Supreme Court dismisses appeal on procedural grounds and evidence evaluation errors in civil dispute.

Απόφαση 1923 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1923/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Χρυσικό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Σωματείου με την επωνυμία "Σύνδεσμος Καταστηματαρχών και Επαγγελματοβιοτεχνών Ρόδου" που εδρεύει στη Ρόδο και εκπροσωπείται νόμιμα, που δεν παρέστη.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ...., ο οποίος δεν παρέστη 2.της Ανωνύμου Εταιρίας με την επωνυμία " LEONARDO Τουριστικαί και Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις Α.Ε " που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Στεφανάκη και 3......., ο οποίος δεν παρέστη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις: α) από 11.3.1997 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος και β) από 9.9.1997 αγωγή της δεύτερης αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 433/1998 προδικαστική απόφαση, 227/2004 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 97/2006 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον σωματείο με την από 29 Σεπτεμβρίου 2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης - Σπυρίδων Τέντες, ανέγνωσε την από 23 Οκτωβρίου 2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως ως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει της συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο 'Αρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από τις 1226Β'/12-3-07, 1392Β'/2-4-07 και 2165Β'/31-8-07εκθέσεις επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Ρόδου ...., τις οποίες προσκομίζει και επικαλείται η επισπεύδουσα τη συζήτηση δεύτερη από τους αναιρεσιβλήτους, αντίγραφο του κατατεθέντος δικογράφου της αιτήσεως αναιρέσεως, με σημείωση του Προέδρου του Τμήματος του Δικαστηρίου αυτού, με την οποία ορίστηκε δικάσιμος και κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο της 4-2-2008, από την οποία αναβλήθηκε για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (3-11-2008), επιδόθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα με επιμέλεια της ως άνω αναιρεσίβλητης στο αναιρεσείον και τους λοιπούς δύο αναιρεσίβλητους, οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την ανωτέρω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση κατά τη σειρά της από το σχετικό πινάκιο. Επομένως, παρά την απουσία των διαδίκων αυτών πρέπει το δικαστήριο να συζητήσει την υπόθεση.

Με τον πρώτο εκ του άρθρου 559 αριθμ. 11 ΚΠολΔ λόγο της αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι σχετικώς με το κρίσιμο για τη διάγνωση της διαφοράς ζήτημα της αγοραίας αξίας των επιδίκων ακινήτων έλαβε υπόψη τεκμήρια χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου, ήτοι χωρίς να έχει διαταχθεί απόδειξη με μάρτυρες.

Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την 433/1998 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, για το ως άνω ζήτημα διατάχθηκαν αποδείξεις με κάθε νόμιμο αποδεικτικό μέσο και με μάρτυρες. Ο αναιρετικός λόγος του άρθρου 559 αριθ. 12 ΚΠολΔ, κατά τον οποίο αναίρεση επιτρέπεται αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, ιδρύεται μόνον αν το δικαστήριο προσέδωσε σε αποδεικτικό μέσο αυξημένη αποδεικτική δύναμη, που δεν την είχε κατά νόμο, ή δεν του προσέδωσε τέτοια δύναμη, μολονότι την είχε κατά νόμο, και όχι αν έκρινε περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστο ένα από τα πολλά ισοδύναμα κατά νόμον αποδεικτικά μέσα.

Επομένως, ο δεύτερος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίον αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση η εν λόγω αναιρετική πλημμέλεια, διότι, κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, στηρίχθηκε, προκειμένου να συναγάγει το αποδεικτικό του πόρισμα, σε καταθέσεις μαρτύρων που εξετάσθηκαν σε άλλη (ποινική) δίκη, τις οποίες θεώρησε πλέον αξιόπιστες σε σχέση με την κατάθεση του μάρτυρος του αναιρεσείοντος στην παρούσα δίκη ...., πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού πρόκειται για ισοδύναμα κατά νόμο αποδεικτικά μέσα.

Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ως προς την αγωγή του αναιρεσείοντος, έλαβε υπόψη του τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και τα εκατέρωθεν επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα έγγραφα. Από τη διατύπωση αυτή, αλλά και από το αιτιολογικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως προκύπτει, χωρίς καμιά αμφιβολία, ότι το Εφετείο, μαζί με όλα τα υπόλοιπα αποδεικτικά μέσα, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε και την κατάθεση του μάρτυρος .....

Επομένως, ο τρίτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στο Εφετείο η αιτίαση ότι δεν έλαβε υπόψη του την προαναφερόμενη μαρτυρική κατάθεση και έτσι υπέπεσε στην πλημμέλεια του αναιρετικού λόγου του άρθρου 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ., είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 20 ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναιρέσεως εάν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που διαλαμβάνονται σ' αυτό.

Από την ανωτέρω διάταξη προκύπτει ότι η πλημμέλεια υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωση αποδεικτικού εγγράφου αποδίδει σ'αυτό περιεχόμενο καταδήλως διαφορετικό από το αληθινό και όχι όταν, από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει, από λανθασμένη εκτίμηση, σε συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο, το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται στην εκτίμηση πραγμάτων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ.

Συνακολούθως ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως, που αποδίδει στο Εφετείο την πλημμέλεια της παραμορφώσεως του περιεχομένου της 1319/1984 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς, η οποία όμως, όπως διατυπώνεται στο αναιρετήριο, συνίσταται όχι σε διαγνωστικό λάθος κατά την προεκτιθέμενη έννοια, αλλά σε σφάλμα εκτιμήσεως του περιεχομένου του, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-9-2006 αίτηση για αναίρεση της 97/2006 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη της δεύτερης από τους αναιρεσιβλήτους ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "Leonardo Τουριστικαί και Ξενοδοχειακαί Επιχειρήσεις ΑΕ", την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Δεκεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ