Supreme Court dismisses appeal where appellant attacks factual finding on marital separation date not reviewable on appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for cassation against the Second Instance Court's ruling on marital dissolution. The appellant argued the lower court erred in finding the marital relationship ended in October 1999 rather than February 2000, claiming the four-year separation period had not yet elapsed at the time of the lawsuit. The court rejected this because the specific date of separation is a factual finding established by the lower courts that cannot be reviewed on appeal under Article 561 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArticles 559(1) and 19 of the Code of Civil Procedure; Article 561(1) of the Code of Civil Procedure: An appeal against a judgment on divorce cannot challenge the factual finding regarding the precise date of the breakdown of the marital relationship, as such facts are not subject to appellate review.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1927 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1927/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 27 Απριλίου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Δημήτριος Μαργέλλος.
Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Σμιγάδη.
Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, ο δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης, διότι όπως δήλωσε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της αναιρεσείουσας που χειρίζεται την υπόθεση δεν μπορεί να παρευρεθεί στο Δικαστήριο και αυτός δεν έχει ενημερωθεί για την υπόθεση. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε τον λόγο και ο πληρεξούσιος της αντιδίκου, ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.
Το Δικαστήριο διασκέφτηκε και δια του προέδρου του απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης κατά την οποία η αναιρεσείουσα δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6-10-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 291/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 109/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 27-11-2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος ανέγνωσε την από 16-4-2009 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Όπως προκύπτει από την 303Β/14-11-2008 έκθεση του δικαστικού επιμελητού Χαλκίδας ..., στην αναιρεσείουσα επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (ενεχειρίσθη στην ίδια) αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης και των οικείων εκθέσεων κατάθεσής της, καθώς και κλήση για εμφάνιση αυτής κατά την ορισθείσα ως άνω δικάσιμο της 27-4-2009.
Επομένως, αφού η αναιρεσείουσα κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο δεν εμφανίσθηκε (ο δε δικηγόρος που δήλωσε ότι την εκπροσωπούσε αφενός μεν δεν προσκόμισε έγγραφο πληρεξουσιότητας, αφετέρου δε, μετά την απόρριψη του περί αναβολής αιτήματος που υπέβαλε, απεχώρησε), πρέπει αυτή να θεωρηθεί ως δικονομικώς απούσα και η συζήτηση να χωρήσει παρά την απουσία της (άρθρο 576 § 2 Κ.Πολ.Δ).
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ, επιτρέπεται αναίρεση, αντιστοίχως, αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου και αν η απόφαση δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, ο ήδη αναιρεσίβλητος, με την από 6-10-2003 αγωγή του κατά της αναιρεσειούσης, συζύγου του, ζητούσε να κηρυχθεί λυμένος ο μετ' αυτής γάμος "λόγω διακοπής της έγγαμης συμβίωσής του πλέον των τεσσάρων ετών και συγκεκριμένα από τις 2 Οκτωβρίου 1999".
Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας, με την 291/2004 απόφασή του, έκρινε βάσιμη την αγωγή δεχθέν, κατά λέξιν, τα ακόλουθα: "Οι διάδικοι τέλεσαν θρησκευτικό γάμο.... στη ... την 16-10-1997 (σημ: προφανώς νοείται το έτος 1977).... και συμβίωσαν έως την 2η Οκτωβρίου 1999, οπότε η έγγαμη σχέση τους διασπάσθηκε, κατόπιν συνεχών επεισοδίων και καβγάδων.
Συγκεκριμένα, από την ως άνω ημερομηνία οι διάδικοι κοιμούνται σε ξεχωριστά υπνοδωμάτια χωρίς να υπάρχει κοινωνία βίου και συμβίωση αυτών .. ο δε ενάγων αποχώρησε τελικά από τη συζυγική οικία τον Ιούλιο του έτους 2000.... Περαιτέρω από την 2-10-1999 και μέχρι τον χρόνο της συζητήσεως της ένδικης αγωγής (3-6-2004), δηλαδή επί τέσσερα και πλέον έτη, οι διάδικοι βρίσκονταν συνεχώς σε διάσταση χωρίς πρόθεση επανασύνδεσης ....".
Η εναγομένη άσκησε κατά της αποφάσεως, εκείνης έφεση, η οποία λόγω ερημοδικίας της εκκαλούσης απερρίφθη με την προσβαλλόμενη απόφαση στην οποία θεωρείται ενσωματωθείσα και η πρωτοβάθμια. Με τον μοναδικό λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη εφετειακή απόφαση, μέσω της ενσωματωθείσας σ' αυτή πρωτόδικης αποφάσεως, η εξής κατά λέξιν αιτίαση: "Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας δέχεται χωρίς ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία ότι η έγγαμη συμβίωση διασπάσθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1999 και όχι στις 5 Φεβρουαρίου του 2000....και απέρριψε ως αλυσιτελή τον ισχυρισμό μου ότι μέχρι την επίδοση της αγωγής δεν έχει περάσει τετραετία.....η έγγαμη σχέση διασπάσθηκε στις 5-2-2000, η δε αγωγή μου κοινοποιήθηκε στις 10-10-2003, δηλαδή μέχρι την κοινοποίηση της αγωγής δεν έχει συμπληρωθεί η τετραετία".
Με το περιεχόμενο αυτό, ο ρηθείς αναιρετικός λόγος, παρά την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δ για την θεμελίωσή του, στην πραγματικότητα πλήττει την ουσιαστική παραδοχή του Πρωτοδικείου, σχετικώς με τον ακριβή χρόνο που επήλθε η μεταξύ των διαδίκων συζύγων διάσταση, πράγμα που δεν ελέγχεται αναιρετικώς (άρθρο 561 § 1 Κ.Πολ.Δ).
Κατά συνέπεια, πρέπει η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως να απορριφθεί. ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ
Απορρίπτει την από 27-11-2007 αίτηση της ... για αναίρεση της 109/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατικής Έδρας Χαλκίδας).
Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 27 Ιουλίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ