Legislator Case Law & Legislation
1928/2024 AI generated

Supreme Court allows appeal against labor court verdict due to misreading of employment record.

Case Number 1928/2024
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece allowed the appeal against a labor court judgment regarding a dispute over employment tenure. The appellant company argued the lower court incorrectly read an insurance certificate to establish prior work experience. The court found the lower court's decision based on this misreading of the document was legally flawed. Consequently, the appeal was granted in part, and the case was remanded for further examination.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(11)(c), 335-340, 346 of the Code of Civil Procedure; An appeal is admissible if the court of first instance failed to consider evidence presented by the parties, and a judgment based on a misreading of a document is subject to reversal.

Keywords

AI generated
misreading of evidence prior employment tenure labor dispute appeal Code of Civil Procedure remand for retrial insurance certificate legal error

Cited Legislation

AI generated
Article 559(11)(c) of the Code of Civil Procedure
Articles 335, 338-340, 346 of the Code of Civil Procedure
Article 577(1) of the Code of Civil Procedure
Article 577(3) of the Code of Civil Procedure
Article 580(3) of the Code of Civil Procedure
Articles 176, 183, 191(2) of the Code of Civil Procedure
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1928 / 2024 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1928/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Ιωάννη Δουρουκλάκη, Νίκη Κατσιαούνη, Μαρία Γιαννακοπούλου - Εισηγήτρια και Απόστολο Φωτόπουλο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 21 Μαΐου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέως Γ. Φ., για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΦΑΣΜΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΤΙΡΙΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "ΦΑΣΜΑ Α.Ε.", που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Μουρδουκούτα, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Κ. (όνομα) Ν. (επώνυμο) του Γ., κατοίκου ... Παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Βερβεσό, ο oποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-12-2019 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1917/2020 του ίδιου Δικαστηρίου και 5400/2022 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα εταιρεία με την από 7-4-2023 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την από 7 Απριλίου 2023 και με αριθ. κατάθ. 3220/320/7-4-2023 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η υπ' αριθμ. 5400/27-10-2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών- εργατικών διαφορών, κατόπιν άσκησης αντίθετων εφέσεων κατά της εκδοθείσας κατά την ίδια ως άνω διαδικασία υπ' αριθμ. 1917/2020 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Η ένδικη αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ) εντός της διετούς καταχρηστικής προθεσμίας του άρθρου 564 παρ.3 του ΚΠολΔ, καθόσον κατατέθηκε στη Γραμματεία του εκδόσαντος την προσβαλλόμενη απόφαση Δικαστηρίου στις 7-4-2023 και δεν προκύπτει η με επιμέλεια οποιουδήποτε διαδίκου, επίδοση της απόφασης αυτής, (όπως αναφέρεται και στο αναιρετήριο και δεν αντιλέγει ο αναιρεσίβλητος), η οποία δημοσιεύθηκε στις 27-10-2022. Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθ. 577 παρ.3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Από τις διατάξεις δε των άρθρων 335, 338 έως 340 και 346 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να διαγνώσει την αλήθεια των πραγματικών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, οφείλει να λάβει υπόψη του όλα τα υποστατά και, αναλόγως, έγκυρα αποδεικτικά μέσα που προσκομίστηκαν νόμιμα από τους διαδίκους, είτε για άμεση απόδειξη ή ανταπόδειξη κρίσιμων γεγονότων ή λυσιτελών ισχυρισμών, που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, διαμορφώνοντας το διατακτικό της απόφασης, το οποίο θα ήταν διαφορετικό χωρίς τη σχετική παράλειψη, εφόσον γίνεται σαφής και ορισμένη επίκλησή τους από τον διάδικο ( ΟλΑΠ 8/2016, ΑΠ 246/2022, ΑΠ 1864/2017).

Για να ιδρυθεί ο ανωτέρω από τον αριθμό 11γ'του άρθρου 599 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, αρκεί, παρά τη βεβαίωση του δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, να καταλείπονται, με βάση το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης, αμφιβολίες, για το αν το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε μαζί με τις υπόλοιπες αποδείξεις για το σχηματισμό δικανικής πεποίθησης επί ενός ουσιώδους ισχυρισμού (ΟλΑΠ 8/2016, ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 271/2021).

Μεταξύ των αποδεικτικών μέσων περιλαμβάνονται και οι ένορκες βεβαιώσεις, οι οποίες αποτελούν ιδιαίτερο και αυτοτελές αποδεικτικό μέσο σε σχέση με τα έγγραφα και πρέπει να μνημονεύονται σαφώς στην απόφαση ότι λήφθηκαν υπόψη, άλλως θεμελιώνεται ο παραπάνω λόγος αναίρεσης (ΑΠ 1570/2017, ΑΠ 309/2016).

Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την από το τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, συνιστάμενη στο ότι, κατά τη διατύπωση του αποδεικτικού της πορίσματος δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθμ. .../2020 ένορκη βεβαίωση της μάρτυρα αυτής Γ.

Β. του Ι., ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Θ. Ι. Μ., η οποία δόθηκε, μετά από κλήτευση του αντιδίκου της να παραστεί κατά την ορισθείσα προς τούτο ημέρα και ώρα, όπως αυτό προκύπτει από την υπ' αριθμ. ...-2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Δ. Π. και την οποία (ένορκη βεβαίωση) επικαλέστηκε και προσκόμισε νόμιμα ενώπιον των Δικαστηρίων αμφοτέρων των βαθμών προς αντίκρουση του ισχυρισμού του ενάγοντος ήδη αναιρεσίβλητου, ότι κατά την πρόσληψή του υπέβαλε σε αυτήν έγγραφα αποδεικτικά της προϋπηρεσίας του.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης(άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ), όπου στην σελίδα με αριθμό 5 αυτής ρητά αναφέρεται ότι "[...] Από την επανεκτίμηση των ενόρκων καταθέσεων των μαρτύρων των διαδίκων, που εξετάσθηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασής του[...], τις υπ'αριθμ. ...-2020[...] ένορκες βεβαιώσεις, συνταχθείσες ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Θ.

Μ., τις οποίες επικαλείται και προσκομίζει η εναγομένη και οι οποίες λαμβάνονται υπόψη καθώς αποδεικνύεται νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του ενάγοντος να παραστεί κατά τη λήψη τους(βλ. την υπ'αριθμ. ...-2020 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Π.[...], αποδεικνύονται τα ακόλουθα: [...]", αναμφίβολα προκύπτει, ότι η ως άνω φερόμενη ως αγνοηθείσα ένορκη βεβαίωση, η οποία, κατά τα προαναφερθέντα, ρητά μνημονεύεται, λήφθηκε υπόψη και συνεκτιμήθηκε με τις λοιπές αποδείξεις.

Η άποψη της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας ότι η ως άνω ένορκη βεβαίωση κατέλυε τον ισχυρισμό του ενάγοντος περί προσκομιδής απ' αυτόν κατά την πρόσληψή του της από 4-10-2007 βεβαίωσης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, από την οποία προέκυπτε η προϋπηρεσία του, οδηγεί σε έλεγχο της προσβαλλόμενης απόφασης για πλημμελή ή κακή εκτίμηση των αποδείξεων και συνακόλουθα σε επανεκτίμηση της ουσίας της υπόθεσης, ήτοι σε αποτέλεσμα που έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την θεμελιώδη αρχή του άρθρου 561 παρ. 1 ΚΠολΔ., καθ'όσον με την αιτίαση αυτή πλήττεται η αναιρετικώς ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων (ΑΠ 124/2022, 180/2017, 694/2009).

Μετά ταύτα, ο πιο πάνω πρώτος από τον αριθμό 11γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί.

Ο προβλεπόμενος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, με την έννοια των άρθρων 339 και 432 του ΚΠολΔ, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. Ειδικότερα, παραμόρφωση υπάρχει μόνο όταν το δικαστήριο υποπίπτει ως προς το έγγραφο σε διαγνωστικό λάθος, δηλαδή σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του περιεχομένου του (σφάλμα ανάγνωσης) με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, καθόσον στην περίπτωση αυτή πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση των πραγματικών γεγονότων, που εκφεύγει κατά το άρθρο 561 παρ.1 του ΚΠολΔ του αναιρετικού ελέγχου (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 75/2022, ΑΠ 1953/2017).

Πάντως, για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναίρεσης θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου γεγονότος (ΑΠ 295/2018).

Η αναιρεσείουσα ανώνυμη εταιρεία με το δεύτερο από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης προσάπτει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια, ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο των διαλαμβανόμενων στο σκεπτικό της εγγράφων και συγκεκριμένα: α') της από 4-10-2007 βεβαίωσης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ και β') της από 27-2-2019 καρτέλας ενσήμων, τα οποία προσκόμισε και επικαλέστηκε ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος, για την απόδειξη της προϋπηρεσίας του και τη γνωστοποίησή της σε αυτήν κατά την πρόσληψή του, με το να δεχτεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στα έγγραφα αυτά.

Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα, όσον αφορά το με στοιχείο α' σκέλος του πιο πάνω αναιρετικού λόγου ισχυρίζεται ότι, ενώ, από την εν λόγω βεβαίωση προκύπει, ότι ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος κατά την πρόσληψή του από την εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα είχε προϋπηρεσία για το χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο 1989 μέχρι τον Αύγουστο 1998, χωρίς μάλιστα να προκύπτει απ' αυτήν (βεβαίωση), ότι την εν λόγω προϋπηρεσία την απέκτησε με την ειδικότητα του φύλακα, όπως ήταν αναγκαίο, προκειμένου να του αναγνωριστεί, καθόσον προς τούτο απαιτείται η προϋπηρεσία να είναι συναφής και ανάλογη με την παρεχόμενη στο νέο εργοδότη εργασία, το Εφετείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχτηκε, ότι από την ανωτέρω βεβαίωση προκύπτει προϋπηρεσία αυτού για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τον Ιούλιο 1989 μέχρι το Φεβρουάριο 2012, ενώ η μεταγενέστερη του Αυγούστου 1998 προϋπηρεσία του δηλαδή από τον Ιανουάριο 2002 μέχρι τον Οκτώβριο 2007, που ενδιαφέρει εν προκειμένω , αφού τότε προσλήφθηκε, προέκυπτε από την μεταγενέστερη της πρόσληψής του υπ' αριθμ. ...-2018 βεβαίωση, την οποία ασφαλώς, ως εκ του χρόνου έκδοσής της, δεν θα μπορούσε να την έχει προσκομίσει κατά την πρόσληψή του προς απόδειξη της προϋπηρεσίας του.

Από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης(άρθρο 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ) κατά το μέρος, που ενδιαφέρει την έρευνα του ως άνω δεύτερου αναιρετικού λόγου, προκύπτει ότι αυτή δέχθηκε, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "[...]Η εναγόμενη και ήδη εκκαλούσα-εφεσίβλητη [αναιρεσείουσα] ανώνυμη εταιρεία, διατηρεί επιχείρηση παροχής υπηρεσιών καθαριότητας, ασφάλειας και λειτουργίας κτιρίων [...].

Στις 25-10-2007, προσέλαβε τον ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητο-εκκαλούντα [αναιρεσίβλητο] με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου για να παρέχει τις υπηρεσίες του [...] ως φύλακας[...] Ο ενάγων, εκτός από την κατά τα άνω αναφερόμενα προϋπηρεσία του, η οποία ανέρχεται σε τέσσερις(4) συμπληρωμένες τριετίες( από την ημέρα πρόσληψής του) [...] γνωστοποίησε στην εναγομένη[...] και το χρόνο της συνολικής προϋπηρεσίας του, απορριπτομένου ως αβασίμου του ισχυρισμού της εναγομένης, τον οποίο επαναφέρει με τον πρώτο λόγο της έφεσής της, ότι δεν της είχε γνωστοποιήσει την προϋπηρεσία του.

Ειδικότερα, αποδεικνύεται ότι το Φεβρουάριο 2012 είχε συμπληρώσει συνολική προϋπηρεσία στον ιδιωτικό τομέα 15 ετών και 6 μηνών στην ίδια ειδικότητα, ήτοι ως φύλακας σε εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας(από Ιούλιο 1989 έως και Σεπτέμβριο 1991), πέντε μήνες ως φύλακας σε εμπορικό κέντρο (από Ιανουάριο 1992 έως Μάιο 1992), τέσσερα έτη και δύο μήνες ως φύλακας σε εταιρεία παροχής υπηρεσιών ασφαλείας (από Ιούνιο 1994 έως Αύγουστο1998), τέσσερα έτη και οκτώ μήνες ως υπάλληλος σε ιδιωτικές εταιρείες(από Ιανουάριο 2002 έως Απρίλιο 2003, από Απρίλιο 2003 έως Δεκέμβριο 2003 και έως Οκτώβριο 2007) και τέσσερα έτη και τέσσερις μήνες ως φύλακας στην υπηρεσία της εναγομένης(από Οκτώβριο 2007 έως Φεβρουάριο 2012).

Την προϋπηρεσία του αυτή ο ενάγων την γνωστοποίησε στην εναγομένη κατά την αρχική του πρόσληψη, με την προσκόμιση της από 4/10/2007 βεβαίωση προϋπηρεσίας και ασφαλιστικής καρτέλας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ[...]". Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε τον πρώτο λόγο έφεσης της εκκαλούσας ήδη αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας, επικυρώνοντας ως προς αυτό την πρωτόδικη απόφαση, η οποία είχε δεχθεί τα ίδια, όσον αφορά την προϋπηρεσία του ενάγοντος ήδη αναιρεσίβλητου.

Από την παραδεκτή όμως, για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση της ανωτέρω βεβαίωσης, που προσκομίζεται, προκύπτει, ότι σε αυτήν βεβαιώνεται ότι ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος ασφαλίστηκε: α) στην εταιρεία MONDIAL από τον Ιούλιο 1989 μέχρι Σεπτέμβριο 1991, δηλαδή για δύο έτη και τρεις μήνες, με αντικείμενο δραστηριότητας παροχή προστασίας β) από τον Ιανουάριο 1992 μέχρι το Μάιο 1992 δηλαδή, για πέντε μήνες, στην εταιρεία ΕΡΜΙΟΝ σε εμπορικό κέντρο και γ) από τον Ιούνιο 1994 μέχρι τον Αύγουστο 1998 στην εταιρεία GROUP 4 με αντικείμενο δραστηριότητας παροχή προστασίας, δηλαδή(ασφαλίστηκε) για τέσσερα χρόνια και τρεις μήνες και επομένως προκύπτει, ότι είχε συνολική προϋπηρεσία έξι (6) ετών και έντεκα(11) μηνών και όχι δέκα πέντε (15 ετών) και έξι (6) μηνών, που εξικνείται μέχρι το Φεβρουάριο 2012 και σε αυτήν περιλαμβάνεται και μεταγενέστερη της πρόσληψής του στις 25-10-2007 εργασία δηλαδή από τις 25 Οκτωβρίου 2007 μέχρι το Φεβρουάριο 2012, οπότε αυτός ήδη εργαζόταν στην εναγόμενη-αναιρεσείουσα και, επομένως, το χρονικό αυτό διάστημα δεν συνιστά προϋπηρεσία.

Εξάλλου, η εργασία του ενάγοντος ήδη αναιρεσίβλητου από τον Ιανουάριο 2002 μέχρι τον Οκτώβριο 2007 προέκυπτε από την μεταγενέστερη της πρόσληψής του υπ' αριθμ. ...-2018 βεβαίωση, την οποία ασφαλώς, ως εκ του χρόνου έκδοσής της, δεν θα μπορούσε να την έχει προσκομίσει κατά την πρόσληψή του προς απόδειξη της προϋπηρεσίας του αυτής.

Συνεπώς, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση με βάση τις παραπάνω παραδοχές της, δηλαδή ότι η προϋπηρεσία, την οποία γνωστοποίησε ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος κατά την πρόσληψή του στις 25 Οκτωβρίου 2007 με την προσκομιδή της από 4-10-2007 βεβαίωσης και ασφαλιστικής καρτέλας του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, ήταν μέχρι το Φεβρουάριο του 2012 και ανερχόταν σε δέκα πέντε (15 έτη) και έξι (6) μήνες, χρονικό διάστημα στο οποίο συμπεριλαμβάνεται και εκείνο, που ενδιαφέρει εν προκειμένω, από τον Ιανουάριο 2002 μέχρι την πρόσληψή του στις 25 Οκτωβρίου 2007, από εσφαλμένη ανάγνωση απέδωσε στην προαναφερθείσα βεβαίωση περιεχόμενο διαφορετικό από το πραγματικό, μόρφωσε δε τη γνώμη της, σε σχέση με το ζήτημα του χρόνου της προϋπηρεσίας του ενάγοντος ήδη αναιρεσίβλητου κατά κύριο λόγο από το περιεχόμενο του εγγράφου αυτού, το οποίο ρητά αναφέρει, ενώ όσον αφορά την παραδοχή για την ειδικότητα του φύλακα, με την οποία παρείχε τη σχετική προϋπηρεσία, στηρίχθηκε και στα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα.

Σύμφωνα με τα προεκτεθέντα, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτός, ο δεύτερος λόγος από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος του, με το οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια της παραμόρφωσης της από 4-10-2007 βεβαίωσης του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, αναφορικά με τον κρίσιμο χρόνο της προϋπηρεσίας.

Κατόπιν αυτού, παρέλκει η έρευνα του ίδιου λόγου αναίρεσης, κατά το σκέλος αυτού που αφορά την παραμόρφωση του με στοιχείο β' εγγράφου δηλαδή της από 27-2-2019 καρτέλας ενσήμων, αφού η αναιρετική εμβέλεια του γενομένου δεκτού κατά τα άνω λόγου καλύπτει και το σκέλος αυτό. Σε κάθε περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση της εν λόγω καρτέλας προκύπτει, ότι αυτή αφορά το χρονικό διάστημα από 1-1-2014 μέχρι 31-12-2018, οπότε ο ενάγων ήδη αναιρεσίβλητος εργαζόταν στην εναγόμενη ήδη αναιρεσείουσα και το περιεχόμενό της επομένως ουδόλως συνέχεται με την προϋπηρεσία του.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλο Δικαστή εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας που κατέθεσε προτάσεις (άρθ. 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ τη με αριθμό 5400/27-10-2022 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλο Δικαστή.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας ανώνυμης εταιρείας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2.300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 22 Οκτωβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ