Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds, rejecting failure to consider evidence as invalid due to appellate court's proper evaluation.

Απόφαση 1938 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1938/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ευστάθιο Ζηργανό.

Των αναιρεσιβλήτων: 1.Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "AMSTEL BROUWERIJ B.V" που εδρεύει στο Άμστερνταμ Ολλανδίας, και εκπροσωπείται νόμιμα, 2.Εταιρείας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία "ΗΕΙΝΕΚΕΝ BROUWERIJ Β.V" που εδρεύει στο Άμστερνταμ Ολλανδίας, και εκπροσωπείται νόμιμα και 3. Ανωνύμου Εταιρείας με την επωνυμία "ΑΘΗΝΑΪΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΪΑ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκαν από τους πληρεξούσιους δικηγόρους τους Θεοδώρου Χρήστο και Ρόκα Ιωάννη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-6-1992 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 69/1997 προδικαστική 7009/03 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 3312/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 25-9-2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 20-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και οι πληρεξούσιοι των αναιρεσιβλήτων την απόρριψη της και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την Β. 7535/1077/31-3-1988 κοινή απόφαση των Υπουργών Εθνικής Οικονομίας, Δικαιοσύνης, Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας και Εμπορίου, που εκδόθηκε για την προσαρμογή του ελληνικού δικαίου στην οδηγία 85/374/ΕΟΚ, η ευθύνη του παραγωγού ελαττωματικού προϊόντων διαμορφώνεται ως γνήσια αντικειμενική ευθύνη, ανεξάρτητη δηλαδή από την ύπαρξη ή όχι οποιουδήποτε πταίσματος του παραγωγού. Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 της εν λόγω υπουργικής αποφάσεως "ο παραγωγός ευθύνεται για κάθε ζημία που οφείλεται σε ελάττωμα του προϊόντος του".

Συνεπώς η ευθύνη αυτή προϋποθέτει α)προϊόν προερχόμενο από παραγωγό, β)ελάττωμα του προϊόντος, γ)ζημία και δ)αιτιώδη συνάφεια μεταξύ ελαττώματος και ζημίας. Ως προϊόν εννοείται κάθε κινητό πράγμα, ακόμη και αν έχει ενσωματωθεί ως συστατικό σε άλλο πράγμα, κινητό ή ακίνητο (άρθρο 2 παρ. 1). Ως παραγωγός θεωρείται ο κατασκευαστής τελικού προϊόντος, πρώτης ύλης ή συστατικού, καθώς και κάθε πρόσωπο που εμφανίζεται ως παραγωγός του προϊόντος επιθέτοντας σ΄ αυτό την επωνυμία, το σήμα ή άλλο διακριτικό του γνώρισμα (άρθρο 3 παρ. 1).

Ελαττωματικό είναι το προϊόν, αν δεν παρέχει την ευλόγως αναμενόμενη ασφάλεια ενόψει όλων των ειδικών συνθηκών και ιδίως της εξωτερικής εμφανίσεώς του, της ευλόγως αναμενόμενης χρησιμοποιήσεώς του και του χρόνου κατά τον οποίο τέθηκε σε κυκλοφορία (άρθρο 6 παρ. 1). Αποκαταστατέα είναι τόσο η περιουσιακή όσο και η μη περιουσιακή ζημία, κατά τις ειδικότερες διακρίσεις του άρθρου 9.

Ο παραγωγός απαλλάσσεται της ευθύνης του εφόσον αποδείξει, μεταξύ άλλων, ότι ενόψει των περιστάσεων είναι πιθανό το ελάττωμα να μην υπήρχε, όταν το προϊόν τέθηκε σε κυκλοφορία, ή να εμφανίσθηκε αργότερα (άρθρο 7 περ. β΄). Η ευθύνη του μπορεί, ενόψει όλων των περιστάσεων, να μειωθεί ή και να αρθεί,. Όταν η ζημία οφείλεται σωρευτικώς σε ελάττωμα του προϊόντος και σε πταίσμα του ζημιωθέντος ή προσώπου για το οποίο ευθύνεται ο ζημιωθείς (άρθρο 8 παρ. 2).

Ο ζημιωθείς φέρει το βάρος αποδείξεως των ως άνω θετικών προϋποθέσεων της ευθύνης (άρθρο 4).

Εν προκειμένω, το εφετείο δέχθηκε με την προσβαλλόμενη απόφασή του τα εξής: Ο αναιρεσείων ..... υπηρετούσε ως αγροτικός ιατρός στο .... . Το μεσημέρι της 5-7-1989, αφού τελείωσε το τακτικό ιατρείο του μετέβη με φίλους στην παραλία για φαγητό. Περί ώρα 16.00 αγόρασε μια γυάλινη φιάλη μπίρας AMSTEL από το κατάστημα του Χ, το οποίο βρίσκεται σε απόσταση περίπου 4 χιλιομέτρων από την παραλία ...., όπου σκόπευε να μεταβεί για θαλάσσιο μπάνιο και θα κατανάλωνε και την μπίρα.

Ο αναιρεσείων μετέβη στην παραλία .... οδηγώντας μοτοσικλέτα, ο δρόμος δε από το κατάστημα του Χ μέχρι την παραλία ήταν ασφαλτοστρωμένος κατά το μεγαλύτερο μέρος της απόστασης, ενώ τα τελευταία πεντακόσια μέτρα ήταν στρωμένα με χαλίκι. Στην Παραλία .... ο ενάγων τραυματίστηκε στον αριστερό οφθαλμό από θραύσμα της ω ς άνω φιάλης, η οποία εξερράγη μόλις επιχείρησε να την ανοίξει με ένα ανοιχτήρι, όπως ισχυρίζεται.

Ωστόσο, αν η φιάλη είχε εκραγεί, ενώ αυτός επιχειρούσε να την ανοίξει με ανοιχτήρι με το χέρι του- ποιο από τα δύο χέρια του, σημειωτέον, δεν διευκρινίζεται στο δικόγραφο της αγωγής, ούτε έχει κατατεθεί από τους πιο πάνω μάρτυρες - φυσικότερο θα ήταν ο αναιρεσείων να είχε τραυματιστεί, κατά κύριο λόγο στο χέρι εκείνο που κρατούσε τη φιάλη, αφού σε μια τέτοια περίπτωση τούτο θα ήταν το μέλος του σώματός του, που θα δεχόταν εξ επαφής το πλήγμα από την έκρηξη της φιάλης, η οποία μάλιστα, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, συνέβη με "κρότο".

Παρόλα αυτά από κανένα στοιχείο της αποδεικτικής διαδικασίας δεν προέκυψε ο παραμικρός τραυματισμός του αναιρεσείοντος σε ένα από τα χέρια του, αφού οι με επιμέλεια αυτού εξετασθέντες ως άνω μάρτυρες κατέθεσαν μόνο για τραυματισμό του στο πρόσωπο και ειδικότερα στο αριστερό του μάτι. Άλλωστε και ο ίδιος ο αναιρεσείων σε κανένα από τα δικόγραφα που κατέθεσε δεν επικαλείται τον παραμικρό τραυματισμό σε οποιοδήποτε χέρι του.

Περαιτέρω, εάν πράγματι συνέβη έκρηξη της φιάλης σε χρόνο που αυτός επιχειρούσε να την ανοίξει με ανοιχτήρι που κρατούσε στο χέρι του, ο αναπόφευκτος τραυματισμός του χεριού του, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας (αρ. 336 παρ. 4 Κ.Πολ.Δ), θα αποτελούσε προδήλως και αντικείμενο ιατρικής εξέτασης, αφού η προσκομιδή του σχετικού πιστοποιητικού, ως προς τις συνθήκες τραυματισμού του, θα αποτελούσε το πειστικότερο αποδεικτικό μέσο ως προς το κρίσιμο περιστατικό του ιστορικού της αγωγής, ότι δηλαδή η φιάλη της μπίρας εξερράγη κατά την προσπάθειά του να την ανοίξει με ανοιχτήρι που κρατούσε στο χέρι του.

Εξάλλου, πέραν του ότι η παρουσία του εξετασθέντος μάρτυρα Ψ στο ατυχές συμβάν ουδόλως αναφέρεται στην αγωγή, στην οποία άλλο άτομο αναφέρεται ότι "έψαξε για βοήθεια", ο εξετασθείς αυτός μάρτυρας Ψ δεν έχει προσωπική αντίληψη της κίνησης του αναιρεσείοντος για το άνοιγμα της φιάλης, αφού, όπως κατέθεσε, γύρισε προς την πλευρά του αφού άκουσε ένα "παφ".

Περαιτέρω, από τις καταθέσεις των με επιμέλεια των αναιρεσιβλήτων εξετασθέντων μαρτύρων ..... και ..... αποδείχθηκε, ως προς τις αυστηρές προδιαγραφές ποιότητας και ασφάλειας που τηρούν οι αναιρεσίβλητες κατά την προμήθεια φιαλών, ότι τα χαρακτηριστικά κάθε φιάλης είναι τέτοια, ώστε να παρουσιάζει υψηλή αντοχή σε θερμικό σοκ, ήτοι στην απότομη αλλαγή της θερμοκρασίας από τους 70ο Κελσίου στους 30ο Κελσίου και την προκαλούμενη εντεύθεν διαστολή και κατόπιν απότομη συστολή.

Εξάλλου, τα χαρακτηριστικά της φιάλης είναι τέτοια ώστε να παρουσιάζει υψηλή αντοχή στην καταπόνηση από κάθετες δυνάμεις, δηλαδή στην εφαρμογή υψηλής δύναμης ίσης με 600 κιλά στο λαιμό της φιάλης. Όσον δε αφορά τις προδιαγραφές ασφαλείας της φιάλης αυτές είναι τέτοιες, ώστε να αντέχει σε εσωτερική πίεση μεγαλύτερη από 12 ατμόσφαιρες, γεγονός που σημαίνει ότι το περιεχόμενο της φιάλης (μπίρα) μπορεί να αναπτύξει πολύ μεγάλη πίεση ίση με 12 κιλά ανά τετραγωνικό εκατοστό, πριν η φιάλη θρυμματιστεί.

Και είναι αληθές ότι οι αναφερόμενες ως άνω ανθεκτικότητα στο θερμικό σοκ, ανθεκτικότητα στην καταπόνηση και ανθεκτικότητα στην εσωτερική πίεση πιστοποιούνται με δειγματολογικό έλεγχο κάθε παρτίδας φιαλών, ώστε, στην περίπτωση που από το δείγμα των 40 ή 80 φιαλών ανά παρτίδα θραύσουν 2 φιάλες εκ των 40 ή 3 φιάλες εκ των 80 ή παρουσιάσουν ρωγμές φιάλες που αντιστοιχούν στο 1 % του δείγματος, ολόκληρη η παρτίδα αυτή θεωρείται ελαττωματική και δεν προωθείται παραπέρα στην εμφιάλωση της μπίρας.

Στη συνέχεια όμως κατά τη διαδικασία της εμφιάλωσης, στο σύνολο πλέον των φιαλών δοκιμάζεται και ελέγχεται συνεχώς σε όλη τη γραμμή παραγωγής όχι μόνο για την καθαριότητά τους, αλλά και για την αντοχή τους σε συνθήκες πολύ πιο αντίξοες, από αυτές του τυχόν ανακύπτουν κατά την κατανάλωση. Ειδικότερα, κατά την πλύση και αποστείρωση των φιαλών, κάθε φιάλη εισέρχεται στο πλυντήριο και παραμένει επί μία περίπου ώρα σε διάλυμα καυστικής σόδας (ποτάσα), το οποίο έχει θερμοκρασία 85ο Κελσίου.

Στην έξοδο του πλυντηρίου οι ζεστές φιάλες ξεπλένονται για αρκετή ώρα με καθαρό νερό που έχει τη θερμοκρασία της βρύσης, δηλαδή 16ο Κελσίου. Έτσι, στην περίπτωση που υπάρχει κάποια ελαττωματική φιάλη, αυτή σπάει κατά τη διαδικασία του πλυσίματος από το σοκ το οποίο υφίσταται λόγω της απότομης διαστολής και της απότομης συστολής.

Περαιτέρω, οι καθαρές φιάλες περνάνε από ηλεκτρονικό έλεγχο από ειδικό μηχάνημα με τρεις κάμερες, έτσι ώστε να γίνεται έλεγχος καθαρότητας κάθε φιάλης. Εφόσον υπάρχει το παραμικρό χτύπημα στο εξωτερικό της φιάλης, ακόμη και ο παραμικρός, κόκκος σκόνης στο χείλος αυτής, η φιάλη αυτόματα απομακρύνεται από την παραγωγική διαδικασία, Ακολούθως, οι ελεγχθείσες κατά τα ανωτέρω φιάλες οδηγούνται στο μηχάνημα εμφιάλωσης, όπου γεμίζουν μπίρα και πωματίζονται και κατόπιν στο μηχάνημα παστερίωσης.

Ο παστεριωτής είναι ειδικό μηχάνημα με αρκετές ζώνες από τις οποίες ραντίζει με ζεστό νερό τις φιάλες. Στην αρχή η θερμοκρασία είναι περίπου 30 βαθμοί και καθώς προχωρούν οι φιάλες αυξάνει σε 40, 50 βαθμούς, και στο κέντρο του παστεριωτή είναι 62 βαθμοί Κελσίου. Εκεί γίνεται και η κυρίως παστερίωση. Κατά την διαδικασία αυτή της παστερίωσης, που διαρκεί περίπου μία ώρα, επιβεβαιώνεται η ανθεκτικότητα της φιάλης και ο ασφαλής πωματισμός της, καθώς η πίεση από το περιεχόμενο της μπίρας ανέρχεται στις 6 ατμόσφαιρες λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας.

Οποιαδήποτε φιάλη δεν αντέχει στην πίεση αυτή, η οποία είναι κατά πολύ ανώτερη της πίεσης που μπορεί να αναπτυχθεί στη φιάλη της μπίρας κατά το στάδιο της κατανάλωσης, σπάζει στο σημείο αυτό της γραμμής παραγωγής, οπότε και δεν φτάνει ποτέ στον καταναλωτή. Εδώ ας σημειωθεί ότι υπό κανονικές συνθήκες η εσωτερική πίεση της μπίρας κυμαίνεται μεταξύ 1 και 2 ατμοσφαιρών.

Ακόμη όμως και στις υψηλές θερμοκρασίες που επικρατούν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες λ.χ. 40ο Κελσίου, ακόμη δε και με ταρακούνημα της φιάλης, η εσωτερική πίεση θα ανέλθει στις 3 και 4 ατμόσφαιρες. Στις πιο πάνω διαδικασίες ελέγχου είχε υποβληθεί αναποφεύκτως και η φιάλη μπίρας που κατά τα ανωτέρω αγόρασε ο αναιρεσείων από το κατάστημα του Χ και μετέφερε στην παραλία .... .

Εξάλλου, η επίδικη φιάλη μπίρας από την έξοδό της από τις εγκαταστάσεις των αναιρεσιβλήτων μέχρι την κατάληξή της στον αναιρεσείοντα, κατά τον πιο πάνω αναφερόμενο τρόπο, είχε αλλάξει κι άλλους κατόχους, χωρίς όμως κατά το ενδιάμεσο χρονικό διάστημα να προκύψει οποιοδήποτε ελάττωμα στην κατασκευή της.

Έτσι αποδεικνύεται ότι, όταν οι αναιρεσίβλητες εταιρίες έθεσαν σε κυκλοφορία την ως άνω φιάλη μπίρας, αυτή δεν είχε κανένα ελάττωμα. Κατ΄ ακολουθίαν όλων των ανωτέρω η θραύση ή η έκρηξη της φιάλης και ο τραυματισμός του αναιρεσείοντος εξαιτίας αυτής δεν μπορεί να αποδοθεί σε οποιαδήποτε υπαιτιότητα των αναιρεσιβλήτων, αλλά οφείλεται αποκλειστικά σε κακό χειρισμό εκ μέρους του αναιρεσείοντος και ως εκ τούτου σε αποκλειστική υπαιτιότητα αυτού, συνιστάμενη είτε στο γεγονός ότι, κατά την προσπάθειά του για την αφαίρεση του πώματος, η φιάλη ολίσθησε από τα χέρια του και κατά την πτώση της εθραύσθη, είτε στο γεγονός ότι επεχείρησε να ανοίξει τη φιάλη χρησιμοποιώντας προς τούτο "βιαίως" αιχμηρή πέτρα ή αιχμηρό μεταλλικό αντικείμενο, με συνέπεια την έκρηξη της φιάλης και τον τραυματισμό του.

Ήτοι δεν χρησιμοποίησε "κανονικό" κλειδί-ανοιχτήρι, εφαρμόζοντας τον πλέον κατάλληλο, ενδεδειγμένο και ασφαλή τρόπο αποπωματισμού μιας φιάλης μπίρας, αφού με την σωστή αυτή κίνηση προστατεύεται και το πρόσωπο από την παλάμη που κρατεί ένα κανονικό κλειδί-ανοιχτήρι. Ακολούθως, το εφετείο, αφού δέχθηκε την έφεση των αναιρεσιβλήτων και εξαφάνισε την αντιθέτως κρίνασα πρωτόδικη απόφαση, απέρριψε την απευθυνόμενη κατά την αναιρεσιβλήτων αγωγή του αναιρεσείοντος, περί επιδικάσεως σ΄ αυτόν αποζημιώσεως και χρηματικής ικανοποιήσεως για την περιουσιακή ζημία και την ηθική βλάβη που υπέστη από τον προαναφερθέντα τραυματισμό του.

Με την κρίση του αυτή το εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις αναφερόμενες πιο πάνω διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου, διέλαβε δε στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς αντίφαση αιτιολογίες που καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο ως προς την ορθότητα ή μη της εφαρμογής των διατάξεων αυτών.

Επομένως, οι περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ απορρέοντες, τρίτος, τέταρτος, πέμπτος και έκτος λόγοι του αναιρετηρίου είναι αβάσιμοι. Ως προς την αιτίαση για παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας, οι τέταρτος και πέμπτος λόγοι είναι απαράδεκτοι, διότι η σχετική παράβαση αφορά στην μη δεκτική αναιρετικού ελέγχου εκτίμηση των αποδείξεων από το εφετείο.

Ως προς την εκ του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ απορρέουσα αιτίαση, ότι το εφετείο έκρινε ως αποκλειστικώς υπαίτιο τον αναιρεσείοντα λαμβάνοντας προς τούτο υπόψη μη προταθέντα από τις αναιρεσίβλητες πραγματικά περιστατικά, ο έκτος λόγος είναι απαράδεκτος, διότι τα φερόμενα ως ληφθέντα υπόψη περιστατικά συνιστούν επιχειρήματα του εφετείου συναχθέντα από την εκτίμηση των αποδείξεων, δεν είναι δηλαδή "πράγματα" κατά την έννοια του αριθμού 8 του άνω άρθρου.

Με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αρ. 11 Κ.Πολ.Δ, προσάπτεται στο εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη την ενώπιον της Ειρηνοδίκου Βόλου (ως εντεταλμένης δικαστού) ένορκη μαρτυρική κατάθεση του Ψ, κατά το τμήμα που εδόθη στις 21-6-1999 και από το οποίο προκύπτει ότι η φιάλη πράγματι εξερράγη και ότι ο αναιρεσείων διέθετε "κανονικό κλειδί ανοιχτήρι".

Από τη βεβαίωση όμως του εφετείου, περί του ότι για τον σχηματισμό της αποδεικτικής του κρίσεως έλαβε υπόψη και την ενώπιον του εντεταλμένου δικαστή ένορκη μαρτυρική κατάθεση, καθώς και από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεώς του, δεν καταλείπεται καμία αμφιβολία για τη συνεκτίμηση από το εφετείο του ειρημένου τμήματος της άνω μαρτυρικής καταθέσεως.

Άλλωστε, όπως δέχεται και το εφετείο, η ύπαρξη του "ανοιχτηριού" αναφέρεται και στο πρώτο από 17-5-1999 τμήμα της εν λόγω μαρτυρικής καταθέσεως, όπου σημειώνεται ότι "ακριβώς δίπλα του και πάνω στην άμμο, είναι ένας σουγιάς ο οποίος είχε και ανοιχτήρι με το οποίο είχε ανοίξει το μπουκάλι της μπίρας". Επιπλέον, το εφετείο-όχι μόνο δεν αποκλείει αλλά - ρητώς αναφέρει, ως μία από τις ενδεχόμενες δύο αιτίες του τραυματισμού του αναιρεσείοντος, την έκρηξη της φιάλης, την οποία (έκρηξη) όμως αποδίδει σε αποκλειστική υπαιτιότητα του τελευταίου.

Με τον δεύτερο λόγο του αναιρετηρίου, ο αναιρεσείων, επικαλούμενος το άρθρο 559 αρ. 8 και 11 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στο εφετείο τις αιτιάσεις α)ότι δεν έλαβε υπόψη τον - προβληθέντα ανταποδεικτικώς προς κατάλυση του ισχυρισμού των αναιρεσιβλήτων περί μη θέσεως στην κυκλοφορία ελαττωματικών φιαλών μπίρας-ισχυρισμό του περί του ενδεχομένου να τεθούν στην κυκλοφορία φιάλες μπίρας ελαττωματικές και δυνάμενες να προκαλέσουν τραυματισμό και β)ότι δεν έλαβε υπόψη την προσκομισθείσα από τις αναιρεσίβλητες και καταλύουσα τον άνω ισχυρισμό αυτών μελέτη "περί των σταδίων καταπόνησης της κεφαλής της φιάλης (κορώνα)". Όμως, ο φερόμενος ως μη ληφθείς υπόψη ισχυρισμός είναι αρνητικός του ανωτέρω ισχυρισμού των αναιρεσιβλήτων, και ως εκ τούτου δεν αποτελεί "πράγμα" κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., ενώ εξάλλου από τη βεβαίωση του εφετείου, ότι την αποδεικτική του κρίση σχημάτισε "και από όλα τα έγγραφα τα οποία επικαλούνται και προσκομίζουν νόμιμα οι διάδικοι", καθώς και από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεώς του, δεν υπάρχει αμφιβολία περί της συνεκτιμήσεως του άνω εγγράφου από το εφετείο. Επομένως, ο ερευνώμενος λόγος είναι ως προς μεν την πρώτη (υπό α΄ ) αιτίαση απαράδεκτος, ως προς δε τη δεύτερη (υπό β΄) αιτίαση αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 25 Σεπτεμβρίου 2005, αίτηση του ....., περί αναιρέσεως της 3312/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ