Supreme Court dismisses appeal due to statute of limitations; prosecution barred after 10-year period expired.

Απόφαση 1937 / 2019 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1937/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

E' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Διονυσία Μπιτζούνη Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ'αριθ. 194/2019 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Παπαηλιάδη, Ναυσικά Φράγκου, Βασιλική Ηλιοπούλου και Στυλιανό Δαρέλλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Παπαγεωργίου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Α. Δ. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Διονά, για αναίρεση της υπ'αριθ. 91-92/2019 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Με πολιτικώς ενάγον το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο …, το οποίο εκπροσωπείται νόμιμα και το οποίο δεν εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Το Πενταμελές Εφετείο Πατρών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και o αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 12.6.2019 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 962/2019.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά, λόγω παραγραφής, η ποινική δίωξη κατά του αναιρεσείοντος και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 512 παρ. 1 εδ. γ' ΚΠοινΔ, όπως ισχύει μετά τον Ν. 4620/2019, "Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους υπόλοιπους διαδίκους, με κλήση που επιδίδεται σύμφωνα με τα άρθρα 155-162 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166, στο ακροατήριο του δικαστηρίου του Αρείου Πάγου..." ενώ κατά τη διάταξη της παρ. 3 εδ. α' του ίδιου άρθρου, οι διάδικοι παρίστανται στη συζήτηση με συνήγορο. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 515 παρ. 2 εδ. α' του άνω Κώδικα, κατά την οποία "Αν εμφανιστεί ο αναιρεσείων, η συζήτηση γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, ακόμα και αν κάποιος από αυτούς δεν εμφανίστηκε" προκύπτει ότι το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου προχωρεί στη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως παρά την ερημοδικία κάποιου διαδίκου, εκτός του αναιρεσείοντος, υπό τον όρο ότι ο μη εμφανισθείς ή οι μη εμφανισθέντες διάδικοι έχουν νόμιμα κλητευθεί προς τούτο, αλλιώς το ανωτέρω Δικαστήριο κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της παρούσας δίκης και τα έγγραφα που υπάρχουν στη δικογραφία, ο μεν αναιρεσείων Α. Δ. παραστάθηκε νομίμως διά πληρεξουσίου δικηγόρου, το δε πολιτικώς ενάγον νομικό πρόσωπο "ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟ ΓΕΝΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ …" κλητεύθηκε από την Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, νομίμως και εμπροθέσμως, προκειμένου να παραστεί διά συνηγόρου στο ακροατήριο του Δικαστηρίου τούτου κατά τη δικάσιμο της 11-10-2019 (βλ. το από 17-07-2019 αποδεικτικό επίδοσης του επιμελητή Δικαστηρίων της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πάτρας Γ. Π., μετά από παραγγελία της Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου) και συζητηθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου κατά των υπ' αριθμ. 91,92/2019 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών. Ωστόσο, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης στη σειρά της από το πινάκιο κατά την εν λόγω δικάσιμο (11-10-2019) με την παρουσία του αναιρεσείοντος, το πολιτικώς ενάγον δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου στη συνεδρίαση αυτή ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Επομένως, εφόσον κλητεύθηκε νόμιμα κατά τα άνω, πρέπει, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, το Δικαστήριο να προχωρήσει στη συζήτηση της υπόθεσης σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Η υπό κρίση, από 12 Ιουνίου 2019 αίτηση του κατηγορουμένου για αναίρεση της υπ' αριθμ. 91-92/2019 απόφασης του πενταμελούς Εφετείου Πατρών (δικάζοντος σε δεύτερο βαθμό) με την οποία ο αναιρεσείων κηρύχθηκε ένοχος για την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης στην υπηρεσία κατ' εξακολούθηση, τελεσθείσα με ιδιαίτερα τεχνάσματα και με αντικείμενο συνολικής αξίας ανώτερης των 30.000 ευρώ και καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης τριών (3) ετών, η εκτέλεση της οποίας ανεστάλη επί τριετία, ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, σύμφωνα με τα (άρθρα 463, 474 παρ. 2, 505 παρ. 1α, όπως ίσχυαν πριν το Ν. 4620/2019, εφαρμόζονται, όμως, στην προκείμενη περίπτωση, κατά τα άρθρα 585 και 589 παρ. 2 του νέου ΚΠΔ, αφού η προσβαλλόμενη απόφαση εκδόθηκε πριν 01-07-2019) καθόσον η προσβαλλόμενη απόφαση καταχωρήθηκε, στο ειδικό βιβλίο καθαρογραφής, την 04-06-2019 και η ένδικη αναίρεση ασκήθηκε με δήλωση που επιδόθηκε στον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου την 21-06-2019, περιέχει δε ως λόγους αναίρεσης α) την εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διάταξης (510 παρ. 1 στοιχ. Ε'ΚΠΔ) και β) την υπέρβαση εξουσίας (510 παρ. 1 στοιχ. Θ ΚΠΔ). Πρέπει, επομένως, να γίνει τυπικά δεκτή.

Το άρθρο 7 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος, προβλέπει ότι: "Έγκλημα δεν υπάρχει ούτε ποινή επιβάλλεται χωρίς νόμο που να ισχύει πριν από την τέλεση της πράξης και να ορίζει τα στοιχεία της. Ποτέ δεν επιβάλλεται ποινή βαρύτερη από εκείνη που προβλεπόταν κατά την τέλεση της πράξης", το δε άρθρο 7 παρ. 1 της ΕΣΔΑ που κυρώθηκε με το Ν.Δ. 53 της 19/20-09-1974, ορίζει ότι: "Ουδείς δύναται να καταδικασθή διά πράξιν ή παράλειψιν η οποία, καθ' ην στιγμήν διεπράχθη, δεν απετέλει αδίκημα συμφώνως προς το εθνικόν ή διεθνές δίκαιον.

Ούτε και επιβάλλεται βαρυτέρα ποινή από εκείνην η οποία επεβάλλετο κατά την στιγμήν της διαπράξεως του αδικήματος" και το άρθρο 15 του ΔΣΑΠΔ του ΟΗΕ, που κυρώθηκε με το Ν. 2462/1997, προβλέπει ότι: "Κανείς δεν καταδικάζεται για πράξεις ή παραλείψεις, οι οποίες δεν ήταν αξιόποινες κατά το εσωτερικό η το διεθνές δίκαιο τη στιγμή της διάπραξής τους.

Επίσης δεν επιβάλλεται βαρύτερη ποινή από εκείνην που προβλεπόταν κατά τη χρονική στιγμή της διάπραξης του ποινικού αδικήματος. Εάν, μετά τη διάπραξή του ο νόμος προβλέπει την επιβολή ελαφρύτερης ποινής, ο δράστης επωφελείται από αυτήν". Τέλος, κατά την έννοια του άρθρου 2 παρ. 1 του ΠΚ, με το οποίο καθιερώνεται η αρχή της αναδρομικότητας του επιεικέστερου νόμου, που ίσχυσε από την τέλεση της πράξεως μέχρι το χρόνο της αμετάκλητης εκδικάσεως της υποθέσεως, ως επιεικέστερος νόμος θεωρείται εκείνος ο οποίος περιέχει τις ευμενέστερες, για τον κατηγορούμενο, διατάξεις, με την εφαρμογή, δηλαδή, με βάση τις προβλεπόμενες, στη συγκεκριμένη περίπτωση, προϋποθέσεις, επιφέρει ευνοϊκότερη, για τον κατηγορούμενο, ποινική μεταχείριση.

Προς τούτο, γίνεται σύγκριση των περισσοτέρων αυτών διατάξεων στο σύνολο των προϋποθέσεων που προβλέπονται από καθεμιά από αυτές. Εάν από τη σύγκριση αυτή προκύψει ότι ο κατηγορούμενος, όπως κατηγορείται, επιβαρύνεται το ίδιο από όλους τους νόμους, τότε εφαρμοστέος είναι ο νόμος που ίσχυε κατά το χρόνο τέλεσης της πράξης, διαφορετικά εφαρμόζεται ο νεότερος επιεικέστερος νόμος.

Σύμφωνα δε με την αρχή της νομιμότητας (άρθρο 7 του Σ/τος), με την αρχή της ισότητας (άρθρο 4 του Σ/τος) και με το προαναφερθέν άρθρο 15 παρ. 1 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, που έχει, κατά το άρθρο 28 του Συντάγματος, υπερνομοθετική ισχύ, καθιερώνεται η αναδρομική ισχύς του επιεικέστερου νόμου.

Κατά δε τη διάταξη του άρθρου 511 εδ. γ του ΚΠΔ, ο Άρειος Πάγος εφαρμόζει, αυτεπαγγέλτως, τον επιεικέστερο νόμο, που ισχύει, μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης (ΑΠ 219/2018).

Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ. 1,3, 112 και 113 του ΠΚ, όπως αυτός ισχύει από 01-07-2019 (Ν. 4619/2019), το αξιόποινο εξαλείφεται με την παραγραφή, η οποία προκειμένου για πλημμελήματα είναι πέντε (5) έτη και αρχίζει από την ημέρα τέλεσής τους. Η προθεσμία της παραγραφής αναστέλλεται για όσο χρονικό διάστημα διαρκεί η κύρια διαδικασία και έως ότου γίνει αμετάκλητη η καταδικαστική απόφαση, όχι, όμως, πέραν των τριών (3) ετών για πλημμελήματα (άρθρο 113 ΠΚ). Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 311 παρ. 1, 368 περ. β' και 511 του ΚΠΔ, όπως αυτός ισχύει από 01-07-2019 (Ν. 4620/2019), προκύπτει ότι η παραγραφή, ως θεσμός δημόσιας τάξης, εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο, σε κάθε στάση της ποινικής διαδικασίας, ακόμη και από τον Άρειο Πάγο, ο οποίος διαπιστώνοντας τη συμπλήρωση της παραγραφής μετά τη δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης ή την άσκηση της αναίρεσης, οφείλει να αναιρέσει την προσβαλλόμενη απόφαση και να παύσει οριστικά την ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, εφόσον η αίτηση αναίρεσης είναι τυπικά παραδεκτή για το λόγο ότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα και περιέχεται σ' αυτήν ένας, τουλάχιστον, παραδεκτός λόγος αναίρεσης από αυτούς που αναφέρονται, περιοριστικά, στο άρθρο 510 του ΚΠΔ, χωρίς να χρειάζεται να κριθεί κάποιος λόγος βάσιμος (άρθρο 511 του ΚΠΔ).

Στην προκειμένη περίπτωση, ύστερα από τη θέση σε ισχύ του νέου Ποινικού Κώδικα (Ν. 4619/2019) από 01-07-2019, δηλαδή μετά την δημοσίευση της προσβαλλόμενης απόφασης η διάταξη του άρθρου 258 του προϊσχύσαντος ποινικού Κώδικα, με βάση την οποία κρίθηκε ένοχος και καταδικάστηκε ο αναιρεσείων για υπεξαίρεση στην υπηρεσία κατ' εξακολούθηση, τελεσθείσα με ιδιαίτερα τεχνάσματα και με αντικείμενο συνολικής αξίας ανώτερης των 30.000 ευρώ (συγκεκριμένα 64.617,76 ευρώ) έχει καταργηθεί.

Η προαναφερθείσα συμπεριφορά του αναιρεσείοντος στοιχειοθετεί, πλέον, την πλημμεληματική μορφή της υπεξαίρεσης του άρθρου 375 παρ. 1 του ισχύοντος νέου ΠΚ (αφού η συνολική αξία του αντικειμένου της υπεξαίρεσης δεν υπερβαίνει το ποσό των 120.000 ευρώ ώστε να τεθεί ζήτημα εφαρμογής της διάταξης της παραγράφου 2 του άρθρου 375 ΠΚ, αντίστοιχης της προϊσχύσασας διάταξης του άρθρου 258 στοιχ.

γ' περ. β' του παλαιού ΠΚ). Επομένως, εφαρμοζομένων των νεοτέρων και ευμενεστέρων, για τον αναιρεσείοντα διατάξεων του ισχύοντος ΠΚ περί υπεξαιρέσεως, δυνάμει των προαναφερθέντων άρθρων 2 παρ. 1 του ΠΚ και 511 εδ. δ' του ΚΠΔ, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση. Από το χρονικό δε διάστημα 2000-2002, που φέρεται ως χρόνος τέλεσης της πλημμεληματικής, πλέον, πράξης της υπεξαίρεσης έχει παρέλθει χρονικό διάστημα μεγαλύτερο της οκταετίας (συνυπολογιζομένης, στην πενταετή παραγραφή του πλημμελήματος και της τριετούς αναστολής της, κατά τη διάρκεια της κύριας διαδικασίας).

Συνακόλουθα και εφόσον η ασκηθείσα νομίμως και εμπροθέσμως αναίρεση περιέχει παραδεκτούς λόγους (άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε' και Θ' του ΚΠΔ), πρέπει να παύσει οριστικά η ποινική δίωξη λόγω παραγραφής, κατά τα, ειδικότερα, αναφερόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ την υπ' αριθμ. 91-92/2019 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Πατρών.

Παύει οριστικά την ασκηθείσα εις βάρος του αναιρεσείοντος Α. Δ. του Κ., κατοίκου ... (οδός ...) για την αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης του άρθρου 375 παρ. 1 του ΠΚ, και δη του ότι "κατά το χρόνο κατά τον οποίο υπηρετούσε ως υπάλληλος στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο ..., που είναι Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, στο τμήμα Βιοϊατρικής Τεχνολογίας, και ειδικότερα κατά το χρονικό διάστημα από 01-01-2000 έως 13-08-2002, από πρόθεση του με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ως τεχνολόγος ηλεκτρονικός κατηγορίας ΤΕ και ενεργώντας υπό την επωνυμία του ως άνω Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου και εντός των ορίων της εξουσίας εκπροσωπήσεως του, έλαβε στην κατοχή του από την πωλήτρια εταιρεία ... ...

Α.Ε., λόγω της ιδιότητας του αυτής, ως υπαλλήλου, του ως άνω Νοσοκομείου, που ήταν αγοραστής και υπογράφοντας τα οικεία δελτία αποστολής - τιμολόγια, που ήταν αρμόδιος για την παραλαβή, ως βοηθός της αποθηκαρίου της Τεχνικής Υπηρεσίας από 01-01-2000 μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2001 και αναρμόδιος για αυτή (παραλαβή) από τον Οκτώβριο του 2001 έως και 13-08-2002, αφού αντικαταστάθηκε από την αποθηκάριο Ε.

Τ., και ιδιοποιήθηκε κινητά πράγματα, ήτοι τις ακόλουθες ποσότητες αναλωσίμων υλικών για το ταχυεκτυπωτικό μηχάνημα (πολύγραφος) του Νοσοκομείου RICOH PRIPORT JΡ 1250, και ειδικότερα ενώ παρέλαβε κατά το ως άνω διάστημα από 1-1-2000 έως 13-08-2002 συνολικά εξακόσια τριάντα πέντε (635) φιαλίδια μελάνης και πεντακόσιους πενήντα τέσσερις (554) ρόλους μεμβράνης για τη λειτουργία του ως άνω μηχανήματος, τα οποία υλικά είχαν ήδη μεταβιβασθεί κατά κυριότητα στο ως άνω εκπροσωπούμενο από αυτόν νοσοκομείο (ΝΠΔΔ), δεν παρέδωσε στο νοσοκομείο ως όφειλε και συγκεκριμένα ούτε στην αρμόδια χειρίστρια του μηχανήματος ούτε στην αποθήκη της Τεχνικής Υπηρεσίας τριακόσια εβδομήντα εννέα (379) φιαλίδια μελάνης και πεντακόσιους έξι (506) ρόλους μεμβράνης, συνολικής αξίας εξήντα τεσσάρων χιλιάδων εξακοσίων δέκα επτά ευρώ και εβδομήντα έξι λεπτών (64.617,76 € ή 22.018.505 δραχμών) τις οποίες ποσότητες παρακράτησε για ίδιον αυτού όφελος και αποστέρησε από το νοσοκομείο, αληθή κύριο αυτών, με αποτέλεσμα το τελευταίο να ζημιωθεί κατά το ως άνω ποσό που αποτελεί την αξία τους.

Οι μοναδικές δε ποσότητες των ως άνω αναλωσίμων υλικών που απέδωσε στον αληθή κύριο αυτών (νοσοκομείο) κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα (1-1-2000 έως 13-08-2002) ήταν διακόσια πενήντα έξι (256) φιαλίδια μελάνης και σαράντα οκτώ (48) ρόλους μεμβράνης. Ειδικότερα, εκπροσωπώντας κατά τα ανωτέρω το προαναφερόμενο νοσοκομείο παρέλαβε από την πωλήτρια εταιρία ...

για τις ανάγκες του προαναφερόμενου μηχανήματος 1) το έτος 2000 α) παρέλαβε 165 φιαλίδια μελάνης, από τα οποία απέδωσε στο νοσοκομείο 36 και κατακράτησε 69, αξίας 740.163 δραχμών, β) 114 ρόλους μεμβράνης από τους οποίους απέδωσε στο νοσοκομείο 18 και κατακράτησε 96, αξίας 3.195.648 δραχμών 2) το έτος 2001 α) παρέλαβα 240 φιαλίδια μελάνης, από τα οποία απέδωσε στο νοσοκομείο 96 και κατακράτησε 144 αξίας 1.699.200 δραχμών και β) 240 ρόλους μεμβράνης, από τους οποίους απέδωσε στο νοσοκομείο 18 και κατακράτησε 222, αξίας 7.996.840 δραχμών και 3) το έτος 2002 α) παρέλαβε κατά τα ανωτέρω 230 φιαλίδια μελάνης, από τα οποία απέδωσε στο νοσοκομείο 64 και κατακράτησε 166, αξίας 2.697.334 δραχμών και β) 200 ρόλους μεμβράνης από τους οποίους απέδωσε στο νοσοκομείο 12 και κατακράτησε 188, αξίας 6.089.320 δραχμών.

Επίσης ο κατηγορούμενος για να συγκαλύψει την εγκληματική του αυτή δραστηριότητα και πράξη αλλά και για να κατορθώσει να ιδιοποιηθεί παράνομα τα παραπάνω υλικά χρησιμοποίησε από πρόθεση τα ακόλουθα ιδιαίτερα τεχνάσματα, δηλαδή τις ακόλουθες πολύπλοκες και συνδυασμένες παραπλανητικές και συγκαλυπτικές ενέργειες ως μέσο άρσης του μηχανισμού ελέγχου και διαφάνειας της διαχείρισης των παραπάνω αναλωσίμων υλικών (φιαλιδίων μελάνης και ρόλων μεμβράνης) του ως άνω μηχανήματος (πολυγράφου) του προαναφερόμενου Νοσοκομείου. 1) Κατά την παραλαβή από την εταιρεία των υλικών αυτών παρέλειψε και δεν τηρούσε με πρόθεση τις νόμιμες διαδικασίες και δεν συνέτασσε τα σχετικά έγγραφα και συγκεκριμένα:

α) Δεν εισήγαγε τα παραπάνω φιαλίδια μελάνης και ρόλους μεμβράνης, που παραλάμβανε κατά τα ανωτέρω, στην Αποθήκη της Τεχνικής Υπηρεσίας του Τμήματος Βιοϊατρικής Τεχνολογίας του παραπάνω Νοσοκομείου, αλλά διέθετε ο ίδιος απευθείας τα παραπάνω αναλώσιμα υλικά στα επί μέρους Υποτμήματα και συγκεκριμένα στο χώρο, όπου ήταν εγκατεστημένο το άνω εκτυπωτικό μηχάνημα (πολύγραφος) και στη χειρίστρια αυτού Α.

Μ., προβάλλοντας την προσχηματική δικαιολογία της συντομότερης εξυπηρέτησης των επί μέρους Υποτμημάτων και β) Κατά την απευθείας διάθεση των παραπάνω αναλωσίμων υλικών στα επί μέρους Υποτμήματα και συγκεκριμένα στο χώρο, όπου βρισκόταν το προαναφερόμενο μηχάνημα (πολύγραφος) δεν συνέτασσε, ούτε υπέγραφε, όπως ήταν υποχρεωμένος από το νόμο και τις υπηρεσιακές εντολές και οδηγίες, την οικεία καταχώρηση στο βιβλίο (μπλοκ) χρέωσης υλικών, ήτοι έγγραφο Εντολής Διάθεσης και Δελτίο Εξαγωγής Υλικού και 2) Από τον Οκτώβριο 2001 συνέχισε αναρμοδίως να παραλαμβάνει και να διαθέτει τα υλικά αυτά προς το γραφείο όπου ήταν το εκτυπωτικό μηχάνημα, μη υπακούοντας στις σχετικές εντολές του προϊσταμένου του, ώστε με το πρόσχημα της εθελοντικής παροχής υπηρεσιών να συνεχίζει την παράνομη ως άνω δραστηριότητά του, η πράξη του δε αυτή είχε αντικείμενο ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, συνολικά ανώτερης των 30.000 €".

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Οκτωβρίου 2019.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ