192/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 192 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 192/2012 ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ Α2' Πολιτικό Τμήμα Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου κÎ...
Legislator headnote
Keywords
Placeholder
Full text
Απόφαση 192 / 2012 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 192/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Ν. Θ.- Δ., κατοίκου ... και 2. Α. Θ.-Δ., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Ιωάννη Παγορόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ..
Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ της ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΕ, η οποία εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Γιανναρά.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 12-3-1993 και 24-11-1993 αγωγές της ήδη αναιρεσίβλητης και με την 24-2-1995 αγωγή της Μ. Δ. ,που δεν είναι διάδικος στην παρούσα δίκη και κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 11484/1995 μη οριστική 1303/2007 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 8481/2007 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-3-2008 αίτησή τους.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης ανέγνωσε την από 11-3-2010 έκθεση της Προέδρου του Αρείου Πάγου Ρένας Ασημακοπούλου, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.
Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψη της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά την διάταξη του άρθρου 558 εδ. β' Κ.Πολ.Δ., αν υπάρχει αναγκαστική ομοδικία, η αναίρεση πρέπει να απευθύνεται κατά όλων των ομοδίκων, άλλως απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Εξ άλλου, με την διάταξη του άρθρου 76 παρ. 1 του ιδίου Κώδικος ορίζεται, ότι όταν, πλην των άλλων περιπτώσεων οι οποίες συνοδεύουν την υπόθεση, δεν μπορούν να υπάρξουν αντίθετες αποφάσεις απέναντι στους ομοδίκους, οι πράξεις εκάστου εξ αυτών ωφελούν και βλάπτουν τους άλλους, οι δε ομόδικοι, οι οποίοι μετέχουν νομίμως στην δίκη ή έχουν προσεπικληθεί, αν δεν παραστούν, θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύονται από τους παρισταμένους. Αναγκαστική ομοδικία, κατά την τελευταία διάταξη, υπάρχει και στην περίπτωση, κατά την οποίαν ο δανειστής, ασκών την αγωγή του άρθρου 939 Α.Κ. για διάρρηξη της απαλλοτριώσεως, η οποία έγινε προς βλάβην του από τον οφειλέτη του, ενάγει τον τελευταίο και τον τρίτο, στον οποίον διετέθη το περιουσιακό στοιχείο του, διότι στην περίπτωση αυτή δεν είναι νοητή η έκδοση αντιθέτων αποφάσεων έναντι των ομοδίκων αυτών (ΑΠ 1332/2011, ΑΠ 31/1993). Περαιτέρω, στο άρθρο 76 παρ. 4 ΚΠολΔ ορίζεται, ότι η άσκηση των ενδίκων μέσων από έναν εκ των ομοδίκων της παραγράφου 1 έχει αποτελέσματα και για τους λοιπούς. Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, αν κάποιος αναγκαίος ομόδικος ασκήσει ένδικο μέσον, θεωρείται εκ του νόμου ότι άσκησαν αυτό και οι ομόδικοι εκείνου, καίτοι αδράνησαν, ως εκ τούτου δε, αυτοί πρέπει να καλούνται, κατά το άρθρον 110 Κ.Πολ.Δ., στην συζήτηση της αναιρέσεως. Άλλως, σε περίπτωση μη εμφανίσεως τούτων, κηρύσσεται απαράδεκτη η συζήτηση της αναιρέσεως ως προς όλους, κατ' εφαρμογήν του άρθρου 576 παρ. 3 ΚΠολΔ. Υπό την αντίθετη εκδοχή, κατά την οποία η ασκούμενη από αναγκαίο ομόδικο αναίρεση πρέπει επί ποινή απαραδέκτου να απευθύνεται και κατά των ομοδίκων του, ο αναγκαίος ομόδικος του αναιρεσείοντος θα εμφανίζεται, να έχει ταυτοχρόνως την ιδιότητα του αναιρεσιβλήτου και του αναιρεσείοντος, πράγμα λογικώς και νομικώς απαράδεκτο (ΑΠ 554/2005).
Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσίβλητη Εθνική Τράπεζα ισχυρίζετο με δύο αγωγές της, οι οποίες συνεκδικάσθηκαν, ότι είχε απαίτηση κατά του πρώτου εναγομένου Δ. Θ.-Ε. ύψους 167.466.819 δρχ. (ή 491.465,34 ευρώ) από σύμβαση εγγυήσεως και ότι ο οφειλέτης, ενεργήσας προς βλάβη της και με σκοπό να ματαιώσει την ικανοποίηση της απαιτήσεώς της, μεταβίβασε κατά το έτος 1990 στα δύο ανήλικα τότε τέκνα του λόγω γονικής παροχής με δύο συμβόλαια, αρχικώς μεν την ψιλή κυριότητα, ύστερα δε και την επικαρπία του 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός διαμερίσματος, του οποίου κατά το ποσοστό αυτό ήτο συγκύριος, με συνέπεια η υπόλοιπη περιουσία του να μην επαρκεί για την ικανοποίηση της Τραπέζης. Ζητούσε δε η Τράπεζα, να απαγγελθεί η διάρρηξη των γονικών παροχών. Επί των αγωγών αυτών εξεδόθη η υπ' αριθμ. 1303/2007 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποίαν έγινα δεκτές και κατ' ουσίαν οι αγωγές, κατ' αυτής δε, οι εναγόμενοι, οφειλέτης και τα ενηλικιωθέντα εν τω μεταξύ δύο τέκνα του, άσκησαν έφεση, επί της οποίας εξεδόθη η υπ' αριθμ. 8481/2007 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, με την οποία απερρίφθη κατ' ουσίαν η έφεση. Κατά της τελευταίας αποφάσεως τα τέκνα του οφειλέτου, Ν. Θ.-Ε. και Α. Θ.-Ε., [των οποίων το επώνυμο "Ε." προφανώς εκ παραδρομής αναγράφεται στο δικόγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως ως "Δ." (Δ., όπως προκύπτει από τα υπάρχοντα στην δικογραφία δικόγραφα, είναι το επώνυμο της μητέρας των), χωρίς όμως αυτό να δημιουργεί εν προκειμένω σύγχυση ως προς την ταυτότητά των και βλάβη στην αντίδικό των Τράπεζα] άσκησαν την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, ενώ ο αναγκαίος ομόδικος πατέρας των και οφειλέτης δεν άσκησε αίτηση αναιρέσεως. Παρά ταύτα, ούτε οι αναιρεσείοντες ούτε η αναιρεσίβλητος Τράπεζα εκάλεσαν στη συζήτηση της αναιρέσεως τον ρηθέντα αναγκαίο ομόδικο των αναιρεσειόντων, σύμφωνα με την εκτεθείσα στην αρχή σκέψη. Επομένως, πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της από 11-3-2008 αιτήσεως αναιρέσεως κατά της υπ' αριθμ. 8481/2007 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2011.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην 1 Φεβρουαρίου 2012.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ