Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and facts, upholding lower court's assessment of construction contract disputes.

Απόφαση 1926 / 2006 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1926/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αντιπρόεδρο, Νικόλαο Κασσαβέτη, Ιωάννη Παπανικολάου, Δημήτριο Δαλιάνη και Ρένα Ασημακοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Σεπτεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΧΙΟΤΕΛ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕ" που εδρεύει στη Χίο και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Βασίλειο Κούσουλα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. .... και 2. ...., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27-5-2002 και 15-7-2002 αγωγές των ανωτέρω διαδίκων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χίου και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 209/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 199/2005 του Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 17-1-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ρένα Αναγνωστοπούλου ανέγνωσε την από 13-9-2006 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά το εν τω σκεπτικώ κεφάλαιο αυτής κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της αναιρέσεως και την απόρριψη της αναιρέσεως κατά τα λοιπά. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσα ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο ΄Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις επικαλούμενες και νόμιμα προσκομιζόμενες υπ΄ αριθμ. 11136 Β΄/10-3-2006 και 11137 Β΄/10-3-2006 εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Χίου .... ακριβές αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της από 17-1-2006 αιτήσεως αναιρέσεως, με σημείωση του Προέδρου του Α2 τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος η 25-9-2006, και κλήση προς συζήτηση για την παραπάνω δικάσιμο, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας, στους αναιρεσιβλήτους, οι οποίοι όμως δεν εμφανίσθηκαν και δεν έλαβαν μέρος προσηκόντως κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν, η υπόθεση εκφωνήθηκε από το σχετικό πινάκιο. Επομένως, παρά την απουσία των αναιρεσιβλήτων, πρέπει, σύμφωνα με το παραπάνω άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης αυτής, σαν να ήταν παρόντες και αυτοί.

Κατ΄ άρθρο 216 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δικ. το δικόγραφο της αγωγής, εκτός από τα άλλα, πρέπει να περιέχει α) σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο την αγωγή......... β) ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και γ) ορισμένο αίτημα. Η μη πλήρης αναφορά των περιστατικών αυτών καθιστά την αγωγή αόριστη και οδηγεί στην απόρριψή της ως απαράδεκτης. Εξ άλλου η νομιμοποίηση του διαδίκου αποτελεί, σύμφωνα με το άρθρο 68 Κ.Πολ.Δικ., ουσιαστική προϋπόθεση για την παροχή δικαστικής προστασίας.

Συνεπώς η εσφαλμένη κρίση του Δικαστηρίου ότι συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις αυτές ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του αριθμού 1 του άρθρου 559 και όχι εκείνον του αριθμού 14, ο οποίος ανακύπτει μόνον όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν εκτίθενται τα στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση για την άσκησή της.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του δικογράφου της από 27-5-2002 αγωγής των αναιρεσιβλήτων, κατά της αναιρεσείουσας, το περιεχόμενο της οποίας εκτιμάται κατ΄ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ. από τον ΄Αρειο Πάγο, οι αναιρεσίβλητοι ισχυρίσθηκαν με αυτήν ότι ο πρώτος από αυτούς, εργολάβος οικοδομών, ήλθε σε συμφωνία με την αναιρεσείουσα, με την οποία αυτή του ανέθεσε και αυτός ανέλαβε την εκτέλεση με υλικά και εργασία δική του, την κατασκευή του τσιμεντένιου σκελετού, μετά των συναφών εργασιών, οικοδομικού συγκροτήματος, αποτελούμενου εκ τεσσάρων κτιρίων, επί οικοπέδου κειμένου στη Χίο και με τις αναφερόμενες σε αυτή τρέχουσες τιμές μονάδος και ότι "στην εκτέλεση των εργασιών προέβη εξ ολοκλήρου ο δεύτερος αναιρεσίβλητος, ως συνεργαζόμενος με τον πρώτο αναιρεσίβλητο στην εργολαβική εκτέλεση οικοδομικών έργων, με την έγκριση και συμφωνία της εναγομένης".

Ότι από τις οικοδομικές αυτές εργασίες, ολοκλήρωσαν οι αναιρεσίβλητοι και παρέδωσαν στην αναιρεσείουσα, που τις παρέλαβε ανεπιφύλακτα μέχρι την 14-4-1999 τα τρία από τα τέσσερα κτίρια. Ότι την 14-4-1999 η αναιρεσείουσα σταμάτησε τις εργασίες, τις οποίες επανήρχισαν οι αναιρεσίβλητοι την 18-11-1999 κατόπιν εντολής της αναιρεσείουσας, με την οποία συμφώνησαν αντίστοιχη αύξηση των τιμών που μεσολάβησε το χρονικό αυτό διάστημα διακοπής των εργασιών.

Ότι τον Φεβρουάριο 2000 ολοκληρώθηκε η κατασκευή και παράδοση στην αναιρεσείουσα του τέταρτου κτιριακού συγκροτήματος που παραλήφθηκε από αυτή ανεπιφύλακτα. Και ότι με πρόσθετες προφορικές συμφωνίες, που καταρτίσθηκαν μεταξύ των αναιρεσιβλήτων και της αναιρεσείουσας κατά την διάρκεια εκτελέσεως του κυρίου έργου, η τελευταία ανέθεσε και οι αναιρεσίβλητοι ανέλαβαν την εκτέλεση, με υλικά και εργασία δική τους, την εκτέλεση των αναφερομένων στην αγωγή πρόσθετων οικοδομικών εργασιών, τις οποίες ολοκλήρωσαν και παρέδωσαν πλήρως αποπερατωμένες στην αναιρεσείουσα, που τις παρέλαβε ανεπιφύλακτα.

Ζήτησαν δε οι αναιρεσίβλητοι με την αγωγή τους αυτή, τη συμφωνηθείσα αμοιβή τους, μετ΄ αφαίρεση των καταβληθέντων σε αυτούς ποσών, που αναφέρονται στην αγωγή. Με αυτό το περιεχόμενο και αίτημα η αγωγή είναι ορισμένη και δεν πάσχει έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης, κατά το μέρος που ασκείται από τον δεύτερο των εναγόντων και ήδη αναιρεσιβλήτων ....

καθ΄όσον εκτίθενται σ΄ αυτήν, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο τα στοιχεία που θεμελιώνουν τη νομιμοποίηση του αναιρεσιβλήτου αυτού και την επικαλούμενη απαίτησή του. Επομένως το Εφετείο που έκρινε νόμιμη και ορισμένη την αγωγή και ως προς τον δεύτερο αναιρεσίβλητο, τόσο για την αρχική σύμβαση που αναφέρεται στην κατασκευή του οικοδομικού συγκροτήματος των τεσσάρων κτιρίων, όσο και για τις πρόσθετες προφορικές συμφωνίες, που αναφέρονται σε πρόσθετα οικοδομικά έργα και απέρριψε τον περί αοριστίας της αγωγής ισχυρισμό της αναιρεσείουσας δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 681, 682 και 684 Α.Κ., ούτε παρέλειψε παρά το νόμο να απορρίψει ως απαράδεκτη την αγωγή και ο πρώτος εκ του άρθρου 559 αριθ. 1 και 14 Κ.Πολ.Δικ.

λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος αυτού, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει τα αντίθετα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθ. 19 του Κ.Πολ.Δικ. ιδρύεται λόγος αναιρέσεως της αποφάσεως λόγω ελλείψεως νόμιμης βάσης, όταν από το αιτιολογικό της δεν προκύπτουν σαφώς και επαρκώς τα περιστατικά που είναι κατά νόμο, αναγκαία για την κρίση περί της συνδρομής των νόμιμων όρων και προϋποθέσεων για την εφαρμογή της διατάξεως που εφαρμόσθηκε ή της μη συνδρομής των όρων αυτών που αποκλείει την εφαρμογή της, όπως και όταν η απόφαση έχει ελλιπείς ή αντιφατικές αιτιολογίες ως προς το νομικό χαρακτηρισμό των πραγματικών περιστατικών που έγιναν δεκτά και έχουν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης.

Αντίθετα δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως κατά την διάταξη αυτή, όταν οι ελλείψεις της αποφάσεως ανάγονται στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, εφόσον τούτο εκτίθεται σαφώς ή αφορούν επιχειρήματα των διαδίκων ή του δικαστηρίου (Ολ.

ΑΠ 1/1999, Ολ. ΑΠ 24/1992). Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα : Η αναιρεσείουσα εταιρία συμφώνησε κατά μήνα Φεβρουάριο 1998 με τον πρώτο αναιρεσίβλητο .... την εκ μέρους του τελευταίου αντί της κατωτέρω εκτιθεμένης αμοιβής κατασκευή του σκελετού τεσσάρων κτιρίων, επί ιδιόκτητου αυτής (αναιρεσείουσας) οικοπέδου, που βρίσκεται στη θέση ...., για την εν λόγω δε σύμβαση έργου καταρτίσθηκε και υπογράφηκε μεταξύ των παραπάνω διαδίκων μερών το από ....

ιδιωτικό συμφωνητικό. Εκτός του πρώτου αναιρεσιβλήτου την εκτέλεση του ανωτέρω έργου ανέλαβε από κοινού με αυτόν (πρώτο αναιρεσίβλητο) και ο δεύτερος αναιρεσίβλητος κατόπιν της ενεργού συμμετοχής του στην περαίωση του εν λόγω οικοδομικού έργου και με την έγκριση του νομίμου εκπροσώπου της αναιρεσείουσας Μιχαήλ Κολοκυθιά.

Μεταξύ των ως άνω συμβαλλομένων και ήδη διαδίκων μερών, συμφωνήθηκε, πλην των άλλων, οι αναριεσίβλητοι να αναλάβουν την κατασκευή του σκελετού από οπλισμένο σκυρόδεμα τεσσάρων κτιρίων επί του παραπάνω οικοπέδου της εργοδότριας εταιρίας "ΧΙΟΤΕΛ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕ" ( αναιρεσείουσας). Με το παραπάνω συμφωνητικό συνομολογήθηκε η προμήθεια των πάσης φύσεως υλικών, της χρήσεως των μηχανημάτων, της μεταφοράς τους και του καθαρισμού να βαρύνουν τους ενάγοντες εργολάβους.

Οι τιμές μονάδος με τις οποίες θα αμείβονταν οι ανωτέρω εργολάβοι συμφωνήθηκε στις αναφερόμενες σαυτή (προσβαλλόμενη απόφαση) τιμές. Επίσης συμφωνήθηκε το ανωτέρω εξειδικευμένο έργο να παραδοθεί από τους ενάγοντες (αναιρεσιβλήτους) εργολάβους έως την 30-6-1998, με καταπίπτουσα υπέρ της αντιδίκου τους εργοδότριας εταιρίας ( αναιρεσείουσας) ποινική ρήτρα, που ανέρχεται στα αναφερόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση ποσά.

Οι αναιρεσίβλητοι συνεργολάβοι (συνεχίζει το Εφετείο) κατασκεύασαν τον από οπλισμένο σκυρόδεμα σκελετό των τεσσάρων κτιρίων, με προσωρινή διακοπή των σχετικών εργασιών από 14-4-1999 έως 18-11-1999, κατόπιν εντολής της εναγομένης λόγω της μεσολαβούσης τουριστικής θερινής περιόδου. Από το εν λόγω έργο οι σκελετοί των τριών κτιρίων παραδόθηκαν στην εναγομένη - αναιρεσείουσα στις 14-4-1999 και του τετάρτου κτιρίου στις 25-5-2000.

Οι παραπάνω αναιρεσίβλητοι εργολάβοι, για την εκτέλεση του συγκεκριμένου οικοδομικού έργου, δικαιούνται να λάβουν κατά τα συμφωνηθέντα την αναφερόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση για κάθε επί μέρους οικοδομική εργασία αμοιβή και συνολικά 79.155.000 δραχμές. Επίσης δέχεται το Εφετείο ότι παρεκτός της κατασκευής του από οπλισμένο σκυρόδεμα σκελετού των τεσσάρων κτιρίων η αναιρεσείουσα ανέθεσε προφορικά στους αναιρεσιβλήτους εργολάβους και την εκτέλεση των αναφερομένων στην προσβαλλόμενη απόφαση εργασιών για τις οποίες αυτοί δικαιούνται αμοιβής 2.903.833 δραχμές.

Ότι η συνολική εργολαβική αμοιβή των αναιρεσιβλήτων ανέρχεται, μαζί με τον εκ δραχμών 4.896.063 Φ.Π.Α., στο ποσό των 86.954.896 (79.155.000 + 2.903.833 + 4.896.063) και ότι οι αναιρεσίβλητοι έχουν λάβει από την αναιρεσείουσα, όπως ρητά ομολογούν με την αγωγή τους, το ποσό των 87.112.414 δραχμών, δηλαδή 157.518 δραχμές επιπλέον των όσων η αναιρεσείουσα τους όφειλε.

Περαιτέρω δέχεται το Εφετείο ότι κατά τη διάρκεια εκτελέσεως του παραπάνω έργου η αναιρεσείουσα ανέθεσε στους αναιρεσιβλήτους την εκτέλεση και άλλων, αναφερόμενων στην προσβαλλόμενη απόφαση, πρόσθετων (και ανεξάρτητων του αρχικού) οικοδομικών έργων, και ότι η συμφωνηθείσα αμοιβή των αναιρεσιβλήτων για τα πρόσθετα αυτά έργα, η οποία παριλάμβανε και την οικεία δαπάνη, ανήλθε στο ποσό των 4.625.565 δραχμών.

Από το ποσό δε αυτό πρέπει να αφαιρεθεί το προαναφερθέν ποσό των 157.518 δραχμών, το οποίο είχε καταβάλει επιπλέον η αναιρεσείουσα. Επομένως, καταλήγει το Εφετείο, η αναιρεσείουσα εταιρία οφείλει στους αναιρεσιβλήτους εργολάβους ως υπόλοιπο της συμφωνηθείσας αμοιβής τους από την εκτέλεση των επίμαχων οικοδομικών έργων το ποσό των 4.468.047 (4.625.565 - 157.518) δραχμών, ήτοι 13.112,39 ευρώ.

Το ποσό δε αυτό, μετά από εξαφάνιση (ως προς την αγωγή των αναιρεσιβλήτων) της πρωτόδικης απόφασης που είχε επιδικάσει μεγαλύτερο ποσό και απόρριψη της ένστασης της αναιρεσείουσας για έλλειψη ενεργητικής νομιμοποίησης του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων επεδίκασε το Εφετείο στους αναιρεσιβλήτους συμμέτρως κατά μερική παραδοχή της αγωγής.

΄Ετσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 681, 682 και 684 ΑΚ ούτε ευθέως, ούτε εκ πλαγίου και δεν στέρησε την αναιρεσιβαλλόμενη της νόμιμης βάσης της, καθ΄ όσον, με τις ανωτέρω παραδοχές διέλαβε επαρκείς αιτιολογίες ως προς το ουσιώδες ζήτημα των προσώπων που συνεβλήθησαν στην κατάρτιση, τόσο της αρχικής συμβάσεως που αναφέρεται στην κατασκευή του οικοδομικού συγκροτήματος των τεσσάρων κτιρίων, όσο και των μεταγενέστερων προφορικών συμφωνιών, που αναφέρονται σε πρόσθετα οικοδομικά έργα.

Τούτο δε διότι στο αιτιολογικό της προσβαλλόμενης απόφασης εκτίθενται τα πραγματικά περιστατικά που είναι αναγκαία για τη σύναψη των συμβάσεων αυτών μεταξύ της αναιρεσείουσας και αμφοτέρων των αναιρεσιβλήτων και συνακόλουθα για την νομιμοποίηση των τελευταίων στην άσκηση της ένδικης αγωγής.

Συνεπώς ο πρώτος εκ του άρθρου 559 αριθ. 1και 19 Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναιρέσεως, κατά το μέρος αυτού, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Ο ίδιος λόγος, κατά τα λοιπά είναι απορριπτέος, γιατί υπό την επίκληση πλημμέλειας από το άρθρο 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δικ. πλήσσει την εκτίμηση από το Εφετείο των συνιστώντων την ουσία της υποθέσεως πραγματικών περιστατικών, η οποία σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου.

Με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναίρεσης η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση συνδρομής των αιτιάσεων του άρθρου 559 αριθ. 1 και 19 Κ.Πολ.Δικ., πλήττει την εκτίμηση από το Εφετείο πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα α) του περιεχομένου του με αριθ. 6ου όρου του από 12-2-1998 εργολαβικού συμφωνητικού, με τον οποίο ρυθμίζεται ποιόν από τους συμβαλλόμενους βαρύνει η δαπάνη των αναφερομένων στον όρο αυτό και την ένδικη αγωγή εργασιών και των τιμολογίων, που εκδόθηκαν για την καταβολή, έναντι αμοιβής των αναιρεσιβλήτων, των χρηματικών ποσών, ως προς το αν περιλαμβάνεται στα ποσά αυτά ο ανάλογος Φ.Π.Α.

και β) της παραδοχής του Εφετείου ότι η καθυστέρηση απ΄ τους αναιρεσίβλητους της παράδοσης του έργου της κατασκευής του σκελετού των τεσσάρων κτιρίων οφείλεται στην ανάθεση από την αναιρεσείουσα σε αυτούς της εκτέλεσης των αναφερομένων στην προσβαλλόμενη απόφαση επιπρόσθετων έργων και συνακόλουθα της απόρριψης των αιτημάτων της από 15-7-2002 αγωγής της αναιρεσείουσας (που συνεκδικάσθηκε με την αγωγή των αναιρεσιβλήτων) για καταβολή της συμφωνηθείσας για την καθυστέρηση αυτή ποινικής ρήτρας και επικουρικά αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη από την καθυστέρηση αυτή.

Οι αιτιάσεις αυτές πρέπει να απορριφθούν προεχόντως ως απαράδεκτες, αφού κατ΄ άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων και ιδιαίτερα του περιεχομένου εγγράφων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Ενώ επίσης οι λόγοι αυτοί αναίρεσης ως προς τις από το άρθρο 559 αριθ. 8 και 10 Κ.Πολ.Δικ.

αιτιάσεις τους ότι η προσβαλλόμενη απόφαση α) δεν έλαβε υπόψη τον παραπάνω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι σύμφωνα με τον 6ον όρο του από 12-2-1998 εργολαβικού συμβολαίου, οι αναφερόμενες στους λόγους αυτούς αναιρέσεως οικοδομικές εργασίες και υλικά βαρύνουν τους αναιρεσιβλήτους και β) δέχθηκε τους ισχυρισμούς των αναιρεσιβλήτων χωρίς απόδειξη, άλλως χωρίς να διατάξει περί αυτών απόδειξη, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι.

Τούτο δε διότι, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο έλαβε υπόψη, τον παραπάνω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και τον απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμο, με την αναφορά των αποδεικτικών μέσων (μάρτυρες, έγγραφα) από τα οποία σχημάτισε την δικανική του πεποίθηση, τόσο για την απόρριψη του ισχυρισμού αυτού, όσο και για βάσιμο των προαναφερθέντων αγωγικών ισχυρισμών, ενώ δεν ιδρύεται λόγος αναιρέσεως στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο δεν υποχρεούται σε έκδοση παρεμπίπτουσας απόφασης, για την απόδειξη των εκατέρωθεν προβληθέντων ισχυρισμών, όπως συμβαίνει στη διαδικασία του Μονομελούς Πρωτοδικείου, κατά την οποία εκδικάσθηκε η ένδικη διαφορά.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

-

Απορρίπτει την από 17-1-2006 αίτηση της Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΧΙΟΤΕΛ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΗ ΑΕ" για αναίρεση της υπ΄ αριθμ. 199/2005 αποφάσεως του Εφετείου Αιγαίου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 14 Νοεμβρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ