Legislator Case Law & Legislation
1946/2019 AI generated

Supreme Court dismisses appeal due to failure to prove force majeure for late filing within 20 days.

Case Number 1946/2019
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance conviction for fraud exceeding 73,000 euros. The appellant filed the appeal on August 21, 2019, which was late because the judgment was registered on September 11, 2017, and the law requires filing within 20 days of registration. The court rejected the claim of force majeure because the appeal document contained no explanation or evidence for the delay.

Legislator headnote

AI generated

Articles 462, 473, 474, 507, 512, 511 of the Code of Criminal Procedure: An appeal filed outside the statutory period is inadmissible unless force majeure is proven; the principle of lenient law applies only after admissibility is established.

Keywords

AI generated
criminal appeal admissibility statutory time limit force majeure requirement late filing consequences Code of Criminal Procedure

Cited Legislation

AI generated
Articles 462, 473, 474, 507, 512, 511 of the Code of Criminal Procedure
Law 4620/2019

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1946 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1946/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννης Μαγγίνας Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 15 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασίλειου Χαλντούπη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Δ. του Σ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης Χαλκίδας, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την δικηγόρο Σταυρούλα Τσιμπρή, η οποία ορίστηκε με την υπ' αριθ. 272/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ'αριθ. 3236/2016 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών. Το Πενταμελές Εφετείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 59/12.8.2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1253/19.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί ως απαράδεκτη η προκείμενη αίτηση αναιρέσεως και την ορισθείσα δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από τις διατάξεις των άρθρων 462, 473 παρ. 1, 3 και 507 παρ. 1 του νέου Κ.Ποιν.Δ. που κυρώθηκε με το Ν. 4620/2019 και τέθηκε σε ισχύ, κατά το άρθρο 585 του ίδιου Κώδικα, από την 1η Ιουλίου 2019, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, η προθεσμία για την άσκηση ενδίκων μέσων είναι δέκα (10) ημέρες από τη δημοσίευση της απόφασης.

Ειδικότερα, όμως, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της αίτησης αναίρεσης κατά των αποφάσεων για τις οποίες επιτρέπεται η άσκησή της, αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωριστεί καθαρογραμμένη στο, κατ' άρθρο 473 παρ. 3 του Κ.Ποιν.Δ., ειδικό βιβλίο και είναι είκοσι (20) ημέρες από την καταχώρησή της στο ως άνω βιβλίο, κατ' άρθρο 473 παρ. 2α Κ.Ποιν.Δ., ενώ, κατά την παράγραφο 1β του άρθρου 474 του ίδιου Κώδικα, αν ο αναιρεσείων κρατείται στη φυλακή, η δήλωση μπορεί να γίνει και σ' εκείνον που τη διευθύνει.

Η εκπρόθεσμη άσκηση ενδίκου μέσου συγχωρείται μόνο αν συντρέχει περίπτωση ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος που εμπόδισε τη νόμιμη άσκηση του εν λόγω δικαιώματος, σύμφωνα με τη γενική αρχή ότι κανένας δεν υποχρεώνεται στα αδύνατα. Στην περίπτωση όμως αυτή, στην αίτηση αναίρεσης πρέπει να γίνεται επίκληση τόσο των διακωλυτικών της εκπρόθεσμης άσκησης του ενδίκου μέσου περιστατικών, που συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα, όσο και των αποδεικτικών, προς τούτο, μέσων (ΑΠ 267/2018, ΑΠ 1426/2018).

Περαιτέρω, σύμφωνα με τους ορισμούς της διάταξης του άρθρου 512 παρ. 1 α του Κ.Ποιν.Δ., αν υπάρχει περίπτωση απαραδέκτου, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται κατά τη διαδικασία του άρθρου 476, ενώ, κατά την τελευταία διάταξη, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε δικαίωμα ή εναντίον απόφασης ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα το δικαστικό Συμβούλιο ή το Δικαστήριο (ως Συμβούλιο) που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που εμφανιστούν, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση της απόφασης ή του βουλεύματος που έχει προσβληθεί και την καταδίκη στα έξοδα εκείνου που άσκησε το ένδικο μέσο.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη, με αριθμό 3236/2016 απόφαση του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών, που δίκασε σε δεύτερο βαθμό, ο αναιρεσείων, ο οποίος παρίστατο δια πληρεξουσίου, κρίθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της απάτης κατ' εξακολούθηση, άνω των 73.000 ευρώ και του επιβλήθηκε ποινή κάθειρξης έξι (6) ετών.

Η απόφαση αυτή καταχωρίστηκε, στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφής, στις 11 Σεπτεμβρίου 2017 και η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, με δήλωση του αναιρεσείοντος ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης Χαλκίδας, στις 21 Αυγούστου 2019 ήτοι εκπροθέσμως, κατά τα ανωτέρω, στη δήλωση δε άσκησης αυτής (αίτησης αναίρεσης) ουδέν διαλαμβάνεται για την εκπρόθεσμη άσκησή της και συγκεκριμένα, αν υφίστανται λόγοι ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος, που δεν επέτρεψαν σε αυτόν (αναιρεσείοντα) την εμπρόθεσμη άσκησή της, δηλαδή την άσκησή της εντός είκοσι (20) ημερών από την καθαρογραφή της προσβαλλόμενης απόφασης.

Επομένως, πρέπει αυτή να απορριφθεί και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έ έξοδα της προκείμενης διαδικασίας (άρθρα 476 παρ. 1, 578 παρ. 1 του Κ.Ποιν.Δ.). Συνακόλουθα, το αίτημα αυτού περί εφαρμογής του επιεικέστερου νόμου δεν είναι νόμιμο, καθόσον προϋπόθεση εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 511 εδ.

δ' Κ.Ποιν.Δ. είναι, κατ' αρχήν, να κριθεί η αίτηση αναίρεσης παραδεκτή.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την με αριθμό 59/12 Αυγούστου 2019 αίτηση αναίρεσης του Δ. Δ. του Σ., κατοίκου ...), κρατουμένου στο Κ. Κ. Χαλκίδας κατά της με αριθμό 3236/2016 απόφασης του Β' Πενταμελούς Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα τα οποία ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Νοεμβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2019.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ