Supreme Court dismisses divorce appeal due to lack of grounds and procedural defect in service of summons.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to overturn the final divorce judgment and the first-instance decision. The appellant argued that the lower court erred in finding a strong breakdown of the marital relationship under Article 1439 of the Civil Code, but failed to specify the factual premises supporting this finding. The court ruled the appeal inadmissible because the appeal lacked specific grounds and was procedurally flawed due to the proper service of the summons to the appellant's lawyer.
Legislator headnote
AI generatedArticles 143, paragraph 3; 559, paragraph 1; 561, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure; Articles 1439 of the Civil Code: An appeal is inadmissible if it fails to specify the factual premises of the lower court's decision, and a hearing may proceed despite the appellant's absence if the summons was properly served to their authorized representative.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 1935 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1935/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: .... η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Του αναιρεσίβλητου: ... ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Παππά Χρήστου, ο οποίος ανακάλεσε την από 24-10-2006 δήλωση του κατ΄άρθρο 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-10-2000 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσπρωτίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 83/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 260/2003 του Εφετείου Κερκύρας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 5-5-2004 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Παπανικολάου ανέγνωσε την από 16-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι.
Επειδή κατά το άρθρο 143 παρ.3 ΚΠολΔ, η επίδοση της κλήσης για την πρώτη συζήτηση αγωγής ή ενδίκου μέσου μπορεί να γίνει και σε όποιον τα έχει υπογράψει ως πληρεξούσιος.
Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την υπ'αριθμ. 1163 Β/6-6-2006 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας Θεόφιλου Κοτσώνη ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως μετά της κάτωθι αυτής πράξεως με την οποία ορίστηκε δικάσιμος η 30-10-2006, μετά κλήσεως προς παράσταση κατά τη συζήτηση, επιδόθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου, στον ... ως πληρεξούσιο δικηγόρο της αναιρεσείουσας, υπογράψαντα την αίτηση αναιρέσεως, όπως αποδεικνύεται από το αντίγραφο αυτής επί του οποίου υπάρχει και προσδιορισμός της δικασίμου. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της αναιρεσείουσας (άρθρ. 576 παρ.2 ΚΠολΔ).
ΙΙ. Επειδή με την αναίρεση απαραδέκτως πλήττεται η πρωτόδικη υπ' αριθμ. 83/2001 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας, αφού η κατ' αυτής έφεση έγινε τυπικά δεκτή και απορρίφθηκε κατ' ουσίαν με την ωσαύτως αναιρεσιβαλλομένη υπ' αριθμ. 260/2003 απόφαση του Εφετείου Κερκύρας, στην οποία ενσωματώθηκε η πρωτόδικη απόφαση (Ολ. ΑΠ 40/1996).
ΙΙΙ.- Με τον λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ (παραβίαση κανόνα του ουσιαστικού δικαίου) ελέγχονται στα σφάλματα του δικαστηρίου κατά την εκτίμηση του νόμω βασίμου της αγωγής ή των ισχυρισμών των διαδίκων, καθώς και τα νομικά σφάλματα κατά την έρευνα της ουσίας της διαφοράς.
Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα, επικαλούμενη πλημμέλεια της αναιρεσιβαλλομένης από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλει παραβίαση από το Εφετείο διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου και ιδίως εκείνης του άρθρου 1439 του ΑΚ, επειδή έκρινε ότι υπήρξε ισχυρός κλονισμός της συζυγικής σχέσης, αυτής και του αναιρεσιβλήτου συζύγου της, ενώ στην πραγματικότητα, κατά την αναιρεσείουσα, δεν υπήρξαν καν πραγματικά περιστατικά, τα οποία θα μπορούσαν να υπαχθούν στο λόγο διαζυγίου της ΑΚ 1439. Ο αναιρετικός αυτός λόγος (από την ΚΠολΔ 559 αριθ. 1) είναι αόριστος γιατί η αναιρεσείουσα δεν αναφέρει τις παραδοχές του εφετείου, που θεμελιώνει την κρίση του Δικαστηρίου για το βάσιμο της αγωγής διαζυγίου, με τις οποίες, κατ' αυτή, παραβιάστηκε ευθέως η ΑΚ 1439. Κατά το μέρος του που ο ίδιος λόγος πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη για κακή εκτίμηση των αποδείξεων είναι απαράδεκτος κατά την ΚΠολΔ 561 παρ. 1.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 5-5-2004 αίτηση της ... για αναίρεση α) της με αριθμό 260/2003 οριστικής απόφασης του Εφετείου Κέρκυρας και β) της με αριθμό 83/2001 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσπρωτίας. Και
Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων πενήντα (650) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2006.
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 11 Δεκεμβρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ