άλλωστε, ότι στην κατά τα άνω εκφερόμενη κρίση συνηγορεί και το γεγονός ότι η περαιτέρω εξέλιξη της υφισταμένης μεταξύ των διαδίκων επίμαχης πίστωσης με ανοικτό λογαριασμό δεν υπήρξε θετική για την ενάγουσα, αφού μετά το κλείσιμο των προς εξυπηρέτησή της τηρηθέντων τεσσάρων αλληλόχρεων λογαριασμών και των λογαριασμών καθυστερήσεων που ανοίχθηκαν στην συνέχεια, εκδόθηκε μετά την από 28-5-87 αίτηση της εναγόμενης η υπ' αριθ. ......

Δ/γή Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποίαν, ανεξάρτητα από την εκ των υστέρων ακύρωσή της για τυπικούς λόγους, από την υπ' αριθ. 3641/1997 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, το χρεωστικό σε βάρος της ενάγουσας υπόλοιπο από την πίστωση αυτή φέρεται να είχε ανέλθει στο ποσό των 149.600.574 δραχμών.

Κατά συνέπειαν υπήρξε πράγματι προσφορά της εναγομένης προς την ενάγουσα του ποσού της αιτηθείσης χορηγήσεως, η δε προσφορά, γνωστοποιηθείσα με τον παραπάνω τρόπο προς αυτήν κρίνεται υπό τα άνω περιστατικά πραγματική και προσήκουσα, αφού ήταν απόλυτα σύμφωνη με τους συμβατικούς όρους και παρείχε στην ενάγουσα την δυνατότητα, όπως ελέχθη, να επιτύχει την είσπραξη του άνω ποσού από την εναγομένη, παρέχοντας άλλη ισόποση προς την αιτηθείσα εξασφάλιση, συνακόλουθα δε η προβληθείσα ως άνω στον πρώτο βαθμό σχετική ένσταση, (περί πραγματικής και προσήκουσας προσφοράς της επίμαχης παροχής), της εναγομένης κρίνεται και κατ' ουσίαν βάσιμη.

Ουσιαστικά αβάσιμη, αντιθέτως, κρίνεται μετά απ' αυτά η ένδικη αγωγή αφ' ενός κατά την επί της ενδοσυμβατικής ευθύνης της εναγομένης στηριζόμενη βάση της, αφού σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί δεν στοιχειοθετείται παράβαση των συμβατικών όρων, αφ' ετέρου κατά την επί της εξωσυμβατικής αδικοπρακτικής ευθύνης της τελευταίας συρρέουσα βάση της, δεδομένου ότι με βάση όλα τα παραπάνω στοιχεία δεν αποδεικνύεται στην όλη κίνηση της μεταξύ των διαδίκων ανωτέρω συναλλαγής συμπεριφορά της εναγομένης, τέτοια, που να συνιστά αντίθεσή της προς τα χρηστά ήθη και την ηθική εν γένι και επί πλέον να υποδηλώνει πρόθεση των διοικούντων οργάνων της να προκαλέσουν ζημία στην επιχείρηση της ενάγουσας.

Ειδικότερα, δεν ανέδειξε η όλη αποδεικτική διαδικασία συγκεκριμένα περιστατικά ψευδών και απατηλών υποσχέσεων των διοικούντων την Τράπεζα οργάνων και αρμοδίων για την διαμόρφωση της πιστοδοτικής πολιτικής της περί ανεπιφύλακτης συμπαράστασής της και στήριξη του έργου της παραγωγής στρατιωτικών ή μη οχημάτων, από μέρους της "ΝΑΜΚΟ Α.Β.Ε.Ε." και ακολούθως της ενάγουσας, που στην συνέχεια αθέτησαν προκειμένου να επιτευχθεί, ως επιδιωκόμενο αποτέλεσμα, το οριστικό κλείσιμο της επιχείρησής τους, στο πλαίσιο μάλιστα εκδηλωθείσας επιθυμίας του τότε κυβερνώντος κόμματος".

Κατά της αποφάσεως αυτής εναντιώνεται η ηττηθείσα ενάγουσα με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια.

Ειδικότερα, κατά την διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 περ. γ' ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν είτε προς άμεση απόδειξη, είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Κατά την έννοια της εν λόγω διατάξεως για την ίδρυση του λόγου αυτού αναιρέσεως αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για τη λήψη υπόψη από το δικαστήριο προσκομισθέντων με επίκληση αποδεικτικών μέσων, τα οποία το δικαστήριο έχει υποχρέωση να λαμβάνει υπόψη κατά τις συνδεδιασμένες διατάξεις των άρθρων 335, 338, 339, 341 και 346 ΚΠολΔ (Β' Ολ.

ΑΠ 2/2008). Με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αριθ. 11 γ' ΚΠολΔ, ότι το δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψη τις καταθέσεις των μαρτύρων της ήδη αναιρεσίβλητης Β και Γ, τις οποίες η ίδια η αναιρεσείουσα είχε επικαλεσθεί με τις προτάσεις της που υπέβαλε κατά την δίκη εκείνη.

Κατά το αναφερόμενο ως ενδιαφέρον περιεχόμενο των εν λόγω καταθέσεων ενημερώθηκε για την έγκριση από την διοίκηση της εναγομένης χορηγήσεως πρόσθετης πιστώσεως 27.000.000 δρχ. έναντι αιτηθέντος ποσού 25.000.000 δρχ. οπωσδήποτε μετά την 1-7-1985 και μετά την κήρυξή της ως εκπτώτου από το Γ.Ε.Σ. (24-6-1985). Ο αρνητικός αυτός ισχυρισμός ανταποδεικτικώς κατατείνει στην κατ' ουσίαν αρνητική αξιολόγηση των θεμελιωτικών της ενστάσεως της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης πραγματικών περιστατικών και ειδικότερον ότι η έγκριση της χορηγήσεως της πιστώσεως από την διοίκησή της ανακοινώθηκε στο κατάστημά της στη ......

αρχικά τηλεφωνικώς στις 23-11-1984 και ακολούθως εγγράφως στις 11-12-1984 και τέλος στις 28-11-1984 στους νομίμους εκπροσώπους της ενάγουσας. Από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης αποφάσεως και την παράλληλη βεβαίωσή της ότι λήφθηκαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν και οι καταθέσεις των μαρτύρων, αβίαστα προκύπτει, χωρίς να καταλείπεται ουδεμία περί του αντιθέτου αμφιβολία, ότι το δικαστήριο της ουσίας, για τον σχηματισμό της περί πραγμάτων ανέλεγκτης αναιρετικώς κρίσεώς του ότι η έγκριση της πιστώσεως από την διοίκηση της εναγομένης ανακοινώθηκε στο κατάστημά της στη ......

αρχικά τηλεφωνικώς στις 23-11-1984 και ακολούθως προφορικά στις 28-11-1984 και τέλος εγγράφως στις 11-12-1984 στους νομίμους εκπροσώπους της ενάγουσας, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων της εναγομένης Δ και Ε, το αποδεικτικό δε περί του επίμαχου τούτου θέματος πόρισμά της στήριζε κυρίως στο ......

έγγραφο της ενάγουσας προς το ΓΕΣ, στο οποίο, διαλαμβάνει στη συνέχεια στις αιτιολογίες της, αναφέρει ρητά ότι ενημερώθηκε με τον τρόπο αυτό από την εναγομένη Τράπεζα για την έγκριση της αιτηθείσης χορηγήσεως ποσού 27.000.000 δρχ. και με το οποίο ενόψει του τεθέντος όρου της εγχωρήσεως από την ενάγουσα του υπολοίπου ποσοστού 20% της απαιτήσεώς της κατά του ΓΕΣ από το τίμημα της πωλήσεως των στρατιωτικών οχημάτων, ζήτησε από το ΓΕΣ να συναινέσει εγγράφως στην εγχώρηση της εν λόγω απαιτήσεώς της, με άρση της περί ανεκχωρήτου ρήτρας της συνομολογηθείσης μεταξύ αυτών συμβάσεως προμήθειας των στρατιωτικών οχημάτων.

Επομένως ο μοναδικός αυτός λόγος αναιρέσεως ελέγχεται ως αβάσιμος. Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη της αναιρεσείουσας στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, που κατέθεσε προτάσεις, τα οποία ορίζεις το ποσό των 1.800,00 ευρώ (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 451/6-4-2006 αίτηση για αναίρεση της 5733/10-8-2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ