Supreme Court annuls first-instance acquittal due to lack of specific and detailed reasoning under Article 510(1)(d) of the Code of Criminal Procedure.

Απόφαση 1923 / 2019 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 1923/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρτεμισία Παναγιώτου-Εισηγήτρια, Γεώργιο Αναστασάκο, Ευφροσύνη Καλογεράτου-Ευαγγέλου και Πηνελόπη Παρτσαλίδου-Κομνηνού, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 12 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία της Αντεισαγγελέως του Αρείου Πάγου Αναστασίας Δημητριάδου (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, περί αναιρέσεως της ΑΤ 1823/2019 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Με κατηγορούμενες τις 1. Β. Κ. του Λ. και 2. Λ.-Α. Κ. του Ν., κατοίκων ..., που δεν παρέστησαν και με πολιτικώς ενάγοντα τον Δ. Π. του Ο., κάτοικο ..., ο οποίο παρέστη με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Χαρίτο.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου ζητεί τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 38/5.9.2019 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Γεωργίου Σωφρονιάδη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1235/2019.

Αφού άκουσε Τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο του πολιτικώς ενάγοντος, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί σύμφωνα με το άρθρο 505 παρ.2 ΚΠΔ να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε αποφάσεως μέσα στην προθεσμία του άρθρου 507 του ιδίου Κώδικα, δηλαδή μέσα σε τριάντα ημέρες από την καταχώριση της απόφασης στο υπό του άρθρου 473 παρ.3 του αυτού Κώδικα προβλεπόμενο ειδικό βιβλίο. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου δικαιούται να ασκήσει αναίρεση κατά οιασδήποτε αποφάσεως εκδιδομένης υπό οιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που περιλαμβάνονται στο άρθρο 510 παρ. 1 ΚΠΔ μεταξύ των οποίων και η έλλειψη της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας (αρθρ. 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ'ΚΠΔ). Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση με αριθμό 38/5-9-2019 αίτηση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. AT 1823/19 απόφασης του, δικάσαντος σε πρώτο βαθμό, Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών, με την οποία οι κατηγορούμενες Β. Κ. του Λ. και Λ.-Α. Κ. του Ν. κρίθηκαν ομόφωνα αθώες της πράξεως της υπεξαίρεσης από κοινού αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας, έχει ασκηθεί νόμιμα, με εμπρόθεσμη αίτηση του αναιρεσείοντος Αντεισαγγελέα στον αρμόδιο γραμματέα του Αρείου Πάγου και τη σύνταξη της σχετικής εκθέσεως (άρθρ.504 παρ. 1, 505 παρ.2, 507, 508,473 παρ.3,474 του ΚΠΔ).

Επομένως, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξετασθεί ως προς τη βασιμότητα των λόγων της. Σημειωτέον ότι η συζήτηση αυτής γίνεται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι, καίτοι δεν εμφανίστηκαν οι ανωτέρω κατηγορούμενες και ήδη αναιρεσίβλητες, παρότι νόμιμα και εμπρόθεσμα κλητεύθηκαν, όπως προκύπτει από τα από 10-10-2019 αποδεικτικά επίδοσης της επιμελήτριας της Εισαγγελίας Αρείου Πάγου Α.

Σ. (άρθρο 512 παρ. 1 ΚΠΔ).

Επειδή, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, ενόψει του τεκμηρίου της αθωότητας, που θεσπίζεται και από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 2 της ΕΣΔΑ και δεδομένου ότι αντικείμενο αποδείξεως στην ποινική δίκη αποτελεί η ενοχή και όχι η αθωότητα του κατηγορουμένου, έλλειψη αιτιολογίας, που ιδρύει τον εκ του άρθρου 510 παρ. 1 στοιχ.

Δ' ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, υπάρχει είτε όταν δεν εκτίθενται στην απόφαση καθόλου ή εκτίθενται ελλιπώς ή κατά τρόπο ασαφή τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από την αποδεικτική διαδικασία, είτε όταν δεν αιτιολογεί το δικαστήριο, με σαφήνεια και πληρότητα, γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα που αναφέρονται στα πρακτικά, τα οποία έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της κρίσεώς του.

Δεν απαιτείται όμως να παρατίθενται περιστατικά από τα οποία το δικαστήριο πείσθηκε για την αθωότητα του κατηγορουμένου. Έτσι, για να είναι ειδική και εμπεριστατωμένη η αιτιολογία της αποφάσεως, πρέπει να συνάγεται, κατά τρόπο αναμφισβήτητο, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε για το σχηματισμό της δικανικής του πεποιθήσεως, όλα τα αποδεικτικά μέσα και όχι μερικά από αυτά κατ' επιλογή, υπάρχει δε έλλειψη αιτιολογίας, όταν το δικαστήριο δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή του κατηγορουμένου από τα αποδεικτικά μέσα, που αναφέρονται στα πρακτικά ή όταν δεν είναι βέβαιο ότι έλαβε υπόψη στο σύνολο τους κάποια έγγραφα ή το περιεχόμενο μαρτυρικών καταθέσεων(Ολ.ΑΠ1/2018).

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ'αριθμ. 1823/2019 απόφασή του, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών κήρυξε ομόφωνα τις κατηγορούμενες Β. Κ. του Λ. και Λ.-Α. Κ. του Ν., αθώες λόγω αμφιβολιών του ότι: "Στη ..., στις 06.06.2014,από κοινού ιδιοποιήθηκαν παράνομα ξένα ολικά κινητά πράγματα που περιήλθαν στην κατοχή τους, η αξία των οποίων ήταν ιδιαίτερα μεγάλη.

Συγκεκριμένα, αφού μετέβησαν στις 20.05.2014 στην οικία επί της οδού ..., όπου διέμενε ο θανών Κ. Κ., ο οποίος απεβίωσε στις 13.05.2014, υπό την ιδιότητα των νομίμων κληρονόμων αυτού (η πρώτη κατηγορουμένη ως αδελφή του θανόντος και η δεύτερη κατηγορουμένη- θυγατέρα της πρώτης- ως ανεψιά αυτού), αφαίρεσαν από αυτήν τα ακόλουθα αντικείμενα, ιδιοποιούμενες αυτά παρανόμως, χωρίς σχετικό δικαίωμα:

α) τέσσερα (4) ντοσιέ με προσωπικά έγγραφα του εγκαλούντος (φορολογικά, επαγγελματικά κτλ), β) ένα (I) ντοσιέ με επτά (7) υποφακέλους που αφορούσαν ης εταιρείες ... Α. Ε. και ... Α. Ε., πελάτες του εγκαλούντος, γ) έναν (1) φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή μάρκας VAIO, αξίας 560,00 ευρώ δ) έναν (1) επιτραπέζιο ηλεκτρονικό υπολογιστή μετά οθόνης μάρκας Dell, αξίας 420,00 ευρώ, ε) ένα (1) πολυμηχάνημα μάρκας EPSON (εκτυπωτής, φωτοαντιγραφικό), αξίας 126,00 ευρώ.

στ) έναν (1) ζωγραφικό πίνακα του Ι. Τ. διαστάσεων 20 χ 16 εκατοστών, αξίας 15.000.00 ευρώ, ζ) τα ακόλουθα ηλεκτρονικά βοηθήματα (όργανα) ναυσιπλοΐας, ήτοι: ί) μία (I) συσκευή ραδιοεπικοινωνίας VHF ADVANCE με αριθμητικό πληκτρολόγιο 100 συχνοτήτων, αξίας 280,00 ευρώ, ίί) μία (1) συσκευή εντοπισμού GPS μάρκας SAMYUNG NAVIS 800 FS με ηχητικό σήμα εμποδίου, αξίας 490,00 ευρώ, iii) μία (I) κεραία radar μάρκας SAMYUNG SNX 300 με ανιχνευτή σκάφων 5 μιλίων, αξίας 2.450,00 ευρώ, ίν) μία (ί) συσκευή (δέκτης - αποστολέας) στίγματος σκάφους, αξίας 315,00 ευρώ, ν) μία (1) συσκευή radar μάρκας SAMYUNG SMR 3700 μετά χαρτών GPS, αξίας 3.150,00 ευρώ, νί) ένα (1) φορητό χειριστήριο (αυτόματος πιλότος) κινήσεως σκάφους εξ' αποστάσεως μάρκας RAYMARINE ST1000, αξίας 210,00 ευρώ, και νίί) έναν (1) μηχανισμό χειριστηρίου (αυτόματου πιλότου) μάρκας RAYMARINE SPX5, αξίας 840,00 ευρώ και η) ένα (1) καρνέ επιταγών της τράπεζας ...

συρόμενο στον υπ' αριθμ. ...2830 τραπεζικό λογαριασμό του εγκαλούντος, που περιείχε τα εξής είκοσι (20) φύλλα επιταγών: ...90.97, ...91.51, ...92.16, ...93.81, ...94.45. ...95.18, ...96.74, ...97.39, ...98.01, ...99.68, ...00.10, ...01.84, ...02.49, ...03.11, ...04.78, ...05.32, ...06.05, ...07.61, ...08.26 και ...09.91, συνολικής αξίας 23.281,00 ευρώ.

Τα ανωτέρω αντικείμενα η συνολική αξία των οποίων ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, ανήκαν στην αποκλειστική κυριότητα του εγκαλούντος, Π. Δ. και οι κατηγορούμενες εν γνώσει αυτού ιδιοποιήθηκαν αυτά παρανόμως, καθώς ο εγκαλών τους είχε οχλήσει για την επιστροφή τους και τους είχε επιδώσει την από 06.06.2014 εξώδικη πρόσκληση του".

Για να καταλήξει στην ανωτέρω απαλλακτική του κρίση το Δικαστήριο δέχτηκε ανελέγκτως στο σκεπτικό του, μετά από εκτίμηση των αναφερομένων στο προοίμιο αυτού κατ' είδος αποδεικτικών μέσων (καταθέσεις μαρτύρων, αναγνωσθέντα έγγραφα και απολογίες κατηγορουμένων), ότι : "το Δικαστήριο δεν πείσθηκε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενες τέλεσαν την αποδιδόμενη σ'αυτές με το κατηγορητήριο αξιόποινη πράξη της υπεξαίρεσης αντικειμένου ιδιαίτερα μεγάλης αξίας. Ειδικότερα, το Δικαστήριο διατηρεί αμφιβολίες για το ότι ο αποβιώσας στις 13-5-2014 Κ. Κ. διατηρούσε πράγματι μέχρι και τον χρόνο του θανάτου του στην κατοχή του τα αναφερόμενα στο κατηγορητήριο αντικείμενα και έγγραφα και ότι αυτά ανήκαν πράγματι στην κυριότητα του εγκαλούντος, δεδομένου μάλιστα ότι ο ίδιος ο εγκαλών κατέθεσε ως προς τα είδη ναυσιπλοΐας ότι τα είχε αγοράσει ο ίδιος, για να τα χρησιμοποιεί ο ανωτέρω αποβιώσας, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να επρόκειτο περί δωρεάς, πολλώ δε μάλλον ότι οι πρώτη και δεύτερη κατηγορούμενες, αδελφή και ανιψιά αντιστοίχως του ανωτέρω αποβιώσαντος, ιδιοποιήθηκαν αυτά παράνομα. Ως εκ τούτου πρέπει αυτές να κηρυχθούν αθώες λόγω αμφιβολιών".

Το ανωτέρω όμως απαλλακτικό, λόγω αμφιβολιών, πόρισμα της προσβαλλομένης απόφασης, στερείται της απαιτούμενης από το Σύνταγμα και τον ΚΠΔ ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, καθόσον το Δικαστήριο της ουσίας δεν αιτιολογεί με σαφήνεια και πληρότητα γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή των κατηγορουμένων από τα αποδεικτικά μέσα, που προσδιορίζονται στα πρακτικά της προβαλλόμενης, και τα οποία έλαβε υπόψη για τον σχηματισμό της προαναφερθείσας κρίσης του.

Ειδικότερα, στηρίζεται σε ορισμένα μόνο πραγματικά δεδομένα της αποδεικτικής διαδικασίας χωρίς να συνεκτιμά και δη στο σύνολο τους άλλα) που εισφέρθηκαν σ'αυτή και ειδικότερα στηρίζει επιλεκτικά την αθωωτική κρίση του σε ένα επιμέρους σημείο της κατάθεσης του παθόντος και δη στο κατατεθέν υπ'αυτού ότι "...τα όργανα ναυσιπλοΐας τα είχα αγοράσει εγώ για να τα χρησιμοποιεί ο ανωτέρω αποβιώσας...", εξάγοντας αυθαίρετα εξ αυτού το συμπέρασμα της "ενδεχόμενης δωρεάς" προς τον αποβιώσαντα, αγνοώντας το όλο περιεχόμενο της κατάθεσης του παθόντος, που αναφερόταν στην, πέραν των οργάνων ναυσιπλοΐας, παράνομη εκ μέρους των κατηγορουμένων ιδιοποίηση πολλών άλλων αντικειμένων (εγγράφων, υπολογιστών, μπλοκ επιταγών κ.λ.π.) ιδιοκτησίας του, ως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου αυτής, ενώ, περαιτέρω, ουδόλως αιτιολογεί γιατί δεν πείσθηκε για την ενοχή των κατηγορουμένων εκ του περιεχομένου των λοιπών, επιβαρυντικών γι'αυτές, μαρτυρικών καταθέσεων και των εισφερθέντων εγγράφων και δη της εξ αυτών αναγνωσθείσας από 21-6-2013 υπεύθυνης δήλωσης του αποβιώσαντα Κ.

Κ. προς τον Ν. Κ., στην οικία του οποίου διέμενε και απ'όπου φέρεται να αφαιρέθηκαν τα επίδικα κινητά, σύμφωνα με το, παραδεκτά για τις ανάγκες του αναιρετικού ελέγχου επισκοπούμενο, περιεχόμενο της οποίας ο ανωτέρω θανών δηλώνει ότι "σε περίπτωση θανάτου μου όλα τα χαρτιά, έγγραφα, φάκελοι μου κλπ, που βρίσκονται στο γραφιάκη κάτω από το πάρκινγκ του σπιτιού σου, πρέπει να παραδοθούν αμέσως στον κύριο Δ.

Π. (ήτοι τον παθόντα) ή σε ένα από τους υιούς του Σ. ή Ό.". Επομένως, ο, από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ' ΚΠΔ, μοναδικός λόγος της ένδικης αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός. Στη συνέχεια, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλομένη απόφαση και ακολούθως να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθμ. AT 1823/2019 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Noεμβρίου 2019. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 6 Δεκεμβρίου 2019.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ