1930/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1930 / 2016 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1930/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε’ Ποιν. Τμήμα-ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρυσούλα Παρασκευά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Γαλάνη - Λεοναρδοπούλου και Γεώργιο Αναστασάκο - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 18 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Βασιλικής Θεοδώρου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Γεράσιμου Βάλσαμου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως του 123/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Καλαμάτας.

Με κατηγορούμενη την Β. Γ. του Η., κάτοικο ... και πολιτικώς ενάγουσα την Β. Α., κάτοικο ....

Το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Καλαμάτας, με το ως άνω βούλευμά του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτό, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητά τώρα την αναίρεση αυτού, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία ...26 Σεπτεμβρίου 206 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεώργιου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό .../16..

Έπειτα η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασιλική Θεοδώρου εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Παρασκευαϊδη με αριθμό 161/2-11-2016, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: "Εισάγω στο Συμβούλιο σας, σύμφωνα με το άρθ. 485 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., την υπ’ αρ. ...26.9.2016 αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου με την οποία ζητά να αναιρεθεί για α) έλλειψη ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλει το άρθρο 139 ΚΠΔ (άρθρο 484 παρ. 1 στοιχ.

δ’ ΚΠΔ) και β) εσφαλμένη εφαρμογή και ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόστηκε στο βούλευμα (άρθ. 484 παρ.1 στοιχ. β’ ΚΠΔ), το υπ’ αριθ. 123/2016 βούλευμα του Συμβουλίου Πλημ/κών Καλαμάτας, το οποίο αποφαίνεται να μη γίνει κατηγορία σε βάρος της κατηγορουμένης Β. Γ. του Η., κατοίκου ... επί της οδού ..., για απόπειρα απάτης και απάτη στο δικαστήριο κατ’ εξακολούθηση, που φέρεται ότι αυτή τέλεσε στην Καλαμάτα στις 10.7.2012 και 12.5.2014 αντίστοιχα.

Η αίτηση αναίρεσης επειδή είναι παραδεκτή, πρέπει να γίνει δεκτή στην ουσία της για όσους λόγους αναφέρονται σ’ αυτή (αίτηση) στους οποίους και αναφέρομαι. ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ Προτείνω: Α) Να γίνει τυπικά και ουσιαστικά δεκτή η υπ’ αριθ....2016 αίτηση αναίρεσης του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά του υπ’ αρ. 123/2016 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημ/κών Καλαμάτας και Β) Να αναιρεθεί το βούλευμα αυτό και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από αυτούς που έλαβαν μέρος προηγουμένως.

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνος Παρασκευαϊδης"

Αφού άκουσε

την Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 306, 479 παρ.2, 483 παρ.3 και 484 παρ.1 στοιχ.β’ και δ’ του ΚΠΔ, προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιουδήποτε βουλεύματος, παραπεμπτικού ή απαλλακτικού, με σχετική δήλωση στον γραμματέα του Αρείου Πάγου, μέσα σε προθεσμία ενός μηνός από την έκδοση του, για όλους τους λόγους αναίρεσης, που αναφέρονται στο άρθρο 484 παρ.1 του ΚΠΔ, μεταξύ των οποίων:

α)η εσφαλμένη εφαρμογή ή ερμηνεία της ουσιαστικής ποινικής διάταξης που εφαρμόστηκε στο βούλευμα και β)η έλλειψη ειδικής αιτιολογίας που επιβάλλεται από τα άρθρα 93 παρ.3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ. Ειδικότερα, η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, που ιδρύει λόγο αναίρεσης του βουλεύματος υπάρχει όταν το Συμβούλιο που το εξέδωσε, δεν εκθέτει τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία προέκυψαν από την ανάκριση και θεμελιώνουν την αποδιδόμενη στον, κατηγορούμενο αξιόποινη πράξη, τα αποδεικτικά μέσα από τα οποία συνήγαγε αυτά και τους νομικούς συλλογισμούς με βάση τους οποίους έκρινε ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για την παραπομπή του κατηγορουμένου στο ακροατήριο.

Ειδικότερα, σε σχέση με την έκθεση των αποδεικτικών μέσων, αρκεί ο προσδιορισμός του είδους τους (μάρτυρες, απολογίες έγγραφα κλπ), χωρίς να απαιτείται, ενόψει και του άρθρου 177 ΚΠΔ, που εισάγει την αρχή της ηθικής αποδείξεως η αναλυτική παράθεση τούτων και να αναφέρεται ποια πραγματικά περιστατικά προκύπτουν από το καθένα από αυτά.

Η λήψη όμως υπόψη ορισμένων αποδεικτικών μέσων και παράλειψη άλλων από το δικαστικό συμβούλιο στερεί το βούλευμα της ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας. Εξ άλλου, εσφαλμένη ερμηνεία ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει, όταν ο δικαστής αποδίδει σ’ αυτήν διαφορετική έννοια από αυτήν που πραγματικά έχει, ενώ εσφαλμένη εφαρμογή, όταν ο δικαστής, χωρίς να παρερμηνεύει το νόμο, δεν υπήγαγε σωστά τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία, δέχθηκε στην διάταξη που εφαρμόστηκε.

Περίπτωση εσφαλμένης εφαρμογής ουσιαστικής ποινικής διατάξεως υπάρχει και όταν η παραβίαση γίνεται εκ πλαγίου, διότι δεν αναφέρονται στο βούλευμα με σαφήνεια, πληρότητα και συγκεκριμένο τρόπο τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την ανάκριση, ή, κατά την έκθεση αυτών υπάρχει αντίφαση, ώστε να μη είναι εφικτός ο έλεγχος από τον Άρειο Πάγο της ορθής ή μη εφαρμογής του νόμου, οπότε το βούλευμα στερείται νομίμου βάσεως.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 386 παρ. Π.Κ. "όποιος με σκοπό να αποκομίσει ο ίδιος η άλλος παράνομο περιουσιακό όφελος βλάπτει ξένη περιουσία πείθοντας κάποιον σε πράξη ή ανοχή με την εν γνώσει παράσταση ψευδών γεγονότων σαν αληθινών, αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση αληθινών γεγονότων, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και αν η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη, με φυλάκιση τουλάχιστον δύο ετών".

Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι για τη στοιχειοθέτηση του εγκλήματος της απάτης απαιτείται η επέλευση βλάβης στην περιουσία τρίτου προσώπου, με σκοπό την απόκτηση παράνομης περιουσίας ωφέλειας στον αυτουργό ή τρίτο με δόλια παραπλάνηση, που επιτυγχάνεται με την εν γνώσει παρουσίαση ψευδών γεγονότων ως αληθινών ή την αθέμιτη απόκρυψη ή παρασιώπηση των αληθινών.

Η παράσταση ψευδών γεγονότων ως αληθινών και η απόκρυψη των αληθινών συνιστούν η κάθε μια περίπτωση θετικής απατηλής συμπεριφοράς, ενώ η παρασιώπηση συνιστά περίπτωση απάτης που τελείται δια παραλείψεως, αφού προϋποθέτει υποχρέωση του δράστη σε ανακοίνωση εκείνων που φέρεται ότι αποσιώπησε. Η τέτοια υποχρέωση μπορεί να πηγάζει από το νόμο, τη σύμβαση ή από προηγηθείσα συμπεριφορά του δράστη.

Απάτη είναι δυνατόν να τελεστεί και με παραπλάνηση του δικαστή, οσάκις υποβάλλεται ψευδής ισχυρισμός, που υποστηρίζεται με την γνώσει προσκόμιση και επίκληση ψευδών κατά το περιεχόμενο τους αποδεικτικών στοιχείων, από τα οποία παραπλανήθηκε ο δικαστής και εξέδωσε απόφαση συνέπεια της οποίας ήταν η επέλευση βλάβης στην περιουσία του αντιδίκου του.

Απάτη συντελείται και όταν η δίκη διεξάγεται κατά την ειδική διαδικασία, κατά την οποία δεν τηρούνται οι αφορώσες τα μέσα και τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων κανόνες του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το δε δικαστήριο αποφασίζει κατά πιθανολόγηση των προβαλλομένων ισχυρισμών, που μπορεί να επέλθει με οποιοδήποτε πρόσφορο αποδεικτικό μέσο, όπως ισχύει και στις διαφορές για λήψη ασφαλιστικών μέτρων (άρθρο 682 ΚΠολΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Καλαμάτας, δέχθηκε, κατ’ αρχήν, στο προσβαλλόμενο βούλευμα (123/2016), με καθολική, επιτρεπτώς, αναφορά στην ενσωματωμένη σ’ αυτό εισαγγελική πρόταση, τα ακόλουθα περιστατικά: "Η Β. Γ. του Η., συνεργαζόμενη δικηγόρος του Υποκ/τος ... Καλαμάτας, την 30-12-2011 υπέβαλε στην προαναφερόμενη υπηρεσία τρεις πίνακες-λογαριασμούς με ημερομηνίες 23-12-2011, 27-12-2011 και 28-12-2011 αντίστοιχα, συνολικού ποσού 17.684,56 ευρώ, που αφορούσαν αμοιβές της και έξοδα για υποθέσεις που της είχαν ανατεθεί ως πληρεξούσιας δικηγόρου για τα έτη 2004, 2005 και 2006.

Από τη Νομική Υπηρεσία του ... εγκρίθηκε για πληρωμή μόνον ο από 28-12-2011 λογαριασμός της ποσού 3.347,21 ευρώ, ενώ οι υπόλοιποι δύο, συνολικού ποσού 14.337,35 ευρώ, που αφορούσαν τα έτη 2004 και 2005 δεν εγκρίθηκαν προς πληρωμή λόγω παραγραφής των απαιτήσεων ένεκα παρόδου του κρίσιμου χρονικού διαστήματος των πέντε ετών για την άσκηση των αξιώσεων της.

Ακολούθως, με την από 10-7-2012 αίτηση της η Β. Γ. του Η. ζήτησε την καταβολή και του υπολειπόμενου ποσού, επικαλούμενη λόγους αναστολής της παραγραφής των απαιτήσεων της επί τη βάσει ανωτέρας βίας προς άσκηση των αξιώσεών της, που συνίστατο στην αντιμετώπιση προβλήματος υγείας και δη αγχώδους καταθλίψεως, εμφανισθείσας από το έτος 2008 έως τον Οκτώβριο του έτους 2011, σύμφωνα και με την εκ μέρους της προσκομισθείσα από 25-6-2012 ιατρική βεβαίωση του Α.

Δ., ιατρού-ειδικού παθολόγου, μόνιμου ιατρού του ... από την 17-4-1981 έως την 1-1-2011, οπότε και αποχώρησε από την υπηρεσία λόγω συμπληρώσεως του προβλεπόμενου ορίου ηλικίας. Ειδικότερα, η κατηγορουμένη ισχυρίζεται ότι εξαιτίας του προαναφερόμενου προβλήματος, για την αντιμετώπιση του οποίου λάμβανε, μάλιστα, πολύμηνη φαρμακευτική αγωγή, αδυνατούσε να συντάξει τους πολυσέλιδους πίνακες-λογαριασμούς και να συγκεντρώσει το πλήθος των δικαιολογητικών που απαιτούνταν για την πληρωμή της.

Μάλιστα, η Νομική Υπηρεσία του ... έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς της, αλλά το εκδοθέν με αριθμό ...27-12-2013 χρηματικό ένταλμα για την εξόφληση της δεν θεωρήθηκε από τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Εν συνεχεία, εκδόθηκε, κατόπιν αιτήσεως της κατηγορουμένης, η υπ’ αριθμ. 48/2014 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδίκη Καλαμάτας, με την οποία διατάχθηκε το ...

να της καταβάλει το επίμαχο ποσό. Η προαναφερόμενη υπηρεσία άσκησε, ωστόσο, σε βάρος της εν λόγω διαταγής πληρωμής, βάσει σχετικής εισηγήσεως του Δικαστικού Πληρεξουσίου του Ν.Σ.Κ., Χ. Τ., καίτοι η συνεργαζόμενη δικηγόρος του Υποκ/τος ... Καλαμάτας, Κ. Κ., είχε εισηγηθεί το αντίθετο, την με αριθμό καταθέσεως 43/2014 ανακοπή, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε μετ’ αναβολή η 16-12-2016.

Περαιτέρω, την 12-5-2014, στο πλαίσιο εκδικάσεως ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας της με αριθμό καταθέσεως ...2014 αιτήσεως του Περιφερειακού Υποκαταστήματος ... Καλαμάτας σε βάρος της κατηγορουμένης για την αναστολή εκτελέσεως της υπ’ αριθμ. 48/2014 διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδίκη Καλαμάτας, η τελευταία επανέλαβε τους ως άνω ισχυρισμούς της, προσκομίζοντας ταυτόχρονα και την επίμαχη ιατρική βεβαίωση.

Πάντως, με την υπ’ αρίθμ. 63/2014 απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας απορρίφθηκε η κατατεθείσα εκ μέρους του ... αίτηση αναστολής της ως άνω διαταγής πληρωμής, καθόσον δεν πιθανολογήθηκε επικείμενος κίνδυνος από την επισπευδόμενη σε βάρος του ... αναγκαστική εκτέλεση λόγω φερεγγυότητας της κατηγορουμένης, μολονότι πιθανολογήθηκε ως βάσιμος ο ισχυρισμός της προαναφερόμενης υπηρεσίας αναφορικά με την παραγραφή της κρισιολογούμενης απαίτησης.

Σε κάθε περίπτωση, η προϊσταμένη του Υποκ/τος ... Καλαμάτας, Β. Α., διατείνεται ότι οι παραπάνω ισχυρισμοί της κατηγορουμένης, τους οποίους επανέλαβε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Καλαμάτας, περί συνδρομής λόγου ανωτέρας βίας τυγχάνουν ψευδείς, δεδομένου ότι η ίδια κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα αναλάμβανε υποθέσεις τόσο του ...

όσο και άλλων πελατών της. Παραταύτα, η Β. Γ. του Η. αρνείται τις σε βάρος της κατηγορίες, διατεινόμενη ότι οι ισχυρισμοί της περί συνδρομής στο πρόσωπο της περιπτώσεως ανωτέρας βίας αναφορικά με την άσκηση των νομίμων αξιώσεων της τυγχάνουν αληθείς, ενόψει της φύσεως και της σοβαρότητας του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε.

IV. Από το σύνολο των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών, τα οποία προέκυψαν από την αξιολόγηση απάντων των αποδεικτικών μέσων, χωρίς να καταλείπεται κάποιο από αυτά, καθίσταται αντιληπτό ότι δεν προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις αναφορικά με την εκ μέρους της Β. Γ. του Η. τέλεση της σε βάρος της αποδιδόμενης αξιόποινης πράξεως της απόπειρας απάτης και απάτης στο δικαστήριο κατ’ εξακολούθηση.

Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι οι ισχυρισμοί της κατηγορουμένης δεν είναι αυθαίρετοι, αλλά στηρίζονται σε συγκεκριμένη ιατρική βεβαίωση, εκδοθείσα, μάλιστα, από ιατρό συνεργαζόμενο επί πολλά έτη με το ..., με αποτέλεσμα την αμφιταλάντευση ακόμη και των νομίμων εκπροσώπων και των νομικών συμβούλων του ...

ως προς την υιοθέτηση ή μη των επικαλούμενων λόγων περί μη παραγραφής των αξιώσεων της πρώτης. Περαιτέρω, τονίζεται ότι, όπως προκύπτει εκ των συνημμένων εγγράφων, κατά τη διάρκεια της επίμαχης χρονικής περιόδου από την 1-1-2009 έως την 31-10-2011 η κατηγορουμένη ανέλαβε αισθητά μειωμένες υποθέσεις, γεγονός που καταδεικνύει την αδυναμία της, ενόψει προφανώς της καταστάσεως της, να ανταποκριθεί με τον ίδιο τρόπο, όπως στο παρελθόν, στα καθήκοντα της.

Επίσης, παρατηρείται ότι ο ισχυρισμός της μηνύτριας ότι η κατηγορουμένη αμέλησε, δίχως να συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ανωτέρας βίας στο πρόσωπο της, να ασκήσει εγκαίρως τις αξιώσεις της κρίνεται μη πειστικός, λαμβανομένης υπόψη της ιδιότητας της τελευταίας, του προσωπικού της ενδιαφέροντος για την επίμαχη υπόθεση, η οποία αφορούσε αμοιβές της σημαντικού ύψους, αλλά και συνεκτιμώμένης της ιδιαίτερης προσπάθειας που απαιτούνταν για την συγκέντρωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών και τη σύνταξη πολυσέλιδων πινάκων-λογαριασμών.

Σε κάθε δε περίπτωση επισημαίνεται ότι δεν συντρέχει εν προκειμένω περίπτωση παραστάσεως εκ μέρους της κατηγορουμένης ψευδών γεγονότων ως αληθινών, λαμβανομένης υπόψη της επικαλούμενης από την ίδια ιατρικής βεβαιώσεως, οι διαπιστώσεις της οποίας δεν αμφισβητούνται ούτε από την μηνύτρια, αλλά αξιολογήσεως συγκεκριμένης πραγματικής καταστάσεως αναφορικά με την υπαγωγή της ή όχι στην έννοια της ανωτέρας βίας.

Επειδή, κατόπιν των ανωτέρω, δεν προκύπτουν επαρκείς ενδείξεις ενοχής σε βάρος της κατηγορουμένης, Β. Γ. του Η., ικανές να στηρίξουν δημόσια κατηγορία στο ακροατήριο για το αδίκημα της απόπειρας απάτης και απάτης στο δικαστήριο κατ’ εξακολούθηση δυνάμει των διατάξεων των αρ. 42 παρ. 1, 98, 386 παρ. 1 περ. α’ του ΠΚ, πρέπει το Συμβούλιο σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 245 παρ. 2 εδ.

γ’ , 309 παρ. Ια’ και 310 παρ. 1 ΚΠΔ να αποφανθεί ότι δεν πρέπει να γίνει κατηγορία σε βάρος της....." Στη συνέχεια δε, το Συμβούλιο, συμπληρωματικώς, προς τα διαλαμβανόμενα στη ανωτέρω εισαγγελική πρόταση, δέχθηκε ότι: "από τις ανωμοτί εξηγήσεις - απολογία της κατηγορουμένης, τις εκθέσεις ένορκης μαρτυρικής εξέτασης, καθώς και από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα της δικογραφίας, εκτιμώμενα σε συνδυασμό μεταξύ τους και κατά την αρχή της ηθικής απόδειξης (άρθρα 177 παρ. 1 και 178 ΚΠΔ), δεν προκύπτουν ενδείξεις, πολύ, δε, περισσότερο, επαρκείς ενδείξεις, ικανές να στηρίξουν δημόσια στο ακροατήριο κατηγορία εναντίον της κατηγορουμένης για τις αξιόποινες πράξεις, των οποίων η τέλεση της αποδίδεται, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα.

Όλως, δε, συμπληρωματικώς προς τα διαλαμβανόμενα στην προρρηθείσα εισαγγελική πρόταση, επισημαίνεται ότι ο άδικος χαρακτήρας της απάτης ενώπιον του δικαστηρίου, η οποία συνιστά ειδικότερη μορφή της απάτης του άρθρου 386 ΠΚ στοιχειοθετείται όταν ο διάδικος σε πολιτική δίκη όχι μόνο προβάλλει ψευδή πραγματικό ισχυρισμό, αλλά ταυτόχρονα προσκομίζει προς υποστήριξη του εν γνώσει του ψευδή αποδεικτικά μέσα, με τα οποία παραπλανά το δικαστήριο, το οποίο εκδίδει δυσμενή δικαστική απόφαση για την περιουσία του αντιδίκου του.

Μόνο η υποβολή αναληθούς ισχυρισμού στο δικαστήριο δεν συνιστά πράξη περιέχουσα αρχή εκτέλεσης της απάτης κατά την έννοια του αρ. 42 παρ. 1 ΠΚ (Εφ.Θεσσαλ. 1887/2012 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Επίσης δεν μπορεί να τελεσθεί το αδίκημα (ούτε σε απόπειρα) σε διαδικασία όπου ο δικαστής δεν δύναται να ελέγξει την ουσιαστική αλήθεια των ισχυρισμών του διαδίκου (ΑΠ 1148/11 ΤΝΠ ΔΣΑ), όπως συμβαίνει με τη διαδικασία εκδόσεως διαταγής πληρωμής, κατά την οποία δεν ανοίγεται διαγνωστική δίκη.

Η παραβίαση ακόμη και του καθήκοντος αληθείας, σύμφωνα με το αρ. 116 ΚΠολΔ, που συντελείται με την προβολή στο δικαστήριο ψευδούς πραγματικού ισχυρισμού, δεν μπορεί να θεμελιώσει τη συγκρότηση του εγκλήματος της απάτης στο δικαστήριο, καθόσον η ως άνω παραβίαση συνεπάγεται μόνο δικονομικές κυρώσεις σε βάρος του διαδίκου, κατ’ αρ. 205 ΚΠολΔ.

Στην επίδικη περίπτωση, τα αποδεικτικά μέσα της κατηγορουμένης με βάση τα οποία είχε κρίνει ο Ειρηνοδίκης κατά την έκδοση της υπ’ αριθμ. 48/2014 ήταν αληθή και όχι ψευδή, αφού αυτή πράγματι παρέσχε δικηγορικές υπηρεσίες στο ΕΚΑ-ΕΤΑΜ, ενώ κατά την 12-5-2014 συνεδρίαση της αναστολής κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, ο Ειρηνοδίκης, που απέρριψε αυτή, έλαβε υπόψη του και αξιολόγησε σε συνδυασμό με την μη αμφισβητηθείσα ως προς το περιεχόμενο της, από 25-6-2012 Ιατρικής Βεβαιώσεως του Ιατρού Ειδικού Παθολόγου Α.

Δ., τον ισχυρισμό της κατηγορουμένης περί αναστολής της παραγραφής των απαιτήσεων της κατά του ... λόγω ανωτέρας βίας στο πρόσωπο της, η οποία συνίστατο σε προβλήματα υγείας και την οποία στο πλαίσιο της ανωτέρω διαδικασίας δεν μπορούσε να κρίνει την ουσιαστική αλήθεια αυτού (του ισχυρισμού). Εν όψει των ανωτέρω, δεν προκύπτουν ενδείξεις ικανές να οδηγήσουν το παρόν Συμβούλιο στο συμπέρασμα ότι ο Ειρηνοδίκης, παραπλανήθηκε, και στις δύο ανωτέρω περιπτώσεις, καθόσον δεν προκύπτει από ποια συγκεκριμένα πρόσφορα ψευδή αποδεικτικά μέσα, ειδικότερα από ποια πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα ή γνήσια αλλά ανακριβή κατά περιεχόμενο, που προσκόμισε η κατηγορουμένη, πείστηκε αυτός ώστε να καταλήξει στην πεπλανημένη - κατά τους ισχυρισμούς της ενάγουσας - κρίση του.

Κατά συνέπεια, πρέπει να μη γίνει κατηγορία σε βάρος της κατηγορουμένης Β. Γ. του Η., δικηγόρου-μέλους του Δ.Σ. Καλαμάτας, κατοίκου ... επί της οδού ..., κατηγορουμένης για το αδίκημα της απόπειρας απάτης και απάτης στο δικαστήριο κατ’ εξακολούθηση..." . Με αυτά που δέχθηκε το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Καλαμάτας, υπέπεσε, κατ’ αρχήν, στην αναιρετική πλημμέλεια, από το άρθρο 484 παρ.1 στοιχ.β’ ΚΠΔ, δηλαδή της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής της ουσιαστικής ποινικής διάταξης του άρθρου 386 ΠΚ.

Ειδικότερα, δέχθηκε το Συμβούλιο ότι δεν προκύπτει "από ποια πλαστά ή νοθευμένα έγγραφα ή γνήσια, αλλά, ανακριβή κατά περιεχόμενο, που προσκόμισε η κατηγορουμένη, πείστηκε αυτός (ειρηνοδίκης) ώστε να καταλήξει στην πεπλανημένη κρίση του". Δηλαδή, δέχθηκε ότι η απάτη ενώπιον δικαστηρίου στοιχειοθετείται, σε κάθε περίπτωση, ακόμη και επί ασφαλιστικών μέτρων, όχι μόνο, με την προβολή ψευδούς ισχυρισμού, αλλά, με προσκόμιση, παράλληλα, προς υποστήριξή του και ψευδών, κατά το περιεχόμενό τους, αποδεικτικών μέσων.

Περαιτέρω, το Συμβούλιο υπέπεσε και στην αναιρετική πλημμέλεια από το άρθρο 484 παρ.1 στοιχ.δ’ ΚΠΔ, δηλαδή της έλλειψης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας αναφορικά με τον ισχυρισμό της κατηγορουμένης για ύπαρξη ανωτέρας βίας στο πρόσωπό της, κατά τη διάρκεια της επίμαχης περιόδου (1-1-2009 έως 31-10-2011), λόγω ασθένειας, που είχε ως συνέπεια τη μειωμένη δυνατότητα αυτής να παρακολουθεί ως δικηγόρος την πορεία των υποθέσεών της.

Ειδικότερα, από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας και ειδικότερα της από 25-6-2012 βεβαίωσης του ιατρού παθολόγου Α. Δ., περί της αναφερομένης σ’ αυτήν παθήσεως (αγχώδους κατάθλιψης) της κατηγορουμένης, κατά την επίμαχη περίοδο, προκύπτει ότι, δεν γίνεται λόγος σ’ αυτήν για την σοβαρότητα της ασθένειας της και αν εξαιτίας αυτής αδυνατούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της.

Περαιτέρω, από την επισκόπηση, ομοίως, του από 11-6-2015 (αρ.πρωτ.129/2015) εγγράφου του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας, προκύπτει ότι στο όνομα της κατηγορουμένης δικηγόρου είχαν εκδοθεί τα παρακάτω γραμμάτια προείσπραξης: 1)για το έτος 2009, 51 παραστάσεις 2) για το έτος 2010, 24 παραστάσεις και 3)για το έτος 2011, 36 παραστάσεις και παρά ταύτα στο προσβαλλόμενο βούλευμα δεν αιτιολογείται ο τρόπος με τον οποίο η κατηγορουμένη, ασκούσε τα δικηγορικά της καθήκοντα, παρισταμένη στην εκδίκαση των υποθέσεων των πελατών της στο δικαστήριο, παρά την επικαλούμενη από μέρους της ασθένεια και εντούτοις, να ισχυρίζεται η ίδια ότι αδυνατούσε την ίδια περίοδο να επιληφθεί της προσωπικής υπόθεσης της, για την εμπρόθεσμη άσκηση των αξιώσεων της έναντι του ΙΚΑ.

Συνεπώς, εφόσον κρίνονται βάσιμοι και οι δύο λόγοι από το άρθρο 484 παρ.1 στοιχ.β’ και δ’ ΚΠΔ, πρέπει ν’ αναιρεθεί το προσβαλλόμενο βούλευμα και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που αποφάνθηκαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί το βούλευμα 123/2016 του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Καλαμάτας, με το οποίο αποφάνθηκε να μη γίνει κατηγορία κατά της κατηγορουμένης Β. Γ. του Η., δικηγόρου, για τις πράξεις της απόπειρας απάτης και απάτης στο δικαστήριο, κατ’ εξακολούθηση, που φέρεται να ετέλεσε στην Καλαμάτα στις 10-7-2012 και 12-5-2014, αντίστοιχα.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα κρίση στο ίδιο Συμβούλιο, εφόσον είναι δυνατή η σύνθεσή του από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που αποφάνθηκαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2016.Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 28 Δεκεμβρίου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ