Appeal discussion dismissed due to lack of valid power of attorney and failure to appear properly.

Απόφαση 1936 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1936/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1.... και 2. ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνα Λάλα.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ" που εδρεύει στην Αθήνα, και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Θεόδωρο Λύτρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14-7-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 4893/2005 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου την αναίρεση της οποίας ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2-4-2007 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 16-11-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας ορίζει: α) Στο άρθρο 94 παρ. 1 ότι στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν την υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) στο άρθρο 96 παρ. 1 ότι η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, γ) στο άρθρο 97 παρ. 1 ότι η πληρεξουσιότητα παρέχει στον πληρεξούσιο το δικαίωμα να παριστά στο δικαστήριο εκείνον που έδωσε την πληρεξουσιότητα....., .δ) στο άρθρο 97 παρ. 3 ότι η πληρεξουσιότητα για όλες τις δίκες παύει να ισχύει μετά πέντε έτη από τη χορήγησή της ε) στο άρθρο 104 ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως, το δε δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης την έλλειψη πληρεξουσιότητας, στ) στο άρθρο 576 παρ. 1 ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση, δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι και ζ) στο άρθρο 576 παρ. 2 ότι, αν ο μη εμφανισθείς ή ο εμφανισθείς αλλά μη παραστάς προσηκόντως διάδικος δεν έχει κλητευθεί, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση.

Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων συνάγεται, ότι στην περίπτωση κατά την οποία ο παριστάμενος κατά τη συζήτηση της αναίρεσης ως πληρεξούσιος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας, ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη παριστάμενος και για να είναι παραδεκτή η συζήτηση της αναίρεσης θα πρέπει να αποδεικνύεται ότι ο ίδιος είχε παράσχει στον παριστάμενο ως πληρεξούσιό του δικηγόρο την απαιτούμενη για την επίσπευση της συζήτησης δικαστική πληρεξουσιότητα, διαφορετικά κηρύσσεται άκυρη και η κλήση με βάση την οποία εμφανίζεται ως επιμελούμενος τη συζήτηση, με αποτέλεσμα να μη χωρεί εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ σύμφωνα με την οποία ο `Αρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι, εκτός αν αυτός (αναιρεσείων), έχει κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως από τον παριστάμενο αναιρεσίβλητο, οπότε πλέον η υπόθεση συζητείται σαν να ήσαν παρόντες οι διάδικοι.

Εξάλλου, κατά την έννοια της γενικής διάταξης του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. 1, 3 και 4 του Κ.Πολ.Δικ., η αναβολή της υποθέσεως και η αναγραφή αυτής στο πινάκιο του δικαστηρίου για την μετ` αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων για την δικάσιμο αυτή και επομένως δεν χρειάζεται νέα κλήση του απολειπόμενου διαδίκου, όταν αυτός είχε νομίμως κλητευθεί να παραστεί κατά τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η συζήτηση ή είχε παραστεί νομίμως κατά την ίδια δικάσιμο.

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης που έγινε με εκφώνησή της στη σειρά της από το πινάκιο, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (24-11-2008), οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους, Σπυρίδωνα Λάλα,

ο οποίος προσκομίζει το υπ` αριθμ. 6066/15-12-2000 συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο της Συμβολαιογράφου Αθηνών Δέσποινας Παπαδημητρίου, από το οποίο προκύπτει, ότι οι ίδιοι διορίζουν ως πληρεξούσιο, αντιπρόσωπο και αντίκλητό τους τον παραπάνω αναφερόμενο δικηγόρο για να τους εκπροσωπεί και να παρίσταται για λογαριασμό τους σε όλα γενικά τα ελληνικά δικαστήρια και σε όλες τις αρχές για όλες τις δίκες, επιπλέον δε παρέχουν σ' αυτόν ειδική εντολή παραιτήσεως από τις αναφερόμενες στο πληρεξούσιο αυτό δίκες και διεξαγωγής ορισμένων δικαστικών και εξωδίκων ενεργειών που δεν αφορούν την παρούσα δίκη.

Το πληρεξούσιο αυτό, όμως, έπαυσε να ισχύει μετά παρέλευση πενταετίας, ήτοι από 16-12-2005, σύμφωνα με το άρθρο 97 παρ. 3 ΚΠολΔ και επομένως, τόσο κατά την άσκηση της ένδικης αίτησης αναίρεσης (3-4-2007) όσο και κατά την συζήτηση αυτής ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου (24-11-2008), δεν ίσχυε η δοθείσα στον άνω δικηγόρο πληρεξουσιότητα ενώ εξάλλου, δεν αποδεικνύεται από αυτόν πληρεξουσιότητα παρασχεθείσα στον ίδιο με κάποιο άλλο νόμιμο τρόπο.

Επομένως, οι αναιρεσείοντες δεν παρέστησαν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, δηλαδή με νόμιμα διορισμένο πληρεξούσιο δικηγόρο. Περαιτέρω, από το σχετικό πινάκιο και τα πρακτικά συνεδριάσεως του Δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 26-11-2007, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για την παρούσα δικάσιμο της 24-11-2008, οι αναιρεσείοντες εκπροσωπήθηκαν από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, ο οποίος όμως, όπως προαναφέρθηκε, δεν είχε πληρεξουσιότητα ούτε για τη σύνταξη της σχετικής κλήσης προς συζήτηση της υποθέσεως κατά τη δικάσιμο εκείνη, ούτε προς εκπροσώπησή τους, αφού η ισχύς του ειρημένου πληρεξουσίου είχε ήδη παύσει από το έτος 2005 και συνεπώς η παράσταση των αναιρεσειόντων δεν ήταν νόμιμη ούτε κατά την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο.

Δεν αποδεικνύεται δε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας, και μάλιστα με την προσκόμιση από την αναιρεσίβλητη σχετικών εκθέσεων επιδόσεως, ότι οι αναιρεσείοντες είχαν κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως να παραστούν κατά την προηγούμενη δικάσιμο της 26-11-2008, ώστε να μην απαιτείται νέα κλήση αυτών σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 ΚΠολΔ, ούτε ότι έχουν αυτοί κλητευθεί νομίμως και εμπροθέσμως να παραστούν κατά την παρούσα δικάσιμο.

Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση επί της υπό κρίση αιτήσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 2 Απριλίου 2007 αιτήσεως των ... και ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 4893/2005 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 24 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 3 Αυγούστου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ