Supreme Court dismisses social security fund's appeal citing Article 560 Civil Procedure Code limits on appeal grounds.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the Social Security Institute's appeal against a First Instance Court decision regarding a civil dispute. The appellant argued that the lower court failed to properly apply Constitutional Article 4 and omitted a third appeal reason from the previous judgment. The court ruled that these arguments did not meet the specific restrictive grounds for appeal defined in Article 560 of the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArticle 560 of the Civil Procedure Code; Article 559 of the Civil Procedure Code; Article 560 of the Civil Procedure Code restricts appeal grounds to specific statutory errors, excluding general deficiencies in reasoning or omitted arguments from prior appeals.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1943 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1943/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β1' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ηλία Γιαννακάκη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Θεμέλη, Ειρήνη Αθανασίου, Βαρβάρα Κριτσωτάκη και Παναγιώτη Κομνηνάκη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ (ΙΚΑ)", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την Μαρία Χαραμή, Πάρεδρο Ν.Σ.Κ., με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Της αναιρεσίβλητης: Ψ, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Χαϊκάλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-12-1996 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 771/1997 του ίδιου Δικαστηρίου και 2278/2000 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 13-6-2000 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ειρήνη Αθανασίου διάβασε την από 21-10-2008 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και κατά των αποφάσεων των πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται μόνο για τους λόγους που περιοριστικά αναφέρονται στο άρθρο 560 ΚΠολΔ και κάθε άλλος λόγος αναιρέσεως, που τυχόν προτείνεται, είναι απαράδεκτος.
Στην προκειμένη περίπτωση : α) Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του από νόμιμη βάση, γιατί "οι αιτιολογίες της στο ζήτημα της εφαρμογής του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος που έχει ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης είναι ανεπαρκείς", υποπίπτοντας έτσι στην από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια.
Και β) με το δεύτερο (και τελευταίο) λόγο αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση ότι το ίδιο δικαστήριο δεν εξέτασε τον επικουρικώς προβληθέντα τρίτο λόγο της εφέσεως του αναιρεσείοντος κατά της εκκληθείσας υπ' αριθ. 771/1997 οριστικής αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Αθηνών, καθώς και τους αναφερόμενους ισχυρισμούς του ίδιου, αφήνοντας έτσι αδίκαστο το λόγο αυτόν εφέσεως και υποπίπτοντας στην από το άρθρο 559 αριθ. 9 περ.
γ' ΚΠολΔ προβλεπόμενη πλημμέλεια. Όμως αμφότερες αυτές οι ως πλημμέλειες της προσβαλλόμενης αποφάσεως προβαλλόμενες δεν συνιστούν και λόγους αναιρέσεως από εκείνους που περιοριστικά προβλέπονται από το άρθρο 560 ΚΠολΔ, αφού με βάση το άρθρο αυτό και όχι το άρθρο 559 ίδιου Κώδικα πρέπει να κριθεί στην προκειμένη περίπτωση αν συντρέχει κάποιος λόγος αναιρέσεως της προσβαλλόμενης αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο.
Επομένως αμφότεροι οι αμέσως πιο πάνω προβαλλόμενοι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι. 'Ετσι πρέπει η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί και το αναιρεσείον (ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ Ι.Κ.Α."), ως ηττώμενο, να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά το σχετικό αίτημα αυτής, κατά τα άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ, μειωμένη όμως σύμφωνα με το άρθρο 22 παρ. 1 και 3 του ν. 3693/1957, όπως η πρώτη παράγραφος ισχύει μετά την υπ' αριθ. 134423/8-12-1992 απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (Φ.Ε.Κ.
Β' 11/20-1-1993), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987, σε συνδυασμό με τα άρθρα 7 και 9 του ν.δ. 2698/1953, κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.-
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 13 Ιουνίου 2000 αίτηση του ν.π.δ.δ. με την επωνυμία "ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ -Ι.Κ.Α." για αναίρεση της υπ' αριθ. 2278/2000 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.- Και
Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε τριακόσια πενήντα (350) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 16 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ