Supreme Court dismisses divorce appeal due to failure to prove service of judgment and abandonment of opposition.

Απόφαση 1926 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1926/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Ελένη Σπίτσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο. Του αναιρεσιβλήτου: ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Παναγιώτη Γαβρίλη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26-1-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 261/2005 του ίδιου Δικαστηρίου και 667/2008 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 2-10-2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσίβλητος, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Σπίτσα ανέγνωσε την από 13-4-2009 έκθεσή όπως, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όπως κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την με αριθμό 4619/22-1-2009 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Πατρών ..., επικυρωμένο αντίγραφο της κρινόμενης από 2-10-2008 αιτήσεως για αναίρεση της 667/2008 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών, με την κάτω από αυτή πράξη καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (25-5-2009) επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στην αναιρεσείουσα, με επιμέλεια του αναιρεσιβλήτου που επισπεύδει τη συζήτηση της αναιρέσεως.

Επομένως, αφού η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά την παραπάνω δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η αναίρεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, ούτε υπέβαλε δήλωση περί μη παραστάσεώς της κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ, πρέπει η υπόθεση να συζητηθεί παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ) Από τις διατάξεις των άρθρων 553 παρ. 1 και 554 Κ.Πολ.Δ προκύπτει ότι η ερήμην οριστική απόφαση του Εφετείου υπόκειται σε αναίρεση μόνο αφού έπαυσε να υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, είτε διότι παρήλθε η κατά το άρθρο 503 αρ. 1 του ίδιου Κώδικα δεκαπενθήμερη, προς άσκησή της, προθεσμία από την επίδοση της ερήμην αποφάσεως, είτε διότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικασθείς διάδικος παραιτήθηκε νομίμως ή από το ασκηθέν ένδικο μέσο της ανακοπής ή του δικαιώματος προς άσκηση αυτού, διότι έκτοτε αυτή καθίσταται τελεσίδικη και προσβλητή με αναίρεση, σύμφωνα με την παραπάνω διάταξη του άρθρου 553 αρ. 1β' του Κ.Πολ.Δ.

Περαιτέρω, ναι μεν η παραίτηση από το δικαίωμα ασκήσεως ανακοπής ερημοδικίας μπορεί να συνάγεται και σιωπηρώς εκ του ότι ο δικαιούμενος σε άσκηση αυτής ερημοδικά ούτως άσκησε αναίρεση χωρίς να ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας, πλην όμως για το κύρος τέτοιας παραιτήσεως απαιτείται όπως ο υπογράφων την αίτηση αναιρέσεως δικηγόρος έχει ειδική προς τούτο πληρεξουσιότητα, σύμφωνα με το άρθρο 98 περ.

β' Κ.Πολ.Δ, η έλλειψη της οποίας ερευνάται και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 104 εδ. Τελευταίο ιδίου κώδικα, μπορεί δε να καλυφθεί εκ των υστέρων με έγκριση του ασκήσαντος την αναίρεση διαδίκου. Ειδικώς, όμως, στις γαμικές διαφορές, όπως είναι και το διαζύγιο (άρθρο 592 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ) η παραίτηση του διαδίκου από το δικαίωμα ασκήσεως ενδίκων μέσων δεν μπορεί να γίνει σιωπηρώς, κατά τα προαναφερόμενα, αλλά, σύμφωνα με το άρθρο 606 ιδίου Κώδικα μόνο με ρητή δήλωση στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση.

Τέλος, η απόδειξη της τελεσιδικίας της προσβαλλόμενης με αναίρεση αποφάσεως γίνεται με την προσκομιδή των σχετικών εκθέσεων επιδόσεως ή με τη βεβαίωση του δικαστικού επιμελητή στο δικόγραφο που επιδόθηκε σε συνδυασμό με βεβαίωση της γραμματείας του δικαστηρίου ότι δεν ασκήθηκε ένδικο μέσο. Αν δεν αποδεικνύεται η τελεσιδικία με την προσκόμιση των εγγράφων αυτών από τον παριστάμενο διάδικο, η αίτηση αναιρέσεως απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση από την προσβαλλόμενη με αναίρεση 667/2008 απόφαση του Εφετείου Πατρών προκύπτει ότι αυτή εκδόθηκε ερήμην της τότε εκκαλούσας και ήδη αναιρεσείουσας, απορρίφθηκε δε με αυτή η έφεσή της κατά της 261/2005 οριστικής αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Πατρών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή του αναιρεσιβλήτου και είχε λυθεί ο μεταξύ των διαδίκων γάμος με διαζύγιο, ως ανυποστήρικτη, σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ.

Επομένως, αυτή υπόκειται σε ανακοπή ερημοδικίας, σύμφωνα με το άρθρο 501 Κ.Πολ.Δ, από την ερημοδικασθείσα εκκαλούσα-αναιρεσείουσα, εντός προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από της επιδόσεως της αναιρεσιβαλλόμενης αποφάσεως του Εφετείου. Από τα έγγραφα της δικογραφίας δεν αποδεικνύεται ότι η αναιρεσείουσα παραιτήθηκε νομίμως από το δικαίωμά της να ασκήσει ανακοπή πριν την άσκηση της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως ή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου επιδόθηκε και κατά τον χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως είχε παρέλθει η προς άσκηση ανακοπής ερημοδικίας προθεσμία.

Δεν αποδεικνύεται δηλαδή η τελεσιδικία της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το χρόνο ασκήσεως της αναιρέσεως, γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του παραστάντος αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2-10-2008 αίτηση της ..., για αναίρεση της 667/2008 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων διακοσίων (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 27 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ