Appeal partially allowed; withdrawal of appeal against some defendants; appeal against insurer allowed due to late evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal against five individual defendants because the appellants withdrew their request regarding them during the hearing. However, the appeal against the insurance company was allowed because the appellate court improperly accepted a medical report submitted after the deadline. The court remanded the case for further proceedings between the insurer and the appellants while ordering the insurer to pay the appeal costs.
Legislator headnote
AI generatedArticles 294(a), 295(1), 573(1), 270(1), 591(1), 670, 671(2), 671(3), 674(2), 681, 237(1)(b), 559(11)(b), 562(2a), 580(3), 176, 183 of the Code of Civil Procedure; An appeal is inadmissible against certain defendants if withdrawn, but admissible against an insurer if the lower court erred by admitting evidence submitted after the hearing deadline.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1936 / 2007 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1936/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ΄ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωάννη Παπανικολάου, Αντιπρόεδρο, Αντώνιο Παπαθεοδώρου, Γεώργιο Πετράκη, Παναγιώτη Παρτσιλίβα και Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Οκτωβρίου 2007, με την παρουσία και της Γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει μεταξύ:
Των αναιρεσειουσών: 1. ..... και 2. ...., οι οποίες εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Δημήτριο Λιακόπουλο, o οποίος δήλωσε ότι περιορίζει το δικόγραφο της αναίρεσης μόνο στην 1η των αναιρεσιβλήτων και παραιτείται ως προς τους 2η, 3ο, 4η, 5ο, 6ο και 7η των αναιρεσιβλήτων.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ, που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Φλώρα Τριανταφύλλου, με δήλωση κατ' άρθρο 242 Κ.Πολ.Δ., 2. ..... , ατομικά και ως ασκούσα την γονική μέριμνα της ανηλίκου κόρης της .... 3. ...... 4. ..... 5. ....., 6. ..... 7. ..... οι οποίοι δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 7 Μαρτίου 2002 αγωγή των 2ης, 3ου και 4ης εκ των ήδη αναιρεσιβλήτων, την από 1 Ιουλίου 2002 αγωγή των 5ου, 6ου και 7ης εκ των ήδη αναιρεσιβλήτων και την από 30 Ιανουαρίου 2003 παρεμπίπτουσα αγωγή - ανταγωγή της 1ης ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ροδόπης και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 15/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 474/2005 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείουσες με την από 20 Δεκεμβρίου 2005 αίτησή τους. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Πετράκης ανέγνωσε την από 29 Δεκεμβρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να γίνει δεκτή η αίτηση αναιρέσεως ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία και ν΄ απορριφθεί ως προς τους άλλους αναιρεσιβλήτους. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειουσών ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική τους δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή οι αναιρεσείουσες, με προφορική δήλωση το ακροατήριο, που καταχωρίστηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά, του πληρεξούσιου δικηγόρου τους, ο οποίος έχει την απαιτούμενη προς τούτο πληρεξουσιότητα (βλ. ..... πληρεξούσιο της συμβολαιογράφου Κομοτηνής Σταυρούλας Τσερπέ), παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως ως προς τους αναιρεσιβλήτους ...., ....., ....., ....., ...... και ..... Επομένως, ως προς τους αναιρεσιβλήτους αυτούς η αίτηση αναιρέσεως θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε (άρθρα 294 εδάφ. α΄, 295 παρ. 1 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔ).
Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 270 παρ. 1 και 4, 591 παρ. 1, 670, 671 παρ. 2 και 3, 674 παρ. 2 και 681 Α του ΚΠολΔ, όπως ισχύουν, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 237 παρ. 1 β' του ίδιου Κώδικα, όπως ισχύει, κατά την οποία οι διάδικοι μαζί με τις προτάσεις πρέπει να καταθέσουν με ποινή απαραδέκτου τα αποδεικτικά μέσα, που επικαλούνται, προκύπτει, ότι στην ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφαλίσεώς του οι διάδικοι μέχρι το τέλος της συζητήσεως της υποθέσεως στο ακροατήριο προσκομίζουν όλα τα αποδεικτικά των ισχυρισμών τους μέσα, ότι η συζήτηση στο ακροατήριο και η διεξαγωγή της αποδείξεως τελειώνει κατά το δυνατό σε μία δικάσιμο, εκτός αν υπάρχει ανάγκη για να γίνει αυτοψία ή πραγματογνωμοσύνη, και ότι για να ληφθούν υπόψη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, που δικάζει υπόθεση κατά την παραπάνω ειδική διαδικασία, αποδεικτικά μέσα, που προσκόμισαν οι διάδικοι προς απόδειξη ισχυρισμών, που έχουν προταθεί, πρέπει να γίνει επίκληση και προσκομιδή αυτών το αργότερο μέχρι το τέλος της συζητήσεως στο ακροατήριο, εκτός αν πρόκειται για έγγραφο, που προσκομίζεται προς απόκρουση ισχυρισμού, που προτάθηκε για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση, οπότε είναι επιτρεπτή η προσκομιδή του μετά τη συζήτηση μέσα στην προθεσμία της προσθήκης αντικρούσεως (άρθρ. 591 παρ. 1 περ.
δ' ΚΠολΔ όπως ισχύει). Έτσι, η λήψη υπόψη από το δικαστήριο επικληθέντος αποδεικτικού μέσου για απόδειξη ισχυρισμού, που είχε προταθεί πριν από τη συζήτηση στο ακροατήριο, χωρίς αυτό να προσκομιστεί μέχρι το τέλος αυτής, ιδρύει τον εκ του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β' του ΚΠολΔ λόγο αναιρέσεως για παρά το νόμο λήψη υπόψη αποδείξεων, που δεν προσκομίστηκαν νομίμως (παραδεκτώς).
Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, ότι στη σύμβαση ασφαλίσεως του ζημιογόνου αυτοκινήτου είχε περιληφθεί ο κατά το άρθρο 25 παρ. 8 της Κ4/585/5-4-1978 αποφάσεως του Υπουργού Εμπορίου όρος περί απαλλαγής της αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας από την ευθύνη της, όταν ο οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου τελεί σε κατάσταση μέθης, έλαβε υπόψη και μάλιστα κατά κύριο λόγο και το αρχικό υπ' αριθμ. .....
συμβόλαιο ασφαλίσεως, το οποίο η αναιρεσίβλητη προς απόδειξη σχετικού ισχυρισμού της είχε επικαλεστεί με την έφεση και τις προτάσεις της, που είχε καταθέσει την προηγουμένη της συζητήσεως της υποθέσεως, όπως από τα δικόγραφα αυτά προκύπτει, και είχε προσκομίσει για πρώτη φορά ενώπιόν του (Εφετείου). Με βάση δε το αποδεικτικό αυτό πόρισμα και με την περαιτέρω, παραδοχή, ότι ο οδηγός του ασφαλισμένου αυτοκινήτου κατά το χρόνο του ένδικου ατυχήματος ήταν σε κατάσταση μέθης, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο έκανε δεκτή την έφεση της αναιρεσίβλητης, εξαφάνισε την αντιθέτως αποφανθείσα πρωτόδικη απόφαση, έκανε δεκτές τις δύο παρεμπίπτουσες αγωγές αυτής και αναγνώρισε, ότι οι εναγόμενες ήδη αναιρεσείουσες υποχρεούνται να καταβάλουν στην αναιρεσίβλητη τα ποσά, που επιδίκασε ως αποζημίωση στους ενάγοντες των κύριων αγωγών.
Αλλά από την επισκόπηση του πιο πάνω αρχικού ασφαλιστικού συμβολαίου και ειδικότερα από την παραπόδας αυτού βεβαίωση του γραμματέα του δικαστηρίου, ότι το άνω έγγραφο κατατέθηκε στις 16-3-2005 και ώρα 13,20' από τον δικηγόρο της τότε εκκαλούσας - παρεμπιπτόντως ενάγουσας Δημοσθένη Χατζόπουλο προκύπτει, ότι το άνω αποδεικτικό έγγραφο δεν προσκομίστηκε νομίμως, ήτοι μέχρι το τέλος της συζητήσεως της υποθέσεως στο ακροατήριο, που έλαβε χώρα στις 11-3-2005.
Επομένως, το Εφετείο, λαμβάνοντας αυτό υπόψη, υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.11 περ. β' του ΚΠολΔ και είναι βάσιμος ο κατ' ορθή εκτίμηση μόνο εκ της διατάξεως αυτής απορρέων μοναδικός λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, ο οποίος είναι παραδεκτός και βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, όψει και του ότι πρόκειται για παράβαση, η οποία δεν μπορούσε να προβληθεί ενώπιον του δικαστηρίου της ουσίας (ΚΠολΔ 562 παρ. 2α).
Κατόπιν αυτού, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση ως προς τις πιο πάνω διατάξεις της, που αφορούν τις αναιρεσείουσες και την πρώτη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία, να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρούμενο αυτό μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο Εφετείο, εφόσον είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Θεωρεί ότι η από 20-12-2005 αίτηση των .... και ..... για αναίρεση της 474/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θράκης δεν ασκήθηκε ως προς τους αναιρεσιβλήτους ....., ....., ....., ......, ...... και ..... Αναιρεί την ανωτέρω απόφαση, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος της, ήτοι ως προς τις σχέσεις μεταξύ των αναιρεσειουσών και της αναιρεσίβλητης ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ".
Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές.
Καταδικάζει την πιο πάνω αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειουσών, τα οποία καθορίζει σε χίλια πεντακόσια (1.500) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 24 Οκτωβρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 7 Νοεμβρίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ