Legislator Case Law & Legislation
1942/2017 AI generated

Supreme Court declares appeal inadmissible due to automatic stay of proceedings in insurance liquidation under Bankruptcy Code Art. 25.

Case Number 1942/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appellant's appeal inadmissible because the underlying lawsuit regarding insurance liability was pending during the insurer's liquidation proceedings. The appellant sought to overturn a final judgment dismissing their claim for insurance coverage, arguing the decision should stand. The court ruled that under Article 25 of the Bankruptcy Code, all individual enforcement measures and legal proceedings against a debtor in liquidation are automatically stayed, rendering the discussion of the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Articles 109, 110, 114, 226, 235 of Law 4364/2016; Article 25 of the Bankruptcy Code: In insurance liquidation, all individual enforcement measures and legal proceedings against the debtor are automatically stayed, rendering the discussion of appeals inadmissible.

Keywords

AI generated
insurance liquidation automatic stay Bankruptcy Code inadmissible appeal individual enforcement measures legal proceedings stay debtor protection

Cited Legislation

AI generated
Articles 109, 110, 114, 226 and 235 of Law 4364/2016
Article 25 of the Bankruptcy Code

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1942 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1942/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου και Γεώργιο Αποστολάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας τελούσας υπό εκκαθάριση με την επωνυμία "... Α.Ε.", που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον εκκαθαριστή Γ. Κ., εκπροσωπήθηκε δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Δήμα.

Της αναιρεσίβλητης: ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "..." και με διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολικής διαδόχου κατόπιν συγχωνεύσεως με εξαγορά, της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", πρώην με την επωνυμία "...", ως εκ του νόμου καθολικής διαδόχου του εγκατεστημένου στην Ελλάδα υποκαταστήματος της αλλοδαπής Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας υπό την επωνυμία "...", που εδρεύει στη ..., προελθούσας από μετατροπή σύμφωνα με το ν.2166/93 του εν λόγω υποκαταστήματος σε ελληνική ανώνυμη εταιρία, νομίμως εκπροσωπουμένης. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Φρουδάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-11-1994 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 82/1997 του ίδιου Δικαστηρίου, 6673/1998 μη οριστική και 2900/2006 οριστική του Εφετείου Αθηνών.

Κατά της τελευταίας αυτής απόφασης ασκήθηκε αναίρεση και εκδόθηκε η 531/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία αναίρεσε την υπ’ αριθμ. 2900/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών και παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Στη συνέχεια εκδόθηκαν οι 6259/2011 μη οριστική και 274/2015 οριστική απόφαση του Εφετείου Αθηνών, την αναίρεση των οποίων ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22-7-2015 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Αποστολάκης ανέγνωσε την από 18-9-2017 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτός ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και να απορριφθεί ο δεύτερος.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η αναιρεσείουσα με την από 30.11.1994 ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών αγωγή της, την οποία απηύθυνε κατά της αναιρεσίβλητης, ζήτησε την καταψήφιση ασφαλιστικού ποσού λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου.

Εκδόθηκε η υπ’ αριθ. 82/1997 οριστική απόφαση του ανωτέρω δικαστηρίου, που απέρριψε την αγωγή, ενώ η κατ’ αυτής έφεση έγινε δεκτή με την υπ’ αριθ. 2900/2006 απόφαση του Εφετείου Αθηνών αλλά απορρίφθηκε η αγωγή, κεφάλαιο κατά το οποίο στη συνέχεια αναιρέθηκε με την υπ’ αριθ. 531/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου. Το Εφετείο Αθηνών ως δικαστήριο της παραπομπής εξέδωσε στην αρχή την υπ’ αριθ. 6259/2011 μη οριστική απόφασή του με την οποία διέταξε την επανάληψη της συζητήσεως και στο τέλος την υπ’ αριθ. 274/2015 οριστική απόφασή του με την οποία απέρριψε την αγωγή.

Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται από την ενάγουσα η ανωτέρω απόφαση του Εφετείου, συμπροσβάλλεται δε και η προεκδοθείσα μη οριστική (άρθρο 553 παρ. 2 ΚΠολΔ).- Σύμφωνα με το άρθρο 235 ν. 4364/2016: "1. Η Εποπτική Αρχή είναι η μόνη αρμόδια να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας ασφαλιστικής επιχείρησης του άρθρου 220 του παρόντος.

Στην περίπτωση αυτή ακολουθεί το στάδιο ασφαλιστικής εκκαθάρισης, εκτός αν άλλως ορίζεται στην απόφαση... 2... 3. Στην περίπτωση ασφαλιστικής εκκαθάρισης εφαρμόζονται συμπληρωματικά οι διατάξεις του Πτωχευτικού Κώδικα, και επί ζητημάτων που δεν ρυθμίζονται από τον Πτωχευτικό Κώδικα, οι διατάξεις του κ.ν. 2190/1920 και του ΚΠολΔ.

Παράβαση των διατάξεων αυτών επιφέρει τις ίδιες κυρώσεις και πρόστιμα στο πρόσωπο του ασφαλιστικού εκκαθαριστή όπως στην περίπτωση του Διοικητικού Συμβουλίου." Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 239 παρ. 3 του ίδιου νόμου: "Κατά το χρονικό διάστημα που η ασφαλιστική επιχείρηση βρίσκεται σε ασφαλιστική εκκαθάριση αναστέλλεται κάθε αναγκαστική εκτέλεση σε βάρος της και σε βάρος των ασφαλισμένων της για ασφαλίσεις αστικής ευθύνης, μέχρι το ποσό για το οποίο ευθύνεται εις ολόκληρο η ασφαλιστική επιχείρηση.

Κατά το ίδιο χρονικό διάστημα αναστέλλονται οι ατομικές διώξεις των δικαιούχων απαιτήσεων από ασφάλιση κατά της ασφαλιστικής επιχείρησης." Τέλος, κατά τη διάταξη 25 του Πτωχευτικού Κώδικα (ν. 3788/2007) "1. Με επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 26, από την κήρυξη της πτώχευσης αναστέλλονται αυτοδικαίως όλα τα ατομικά καταδιωκτικά μέτρα των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση πτωχευτικών απαιτήσεών τους.

Ιδίως απαγορεύεται η έναρξη ή συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης, η άσκηση αναγνωριστικών ή καταψηφιστικών αγωγών, η συνέχιση των δικών επ’ αυτών, η άσκηση ή εκδίκαση ένδικων μέσων, η έκδοση πράξεων διοικητικής ή φορολογικής φύσεως, ή η εκτέλεσή τους σε στοιχεία της πτωχευτικής περιουσίας. 2. Πράξεις κατά παράβαση της κατά την παράγραφο 1 αναστολής είναι απολύτως άκυρες".

Από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι αν ανακληθεί η άδεια λειτουργίας ασφαλιστικής επιχείρησης (με απόφαση της αρμόδιας Εποπτικής Αρχής), ακολουθεί, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στην απόφαση, το στάδιο της ασφαλιστικής εκκαθάρισης, η οποία, αντιθέτως με ότι συμβαίνει στην πτώχευση, συνιστά συλλογική διαδικασία διοικητικής φύσεως, που κινείται από την Εποπτική Αρχή (και όχι με πρωτοβουλία των πιστωτών), οδηγεί δε στη ρευστοποίηση της περιουσίας της ασφαλιστικής επιχείρησης με σκοπό ικανοποίηση, αποκλειστικά με τη ρευστοποίησης της περιουσίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, των πιστωτών ανάλογα με το ύψος των κατά της τελευταίας υφισταμένων απαιτήσεών τους.

Επί της εκκαθαρίσεως αυτής είναι δυνατή η συμπληρωματική, ευθεία και όχι αναλογική, εφαρμογή εκείνων μόνον των διατάξεων του Πτωχευτικού Κώδικα οι οποίες δεν αντίκειται στον επιδιωκόμενο με την ως άνω εκκαθάριση σκοπό. Μεταξύ των εφαρμοστέων διατάξεων περιλαμβάνεται και εκείνη του άρθρου 25 του Πτωχευτικού Κώδικα, η οποία προβλέπει την αυτοδίκαιη αναστολή, από την κήρυξη της πτωχεύσεως, όλων των ατομικών καταδιωκτικών μέτρων των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς εκπλήρωση ή ικανοποίηση των πτωχευτικών απαιτήσεών τους (έναρξη, συνέχιση αναγκαστικής εκτέλεσης, άσκηση, εκδίκαση ενδίκων μέσων κ.λπ.), όσες δε πράξεις ενεργηθούν κατά παράβαση της αναστολής αυτής είναι απολύτως άκυρες.

Κατ’ ακολουθίαν αυτών, θα πρέπει -αναφορικά με τα κατά της ασφαλιστικής επιχείρησης ένδικα βοηθήματα και ένδικα μέσα- να γίνει δεκτό ότι, στο πλαίσιο της ασφαλιστικής εκκαθάρισης, επέρχονται ειδικότερα οι ακόλουθες έννομες συνέπειες: Η συζήτηση κάθε είδους, αναγνωριστικού ή καταψηφιστικού χαρακτήρα, αγωγών που ασκήθηκαν από πιστωτές της εκκαθάρισης κηρύσσεται ως απαράδεκτη.

Η συνέχιση εκκρεμών δικών επί αγωγών αντίστοιχου χαρακτήρα αναστέλλεται αυτοδικαίως. Η έναρξη διαδικασιών αναγκαστικής εκτέλεσης με την επίδοση επιταγής προς πληρωμή θεωρείται ως άκυρη. Η διενέργεια πράξεων συντηρητικής ή αναγκαστικής εκτέλεσης και η συνέχιση αντίστοιχων διαδικασιών κατά της περιουσίας της ασφαλιστικής επιχείρησης, ακόμη κι αν έχει εκδοθεί αμετάκλητη δικαστική απόφαση, αναστέλλονται.

Η άσκηση και η εκδίκαση ενδίκων μέσων επί αποφάσεων, που εκδόθηκαν κατόπιν αγωγής ή άλλου ενδίκου βοηθήματος από πιστωτές της εκκαθάρισης, απαγορεύεται. Η έναρξη ή συνέχιση διαδικασιών εκτέλεσης εκ μέρους του Δημοσίου ή ν.π.δ.δ. σε βάρος της ασφαλιστικής επιχείρησης αναστέλλονται ομοίως. Σε περίπτωση δε που, παρά την ανωτέρω απαγόρευση, ασκηθούν αγωγές, ένδικα μέσα ή άλλου είδους έννομα βοηθήματα, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται αυτών οφείλει και αυτεπαγγέλτως να κηρύξει απαράδεκτη τη συζήτηση.

Εν προκειμένω, με την υπ’ αριθ. ...15.5.2017 (ΦΕΚ 1665/2017) απόφαση της Επιτροπής Πιστωτικών και Ασφαλιστικών Θεμάτων (ΕΠΑΘ) της Τράπεζας της Ελλάδος ανακλήθηκε οριστικά η άδεια της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής επιχείρησης και τέθηκε αυτή υπό καθεστώς ασφαλιστικής εκκαθάρισης κατά τις διατάξεις των άρθρων 109, 110, 114, 226 και 235 ν. 4364/2016, ενώ με την υπ’ αριθ. ...2017 απόφαση της ίδια Επιτροπής διορίσθηκε ασφαλιστικός εκκαθαριστής. Σύμφωνα λοιπόν με τα προαναφερόμενα, η συζήτηση της υπό κρίση αίτησης για αναίρεση που άσκησε η ενάγουσα κατά της υπ’ αριθ. 2784/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών η οποία εκδόθηκε επί αγωγής αυτής με αντικείμενο την καταψήφιση ασφαλιστικού ποσού λόγω επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη κατά το βάσιμο περί τούτου αίτημα του ασφαλιστικού εκκαθαριστή της αναιρεσίβλητης, πράγμα άλλωστε που ελέγχεται και αυτεπαγγέλτως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 22 Ιουλίου 2015 αιτήσεως της υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΑΕ" για αναίρεση της υπ’ αριθ. 274/2015 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 28 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 29 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ