Supreme Court allows appeal against appellate court for considering an unsworn affidavit obtained without prior summons.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Greece allowed the appellant's appeal against the Athens Court of Appeal's decision. The appellant argued that the appellate court improperly considered an unsworn affidavit obtained without a prior summons, violating procedural rules. The court found the affidavit was obtained after the first-instance trial and without proper summons, rendering it inadmissible evidence. Consequently, the appellate court's reliance on this evidence was deemed a legal error warranting the annulment of the appealed judgment.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(11)(a) and 671(1)(d) of the Code of Civil Procedure; The appellate court must annul a judgment if it considers an unsworn affidavit obtained without prior summons, as such evidence is inadmissible and the error constitutes a ground for appeal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1929 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1929/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
B2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Οκτωβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Σ. Ρ. του Σ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Τρίμη και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία " …" και το διακριτικό τίτλο " …", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Λειβαδίτη και κατέθεσε προτάσεις.
Στο σημείο αυτό, ο συνήγορος του ως άνω αναιρεσείοντος, αφού έλαβε το λόγο από τον Πρόεδρο, ζήτησε την αναβολή της συζήτησης της κρινόμενης αίτησης σε μεταγενέστερη δικάσιμο, για τους λόγους που ανέπτυξε. Το Δικαστήριο, αφού διασκέφθηκε με την παρουσία και του Γραμματέα του, δημοσίευσε δια του Προέδρου του την απόφαση που έχει τον ίδιο αριθμό με αυτό το πρακτικό, με την οποία απέρριψε το αίτημα αναβολής και διέταξε την πρόοδο της δίκης.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18/8/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1455/2010 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 5142/2012 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16/4/2013 αίτησή του και τους από 4/9/2013 πρόσθετους λόγους αυτής.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ασπασία Καρέλλου ανέγνωσε την από 24/9/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 16/4/2013 αιτήσεως αναιρέσεως και των από 4/9/2013 πρόσθετων λόγων αυτής.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά το άρθρο 559 αρ. 11 α' Κ.Πολ.Δ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, κατά το άρθρο 671 παρ. 1 εδ. δ' Κ.Πολ.Δ. το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του και ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου μόνον αν έγιναν ύστερα από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου, πριν από εικοσιτέσσερις τουλάχιστον ώρες, αυτός δε που επικαλείται υποχρεούται και στην απόδειξη της κλητεύσεως, εκτός αν ο αντίδικος του παραστάθηκε κατά τη λήψη της ένορκης βεβαιώσεως.
Την τήρηση της αναγκαίας αυτής προϋποθέσεως υποχρεούται να ερευνήσει το δικαστήριο αυτεπαγγέλτως, γιατί η έλλειψη της έχει ως συνέπεια ότι η ένορκη βεβαίωση δεν είναι απλώς άκυρη, αλλά ανυπόστατη ως αποδεικτικό μέσο, κατά ρητή εξαίρεση από τη γενική αρχή του άρθρου 671 παρ. 1 εδ 'α' Κ.Πολ.Δ , σύμφωνα με την οποία το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου.
Περαιτέρω ,αν η ένορκη βεβαίωση λήφθηκε μετά τη συζήτηση στον πρώτο βαθμό, παραδεκτώς προσκομίζεται και λαμβάνεται υπόψη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατ'άρθρο 529 παρ. 1α Κ.Πολ.Δ., εκτός αν τούτο την αποκρούσει ως απαράδεκτη. Στην προκείμενη περίπτωση ο αναιρεσείων, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως του αναιρετηρίου και του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, κατ'ορθή υπαγωγή μόνο από το άρθρο 559 αρ. 11α' Κ.Πολ.Δ. (όχι και από το άρθρο 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ. ) αιτιάται το Εφετείο, γιατί έλαβε υπόψη του, την 5963/25/10/2010 ένορκη βεβαίωση του Γ.
Κ., για την οποία ουδέποτε κλητεύθηκε να εμφανιστεί ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Χαλκίδη, ενώ με την επικαλούμενη από 23/11/2009 κλήση και την υπ'αριθμ. .../24/11/2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητού του πρωτοδικείου Αθηνών .., , δεν καλείται να εμφανιστεί ενώπιον του ως άνω συμβολαιογράφου την 25/10/2010, που δόθηκε η ως άνω ένορκη βεβαίωση, αλλά σε άλλη ημεροχρονολογία.
Ο λόγος αυτός είναι βάσιμος, καθόσον, ενώ στην προσβαλλόμενη απόφαση αναφέρεται ότι λήφθηκε υπόψη και η 5963/25/11/2009 ένορκη βεβαίωση που δόθηκε ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Χαλκίδη, κατόπιν νομίμου και εμπροθέσμου κλητεύσεως του ενάγοντος,με την υπ'αριθμ..../24/11/2009 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών …, από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από τον αναιρεσείοντα, ένορκη ως άνω βεβαίωση, έκθεση επιδόσεως και από 23/11/2009 κλήση της εναγομένης προκύπτει ότι, α) η .../24/11/2009 έκθεση επιδόσεως του ως άνω δικαστικού επιμελητή, αφορά πράγματι κλήτευση του ενάγοντος για εξέταση μαρτύρων (ενόρκων βεβαιώσεων), στις 25/11/2009 και ώρες 15.30,16.00 και 16.30, προς αντίκρουση των ισχυρισμών της αγωγής του ενάγοντος που θα συζητηθεί στις 26/11/2009, και β) η 5963 ένορκη βεβαίωση, δεν δόθηκε στις 25/11/2009 όπως αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά στις 25/10/2010, δηλαδή μετά την έκδοση της πρωτόδικης αποφάσεως και όχι πριν από τη συζήτηση της αγωγής στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο.
Για την 5963/25/10/2010 όμως ένορκη βεβαίωση του Γ. Κ. που δόθηκε ενώπιον του συμβολαιογράφου Αθηνών Θεοδώρου Χαλκίδη, δεν προκύπτει νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος, ούτε παράσταση του τελευταίου κατά τη λήψη της και συνεπώς η ένορκη αυτή βεβαίωση είναι ανυπόστατο αποδεικτικό μέσο και δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη από το Εφετείο, το σφάλμα δε αυτό προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση (άρθρο 562 παρ. 2 περ.
β' Κ.Πολ.Δ.). Επομένως, ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως μέρος πρώτο και ο δεύτερος λόγος του δικογράφου των πρόσθετων λόγων είναι βάσιμoς και πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο Εφετείο Αθηνών, του οποίου η συγκρότηση από άλλους δικαστές είναι δυνατή (άρθρο 580 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.)
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την 5142/2012 απόφαση του Εφετείου Αθηνών.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Δικαστήριο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές .
Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ .
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 22 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 31 Οκτωβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ