Divorce decree for mutual fault dismissed on appeal due to lack of legal interest for both spouses.

Απόφαση 1934 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1934/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Οκτωβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ....., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληερξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Παναγιωτόπουλο.

Του αναιρεσίβλητου : ....., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Δημητρούκα ο οποίος ανακάλεσε την από 26-10-2006 δήλωση κατ' αρθ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. και παραστάθηκε αυτοπροσώπως.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-1-2004 αγωγή και την από 15-10-2004 ανταγωγή δια των προτάσεων, των πιο πάνω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κώ και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 112/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 14/2006 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση των αποφάσεων ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-3-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 20-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 1439 παρ. 1 ΑΚ, 68, 516 και 556 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν, κατ' αποδοχή αντίθετων αγωγών (ή αγωγής και ανταγωγής) διαζυγίου για προκληθέντα στην έγγαμη σχέση ισχυρό κλονισμό αφορώντα στο πρόσωπο του άλλου συζύγου, απαγγελθεί με απόφαση του αρμόδιου δικαστηρίου (πολυμελούς πρωτοδικείου) η λύση του γάμου για ισχυρό κλονισμό από λόγο συνδεόμενο με αμφότερους τους συζύγους, τότε δεν έχει έννομο συμφέρον κανείς από αυτούς να προσβάλει την εν λόγω απόφαση με έφεση ή - σε περίπτωση τελεσιδικίας της - με αναίρεση, επιδικώκοντας τη μερική εξαφάνισή της και την απόρριψη της αγωγής ή ανταγωγής του αντιδίκου του. Και τούτο, γιατί η διαπλαστική αυτή απόφαση, έστω και αν περιέχει (πλεοναστικώς) κρίση περί υπαιτιότητας αμφοτέρων ή του ενός των συζύγων, επάγεται ως μοναδική έννομη συνέπεια την - επιδιωχθείσα και από τους δυο συζύγους - λύση του γάμου τους, και άρα δεν βλάπτει ούτε εκθέτει στον κίνδυνο βλάβης τα έννομα συμφέροντά τους.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από τις προσβαλλόμενες αποφάσεις 112/2004 και 14/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κω και του Εφετείου Δωδεκανήσου αντιστοίχως, το μεν πρωτοδικείο, δεχθέν την αγωγή του αναιρεσιβλήτου και τη δια των προτάσεων ασκηθείσα ανταγωγή της αναιρεσείουσας περί διαζυγίου για ισχυρό κλονισμό του γάμου τους από λόγο συνδεόμενο με το πρόσωπο της δεύτερης και του πρώτου αντιστοίχως, κήρυξε τη λύση του γάμου, το δε εφετείο απέρριψε την κατά της πρωτόδικης αποφάσεως ασκηθείσα έφεση της αναιρεσείουσας ως απαράδεκτη λόγω ελλείψεως εννόμου συμφέροντος αυτής (αναιρεσείουσας). Με την απορριπτική αυτή κρίση του, το εφετείο δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια της παρά τον νόμο κηρύξεως απαραδέκτου, και ως εκ τούτου ο περί του αντιθέτου, εκ του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ απορρέων, πρώτος λόγος του αναιρετηρίου είναι αβάσιμος.

Με τον δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως, η οποία έχει κατατεθεί και στη γραμματεία του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κω με αριθμό εκθέσεως καταθέσεως 3/24-3-2006, καταλογίζεται στο πρωτοδικείο αυτό η εκ του άρθρου 559 αρ. 8 ΚΠολΔ απορρέουσα πλημμέλεια της μη λήψεως υπόψη της προβληθείσας από την αναιρεσείουσα ενστάσεως περί καταχρηστικής ασκήσεως της αγωγής του αναιρεσιβλήτου. Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, διότι, σύμφωνα με όσα εκτίθενται πιο πάνω κατά τη διερεύνηση του πρώτου λόγου, η αναιρεσείουσα ναι μεν, μετά την απόρριψη της εφέσεώς της ως απαράδεκτη, ορθώς στρέφει την αίτηση αναιρέσεως κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, δεν έχει όμως έννομο συμφέρον να προσβάλει την εν λόγω απόφαση με αίτηση αναιρέσεως.

Κατ' ακολουθίαν πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 17-3-2006 αίτηση της ..... περί αναιρέσεως των 112/2004 και 14/2006 αποφάσεων του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κω και του Εφετείου Δωδεκανήσου αντιστοίχως. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 11 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ