193/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 193 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 193/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 17 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Πρωτοβάθμιου σωματείου με την επωνυμία "... "..."" που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Πήττα και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνικά Ναυπηγεία Α.Ε." που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταύρο Ανδριόπουλο που διόρισε στο ακροατήριο τον παρόντα δικηγόρο Δημήτριο Ζερδελή και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-2-2008 αγωγή του Β. Τ. και λοιπών συνολικά σαράντα πέντε εναγόντων, ήδη μη διαδίκων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και την πρόσθετη παρέμβαση του ήδη αναιρεσείοντος που ασκήθηκε προφορικά στο ακροατήριο του ίδιου δικαστηρίου και συνεκδικάστηκε με αυτήν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1661/2009 του ίδιου δικαστηρίου και 2771/2011 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 9-1-2012 αίτησή του και τους από 25-7-2013 και από 12-8-2013 προσθέτους λόγους αυτής, που επαναφέρονται για συζήτηση με την από 19-5-2014 κλήση της αναιρεσίβλητης μετά τη ματαίωση αυτής κατά την ορισθείσα προς τούτο δικάσιμο της 17-9-2013. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Στυλιανή Γιαννούκου ανέγνωσε την από 3-9-2013 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Νικόλαου Πάσσου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης και των προσθέτων λόγων της. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των πρόσθετων λόγων της, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 19-5-2014 κλήση της αναιρεσίβλητης ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "..." που στρέφεται κατά του αναιρεσείοντος - προσθέτως παρεμβάντος υπέρ των εναγόντων πρωτοβάθμιου σωματείου με την επωνυμία "... "..."", φέρονται για συζήτηση ενώπιον του δικαστηρίου αυτού η από 9-1-2012 αίτηση για αναίρεση της 2771/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών και οι από 25-7-2013 και από 12-8-2013 πρόσθετοι λόγοι της, μετά τη ματαίωση της συζήτησης αυτών κατά την αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 17-9-2013.

Κατά το άρθρο 82 εδ. γ Κ.Πολ.Δ. αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 Κ.Πολ.Δ.) πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κυρίους διαδίκους, πρέπει δε αυτός να καλείται από τον επισπεύδοντα σε κάθε επόμενη διαδικαστική πράξη για να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως και ν' ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος.

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει" και με εκείνη του άρθρου 558 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, όμως αυτός πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης. Χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ.

α Κ.Πολ.Δ.), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (Α.Π. 972/2014, 910/2013). Τα ανωτέρω εφαρμόζονται αναλογικά και για τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης, οι οποίοι κατά το άρθρο 569 παρ. 2 εδ. α Κ.Πολ.Δ. ασκούνται με ιδιαίτερο δικόγραφο, αντίγραφο του οποίου επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους.

Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της προσβαλλόμενης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι στη δίκη που ανοίχθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών με την από 10-2-2008 αγωγή του Β. Τ. και λοιπών συνολικά σαράντα πέντε εναγόντων κατά της εναγομένης και ήδη αναιρεσίβλητης ανωνύμου εταιρείας με την επωνυμία "Ελληνικά Ναυπηγεία ΑΕ ", επί της οποίας εκδόθηκε η 1661/2009 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και (επί ασκηθείσας κατ' αυτής εφέσεως της εναγομένης) η προσβαλλόμενη απόφαση, άσκησαν:

α) ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των εναγόντων και σε βάρος της εναγομένης το ήδη αναιρεσείον πρωτοβάθμιο σωματείο με την επωνυμία "... "..."", μέλη του οποίου είναι οι ενάγοντες, κατά του οποίου επίσης εστράφη η έφεση της εναγομένης και β) ενώπιον του Εφετείου Αθηνών πρόσθετες παρεμβάσεις υπέρ των εναγόντων και σε βάρος της εναγομένης η δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ)" και η τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ)", ζητώντας την παραδοχή της αγωγής και την απόρριψη της έφεσης.

Το εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του συνεκδίκασε την έφεση με τις εν λόγω πρόσθετες παρεμβάσεις, δέχθηκε τυπικά και ουσιαστικά την έφεση της εναγομένης και αφού εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει δεκτή κατά ένα μέρος η αγωγή ως βάσιμη, απέρριψε αυτήν και τις πρόσθετες παρεμβάσεις.

Εξάλλου, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, κατά την εκφώνηση της προκειμένης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου δεν εμφανίσθηκαν οι προαναφερόμενες προσθέτως παρεμβαίνουσες δευτεροβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργατοϋπαλλήλων Μετάλλου (ΠΟΕΜ)" και τριτοβάθμια συνδικαλιστική οργάνωση με την επωνυμία "Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος" (ΓΣΕΕ) ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.

Κανένας όμως από τους κύριους διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι κλήτευσε τις εν λόγω προσθέτως παρεμβαίνουσες για να παραστούν κατά τη συζήτηση της προκείμενης αιτήσεως κατά την αρχικώς αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 17-9-2013, κατά την οποία η συζήτηση ματαιώθηκε ούτε κατά την προσδιορισθείσα κατόπιν της από 19-5-2014 κλήσεως της αναιρεσίβλητης νέα δικάσιμο της 17-3-2015, κατά την οποία η συζήτηση αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικών εκθέσεων επιδόσεως.

Ομοίως, καθόσον αφορά τους ασκηθέντες από το αναιρεσείον από 25-7-2013 και από 12-8-2013 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως, ουδόλως προκύπτει ότι το αναιρεσείον ή η αναιρεσίβλητη κλήτευσαν τις ίδιες προσθέτως παρεμβαίνουσες (ΓΣΕΕ και ΠΟΕΜ) για να παραστούν κατά τη συζήτηση αυτών, τόσο για την αρχικώς αρμοδίως ορισθείσα δικάσιμο της 17-9-2013, όσο και για τη μετέπειτα της 17-3-2015.

Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσης, η συζήτηση της από 9-1-2012 αίτησης και των από 25-7-2013 και από 12-8-2013 πρόσθετων λόγων αυτής πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 9-1-2012 αίτησης για αναίρεση της 2771/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών και των από 25-7-2013 και από 12-8-2013 πρόσθετων λόγων αυτής.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Φεβρουαρίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1 Μαρτίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ