Supreme Court dismisses request to correct appeal judgment regarding insurance company's court costs award.

Απόφαση 1938 / 2013 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1938/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Νικόλαο Λεοντή, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου-Χριστοφίλου, Δημητρούλα Υφαντή, Ιωάννα Πετροπούλου και Παναγιώτη Χατζηπαναγιώτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, προκειμένου να αποφανθεί για την αυτεπάγγελτη διόρθωση της 1305/21-6-2013 απόφασης του Αρείου Πάγου (Δ'Τμήματος), σύμφωνα με την υπ'αριθ. 97/2013 πράξη του Προέδρου του Δ' Τμήματος του Αρείου Πάγου, που κοινοποιήθηκε με επιμέλεια της Γραμματείας του Αρείου Πάγου και στα διάδικα μέρη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία " …" που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία δεν παραστάθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Δ. Κ., το γένος Γ. Β., 2 Π. Β. του Γ., 3 Α. Β. του Γ., 4 Δ. Β. του Π., κατοίκων ..., 5. Α. Β. του Π. συζ. Φ. Β. κατοίκου ... όλοι οι ανωτέρω εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Κων/νο Γράππα βάσει δηλώσεως κατ'άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ και 6. Της ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "NP Insurance- Νέος Ποσειδών Α.Ε.Α.Ε." που εδρεύει στον …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου της Μαρίας Λαγού βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω, ορίστηκε δε εισηγητής ο Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτης.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 315 Κ.Πολ.Δ., που σύμφωνα με το άρθρο 573 § 1 του ίδιου Κώδικα εφαρμόζεται και στην αναιρετική διαδικασία, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφασή του.

Αντικείμενο, συνεπώς, της διόρθωσης αποτελούν ακούσιες πλημμέλειες, που παρεισφρύουν κατά τη σύνταξη ή την καθαρογραφή της απόφασης και όχι διαγνωστικά σφάλματα του δικαστηρίου, που αναφέρονται στην ερμηνεία ή στην εφαρμογή ουσιαστικής διάταξης καθώς και στην εκτίμηση των αποδείξεων και που αίρονται μόνο με την οδό των ενδίκων μέσων (ΑΠ 1595/2003).

Περαιτέρω, από τις διατάξεις των § § 1, 2 του άρθρου 318 του Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν τη διόρθωση την προκαλεί το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως η κλήση των διαδίκων γίνεται με την επιμέλεια της γραμματείας του δικαστηρίου και ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης δεν εμφανίζεται κάποιος διάδικος που κλητεύθηκε νόμιμα, η διαδικασία προχωρεί σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.- Στην προκειμένη περίπτωση με την υπ' αριθμ. 97/5.7.2013 Πράξη του Προέδρου του Δ' Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου εισάγεται αυτεπαγγέλτως προς διόρθωση η υπ' αριθμ. 1305/2013 απόφαση του προαναφερόμενου Πολιτικού Τμήματος του ως άνω Δικαστηρίου, κατά το μέρος που από παραδρομή, ενώ στο αιτιολογικό προκύπτει ότι η έκτη αναιρεσίβλητη νικάει και δεν ηττάται, αντιθέτως δε ηττάται ως προς αυτήν η αναιρεσείουσα, στο ίδιο το αιτιολογικό περαιτέρω, αλλά και στο διατακτικό αναγράφεται ότι "...καταδικάζει την (έκτη αναιρεσίβλητη) στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας..." αντί του ορθού "καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της έκτης των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των οκτακοσίων (800) ευρώ".

Περαιτέρω, κατά την επ' ακροατηρίου συζήτηση της υπόθεσης δεν εμφανίστηκε η αναιρεσείουσα ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία " ...", που εδρεύει στο ..., μολονότι κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα προς τούτο, όπως προκύπτει από το με ημερομηνία 6.8.2013 αποδεικτικό επίδοσης του επιμελητή του Δικαστηρίου τούτου …(άρθρ. 126 § 1 περ.

δ', 141 § 1 Κ.Πολ.Δ.).

Συνεπώς, η διαδικασία πρέπει να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.- Από την επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα : Οι αναιρεσίβλητοι Δ. Κ. κλπ. είχαν εγείρει ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά την από 9.7.2007 και με αριθμό κατάθεσης 6754/2007 αγωγή, στρεφομένη κατά των α) Α.

Δ. και β) εδρεύουσας στον …ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Νέος Ποσειδών Α.Ε.Α.Ε.", με την οποία ιστορούσαν ότι ο πρώτος των ως άνω εναγομένων, οδηγώντας το με αριθμό κυκλοφορίας ... ΙΧΦ αυτοκίνητο, το οποίο ανήκει στην κυριότητα της ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία " ...." και το οποίο ήταν ασφαλισμένο κατά του κινδύνου πρόκλησης ζημιών σε τρίτους κατά την κυκλοφορία του στην δεύτερη των εναγομένων ασφαλιστική εταιρία, προκάλεσε από υπαιτιότητά του, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που αναφέρονται στην αγωγή, την σύγκρουση του ως άνω οχήματος με το οδηγούμενο από τον συγγενή τους Γ.

Β. υπ' αριθμ. κυκλοφορίας ... ΙΧΕ αυτοκίνητο, με αποτέλεσμα να προκληθεί ο θανάσιμος τραυματισμός του ως άνω οδηγού του ΙΧΕ αυτοκινήτου Γ. Β.. Με βάση δε αυτό το ιστορικό ζήτησαν όπως υποχρεωθούν οι εναγόμενοι, έκαστος εις ολόκληρον, να καταβάλουν σε ένα έκαστο εξ αυτών, ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης, τα χρηματικά ποσά που ειδικότερα μνημονεύονται στην αγωγή, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την εξόφληση.

Περαιτέρω, η δεύτερη των ως άνω εναγομένων ασφαλιστική εταιρία άσκησε κατά της μη συνεναγόμενης ασφαλισμένης της, ως άνω ιδιοκτήτριας του ζημιογόνου ΙΧΦ αυτοκινήτου ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία " ...." και κατά του πρώτου εναγόμενου της παραπάνω αγωγής Α. Δ., την από 31.8.2007 και με αριθμό κατάθεσης 7618/2007 ανακοίνωση δίκης με προσεπίκληση για συμμετοχή στη δίκη προς απόκρουση της αγωγής, στην οποία ένωσε και παρεμπίπτουσα αγωγή αποζημίωσης, με την οποία επικαλούμενη συμφωνηθείσες μεταξύ αυτής και της ως άνω Ο.Ε.

εξαιρέσεις από την καταρτισθείσα μεταξύ τούτων ασφαλιστική σύμβαση [οδήγηση του αυτοκινήτου υπό οδηγού α) τελούντος υπό την επίδραση οινοπνεύματος ή τοξικών ουσιών, κατά την έννοια και τις προϋποθέσεις του άρθρου 42 του ΚΟΚ, και β) μη κατέχοντος την απαιτούμενη από το νόμο άδεια ικανότητας οδήγησης για το όχημα που οδηγούσε (άρθρ. 94 Ν. 2696/1999 - ΚΟΚ)], ζήτησε όπως υποχρεωθούν οι παραπάνω παρεμπιπτόντως εναγόμενοι, έκαστος εις ολόκληρον, να της καταβάλουν κάθε ποσό που αυτή θα υποχρεωθεί τυχόν να καταβάλει σε ένα έκαστο των εναγόντων της κύριας αγωγής, με τον νόμιμο τόκο, κατά τα ειδικότερον σ' αυτήν (παρεμπίπτουσα αγωγή) εκτιθέμενα.

Επί των αγωγών αυτών, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά η υπ' αριθμ. 304/2009 οριστική απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η κύρια αγωγή καθόσον μεν αφορά τους έκτη, έβδομο και όγδοη των εναγόντων ως απαράδεκτη, για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης αυτών, καθόσον δε αφορά τους λοιπούς εξ αυτών ως αβάσιμη κατ' ουσία και μετά ταύτα και λόγω του ότι η κατ' ουσία έρευνα της παρεμπίπτουσας αγωγής τελεί υπό την αίρεση της ευδοκίμησης της κύριας τοιαύτης, κρίθηκε ότι παρέλκει η κατ' ουσία έρευνα της παρεμπίπτουσας αγωγής, ως καταστάσης πλέον άνευ αντικειμένου, την οποία και απέρριψε εκ του λόγου τούτου.

Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν οι μεν ενάγοντες της κύριας αγωγής την από 7.7.2009 και με αριθμό κατάθεσης 770/2009 έφεση, στρεφομένη κατά των δύο κυρίως εναγομένων, η δε παρεμπιπτόντως ενάγουσα ασφαλιστική εταιρία την από 10.9.2009 και με αριθμό κατάθεσης 1015/2009 έφεση, έχουσα επικουρικό χαρακτήρα, στρεφομένη κατά των δύο παρεμπιπτόντως εναγομένων, με τις οποίες ζητούσαν αυτοί τα εις αυτές ειδικότερα εκτιθέμενα.

Επί των εν λόγω εφέσεων, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 839/2010 απόφαση του Εφετείου Πειραιώς, με την οποία, αφού κρίθηκε α) ότι ορθώς απορρίφθηκε η κύρια αγωγή ως προς τους προαναφερόμενους έκτη, έβδομο και όγδοη των εναγόντων, β) ότι συνυπαίτιοι του ενδίκου ατυχήματος ήσαν τόσο ο πρώτος εναγόμενος της κύριας αγωγής, οδηγός του ΙΧΦ αυτοκινήτου Α.

Δ., όσο και ο θανασίμως τραυματισθείς οδηγός του ΙΧΕ αυτοκινήτου - συγγενής των πέντε πρώτων εναγόντων της αγωγής αυτής Γ. Β. και ειδικότερα ο πρώτος τούτων κατά ποσοστό 20% και ο δεύτερος εξ αυτών κατά ποσοστό 80%, και γ) ότι συντρέχει νόμιμη κατ' ουσία περίπτωση εξαίρεσης από την ασφαλιστική κάλυψη (οδήγηση του ζημιογόνου φορτηγού αυτοκινήτου υπό οδηγού τελούντος υπό την επήρεια οινοπνεύματος), έγιναν δεκτές αμφότερες οι εφέσεις, εξαφανίσθηκε η εκκαλουμένη και στη συνέχεια έγιναν δεκτές ως και μερικώς κατ' ουσία βάσιμες τόσο η κύρια αγωγή όσο και η παρεμπίπτουσα τοιαύτη.

Κατά της εν λόγω απόφασης του Εφετείου Πειραιώς άσκησε η πρώτη των παρεμπιπτόντως εναγομένων ομόρρυθμη εταιρία με την επωνυμία "..." την από 24.7.2012 και με αριθμό κατάθεσης 54/2012 αίτηση αναίρεσης, στρεφομένη κατά των πέντε πρώτων εναγόντων της κύριας αγωγής και κατά της παρεμπιπτόντως ενάγουσας ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "Νέος Ποσειδών Α.Ε.Α.Ε." (έκτης κατά την σειρά των αναιρεσιβλήτων), ζητώντας την εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης, την εκ νέου εκδίκαση των δύο ως άνω εφέσεων, την απόρριψη αυτών και την μετά ταύτα απόρριψη των προαναφερομένων δύο αγωγών, ήτοι κύριας, που άσκησαν οι πέντε πρώτοι αναιρεσίβλητοι, και παρεμπίπτουσας, που άσκησε η έκτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία.

Επί της εν λόγω αναίρεσης εκδόθηκε από το Δ' Τμήμα του Δικαστηρίου τούτου η υπ' αριθμ. 1305/2013 απόφαση με την οποία, όπως από την επισκόπηση του περιεχομένου της προκύπτει, έγινε δεκτός μόνον ο επί του άρθρου 559 αριθμ. 8 του Κ.Πολ.Δ. στηριζόμενος τέταρτος λόγος αυτής, συνιστάμενος στο ότι το Εφετείο δεν ερεύνησε τον πρωτοδίκως προταθέντα και στην κατ' έφεση δίκη επαναφερθέντα ισχυρισμό (ένσταση) της αναιρεσείουσας, προς αντίκρουση της παρεμπίπτουσας αγωγής της ασφαλιστικής εταιρίας και της έχουσας επικουρικό χαρακτήρα έφεσης της τελευταίας, αντίστοιχα, περί συντρέχοντος πταίσματος του θανόντος Γ.

Β., ο οποίος δεν θα είχε τραυματιστεί θανάσιμα, αν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Μετά ταύτα δε αφού αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση "μόνον κατά το μέρος που αναφέρεται στον γενόμενο δεκτό τέταρτο λόγο αναίρεσης", όπως στο σκεπτικό αυτής εκτίθεται, παραπέμφθηκε η υπόθεση κατά το μέρος τούτο και μόνο προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές (βλ. 15η σελίδα απόφασης) και καταδικάσθηκαν οι ηττηθέντες αναιρεσίβλητοι, μεταξύ των οποίων και η προαναφερόμενη έκτη τούτων ασφαλιστική εταιρία, στην κατά τα άρθρα 178 § 1, 180 § 3 και 183 Κ.Πολ.Δ.

πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της νικήσασας αναιρεσείουσας, όπως το τελευταίο τούτο (πληρωμή δικαστικών εξόδων) διαλαμβάνεται στο σκεπτικό και στο διατακτικό της εν λόγω απόφασης. Εκ των ανωτέρω σαφώς συνάγεται ότι η αναίρεση έγινε δεκτή ως προς όλους τους αναιρεσίβλητους και ότι ουδέν σφάλμα εμφιλοχώρησε όσον αφορά την καταδίκη και της έκτης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων της νικήσασας αναιρεσείουσας.

Κατά συνέπεια η κατά τούτο και μόνον διώκουσα την διόρθωση της προαναφερόμενης απόφασης υπό κρίση αίτηση (ήτοι ως προς την καταδίκη και της έκτης αναιρεσίβλητης στην πληρωμή μέρους των δικαστικών εξόδων) είναι αβάσιμη και απορριπτέα.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 5.7.2013 αυτεπαγγέλτως υποβληθείσα αίτηση προς διόρθωση της υπ' αριθμ. 1305/2013 απόφασης του Δ' Τμήματος του Αρείου Πάγου.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Οκτωβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του την 1 Νοεμβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ