Supreme Court quashes appeal court decision for failure to declare hearing inadmissible due to late summons.

Απόφαση 1923 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1923/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Χαραλαμπία Σίμου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Π. Κ. του Λ., κατοίκου ... 2. Λ. Κ. του Π., κατοίκου ... και 3. Γ. Κ. του Λ., κατοίκου ... οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσια δικηγόρο τους, Αικατερίνη Τζαμαδάνη Μπατζαλέξη .

Της αναιρεσιβλήτου: Θ. χας Γ. Ν., το γένος Ι. Κ., κατοίκου ... η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Δημαρέση, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-12-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 84/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 64/2012 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 20-9-2012 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Χαραλαμπία Σίμου, ανέγνωσε την από 16-5-2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την αναίρεση της προσβαλλόμενης απόφασης κατά παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης και την απόρριψη των λοιπών λόγων της αναίρεσης.

Η πληρεξούσια των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη της αντιδίκου τους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο. Επί παραλείψεως κήρυξης προσωρινού απαραδέκτου, όπως είναι το απαράδεκτο της συζητήσεως, ο λόγος αυτός στοιχειοθετείται όταν το απαράδεκτο αυτό επιβάλλεται από το νόμο προς κατοχύρωση του αποτελέσματος της ακυρότητας άλλης διαδικαστικής πράξης που προηγήθηκε, όπως είναι η ακυρότητα της κλήτευσης ή (και) προς εξασφάλιση της άσκησης δικονομικού δικαιώματος, όπως είναι πρωτίστως το θεμελιώδες δικονομικό δικαίωμα της υπεράσπισης (άρθρο 110 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ - Ολ ΑΠ 12/2002, ΑΠ 684/2009).

Κατά το άρθρο 307 ΚΠολΔ, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 3 παρ. 1 του νόμου 3327/2005, αν για οποιονδήποτε λόγο, που παρουσιάζεται μετά το τέλος της συζήτησης, είναι αδύνατο να εκδοθεί η απόφαση, η συζήτηση επαναλαμβάνεται αφού οριστεί νέα δικάσιμος και κοινοποιηθεί κλήση. Ο ορισμός της δικασίμου μπορεί να γίνει και η κλήση για τη συζήτηση μπορεί να κοινοποιηθεί με επιμέλεια είτε κάποιου διαδίκου ήτοι της γραμματείας του δικαστηρίου.

Οι άνω διατάξεις εφαρμόζονται και στην περίπτωση, που δεν εξεδόθη απόφαση από το δικαστή, λόγω παραίτησης αυτού από την υπηρεσία και το δικαστήριο ή ο πρόεδρος του δικαστηρίου διατάσσει να επαναληφθεί η συζήτηση. Οι διάδικοι στις περιπτώσεις του άρθρου 307 ΚΠολΔ δικαιούνται κατά την επαναλαμβανόμενη συζήτηση, η οποία να έχει πλήρη αυτοτέλεια έναντι της προηγουμένης συζήτησης να καταθέσουν συμπληρωματικές προτάσεις, να προτείνουν νέους ισχυρισμούς, να επικαλεσθούν και να προσκομίσουν αποδεικτικά μέσα που δεν είχαν προσκομίσει και επικαλεσθεί στην προηγηθείσα δίκη, ενώ οι προτάσεις που κατέθεσαν στην αρχική συζήτηση εξακολουθούν να ισχύουν.

Περαιτέρω κατά την παράγραφο 2 του άρθρου 254 ΚΠολΔ "στην επαναλαμβανόμενη συζήτηση οι διάδικου κλητεύονται τριάντα τουλάχιστον ημέρες πριν από αυτήν...", κατά δε την παράγραφο 3 εδ. α' του ιδίου άρθρου "η κατά την προηγούμενη παράγραφο συζήτηση πρέπει να ορίζεται σε μία από τις πρώτες δικάσιμους μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριάντα ημερών από την κλήτευση".

Στην προκειμένη περίπτωση, από τα διαδικαστικά έγγραφα (προσβαλλόμενη απόφαση και υπ'αρίθμ. 9/5-3-2012 πράξη του Προέδρου Εφετών Καλαμάτας), προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την υπ' αριθμ. 9/2012 πράξη του προέδρου του Εφετείου Καλαμάτας διατάχθηκε η επανάληψη της συζήτησης της ένδικης υπόθεσης (που έγινε αντιμωλία των διαδίκων και είχε κηρυχθεί περατωμένη) λόγω αδυναμίας εκδόσεως αποφάσεως εξ αιτίας παραίτησης από την υπηρεσία της εισηγήτριας που είχε ορισθεί ( η παραίτηση της οποίας έγινε δεκτή με την 3959/13-2-2012 απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης).

Νέα δικάσιμος προς επανάληψη της συζήτησης ορίσθηκε, με την ίδια πράξη, η 2-4-2012 κατά την οποία και συζητήθηκε. Κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο οι διάδικοι δεν παρέστησαν. Ο χρόνος που μεσολαβούσε μεταξύ της ημερομηνίας έκδοσης της ως άνω πράξης (5-3-2012) για επανάληψη της συζήτησης και της ημερομηνίας συζήτησης της υπόθεσης (2-4-2012) δεν επαρκούσε για εμπρόθεσμη (προ 30 ημερών) κλήτευση των ( απόντων) διαδίκων (αρθρ. 254 παρ. 2 εδ.

α' ΚΠολΔ). Το Εφετείο, σε σχέση με την κλήτευση των διαδίκων, στην απόφαση του βεβαιώνει ότι αυτοί "κλητεύθηκαν νομίμως και εμπροθέσμως", χωρίς όμως να βεβαιώνει και ότι έγινε σύντμηση της τριακονθήμερης προθεσμίας κλητεύσεώς τους, κατά νόμιμο τρόπο (αρθρ. 150 παρ. 1 ΚΠολΔ) ούτε ότι οι διάδικοι συμφώνησαν για τη σύντμηση της εν λόγω προθεσμίας (αρθρ. 150 παρ. 2 ΚΠολΔ).

Κατά συνέπεια, εφόσον η προθεσμία μεταξύ της πράξεως ορισμού δικασίμου και της ημερομηνίας συζητήσεως δεν επαρκούσε για την, προ τριάντα ημερών, κλήτευση των διαδίκων, η κλήτευση αυτών ήταν εκ των πραγμάτων εκπρόθεσμη. Επομένως, σύμφωνα και με την από το άρθρο 110 παρ. 2 ΚΠολΔ απορρέουσα θεμελιώδη αρχή της "εκατέρωθεν ακροάσεως" που επιβάλλει την αυτεπάγγελτη έρευνα για τη νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση του απόντος διαδίκου (πρβλ.ΑΠ1656/2007), έπρεπε να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση της υπόθεσης, που έγινε με απουσία των διαδίκων.

Επομένως, το Εφετείο, που δεν κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 ΚΠολΔ, κατά το βάσιμο περί τούτου πρώτο λόγο της αναίρεσης. Κατ' ακολουθίαν, πρέπει, παρελκούσης της εξετάσεως των λοιπών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, με σύνθεση άλλη από αυτήν που δίκασε προηγουμένως (αρθρ. 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων (176,183, ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αριθμ. 64/2012 απόφαση του Εφετείου Καλαμάτας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, με άλλη σύνθεση. Επιβάλλει στην αναιρεσίβλητη τα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων, τα οποία ορίζει σε τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 10 Ιουλίου 2013

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Οκτωβρίου 2013

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ