1944/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1944 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1944/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη Γεώργιο Κοντό και Πηνελόπη Ζωντανού, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 28 Απριλίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Θ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίο παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Καπελλάκη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ι. Μ. του Α., 2. Α. συζ. Ι. Μ., το γένος Γ. Φ. κατοίκων ..., 3. Ε. συζ. Ν. Δ., το γένος Ι. Γ. και 4. Ι. Δ. του Ν. κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Χρήστο Οικονομάκη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-11-2003 και 16-12-2003 και 9-1-2004 αγωγές των ήδη διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1924/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2720/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 18-5-2012 αίτησή του, και τους από 26-3-2014 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεράσιμος Φουρλάνος, ανέγνωσε την από 14-4-2014 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης και των πρόσθετων λόγων.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων καθώς και την καταδίκη των αντιδίκων του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγεται αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία κρίθηκαν απαιτήσεις των διαδίκων μεταξύ τους, από προβαλλόμενες εκατέρωθεν αυθαίρετες επεκτάσεις των οριζοντίων ιδιοκτησιών τους, με αποτέλεσμα την διακοπή από την αρμόδια Πολεοδομική Υπηρεσία των απολειπομένων οικοδομικών εργασιών και τις εντεύθεν ζημίες τους. Επιπρόσθετα, ασκήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 569 § 1, 2 Κ.Πολ.Δ.) πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης (βλ. 37/26.3.2014 πράξη κατάθεσής τους και 5537β, 5538β, 5535β, 5536β'/26.3.2014 εκθέσεις επίδοσής τους στους αναιρεσιβλήτους του δικαστικού Επιμελητή Αθηνών Ν. Α.).

ΙΙ. Με το άρθρο 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. ιδρύεται λόγος αναίρεσης, αν η απόφαση δεν έχει καθόλου απολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα το οποίο έχει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός εδράζεται στο ότι η απόφαση είναι δυνατόν να μην περιλαμβάνει πραγματικά περιστατικά (ελλείψη αιτιολογίας) ή στηρίζει την κρίση της σε ζήτημα με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης το οποίο δεν καλύπτει όλα τα απαιτούμενα, με βάση το πραγματικό του κανόνα δικαίου που εφαρμόζεται στην περίπτωση, στοιχεία (ανεπαρκείς αιτιολογίες βλ.

και ΑΠ 821/2007, ΑΠ 463/2004). Δεν έχει, όμως, εφαρμογή η παραπάνω διάταξη, όταν η έλλειψη του νομικού συλλογισμού ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων και, ιδίως, στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος, το οποίο εξετάζεται απ'αυτές, εφ'όσον αυτό εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ολ. ΑΠ 24/1992). Στην παρούσα περίπτωση, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε τα ακόλουθα: "...

επι οικοπέδου ... του οποίου κατά το έτος 1994 ήσαν συγκύριοι κατά ιδανικά μερίδια εκ των ήδη εκκαλούντων οι: Ι. Μ. και Α. συζ. Ιω. Μ. κατά ποσοστό 394/1000 εξ αδιαιρέτου, κατά ποσοστό 177/1000 εξ αδιαιρέτου ο Γ. Θ., κατά ποσοστό 326/1000 εξ αδιαιρέτου η Ε. συζ. Ν. Δ. και κατά ποσοστό 103/1000 εξ αδιαιρέτου ο Δ. Χ., μη διάδικος εν προκειμένω, ανήγειραν αυτοί, αφού έλαβαν την υπ'αριθμόν 1473/1994 άδεια οικοδομής ...

πολυώροφη οικοδομή, νομίμως υπαχθείσα στο Ν. 3741/1929. Με την υπ'αριθμόν 1884/21.9.1994 πράξη συστάσεως ... περιήλθαν στους διαδίκους: Ι. Ι. Μ.. και Α. συζ. Ιω. Μ. κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και κατ'ισομοιρίαν: α. το υπό στοιχ. Α-1 διαμέρισμα ... και το υπο στοιχ. Β-1 διαμέρισμα ... τα οποία επικοινωνούν μεταξύ τους με εσωτερική κλίμακα και αποτελούν ενιαίο σύνολο ...

Π. στον Γ. Θ. ... α. το υπο στοιχ. Δ - 1 διαμέρισμα ...

ΙΙΙ. Στην Ε. συζ. Ν. Δ. ... α. το υπο στοιχ. Γ-1 διαμέρισμα ... και IV. Στον άνω - μη διάδικο Δ. Ν. Χ.: α. το υπο στοιχ. Β-2 διαμέρισμα ... Όπως περαιτέρω αποδείχθηκε, από όλα τα προαναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, ενώ ... είχε προβλεφθεί ότι στο υπο στοιχ. Δ-1 διαμέρισμα ... που περιήλθε στον εκ των ήδη εκκαλούντων Γ. Θ., προσήκει η αποκλειστική χρήση της στέγης της οικοδομής επιτρεπομένης μόνον της τοποθετήσεως κεντρικής κεραίας τηλεοράσεως, ο εναγόμενος - ενάγων και ήδη εκκαλών Γ.

Θ. επεξέτεινε, καθ' υπέρβαση της προαναφερομένης οικοδομικής αδείας, το εμβαδόν του ως άνω διαμερίσματος του κατά 35 τ.μ. σε βάρος ημιυπαιθρίων χώρων και κατά παράβαση ομοίως της άνω οικοδομικής αδείας κατεσκεύασε σοφίτα εμβαδού 50 τ.μ. κάτω από την κεραμοσκεπή στέγη της οικοδομής, απαγορευομένων τούτων από τις προαναφερόμενες σύσταση οριζοντίου ιδιοκτησίας - κανονισμού πολυκατοικίας και κατανομή οριζοντίων ιδιοκτησιών.

Τα ανωτέρω διαπιστώθηκαν από τους αρμοδίους υπαλλήλους της αρμοδίας πολεοδομίας, η οποία ύστερα από πραγματοποίηση αυτοψίας στην οικοδομή ... με το υπ' αριθμόν 7059/1921/ 7.5.1996 έγγραφό της, κοινοποιθηθέν και προς το αρμόδιο Α.Τ. Παπάγου, διέταξε την διακοπή των οικοδομικών εργασιών στο ακίνητο των διαδίκων μέχρι την νόμιμη άρση των λόγων που την επέβαλαν.

Περαιτέρω, όμως, διαπιστώθηκε, πέραν των ανωτέρω οικοδομικών παραβάσεων και "ασυμφωνία μεταξύ της υφισταμένης καταστάσεως ισογείου και υπογείου και των αντιστοίχων εγκεκριμένων σχεδίων και συγκεκριμένα διεπιστώθη επέκταση τμήματος ισογείου και υπογείου, διαστάσεων 0,50 Χ 4,40 μέτρων και κλειστός χώρος στην PILOTIS διαστάσεων 3,70 Χ -4,40 μέτρων, που δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για "γκαράζ" και επεβλήθη από τα αρμόδια όργανα νέα διακοπή των οικοδομικών εργασιών, χωρίς να αρθεί η προηγουμένη, με το υπ' αριθμόν 8527/ 27.6.1996 έγγραφο της αυτής υπηρεσίας...

Όπως εξ άλλου, αποδείχθηκε, στο υπ' αριθμόν 13573/ 5.1.1999 έγγραφο της αυτής Υπηρεσίας διαπιστώνεται "ασυμφωνία της υπάρχουσας κατάστασης με τις εγκεκριμένες όψεις με την προσθήκη ενός παραθύρου στην Β. (βόρεια) όψη του δευτέρου ορόφου και δύο παραθύρων στην Δ (δυτική) όψη στον Γ' όροφο και μιας πόρτας στο κλειστό Parking στην Β (βόρεια) όψη, επέκταση της κλειστής θέσης στάθμευσης κατά 0.50 Χ 4,40 = 2,20 τ.μ.

και της εισόδου κατά 1,00 Χ 3,00 τ.μ. = 2,20 τ.μ, επέκταση του υπογείου κατά 0,50 Χ 4,40 τ.μ. = 2,20 τ.μ. και μείωση" των διαστάσεων του πλατύσκαλου Β ορόφου κατά 0,20 Χ 1,20 = 0,24 τ.μ." ... Όπως, επομένως, αποδείχθηκε οι υπερβάσεις της οικοδομικής αδείας και η διακοπή των οικοδομικών εργασιών λόγω των παραβάσεων της κειμένης νομοθεσίας πραγματοποιήθηκαν από όλους τους διαδίκους, οι οποίο ενήργησαν από πρόθεση και προς τον σκοπό βελτιώσεως των προπεριγραφεισών αυτοτελών οριζοντίων ιδιοκτησιών τους εις βάρος των λοιπών συνιδιοκτητών, αντιστοίχως.

Ο εκκαλών Γ. Θ. χώρησε στην αναθεώρηση της αρχικής οικοδομικής αδείας και εξεδόθη η υπ' αριθμόν 70/ 1998 σχετική άδεια της πολεοδομικής υπηρεσίας Αγίας Παρασκευής, πλην όμως, δεν έχουν αρθεί, όπως αποδείχθηκε, οι αυθαίρετες από αυτόν κατασκευές στην πολυώροφη οικοδομή των διαδίκων και εφ' όσον δεν έχει υποβληθεί σχετική αίτηση για νέα αυτοψία των αρμοδίων υπαλλήλων προς διαπίστωση της αποκαταστάσεως των λόγων για τους οποίους είχαν διακοπεί οι οικοδομικές εργασίες, που παρεμπόδιζαν την συνέχιση και ολοκλήρωση των εργασιών της πολυόροφης οικοδομής των εκκαλούντων, εξακολουθεί να ισχύει η διακοπή των εργασιών αυτών.

Όπως εξ άλλου, αποδείχθηκε με την υπ' αριθμόν 1522/2001 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (εκδοθείσα επί αγωγής όλων των λοιπών ήδη. εφεσιβλήτων κατά του εξ αυτών Γ.Θ.), καταστάσα αμετάκλητη με την υπ' αριθμόν 4278/ 2003 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου, υποχρεώθηκε (εκδοθείσης της σχετικής αδείας από την άνω πολεοδομική υπηρεσία - υπ' αριθμ. 19381/ 13.11.2003 έγγραφο) ο ...

Γ.Θ. να κατεδαφίσει δύο κτίσματα του Δ' υπέρ το ισόγειο ορόφου της πολυορόφου οικοδομής των διαδίκων, εμβαδού 15 και 20 τ.μ. και την διαμορφωθείσα σοφίτα επί της οροφής της οικοδομής εμβαδού 50 τ.μ. Οι ενέργειες κατεδαφίσεως των κτισμάτων αυτών επισπεύθηκαν από τους λοιπούς ... με τις υπ' αριθμούς 714/ 11.2.2004, 736/10.3.2004 και 725/30.3.2004 εκθέσεις κατεδαφίσεως και συνεχίσεως κατεδαφίσεως, αντιστοίχως, ενώ η συνέχιση της κατεδαφίσεως δεν ολοκληρώθηκε διότι ο ...

Γ.Θ. ανέλαβε να την ολοκληρώσει εξόδοις του, πλην όμως, όπως προκύπτει από το υπ' αριθμ. πρωτ. 9315/ 2285/ 24.6.2004 έγγραφο της Νομαρχίας Αττικής - Δ/νση πολεοδομίας αναφέρεται ότι στην πολυώροφη οικοδομή των διαδίκων είχε κατεδαφισθεί ο τοίχος του κλιμακοστασίου στον Β' όροφο, κλπ, αλλά "Δεν είχαν κατεδαφισθεί όλες οι άλλες κατασκευές οι αναφερόμενες στην από 12.1.1999 έκθεση αυτοψίας (Φ. 3006/99)".

Ενώ εξ άλλου, οι λοιποί εκκαλούντες - εφεσίβλητοι αρνούνται, όπως αποδείχθηκε, να συμμορφωθούν προς τις διατάξεις της υπ' αριθμόν 773/2006 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, κατάστασης ήδη αμετακλήτου με την υπ' αριθμόν 5193/2007 απόφαση του Δικαστηρίου τούτου. Αβασίμως εξ άλλου, ισχυρίζονται οι λοιποί, πλην του εξ αυτών Γ.Θ., εκκαλούντες - εφεσίβλητοι ότι:

μη ορθώς η εκκαλουμένη έδωσε την ίδια βαρύτητα στις προαναφερόμενες υπ' αριθμούς 1522/ 2001 και 773/ 2007 αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, καθ' όσον η εκκαλουμένη εστάθμισε και εξετίμησε, ως τεκμήρια, ορθώς τις αναφερόμενες αποφάσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Ισχυρίζεται με την έφεση του ο ...

Γ. Θ. ότι μη ορθώς η εκκαλουμένη ανέμιξε τις διατάξεις της πολεοδομικής νομοθεσίας με την ένδικη διαφορά του με τους λοιπούς των εκκαλούντων - εφεσίβλητων, καθ' ότι η παραβίαση της συστάσεως οριζοντίου ιδιοκτησίας δεν συνδεόταν αιτιωδώς με την επικαλούμενη ζημία τούτων. Ο ισχυρισμός του κρίνεται αβάσιμος και απορριπτέος, διότι η ένδικες αγωγές των λοιπών εκκαλούντων - εφεσίβλητων κατ' αυτού ερείδονται στις περί αδικοπραξιών διατάξεις του ΑΚ λόγω του ότι αυτός από πρόθεση προέβη, κατά τον αναφερόμενο χρόνο, σε αυθαίρετη και παράνομη επέκταση των ως άνω οριζοντίων ιδιοκτησιών του, συνεπεία της οποίας η αρμοδία πολεοδομική υπηρεσία επέβαλε την διακοπή εκτελέσεως των υπολειπομένων οικοδομικών εργασιών μέχρι την αποκατάσταση των πραγμάτων στην νόμιμη κατάσταση, με αποτέλεσμα την ζημία τους από την μη ιδιόχρηση (η μη εκμίσθωση) των ιδιοκτησιών και την εντεύθεν αποθετική ζημία τους και όχι στην αυτή καθ' αυτή από αυτόν παράβαση πολεοδομικών διατάξεων της κειμένης νομοθεσίας.

Αβάσιμος, εξ άλλου, κρίνεται και ο έτερος στην ένδικη έφεσή του περιεχόμενος ισχυρισμός του ότι από τότε που εξεδόθη η υπ' αριθμόν 70/1998 αναθεώρηση οικοδομικής αδείας έπαυσε υφισταμένη οιαδήποτε τυχόν παράνομη συμπεριφορά του και ουδεμία υπαιτιότης τον βαρύνει και ότι η συνέχιση των οικοδομικών εργασιών δεν κατέστη δυνατή λόγω των παρανομιών των λοιπών διαδίκων, αφού, σύμφωνα με όλα όσα εξετέθησαν, ουδείς των διαδίκων έχει συμμορφωθεί ...

Κατόπιν όλων των ανωτέρω αλυσιτελώς προβάλλεται από τον ... Γ. Θ. και ο έτερος στην ένδικη έφεσή του ισχυρισμός ότι στο άνω υπ' αριθμόν 13573/5.1.1999 έγγραφο της αρμοδίας προαναφερομένης Υπηρεσίας αναφερόταν επίσης, πλην όσων εξετέθησαν ανωτέρω και ότι "Σύμφωνα με τα παραπάνω αν και η δική σας ιδιοκτησία είναι σύμφωνη με τα εγκεκριμένα σχέδια ...

κλπ" εξ ου συνάγεται ότι ο ίδιος είχε συμμορφωθεί γεγονός το οποίο παρείδε η εκκαλουμένη, αφού η μη συνέχιση των εργασιών βαρύνει άπαντες. Από όλα, επομένως, τα ανωτέρω αποδείχθηκε, ότι η διακοπή των οικοδομικών εργασιών στην πολυώροφη οικοδομή των διαδίκων, κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα από 1.7.1996 μέχρι 31.12.2003, που επεβλήθη από την αρμοδία πολεοδομική υπηρεσία, δεν ήρθη καθ' όσον η (μερική) συμμόρφωση τούτων προς τις υποχρεώσεις τους δεν συνεπάγεται και την παροχή αδείας για την εξακολούθησή τους (οικοδομικών εργασιών), αφού προϋποτίθεται αναγκαίως η πλήρης και απόλυτη συμμόρφωση απάντων ως συνιδιοκτητών της οικοδομής.

Επομένως. η αδυναμία απάντων των εκκαλούντων - εφεσίβλητων να ιδιοχρησιμοποιήσουν ή εκμισθώσουν προς τρίτους τις οριζόντιες ιδιοκτησίες τους κατά το διάστημα αυτό και η εντεύθεν θετική και αποθετική τους ζημία οφείλεται σε δικό τους πταίσμα και ουδεμία αξίωση δύνανται αυτοί να έχουν κατά των αντιδίκων τους, αντιστοίχως ...".

'Ηδη, ο αναιρεσείων, προβάλλει ότι: α) το Εφετείο, δεν διαλαμβάνει σαφή αιτιολογία στην προσβαλλόμενη απόφασή του, εφ'όσον δεν διερεύνησε, αναλυτικά την ευθύνη εκάστου των συνιδιοκτητών β) ο ίδιος συμμορφώθηκε με τις υποδείξεις της πολεοδομίας και ότι "... έπαυσε υφισταμένη (μετά την αναθεώρηση της οικονομικής άδειας), οιαδήποτε τυχόν παράνομη συμπεριφορά ..." του γ) "...

υπέβαλλα αίτηση για συνέχιση των εργασιών, η οποία απορρίφθηκε, λόγω μη τακτοποίησης των αυθαιρέτων στις ιδιοκτησίες των αντιδίκων ..." δ) το δικαστήριο "... ουδόλως ασχολήθηκε με την τήρηση ή μη από πλευράς των αντιδίκων μου, των υποχρεώσεών τους για άρση των αυθαιρεσιών στις ιδιοκτησίες τους ..." ε) το Εφετείο δεν προσδιόρισε " σε τι συγκεκριμένα συνίσταται το πταίσμα αυτού, μετά την 20.1.1998, οπότε αποκατέστησε πλήρως τις αυθαιρεσίες στην ιδιοκτησία του...".

Όμως: α) Δεν παρατίθενται οι κρίσιμες πραγματικές παραδοχές της απόφασης υπο τις οποίες το Εφετείο φέρεται ότι υπέπεσε σε αναιρετική πλημμέλεια, αλλά "αποσπασματικές" μόνον παραδοχές αυτής. β) Σε κάθε περίπτωση: 1) η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει επαρκείς, σαφείς και μηδόλως αντιφατικές αιτιολογίες, οι οποίες στηρίζουν πλήρως το διατακτικό της.

Ειδικότερα: α) το Εφετείο αναφέρεται στις ενέργειες, τόσο του αναιρεσείοντος, όσο και των αντιδίκων του β) δέχεται, πως ο αναιρεσείων δεν είχε συμμορφωθεί πλήρως με τις υποδείξεις της Πολεοδομίας γ) δέχεται επίσης, πως και οι λοιποί διάδικοι δεν είχαν συμμορφωθεί με τις πολεοδομικές διατάξεις δ) διαφοροποιεί και διασαφίζει την αδικοπρακτική ευθύνη του αναιρεσείοντος ε) γίνεται μνεία της υπαίτιας συμπεριφοράς του και μετά την έκδοση της 70/1998 αναθεώρησης της σχετικής οικοδομικής άδειας στ) με σαφήνεια εκτίθεται η μη πλήρης συμμόρφωση προς τις οδηγίες της πολεοδομικής υπηρεσίας, των λοιπών συνιδιοκτητών.

Κατά ταύτα, οι αιτιάσεις του αναιρεσείοντος είναι αβάσιμες. 'Αλλωστε, ο τελευταίος, υπο την επίκληση του σφάλματος του άρθρου 559 αρ. 19 Κ.Πολ.Δ. βάλλει κατά των ουσιαστικών παραδοχών του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, πράγμα που δεν είναι παραδεκτό (άρθρ. 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.). Αρα, όλοι πράγματι είναι, από την πιο πάνω διάταξη λόγοι αναίρεσης με αρ. 1.1, 1.2, 1.3, 1.4, 1.6 (από παραδρομής, προφανώς, δεν αναφέρεται ο αριθμός 1.5), είναι αβάσιμοι.

ΙΙΙ. Ο αναιρεσείων, περαιτέρω, με τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης, προσάπτει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ. πλημμέλεια. Ειδικότερα, προβάλλει: 1) ότι ο δευτεροβάθμιο δικαστήριο έπρεπε να εφαρμόσει τα άρθρα 914 ΑΚ, το άρθρο 17 του Ν. 1337/1983, τα άρθρα 22 § 3,4, 27 § 3γ του Ν. 1577/1985 β) ότι το Εφετείο, δεν εφάρμοσε ορθά, ούτε υπήγαγε τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε στις πιο πάνω διατάξεις γ) ότι, αν έπραττε τα ανωτέρω, θα ήγετο, ασφαλώς στο συμπέρασμα, πως ουδεμία αδικοπρακτική συμπεριφορά βαρύνει αυτόν, διότι "..

από την 15.1.1999 έπαυσε κάθε διαπιστωθείσα αδικοπρακτική συμπεριφορά ..." επιπλέον δε, από την προαναφερθείσα ημερομηνία "... και εφεξής αποκλειστικά υπαίτιοι για την μη συνέχιση των εργασιών ήταν οι αντίδικοι ...". Όμως: 1) σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, η τελευταία, έχει ανέλεγκτα (άρθρ. 561 § 1 Κ.Πολ.Δ) κρίνει για το πιο πάνω θέμα 2) σαφώς και με ακρίβεια έκρινε και για την αδικοπρακτική συμπεριφορά του ήδη αναιρεσείοντος 3) ο τελευταίος, άλλωστε, υπο την επίκληση του άρθρου 559 αρ.1 Κ.Πολ.Δ.

υπεισέρχεται σε εκτίμηση (επανεκτίμηση) της ουσίας της υπόθεσης, παραθέτει έγγραφα της Πολεοδομίας, συγκεκριμένες πράξεις του ιδίου και παραλείψεις κατ'αυτόν, των αντιδίκων του, οριοθετεί τις συμπεριφορές των διαδίκων μερών με βάση συγκεκριμένες ημερομηνίες και εξάγει το, κατά την άποψή του, ορθόν αποδεικτικό πόρισμα.

Πάντα ταύτα, όμως δεν προβάλλονται παραδεκτώς ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου (άρθρ. 561 § 1 Κ.Πολ.Δ.). Αρα και οι πρόσθετοι λόγοι (πράγματι ο μόνος πρόσθετος, από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ), αναίρεσης, είναι αβάσιμοι. Μετά ταύτα, πρέπει ν'απορριφθούν η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι αυτής λόγοι, να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο (άρθρ. 12 § 2 Ν. 4055/2012) και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που κατέθεσαν προτάσεις, σε βάρος του αναιρεσείοντος λόγω της ήττας του (άρθρ. 176, 180, 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18.5.2012 αίτηση του Γ. Θ. του Κ., όπως αυτή διαμορφώθηκε με τους από 26.3.2014 πρόσθετους λόγους, προς αναίρεση της 2720/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου, στο Δημόσιο Ταμείο.

Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσείοντος τη δικαστική δαπάνη των αναιρεσίβλητων από δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) Ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Οκτωβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ