1944/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1944 / 2007 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1944/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο, Ηλία Γιαννακάκη, Χρήστο Αλεξόπουλο, Σπυρίδωνα Ζιάκα, Ζήση Βασιλόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 9 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ-ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Πετρόπουλο, βάσει δηλώσεως του άρθρου 242§2 Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσίβλητων: 1. ...., 2. ...., 3. ....., 4. ..... , 5. ....., 6. ...., οι οποίες δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/1/2003 αγωγή των ήδη αναιρεσίβλητων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 708/2003 οριστική του Ειρηνοδικείου Αθηνών και 4013/2005 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 23/6/2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ζήσης Βασιλόπουλος, ανέγνωσε την από 10/9/2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση για αναίρεση της 4013/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και προσκομιζόμενες εκθέσεις επίδοσης .... , .... , ..... , ..... του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....., ..... του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ..... και ..... του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Καβάλας ...... με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα στις αναιρεσίβλητες επικυρωμένο ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, με την υφιστάμενη παρά πόδας αυτής πράξης ορισμού δικασίμου και κλήση για συζήτησή της, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο. Επομένως, εφόσον οι αναιρεσίβλητες δεν εμφανίστηκαν κατά την άνω δικάσιμο, κατά την οποία εκφωνήθηκε η υπόθεση από τη σειρά του οικείου πινακίου, πρέπει, κατά το άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει η συζήτηση της αίτησης αναίρεσης παρά την απουσία αυτών.

Επειδή, κατά την έννοια της διάταξης του άρθρου 281 ΑΚ μόνη η αδράνεια του δικαιούχου για την άσκηση του δικαιώματος επί χρόνο μικρότερο από τον απαιτούμενο για την παραγραφή, καθώς και η καλόπιστη πεποίθηση του υποχρέου ότι δεν υπάρχει το δικαίωμα κατ' αυτού, ή ότι δεν πρόκειται τούτο ν' ασκηθεί εναντίον του, έστω και αν αυτή δημιουργήθηκε από την αδράνεια του δικαιούχου, δεν αρκεί, καταρχήν, να καταστήσει καταχρηστική την άσκηση του δικαιώματος.

Αν όμως η αδράνεια συνοδεύεται από ειδικές περιστάσεις που συνδέονται με προηγούμενη συμπεριφορά του δικαιούχου και ο ίδιος, μεταβάλλοντας τη στάση του, επιχειρεί εκ των υστέρων ανατροπή της κατάστασης που ήδη έχει διαμορφωθεί και παγιωθεί, χωρίς να είναι απαραίτητο να προκαλούνται αφόρητες ή δυσβάστακτες για τον υπόχρεο συνέπειες, αλλ' αρκεί να επέρχονται δυσμενείς επιπτώσεις για τα συμφέροντά του, τότε, στην περίπτωση αυτή, η άσκηση του δικαιώματος μπορεί να καταστεί μη ανεκτή κατά την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη και συνεπώς καταχρηστική (βλ.

Ολ. ΑΠ. 8/2001). Στην προκείμενη υπόθεση το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που δίκασε ως Εφετείο, έκρινε ότι η αγωγή των αναιρεσιβλήτων, με την οποία αυτές ζητούσαν από την αναιρεσείουσα την καταβολή επιδόματος τέκνων για το χρονικό διάστημα από 1-2-2002 έως 30-6-2002, είναι βάσιμη, δεχόμενο τ' ακόλουθα πραγματικά γεγονότα:

Οι αναιρεσίβλητες προσλήφθηκαν από την αναιρεσείουσα τα έτη 1976, 1981, 1985, 1978, 1989 και 1985 αντίστοιχα, με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου, για να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους, ως διοικητικοί υπάλληλοι. Όλες οι αναιρεσίβλητες είναι έγγαμες και μητέρες. Ειδικότερα η πρώτη είναι μητέρα δύο τέκνων που γεννήθηκαν 2-12-1979 και 2-2-1991, η δευτέρα δύο τέκνων που γεννήθηκαν στις 28-12-1991 και 20-7-1995, η τρίτη τριών τέκνων που γεννήθηκαν στις 26-7-1990, 25-2-1992 και 15-2-1996, η τέταρτη δύο τέκνων που γεννήθηκαν στις 1-10-1982 και 1-7-1985, η πέμπτη δύο τέκνων που γεννήθηκαν στις 17-7-1991 και 11-12-1992 αντίστοιχα, και η έκτη τριών τέκνων, από τα οποία το τρίτο γεννήθηκε στις 25-2-2001.

Κατά το χρονικό διάστημα από 1-2-2002 έως 30-6-2002 η αναιρεσείουσα, μολονότι της είχε γνωστοποιηθεί από τις αναιρεσίβλητες ότι είναι μητέρες των άνω τέκνων, δεν τους κατέβαλε το επίδομα τέκνων, το οποίο δικαιούνταν και που ανερχόταν στο 5% για τα δύο πρώτα τέκνα και 10% για το τρίτο τέκνο, του καταβαλλόμενου μισθού, αποτελούμενου από τον βασικό μισθό και το χρονοεπίδομα και το οποίο κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα ανερχόταν συνολικά στο ποσό των 232,23 € για την πρώτη αναιρεσίβλητη, των 387,38 € για τη δεύτερη, των 778,04 € για την τρίτη, των 428,63 € για την τέταρτη, των 299,37 € για την πέμπτη και των 174,43 € για την έκτη.

Οι αναιρεσίβλητες δεν αδράνησαν ν' αξιώσουν από την αναιρεσείουσα την καταβολή του επίδικου επιδόματος τέκνων, αλλά επανειλημμένα ζήτησαν τούτο και η τελευταία αρνιόταν να καταβάλει τούτο. Σημειώνεται ότι με προγενέστερη, από 5-2-2002 αγωγή τους ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών οι αναιρεσίβλητες ζήτησαν την καταβολή του ίδιου επιδόματος, για το χρονικό διάστημα από 1-2-1997 έως 31-1-2002, το οποίο επιδικάστηκε σ' αυτές με την 297/2003 απόφαση του άνω Δικαστηρίου.

Κρίνοντας έτσι το Πολυμελές Πρωτοδικείο και απορρίπτοντας κατ' ουσίαν την ένσταση καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος που πρότεινε η αναιρεσείουσα δεν παραβίασε την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρου 281 ΑΚ, διότι οι αναιρεσίβλητες δεν αδράνησαν ν' ασκήσουν το δικαίωμά τους σχετικά με το επίδομα τέκνων, αλλά αντίθετα, κατά τα ανωτέρω ανελέγκτως γενόμενα δεκτά περιστατικά, πιεστικώς απαίτησαν τούτο από την αναιρεσείουσα εργοδότριά τους, γεγονός που σημαίνει ότι αυτή δεν απέκτησε την πεποίθηση ότι δεν θ' ασκούσαν το εν λόγω δικαίωμα.

Επομένως ο αναιρετικός λόγος της αίτησης από το άρθρο 560 αριθμός 1 του ΚΠολΔ είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-6-2006 αίτηση της εταιρίας με την επωνυμία "Ολυμπιακή Αεροπορία - Υπηρεσίες Α.Ε." για αναίρεση της 4013/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 13 Νοεμβρίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ