Supreme Court dismisses appeal on procedural time limits and insufficient reasoning grounds.

Απόφαση 1923 / 2009 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 1923/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Δημήτριο Δαλιάνη, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 25 Μαΐου 2009, με την παρουσία και της γραμματέα Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. της προκύψασας από μετατροπή της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "... ΕΠΕ" ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "ACROVET-ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΙΔΗΣ ΑΕ" και τον διακριτικό τίτλο "ACROVET AE", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, 2. ..., 3. ... και 4. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Λεόντιο Ασλανίδη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., 2. ..., 3. ... και 4. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σεραφείμ Πολυχρόνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-5-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 259/2006 του ίδιου Δικαστηρίου και 1133/2008 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12-6-2008 αίτησή τους, με τους από 22-4-2009 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Δήμητρα Παπαντωνοπούλου ανέγνωσε την από 19-5-2009 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 1 παρ. 12 εδ. α' του ν. 1157/1981, "η διαδρομή των υπό του νόμου ή των δικαστηρίων τεταγμένων προθεσμιών άρχεται από της επιούσης της ημέρας της επιδόσεως ή της ημέρας κατά την οποία συνέβη το αποτελούν την αφετηρία της προθεσμίας γεγονός και λήγει την 7ην μ.μ. ώραν της τελευταίας ημέρας, εάν δε αυτή είναι κατά νόμον εξαιρετέα ή Σάββατo την αυτήν ώραν της επομένης εργασίμου ημέρας".

Όπως συνάγεται από την διατύπωσή της, η άνω διάταξη, όπως άλλωστε και η ταυτόσημη σχεδόν διάταξη του άρθρου 144 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφαρμόζεται τόσο επί των προθεσμιών ενέργειας όσο και επί των προπαρασκευαστικών προθεσμιών, δηλαδή εκείνων οι οποίες τάσσονται και είναι απαραίτητο να παρέλθουν πριν από την ενέργεια ορισμένης πράξεως, σε τρόπο ώστε αν η τελευταία ημέρα των εν λόγω προθεσμιών συμπίπτει προς ημέρα εξαιρετέα ή Σάββατο, δεν υπολογίζεται αυτή και η προθεσμία λήγει την ίδια ώρα της επόμενης εργάσιμης ημέρας, γεγονός το οποίο συμβαίνει και επί της 3Οήμερης προθεσμίας πριν από τη συζήτηση της αναιρέσεως, που τάσσεται με τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 2 ΚΠολΔ για την κατάθεση και την επίδοση του δικογράφου των πρόσθετων λόγων αναιρέσεως.

Επομένως, αν η τελευταία (30η) πριν από τη δικάσιμο ημέρα (με αφετηρία την επομένη της καταθέσεως και επιδόσεως) συμπίπτει με εξαιρετέα ημέρα ή Σάββατο δεν υπάρχει εμπρόθεσμη άσκηση των λόγων αυτών, οι οποίοι απορρίπτονται και αυτεπαγγέλτως ως απαράδεκτοι, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 2 ΚΠολΔ (Ολ. ΑΠ 33/96). Στην υπόθεση που εξετάζεται, όπως προκύπτει από τα έγγραφα της δικογραφίας, ο Πρόεδρος του Α2 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου με την από 1-10-2008 πράξη του όρισε δικάσιμο για την εκδίκαση της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης την 25-5-2009.

Οι αναιρεσείοντες, την 22-4-2009, κατέθεσαν στο Γραμματέα του Αρείου Πάγου το με ίδια χρονολογία δικόγραφο πρόσθετων λόγων αναίρεσης, το οποίο επιδόθηκε σε καθέναν από τους αναιρεσιβλήτους την 23-4-2009, όπως προκύπτει τούτο από την επισημείωση του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Βέροιας ...στα αντίγραφα των προσθέτων λόγων, που προσκομίζουν και επικαλούνται οι αναιρεσίβλητοι με τις εμπροθέσμως, κατ' άρθρο 570 παρ. 1 ΚΠολΔ, είκοσι ημέρες πριν από την ορισθείσα δικάσιμο, κατατεθείσες προτάσεις τους, προβάλλοντες το απαράδεκτο της ασκήσεως των προσθέτων λόγων.

Έτσι όμως, η τριακοστή ημέρα, από την επομένη της κατάθεσης και επίδοσης του δικογράφου των προσθέτων λόγων, συμπίπτει με την ημέρα Σάββατο, όπως προκύπτει από το ημερολόγιο του έτους 2009. Επειδή όμως και η επόμενη ημέρα είναι ημέρα Κυριακή, η πιο πάνω 30νθήμερη προθεσμία, παρατεινόμενη αντιστοίχως, λήγει την 19.00 ώρα της μεθεπόμενης εργάσιμης ημέρας, δηλαδή στις 25-5-2009, που όμως είναι η ημέρα της αρχικώς ορισθείσας για τη συζήτηση της αναίρεσης δικασίμου.

Επομένως, οι πρόσθετοι αυτοί λόγοι κατατέθηκαν εκπροθέσμως και γι` αυτό πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι.

Η νομική αοριστία της αγωγής στηρίζει λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ αν το δικαστήριο για τη θεμελίωση της αγωγής σε συγκεκριμένο κανόνα ουσιαστικού δικαίου αρκέσθηκε σε στοιχεία λιγότερα ή αξίωσε περισσότερα από όσα ο κανόνας αυτός απαιτεί για την γένεση του ασκουμένου δικαιώματος. Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 298 ΑΚ και 216 παρ.1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι για την πληρότητα αγωγής με την οποία επιδιώκεται η επιδίκαση αποζημίωσης για διαφυγόν κέρδος, αρκεί να αναφέρονται στο δικόγραφό της όλα εκείνα τα περιστατικά, από τα οποία προκύπτει ότι ο ενάγων θα εισέπραττε από την επαγγελματική του δραστηριότητα με πιθανότητα και κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων το αιτούμενο με την αγωγή του ποσό αποζημίωσης, χωρίς να είναι αναγκαίο να αναφέρεται και ότι δεν εξοικονομήθηκε δαπάνη ή να προσδιορίζεται και να αφαιρείται η τυχόν εξοικονομηθείσα, διότι ο προσδιορισμός και η αφαίρεση της τυχόν εξοικονομηθείσας δαπάνης μπορεί να γίνει με βάση τις αποδείξεις, ύστερα από πρόταση του εναγομένου ή και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο, ακόμη και το πρώτον από το Εφετείο, εφόσον το ύψος της αποθετικής ζημίας κατέστη νομίμως αντικείμενο της κατ' έφεση δίκης (Ολ.

ΑΠ 22/1995). Στην προκειμένη περίπτωση, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι εκθέτουν στην από 8-5-2002 αγωγή τους, όπως δέχθηκε και το Εφετείο, τα ακόλουθα: Ως επαγγελματίες κτηνοτρόφοι προμηθεύθηκαν από την πρώτη εναγομένη και ήδη πρώτη αναιρεσείουσα εμπορική ανώνυμη εταιρεία, με αντικείμενο την αγορά προς μεταπώληση ζωοτροφών με εμπορικό κέρδος, διαχειριστές και μέλη της οποίας είναι οι λοιποί εναγόμενοι και ήδη αναιρεσείοντες, κτηνοτροφικό γάλα σε σκόνη προς διατροφή αρνιών παραγωγής τους, με την ονομασία "...", το οποίο αυτή ισχυρίσθηκε ότι το εισήγαγε ως αποκλειστική αντιπρόσωπος από την ...

και ως κατάλληλο για τη διατροφή των ζώων τους (νεογέννητων αρνιών φυλής Χίου), ευρισκομένων στο στάδιο του τεχνητού απογαλακτισμού (ηλικίας 7-10 ημερών), αφού τους διαβεβαίωσαν ότι είναι το πλέον κατάλληλο για την ηλικία που βρίσκονται τα ζώα, ως περιέχον τις απαραίτητες πρωτεΐνες και λοιπά θρεπτικά συστατικά.

Όμως το πωληθέν και παραδοθέν σ' αυτούς προϊόν, δεν ήταν ολλανδικής προέλευσης και εισαγωγής ούτε παραγωγής της συγκεκριμένης παρασκευάστριας εταιρείας, με την ονομασία "...", αλλά άλλο προϊόν άγνωστου παρασκευαστή με την προσομοιάζουσα ονομασία "....", κατάλληλο μόνο για την εκτροφή μοσχαριών και χαμηλότερης διατροφικής αξίας σε σχέση με το ολλανδικό, το οποίο τους παρέδωσαν, χρησιμοποιήσαντες παραπλανητικό τέχνασμα με την τοποθέτηση ορισμένων μόνων σάκων της πρώτης σειράς φόρτωσης, που έφεραν την ένδειξη του παραγγελθέντος προϊόντος, ενώ το υπόλοιπο 95/% της παραδοθείσας ποσότητας ήταν το άλλο προϊόν "...", κατώτερης θρεπτικής αξίας, κατάλληλο μόνο για μοσχάρια και φθηνότερο, με σκοπό την εξαπάτησή τους, εφόσον αν γνώριζαν ότι πρόκειται για άλλο προϊόν ακατάλληλο για τη χρήση που προοριζόταν δεν θα το αγόραζαν.

Εξαιτίας της λήψης υπό των ζώων τους του ακατάλληλου αυτού προϊόντος προκλήθηκε ο θάνατος του αναφερομένου σ' αυτή αριθμού ζώων, υπέστησαν δε οι αναιρεσίβλητοι από την προεκτεθείσα αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων, τις αναφερόμενες στην αγωγή ζημίες. Κατόπιν τούτων, ζήτησαν να υποχρεωθούν οι αναιρεσείοντες να καταβάλουν στον καθένα από αυτούς (αναιρεσιβλήτους), ως αποζημίωση, τα ποσά που αναφέρονται στην αγωγή και αντιπροσωπεύουν Αα) το ποσό που θα κέρδιζαν με πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων από την πώληση των θανόντων αρσενικών αμνών, ως σφαγίων και ως προοριζόμενων προς αναπαραγωγή, β) την αξία των θηλυκών αμνών, ως μητέρων αναπαραγωγής και Βα) το ποσό που θα κέρδιζαν από την μεταπώληση, ως σφαγίων και για αναπαραγωγή, των αρσενικών αμνών που θα γεννούσαν τα θανόντα θηλυκά, β) την αξία των 100 θηλυκών αμνών που θα γεννούσαν τα θανόντα θηλυκά κα γ) την αξία του γάλακτος των θηλυκών αμνών για μια γαλακτική περίοδο.

Υπό τα εκτεθέντα περιεχόμενο και αιτήματα, η ένδικη αγωγή είναι ορισμένη γιατί περιέχει όλα τα αναγκαία, για τον προσδιορισμό της ζημίας που υπέστησαν οι αναιρεσίβλητοι από την αδικοπρακτική συμπεριφορά των αναιρεσειόντων, στοιχεία και ειδικότερα τα αναγκαία για τον προσδιορισμό της θετικής και αποθετικής τους ζημίας στοιχεία, χωρίς να απαιτείτο προς τούτο να γίνει ο προσδιορισμός και η αφαίρεση των τυχόν εξοικονομηθεισών δαπανών που ήταν αναγκαίες για την πραγματοποίηση του ζητούμενου κέρδους, δηλαδή των εξόδων για τη διατροφή των προς πώληση και αναπαραγωγή προοριζόμενων αμνών καθώς και για την παραγωγή γάλακτος.

Επομένως, το Εφετείο που έκρινε ως ορισμένη την αγωγή και απέρριψε τον περί αοριστίας προβληθέντα υπό των αναιρεσειόντων ισχυρισμό, δεχθέν ότι για τη γέννηση του αξιούμενου δικαιώματος δεν ήταν αναγκαίο να προσδιορίζεται στην αγωγή το ποσό της εξοικονομηθείσας για τη διατροφή των θανόντων αμνοεριφίων δαπάνης, δεν έλαβε υπόψη πράγματα μη προταθέντα, ούτε παρά τον νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την αγωγή λόγω αοριστίας.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως με τον οποίο οι αναιρεσείοντες αποδίδουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις ως άνω από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 8 και 14 ΚΠολΔ πλημμέλειες, είναι αβάσιμος.

Κατά την έννοια του αριθμού 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ανεπαρκής ή αντιφατική αιτιολογία, που έχει ως συνέπεια την αναίρεση για έλλειψη νόμιμης βάσης, υπάρχει όταν από το αιτιολογικό της αποφάσεως δεν προκύπτουν κατά τρόπο σαφή και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά εκείνα γεγονότα που είναι αναγκαία για να κριθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συντρέχουν ή όχι οι προϋποθέσεις εφαρμογής του εφαρμοσθέντος κανόνα του ουσιαστικού δικαίου ή αν έγινε ή όχι ορθός νομικός χαρακτηρισμός των κρίσιμων πραγματικών γεγονότων.

Ως "ζητήματα" των οποίων η μη αιτιολόγηση ή αιτιολόγηση κατά τρόπο ανεπαρκή ή αντιφατικό στερεί από την απόφαση τη νόμιμη βάση, νοούνται μόνον οι ισχυρισμοί που έχουν αυτοτελή ύπαρξη, δηλαδή εκείνοι που τείνουν στη θεμελίωση ή την κατάλυση δικαιώματος που ασκήθηκε είτε ως επιθετικό είτε ως αμυντικό μέσο.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε η έφεση και οι πρόσθετοι λόγοι των αναιρεσειόντων κατά της πρωτοβάθμιας απόφασης που είχε δεχθεί κατά ένα μέρος την εκ της προαναφερθείσας αδικοπραξίας αγωγή των αναιρεσιβλήτων, το Εφετείο προσδιόρισε το μέγεθος της θετικής και αποθετικής ζημίας του καθενός εκ των αναιρεσιβλήτων, χωρίς να αφαιρέσει κατά τον υπολογισμό αυτόν τις εξοικονομηθείσες από αυτούς δαπάνες για τη διατροφή των αμνών τους και για την παραγωγή γάλακτος, δεχθέν ότι οι αναιρεσείοντες δεν προέβαλαν σχετική ένσταση ούτε στον πρώτο ούτε στον δεύτερο βαθμό.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν στέρησε την απόφασή του από νόμιμη βάση εξαιτίας ανεπαρκούς αιτιολογίας σχετικά με το ζήτημα αυτό και ο δεύτερος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η ως άνω από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθμ. 19 ΚΠολΔ πλημμέλεια είναι αβάσιμος.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής και να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), που κατέθεσαν έγγραφες προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 12 Ιουνίου 2008 αίτηση και τους από 22 Απριλίου 2009 πρόσθετους λόγους αυτής των: 1) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "AGROVET-ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΙΔΗΣ Α.Ε", 2) ..., 3)... και 4) ... για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1133/2008 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Ιουνίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Ιουλίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ