Supreme Court dismisses appeal as time-barred due to court suspension extending the appeal period beyond the filing date.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request to annul the final judgment of the Single Court of Athens. The court found that the appeal was filed on December 29, 2022, after the six-year limitation period had expired due to court suspensions in 2020 and 2021. Consequently, the court ruled the appeal inadmissible and ordered the appellant to pay the legal costs of the respondents.
Legislator headnote
AI generatedArticles 564(3) and 577(1)-(2) of the Code of Civil Procedure; An appeal filed after the expiration of the limitation period, even if extended by court suspensions, is inadmissible and must be rejected ex officio.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1931 / 2025 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1931/2025
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ερασμία Λιούλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 7 Φεβρουαρίου 2025, με την παρουσία και του Γραμματέα Α. Λ., για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν. Κ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αστέριο Τριανταφύλλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Των αναιρεσιβλήτων: 1) Δ. Α. του Μ., κατοίκου ... (...), 2) H. H. του I., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Παπαδογιάννη, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι ανακαλεί την από 21-1-2025 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και παρίσταται και 3) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρίας γενικών ασφαλειών με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΑΕΕΓΑ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Παναγιώτη Πετρόπουλο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-6-2015 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 239/2017 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4541/2019 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-12-2022 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Αντιγόνη Τζελέπη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των 1ου και 2ου των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Με τη διάταξη του άρθρου 564 παρ. 3 ΚΠολΔ, (όπως ισχύει για τα ένδικα μέσα, που ασκούνται μετά την 1-1-2016, σύμφωνα με το άρθρο 1 - άρθρα τρίτο και ένατο παράγραφοι 2 και 4 ν. 4335/2015), ορίζεται ότι αν η απόφαση δεν επιδόθηκε, η προθεσμία της αναίρεσης είναι δύο (2) έτη και αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη.
Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 577 παρ. 1 και 2 του ίδιου Κώδικα, το δικαστήριο πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, ο Άρειος Πάγος την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει, ότι το εμπρόθεσμο της ασκηθείσας αναίρεσης είναι προϋπόθεση του παραδεκτού της. Τη συνδρομή της εν λόγω προϋπόθεσης εξετάζει ο Άρειος Πάγος είτε ύστερα από σχετική ένσταση του αναιρεσίβλητου, οπότε ο διάδικος αυτός οφείλει, κατά το άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ, να καταθέσει τις προτάσεις του, με τις οποίες προτείνει το από την εκπρόθεσμη άσκηση απαράδεκτο, τουλάχιστον είκοσι ημέρες πριν από τη δικάσιμο, είτε και αυτεπαγγέλτως, με βάση τα υποβληθέντα αποδεικτικά έγγραφα στοιχεία της δικογραφίας, διότι η διάταξη του άρθρου 570 παρ. 1, δεν αποσκοπεί στο να αποκλείσει την από τον Άρειο Πάγο αυτεπάγγελτη έρευνα συνδρομής του εκπρόθεσμου της άσκησης της αίτησης αναίρεσης (ΟλΑΠ 850/1981, ΟλΑΠ 412/1981, ΑΠ 1938/2024, ΑΠ 153/2019, ΑΠ 1039/2018, ΑΠ 1950/2017).
Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις των άρθρων 74 παρ. 1 του Ν.4690/2020 και 83 παρ. 1 του Ν.4790/2021, (όπως αυτή ερμηνεύθηκε και συμπληρώθηκε με την διάταξη του άρθρου 25 Ν. 4792/2021), τα χρονικά διαστήματα της επιβολής του μέτρου της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων και των εισαγγελιών της Χώρας (13/3//2020 - 31/5/2020 και 7/11/2020 - 5/4/2021 αντιστοίχως), λόγω των μέτρων προστασίας από την εξάπλωση της πανδημίας του κορονοϊού CO VID- 19, δεν υπολογίζονται, μεταξύ άλλων, και στις νόμιμες και δικαστικές προθεσμίες για τη διενέργεια διαδικαστικών και εξώδικων πράξεων, ενώ, κατά το άρθρο 49 παρ.1 Ν.4963/2022 "κατά την αληθή έννοια του πρώτου εδαφίου της παρ. 1 του άρθρου 74 του ν. 4690/2020 και του πρώτου εδάφιου της περ. α' της παρ. 1 του άρθρου 83 του ν. 4790/2021 ως προθεσμίες άσκησης ενδίκων βοηθημάτων και μέσων που ανεστάλησαν κατά το διάστημα από 13.3.2020 ως 31.5.2020 και από 7.11.2020 έως 5.4.2021, νοούνται και οι προθεσμίες της ... παρ. 3 του άρθρου 564 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας".
Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης (άρθ. 561 παρ.2 ΚΠολΔ) προέκυψαν τα ακόλουθα: Με την κρινόμενη από 29-12-2022 (γεν. αριθμ. καταθ. 10500/ 29- 12-2022) αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 4541/7-8-2019 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των διαφορών, που αφορούν απαιτήσεις αποζημίωσης για ζημίες που προκλήθηκαν από αυτοκίνητο και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού (άρθρα 591 επ., 681Α του ΚΠολΔ).
Η προσβαλλόμενη απόφαση δεν επιδόθηκε, οπότε από την 8-8-2019, επομένη ημέρα της δημοσίευσής της (7-8-2019), άρχισε να τρέχει η διετής καταχρηστική προθεσμία, η οποία, χωρίς την προσωρινή αναστολή της λειτουργίας των δικαστηρίων της χώρας, θα έληγε στις 8-8-2021, λόγω, όμως, της ως άνω αναστολής και του εξ αυτής μη υπολογισμού των χρονικών διαστημάτων από 13.3.2020 έως 31.5.2020 (2 μήνες και 18 ημέρες) και από 7.11.2020 έως 6.4.2021 (5 μήνες) και συνολικά χρονικού διαστήματος 7 μηνών και 18 ημερών, σύμφωνα με τις προεκτεθείσες διατάξεις των άρθρων 74 παρ. 1 εδ.
α του Ν. 4690/2020 και 83 παρ. 1 εδ. α' του Ν. 4790/2021, αυτή έληξε (μετά και την παρέλευση των 10 ημερών από τη λήξη της στις 26-3-2022 κατ'άρθρ. 83 παρ.1 του ν.4790/2021), την 5-4-2022. Επομένως, κατά το χρόνο που ασκήθηκε η αίτηση αναίρεσης, ήτοι την 29-12-2022, είχε συμπληρωθεί η διετής προθεσμία του άρθρ. 564 παρ.3 ΚΠολΔ. Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης που ασκήθηκε, όπως προεκτέθηκε, στις 29-12-2022, είναι εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη, ανεξαρτήτως του ότι ο σχετικός ισχυρισμός (ένσταση) προτείνεται από την τρίτη αναιρεσίβλητη με τις εκπροθέσμως κατατεθείσες προτάσεις της, ο οποίος ερευνάται, κατά τα προεκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, και αυτεπαγγέλτως από το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου (άρθρ. 577 παρ.1 και 2 ΚΠολΔ).
Κατόπιν τούτου, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του παράβολου στο δημόσιο ταμείο και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσίβλητων που εκπροσωπήθηκαν, αφενός οι πρώτος και δεύτερος αναιρεσίβλητοι και αφετέρου η τρίτη αναιρεσίβλητη, από διαφορετικούς πληρεξούσιους δικηγόρους και κατέθεσαν ξεχωριστές προτάσεις κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά τους (άρθ. 176, 183, 189 παρ.1, 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
- Απορρίπτει την από 29-12-2022 (γεν. αριθμ. καταθ.10500/ 29-12-2022) αίτηση αναίρεσης κατά της υπ' αριθμ.4541/2019 τελεσίδικης απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.
- Διατάσσει την εισαγωγή του παράβολου στο Δημόσιο Ταμείο.
- Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα: α) των πρώτου και δεύτερου αναιρεσίβλητων, τα οποία ορίζει στο συνολικό ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ και β) της τρίτης αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 23 Οκτωβρίου 2025.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2025.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ