1925/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1925 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

ΑΡΙΘΜΟΣ 1925/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου, Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αθανάσιου Κατσιρώδη (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 15 Νοεμβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ι. Λ. του Λ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης ... που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 10055/2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 11-6-2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 862/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αθανάσιος Κατσιρώδης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αριστέας Θεοδόση με υπ'αριθμ.πρωτ.235/9-10-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 513 παρ. 1 εδ. α' του Κ.Π.Δ., την υπ' αριθμ. 47/11-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Ι. Λ. του Λ., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ... κατά της υπ'αριθμ. 10055/6-12-2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο. Κατά την παράγρ. 1 του άρθρου 476 Κ.Ποιν.Δ., όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση της με την παράγρ. 18 του άρθρου 2 Ν.2408/1996, σε συνδυασμό με το άρθρ. 513 παρ.1 εδ. α' του ίδιου Κώδικα, όταν το ένδικο μέσο της αναιρέσεως ασκήθηκε από πρόσωπο που δεν είχε το δικαίωμα ή εναντίον αποφάσεως ή βουλεύματος για τα οποία δεν προβλέπεται ή όταν ασκήθηκε εκπρόθεσμα ή χωρίς να τηρηθούν οι διατυπώσεις που ορίζονται από το νόμο για την άσκησή του, καθώς και όταν έγινε νόμιμα παραίτηση από το ένδικο μέσο ή σε κάθε άλλη περίπτωση που ο νόμος ρητά προβλέπει ότι το ένδικο μέσο είναι απαράδεκτο, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (ως συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του εισαγγελέα και, αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανιστούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος ή του αντικλήτου του από τον εισαγγελέα 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, απορρίπτει ως απαράδεκτο το ένδικο μέσο και καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα. Από την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 476 παρ.1 Κ.Π.Δ. Προκύπτει, ότι όλες οι προαναφερόμενες περιπτώσεις, που αυτή προβλέπει μεταξύ των οποίων, και η εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου, εφόσον δεν τελούν μεταξύ τους σε σχέση επικουρικότητας, ισοτίμως επάγονται την ίδια έννομη συνέπεια, την απόρριψη δηλαδή του ένδικου μέσου, ως απαραδέκτου (Ολ. Α.Π. 6/2005). Εξάλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462, 473 παρ.1 και 507 παρ.1 εδ. α Κ.Ποιν.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ένδικου μέσου της αναιρέσεως κατ αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως, αν εκείνος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, από της νόμιμης επιδόσεώς της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώρηση αυτής (αποφάσεως) στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παραγρ. 3 του άρθρου 473 του άνω Κώδικα, ενώ τυχόν εκπρόθεσμη άσκησή του τότε μόνο συγχωρείται, σύμφωνα με την πηγάζουσα από το άρθρο 255 του Αστικού Κώδικα γενική αρχή του δικαίου, κατά την οποία κανένας δεν μπορεί να υποχρεωθεί στα αδύνατα, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσόμενη έκθεση ασκήσεως του ένδικου μέσου γίνεται επίκληση περιστατικών, τα οποία συνιστούν ανώτερη βία ή ανυπέρβλητο κώλυμα, που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται, με βάση τα προεκτεθέντα, ως απαράδεκτη. Εξάλλου από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473 παρ. 2, 474 παρ. 2, 476 παρ. 1, 509 παρ. 1 και 510 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεων πρέπει, στη δήλωση ασκήσεώς της να περιέχονται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο οι λόγοι για τους οποίους αυτή ασκείται. Αν δεν περιέχεται σ' αυτήν ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος αναιρέσεως, από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510 του Κ.Π.Δ, η αίτηση είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται χωρίς άλλη παραπέρα έρευνα (513 παρ. 1 Κ.Π.Δ.). Απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς αναφορά των περιστατικών που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια, δεν αρκεί. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την προσβαλλομένη 10055/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε στις 6-12-2017 με απόντα τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, που δικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό, χωρίς να εκπροσωπηθεί στη δίκη από πληρεξούσιο δικηγόρο, σύμφωνα με τα άρθρα 340 παρ. 2 και 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ. Με την προσβαλλομένη, κατ' εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 501 παρ. 1 Κ.Π.Δ., απορρίφθηκε, ως ανυποστήρικτη, η υπ' αριθμ. 1183/31-8-2016 έφεση αυτού, κατά της υπ' αριθμ. 15787/31-8- 2016 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Η ως άνω απόφαση (10055/2017) καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη το ειδικό βιβλίο στις 16-1-2018, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμόδιου Γραμματέα επί του σώματος αυτής. Ακολούθως, η απόφαση αυτή επιδόθηκε νομίμως στον εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα, καθόσον η απόφαση απαγγέλθηκε απόντος αυτού. Συγκεκριμένα, την 1-2-2018, η ως άνω απόφαση επιδόθηκε στον διορισθέντα με την έκθεση εφέσεως αντίκλητο δικηγόρο του ιδίου, Γ. Ν. και στη συνέχεια, ως εκ περισσού, επιδόθηκε και στον Γραμματέα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης στις 8-3-2018 (άρθρο 273§1 Κ.Π.Δ.)• Ωστόσο, ο αναιρεσείων άσκησε την από 11-6-2018 αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως αυτοπροσώπως, με δήλωση ενώπιον του Δ/ντή του Καταστήματος Κράτησης ... στις 11-6-2018, δηλαδή μετά την πάροδο της τασσόμενης από το νόμο δεκαήμερης προθεσμίας από την κατά τα άνω, μεταγενέστερη της καταχωρήσεως στο ειδικό βιβλίο, επίδοση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς να επικαλείται, στη συνταγείσα συναφώς έκθεση αναιρέσεως, κάποιο λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος. Επομένως, η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη, ως εκπρόθεσμη. Περαιτέρω, η-κρινόμενη αίτηση περιέχει ως λόγο αναιρέσεως τα εξής, κατά πιστή μεταφορά "... το Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθά το νόμο κατά τη διαδικασία εφ' ης εκδόθηκε η αναιρεσειομένη απόφαση με αποτέλεσμα να επιβληθεί σ' αυτόν μεγάλη ποινή / κηρυχθεί αυτός ένοχος εγκλήματος το οποίο δεν διέπραξε...".

Συνεπώς, η εν λόγω αναίρεση είναι απαράδεκτη και διότι δεν περιέχει σαφή και ορισμένο λόγο αναιρέσεως, από τους οριζομένους στο άρθρο 510 Κ.Π.Δ. (όμοια απόρριψη με αναφορά και στους δύο λόγους απαραδέκτου, Α.Π. 326/2011). Μετά από αυτά πρέπει, να απορριφθεί ως απαράδεκτη η αίτηση αναιρέσεως, σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ. και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Προτείνεται: Α) Να απορριφθεί η υπ' αριθμ. 47/11-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Ι. Λ. του Λ., κατοίκου ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ... κατά της υπ' αριθμ. 10055/6-12- 2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Και Β) Να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα, τα οποία ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ. Η Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Αριστέα Θεοδόση."

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος,

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 476 παρ. Ια του ΚΠΔ, όπως ισχύουν μετά από την αντικατάσταση τους με την παρ. 18 του άρθρου 2 του ν. 2408/1996, όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως απορρίπτεται ως απαράδεκτο. Περαιτέρω, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 του ιδίου Κώδικα, προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως των ενδίκων μέσων κατ' αποφάσεων είναι, όπου ειδική διάταξη νόμου δεν ορίζει διαφορετικά, δεκαήμερη και αρχίζει από την έκδοση της όταν η καταδικαστική απόφαση απαγγέλθηκε με την παρουσία του κατηγορουμένου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της. Κατά δε την παράγραφο 3 του άρθρου 473 , η προθεσμία για την άσκηση της αναιρέσεως αρχίζει από τότε που η τελεσίδικη απόφαση θα καταχωρισθεί καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου. Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση του ενδίκου μέσου τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 του ΚΠΔ συντασσόμενη έκθεση ασκήσεώς του γίνεται επίκληση των περιστατικών, τα οποία συνιστούν την ανώτερη βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατ' αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως, αν εκείνος δεν είναι παρών κατά την απαγγελία της αποφάσεως, από της νομίμου επιδόσεως της στον δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς να αρχίζει η προθεσμία, σε κάθε περίπτωση, πριν από την καταχώριση αυτής (αποφάσεως) στο ειδικό βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων της παραγρ. 3 του ως άνω άρθρου 473 του ΚΠΔ. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επιτρεπτή για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας, για τον έλεγχο του παραδεκτού ή όχι της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 10055/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε στις 6.12.2017, με απόντα τον κατηγορούμενο και ήδη αναιρεσείοντα, αυτός δικάσθηκε σε δεύτερο βαθμό, χωρίς να εκπροσωπηθεί στη δίκη από πληρεξούσιο δικηγόρο, σύμφωνα με τα άρθρα 340 παρ.2 και 501 παρ. 1 ΚΠΔ. Με την προσβαλλομένη απόφαση, κατ' εφαρμογή της διατάξεως του άρθρου 501 παρ. 1 του ΚΠΔ, απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη η υπ' αριθμ. 1183/31.8.2016 έφεση αυτού, κατά της υπ' αριθμ. 15787/31.8.2016 αποφάσεως του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 10055/2017 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης καταχωρήθηκε καθαρογραμμένη στο ειδικό βιβλίο στις 16.1.2018, όπως προκύπτει από τη σχετική υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου Γραμματέως επί του σώματος αυτής. Ακολούθως η απόφαση αυτή επιδόθηκε νομίμως στον εκκαλούντα και ήδη αναιρεσείοντα, καθ' όσον η απόφαση απαγγέλθηκε απόντος αυτού. Συγκεκριμένα την 1.2.108 η ως άνω απόφαση επιδόθηκε στον διορισθέντα με την έκθεση εφέσεως αντίκλητο δικηγόρο του ίδιου, Γ. Ν., και, στη συνεχεία, ως εκ περισσού, επιδόθηκε και στο Γραμματέα της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Θεσσαλονίκης στις 8.3.2018 (άρθρο 273 παρ.1 περ.γ'εδ.τελευταίο ΚΠΔ). Διότι ο κατ/νος και ήδη αναιρεσείων δεν ανευρέθη στην από αυτόν δηλωθείσα διεύθυνσή του (... όπως ειδικότερα σημειώνεται από την υπογράφουσα τη σχετική από 15.2.2018 βεβαίωση επιμελήτριας της Εισαγ. Πρωτοδ.Αθηνών Π. Μ. "Είναι αδύνατη η θυροκόλληση της κλήσης βάσει νόμου διότι ο αριθμός είναι ανύπαρκτός". Ωστόσο, ο αναιρεσείων άσκησε την από 11.6.2018 αίτηση για αναίρεση της εν λόγω αποφάσεως αυτοπροσώπως, με δήλωση ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος Κράτησης ... στις 11.6.2018, δηλαδή μετά από την πάροδο της τασσομένης από το νόμο δεκαήμερης προθεσμίας από την, κατά τα άνω, μεταγενέστερη της καταχωρήσεως στο ειδικό βιβλίο, επίδοση της προσβαλλομένης αποφάσεως, χωρίς να επικαλείται στη συνταγείσα συναφώς έκθεση αναιρέσεως κάποιο λόγο ανώτερης βίας ή ανυπερβλήτου κωλύματος, έχουσα το εξής περιεχόμενο κατά πιστή μεταφορά: "αιτούμενος την παραδοχή της αναιρέσεως και την εξαφάνιση της αναιρεσειομένης απόφασης, καθ' όσον το ως άνω Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθά τον νόμο κατά τη διαδικασία εφ' ής εκδόθηκε η αναιρεσειομένη απόφαση, με αποτέλεσμα να επιβληθεί σ' αυτόν μεγάλη ποινή/κηρυχθεί αυτός ένοχος εγκλήματος το οποίο δεν διέπραξε".

Συνεπώς ενόψει των προεκτεθέντων και εφόσον ειδοποιήθηκε ο ορισθείς αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ.1 περ.η'εδ. τελευταίο ΚΠοινΔ, όπως προκύπτει από τη επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα στο φάκελο της δικογραφίας για να παραστεί στο παρόν Συμβούλιο κατά τη σημερινή δικάσιμο και αυτός δεν παρέστη, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως είναι απορριπτέα ως απαράδεκτη. Τα δικαστικά έξοδα πρέπει να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα (άρθρο 583 παρ.1 ΚΠΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.6.2018 και με αριθμό 47/2018 αίτηση του Ι. Λ. του Λ., ... και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα Κράτησης ... περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ.10055/6.12.2017 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Θεσσαλονίκης. Επιβάλλει στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 15 Νοεμβρίου 2018.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ