Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds for inadmissible and insufficient arguments regarding contract interpretation.

Απόφαση 1936 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1936/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Βασίλειος Ι. Θωϊδης-ΧΟΤΕΛΙΑ Α.Ε" που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Κουδρόγλου.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΤΜΑΤΖΙΔΗΣ ΑΤΕΒΕ" που εδρεύει στην Σίνδο, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χαράλαμπο Νάσλα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27/8/2001 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26216/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 704/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 15-9-2005 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 16-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι.- Ο αναιρετικός λόγος της περ. 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ιδρύεται όταν η πλημμέλεια αναφέρεται σε ακυρότητα, απαράδεκτο ή έκπτωση από δικαίωμα, που προέρχεται από παραβίαση δικονομικής διατάξεως.

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναίρεσης αιτιάται την αναιρεσιβαλλομένη για πλημμέλεια από τον αριθμό 14 της ΚΠολΔ και ειδικότερα για την εσφαλμένη, κατά την αναιρεσείουσα, παραδοχή της ότι έλαβε χώρα εκ μέρους της (ενάγουσας-αναιρεσείουσας) απαράδεκτη μεταβολή της βάσεως της αγωγής της. Ο λόγος αυτός είναι αλυσιτελής αφού πλήττει πλεοναστική παραδοχή της αναιρεσιβαλλομένης, μη στηρίζουσα το διατακτικό της. Πράγματι το Εφετείο δέχεται στην προσβαλλόμενη απόφασή του ότι ανεξάρτητα από το απαράδεκτο της ύστερης μεταβολής της βάσεως της αγωγής της από την αναιρεσείουσα, η αγωγή αυτή είναι ουσιαστικά αβάσιμη και την απορρίπτει κατ' ουσίαν.

ΙΙ.- Παραμόρφωση περιεχομένου εγγράφου, ιδρύουσα τον αναιρετικό λόγο της περ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, συντρέχει, όταν το δικαστήριο της ουσίας δέχεται ως (οντολογικό) περιεχόμενο του εγγράφου πόρισμα καταδήλως διάφορο από εκείνο, το οποίο προκύπτει από το περιεχόμενό του ως προς την ύπαρξη ή ανυπαρξία ενός πραγματικού γεγονότος, δηλαδή όταν υπήρξε λανθασμένη "ανάγνωση" του κειμένου του εγγράφου και επομένως διαγνωστικό και όχι απλώς εκτιμητικό σφάλμα. (Ολ. ΑΠ 1/1999).

Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης (πρώτο μέρος) μέμφεται το Εφετείο γιατί με το να δεχθεί ότι ".....σύμφωνα με τον 5ο όρο του ιδιωτικού συμφωνητικού δικαιούται αμοιβής για οποιαδήποτε σύμβαση αναφέρεται στο Β' Κ.Π.Σ., που εν προκειμένω δεν συμβαίνει.

Συνεπώς, η ενάγουσα δεν δικαιούται αμοιβής......" υπέπεσε στην πλημμέλεια από τον αριθμό 20 της ΚΠολΔ 559 αφού παραμόρφωσε τον επίμαχο όρο του από 18-5-1997 ιδιωτικού συμφωνητικού, που έχει αυτολεξεί ως εξής: ".....Γίνεται μνεία ότι η παρούσα σύμβαση αντιπροσώπευσης έχει τον χαρακτήρα της αποκλειστικότητας όσον αφορά στο πρόσωπο της αντιπροσώπου και δημιουργεί αμάχητο τεκμήριο υπέρ αυτής ότι με τις ενέργειες και την υπόδειξή της έχει συναφθεί οποιαδήποτε σύμβαση αναφέρεται στα προγράμματα του Β' Κ.Π.Σ. (Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης), το οποίο χειρίζεται και διαθέτει το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων για τη δημιουργία Εργαστηρίων μέσα στα σχολεία".

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος γιατί, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη, ορθώς και με πληρότητα ανέγνωσε το Εφετείο τον επίμαχο όρο (5ο) του από 18-5-1997 εγγράφου συμφωνητικού, που υπέγραψαν οι διάδικοι, αφού έχει καταχωρίσει το πλήρες περιεχόμενό του αυτολεξεί στις παραδοχές του και μάλιστα συμπίπτον κατά λέξη μ' εκείνο που εκτίθεται ως άνω στο αναιρετήριο.

Ο ίδιος λόγος, κατά το δεύτερο μέρος του, πλήττων την περαιτέρω συλλογιστική πορεία της αναιρεσιβαλλομένης, σχετικά με τον επίμαχο αυτόν όρο για εκτιμητικό σφάλμα, είναι απαράδεκτος κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1. Με τον ίδιο λόγο αναίρεσης (δεύτερος, τρίτο τμήμα) η αναιρεσείουσα προσάπτει στην αναιρεσιβαλλομένη την πλημμέλεια από τον αριθμό 1 της ΚΠολΔ 559, ως εκ του ότι κατ' αυτή (αναιρεσείουσα) το Εφετείο δεν προσέφυγε στους ερμηνευτικούς κανόνες των άρθρων 173 και 200 ΑΚ καίτοι αναγιγνώσκοντας την επίμαχη σύμβαση θεώρησε τους ρητώς σε αυτή διατυπωθέντες όρους ως ασαφείς ή με κενά και αμφίβολα σημεία.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, ως στηριζόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δεν δέχθηκε για κανένα όρο της επίμαχης σύμβασης ασάφεια ή κενά ή αμφίβολα σημεία ούτε εμμέσως. Με την ίδια αιτιολογία είναι απορριπτέος ο αυτός λόγος κατά το τέταρτο μέρος του, από τον αριθμό 19 της ΚΠολΔ 559, με τον οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλομένη για εκ πλαγίου παράβαση των άρθρων 173 και 200 ΑΚ, αφού το Εφετείο δεν προσέφυγε στην εφαρμογή των διατάξεων αυτών, οι οποίες, βέβαια, δεν ήσαν, όπως προλέχθηκε, εφαρμοστέες σύμφωνα με τις παραδοχές του και την εντεύθεν αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του.

ΙΙΙ.- Ο τρίτος λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 19 της ΚΠολΔ 559 είναι, κατά μεν το πρώτο μέρος του, με το οποίο πλήττεται η αναιρεσιβαλλομένη, γιατί δέχθηκε ότι η επίμαχη δικαιοπραξία είναι σαφής, απαράδεκτος, αφού η σχετική κρίση του Εφετείου είναι ακυρωτικά ανέλεγκτη, κατά δε το δεύτερο μέρος του, με το οποίο η αναιρεσείουσα μέμφεται την αναιρεσιβαλλομένη για ανεπαρκείς αιτιολογίες, είναι αόριστος, αφού στο αναιρετήριο δεν εκτίθενται οι παραδοχές της αναιρεσιβαλλομένης με περαιτέρω εξειδίκευση του σφάλματος του Εφετείου, δηλαδή ποια περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται επί πλέον ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού. Ο ίδιος λόγος, κατά το νοηματικά τρίτο μέρος του, είναι απαράδεκτος κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1, αφού με αυτόν η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο για σφάλματα αναγόμενα στην ανάλυση, αξιολόγηση και εκτίμηση των αποδείξεων, εν όψει και του ότι το αποδεικτικό πόρισμα του Εφετείου εκτίθεται σαφώς στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφασή του. Με τον τέταρτο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση πλημμέλειας της αναιρεσιβαλλομένης από τον αριθμό 17 της ΚΠολΔ 559, στην πραγματικότητα πλήττει αυτή, απαραδέκτως κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1, για ελλείψεις αναγόμενες στην ανάλυση και εκτίμηση των αποδείξεων.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15.9.2005 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Βασίλειος Ι. Θωϊδης - ΧΟΤΕΛΙΑ ΑΕ" για αναίρεση της 704/2005 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, την οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Δεκεμβρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 11 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ