Supreme Court dismisses appeal for failure to appear, citing sufficient reasoning on adjournment denial.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against a second-instance court's decision to reject the appeal as unsupported. The appellant failed to appear in court, while a witness claimed illness and submitted a medical certificate, but the lower court rejected the adjournment request based on prior similar requests and the statute of limitations. The court found the lower court's reasoning sufficient and specific regarding the evidence and logic used to deny the adjournment, thus upholding the original judgment.
Legislator headnote
AI generatedArticles 501(1) and 510(1)(D) of the Code of Civil Procedure; The Supreme Court holds that a lower court's decision to reject an adjournment request is not arbitrary if it provides specific and detailed reasoning based on the evidence presented and the circumstances of the case.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 192 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 192/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ευριπίδη Αντωνίου, Αντιπρόεδρο, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Αιμιλία Λίτινα - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 10 Ιανουαρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Δ. Π. του Β., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Φώτιο Αγγελόπουλο, περί αναιρέσεως της 24349/2003 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 2.11.2004 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1929/2004.
Αφού άκουσε
Τον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσείοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά το άρθρο 501 παρ. 1 ΚΠΔ "αν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ο εκκαλών δεν εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή δια συνηγόρου του, η έφεση απορρίπτεται ως ανυποστήρικτη .......... Η διάταξη του άρθρου 349 του ίδιου Κώδικα για αναβολή της συζήτησης, εφαρμόζεται και υπέρ του εκκαλούντος που δεν μπόρεσε να εμφανισθεί για λόγους ανώτερης βίας κλπ.
Η απόφαση που απορρίπτει την έφεση μπορεί να προσβληθεί μόνο με αναίρεση, με την οποία συμπροσβάλλεται και η προπαρασκευαστική απόφαση που απέρριψε αίτημα αναβολής. Εξάλλου, η επιβαλλόμενη από τις διατάξεις των άρθρων 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δεν αφορά μόνο την κυρία απόφαση αλλά και την παρεμπίπτουσα απόφαση, με την οποία το δικαστήριο απέρριψε αίτημα αναβολής της δίκης, η έλλειψη της οποίας ιδρύει λόγον αναιρέσεως από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ.
Δ’ του ΚΠΔ. Συνίσταται δε η κατά τις προαναφερόμενες διατάξεις ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία της παρεμπίπτουσας αυτής απόφασης στην αναφορά των πραγματικών περιστατικών που αποδείχθηκαν κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο, των αποδείξεων που τα θεμελιώνουν, καθώς και των συλλογισμών με τους οποίους κατέληξε το δικαστήριο στην απορριπτική του αιτήματος κρίση του.
Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη 24349/2003 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η έφεση του αναιρεσείοντος κατά της 108495/2000 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία αυτός καταδικάσθηκε σε ποινή φυλάκισης είκοσι μηνών μετά την απόρριψη αιτήματός της για αναβολή της δίκης λόγω ανυπερβλήτων αιτίων εμφανίσεώς της στο ακροατήριο του δικαστηρίου.
Από την προσβαλλόμενη απόφαση και τα πρακτικά της αποδεικνύεται ότι κατά τη συζήτηση της υποθέσεως στο ακροατήριο δεν εμφανίσθηκε ο εκκαλών - κατηγορούμενος, αλλά αντ’ αυτού εμφανίσθηκε, ως άγγελος, ο Α. Μ., ο οποίος ανήγγειλε ότι ο κατηγορούμενος αδυνατεί λόγω ασθενείας της να εμφανισθεί στο ακροατήριο και ζήτησε την αναβολή της δίκης.
Προς απόδειξη του ισχυρισμού προσεκόμισε ιατρική βεβαίωση, και ο ίδιος εξετάσθηκε ως μάρτυρας, καταθέτοντας ότι "είναι στο νοσοκομείο. Εισήχθη εκτάκτως για by pass". Το Δικαστήριο ακολούθως, απέρριψε το αίτημα αναβολής, με την εξής αιτιολογία, όσον αφορά την παρεμπίπτουσα απόφαση "Επειδή το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν μπόρεσε να προσέλθει στο Δικαστήριο για λόγους υγείας, όπως κατέθεσε ο μάρτυρας, ούτε ότι ήταν αναγκαία η εισαγωγή του στο Νοσοκομείο, για ασταθή στηθάγχη, όπως αναφέρεται στην βεβαίωση της ιδιωτικής κλινικής, λαμβανομένου υπόψη ότι επίσης σε δύο προηγούμενες δικασίμους έλαβε αναβολή επίσης για ασθένεια, και η πράξη ενόψει του χρόνου τέλεσης (16.10.1995) βρίσκεται στο όριο της παραγραφής, και ως εκ τούτου το αίτημα πρέπει ν’ απορριφθεί".
Η παρεμπίπτουσα αυτή απόφαση έχει ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, καθόσον το Δικαστήριο μνημονεύει τα αποδεικτικά μέσα που έλαβε υπόψη του (την κατάθεση του μάρτυρα Α. Μ. που εξετάσθηκε στο ακροατήριο), την οποία αξιολόγησε, αλλά και βεβαίωση ιδιωτικής κλινικής, την οποία επίσης αξιολόγησε, και με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις εξέθεσε τους συλλογισμούς, με τους οποίους κατέληξε στην κρίση του αυτή. Επομένως το Δικαστήριο της ουσίας έκρινε αιτιολογημένα ότι δεν συντρέχει λόγος αναβολής της δίκης. Η αιτιολογία του δε αυτή είναι επαρκής και ικανή για την στήριξη της απορριπτικής κρίσης του (Δικαστηρίου) και χωρίς την παρατεθείσα επιπλέον αιτιολογία ότι τυχόν αποδοχή του αιτήματος αναβολής θα συνεπάγετο κίνδυνο παραγραφής της υπόθεσης. Ενόψει αυτών και δεδομένου ότι ο αναιρεσείων, που δεν εμφανίσθηκε κατά τη δικάσιμο εκείνη που είχε ορισθεί με την 58138/2002 αναβλητική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου είχε λάβει γνώση αυτής (ρητής δικασίμου), το Δικαστήριο που προχώρησε στην εκδίκαση της υπόθεσης και απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη δεν υπερέβη σχετικώς την εξουσία του.
Συνεπώς, πρέπει ν’ απορριφθούν οι από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ και Η προβλεπόμενοι λόγοι αναίρεσης ως αβάσιμοι και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 ΚΠΔ)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 2.11.2004 αίτηση του Δ. Π. του Β., για αναίρεση της υπ’ αριθ. 24349/2003 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ δικαστικά έξοδα.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 31 Ιανουαρίου 2006.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ