1922/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated1922/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 576 § 2, 568 § 1 και 498 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και, σε καταφατική περίπτωση, να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.
Full text
Απόφαση 1922 / 2017 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1922/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α2’ Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Γεώργιο Κοντό και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Α. Τ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Παναγιώτα Αδάση.
Του αναιρεσιβλήτου: Α. Π. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-4-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1370/2009 του ίδιου Δικαστηρίου, το οποίο κήρυξε εαυτό αναρμόδιο καθ’ ύλην προς εκδίκαση της αγωγής και παρέπεμψε αυτήν προς εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, το οποίο είναι αρμόδιο καθ’ ύλην και κατά τόπον, 36031/2010 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και 2404/2014 του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 5-2-2015 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιλτιάδης Χατζηγεωργίου ανέγνωσε την από 15-10-2015 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την Υπηρεσία Αρεοπαγίτη Κωνσταντίνου Τσόλα, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου λόγου της αίτησης αναίρεσης και την απόρριψη του δευτέρου.
Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τις διατάξεις των άρθρων 576 § 2, 568 § 1 και 498 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος οφείλει να εξετάσει αυτεπαγγέλτως αν κλήθηκε νομίμως και εμπροθέσμως ο μη εμφανισθείς αντίδικος του επισπεύδοντος τη συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως και, σε καταφατική περίπτωση, να προχωρήσει στη συζήτηση παρά την απουσία του.
Από το συνδυασμό, εξάλλου, των διατάξεων των άρθρων 575, 226 § 4 εδ. α, γ και δ και 568 του ίδιου ως άνω Κώδικα, προκύπτει, ότι αν η συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως αναβλήθηκε με επισημείωση στο πινάκιο, είναι δε απών, κατά τη νέα μετά την αναβολή δικάσιμο, κάποιος από τους διαδίκους, ερευνάται αυτεπαγγέλτως αν ο απών διάδικος είχε επισπεύσει την αρχική συζήτηση ή είχε κλητευθεί σε αυτή νομίμως και εμπροθέσμως ή είχε παραστεί νομίμως κατ’ αυτή, αν δε συντρέχει μία από τις εν λόγω προϋποθέσεις, είναι περιττή νέα κλήτευσή του κατά τη νέα μετά από αναβολή δικάσιμο.
Στην προκειμένη περίπτωση, η αναιρεσείουσα προσκομίζει την υπ’ αριθμ. .../5-3-2015 έκθεση επιδόσεως του Δικαστικού Επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Δ. Π., από την οποία αποδεικνύεται ότι, μετά από παραγγελία της ιδίας, ακριβές αντίγραφο της από 5-2-2015 αιτήσεώς της για αναίρεση της 2504/2014 αποφάσεως του Εφετείου Θεσ/νίκης, με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αρχική δικάσιμο της 26-10-2015, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο.
Κατά την δικάσιμο αυτή η υπόθεση αναβλήθηκε, παρόντος του τελευταίου (όπως προκύπτει από την επισκόπηση του οικείου πινακίου), για τη δικάσιμο της 11-4-2016 και εν συνεχεία για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο της 12-12-2016. Επομένως, αφού κατά τη δικάσιμο αυτή ο ανωτέρω διάδικος δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από την σειρά της στο πινάκιο, ούτε εκπροσωπήθηκε με οποιονδήποτε νόμιμο τρόπο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του.
ΙΙ. Από τις διατάξεις των άρθρων 106, 335, 338, 339, 340 και 346 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λάβει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα, τα οποία παραδεκτά προσκόμισαν με επίκληση οι διάδικοι, περιοριζόμενο όμως μόνο σ’ αυτά, διαφορετικά υποπίπτει στην πλημμέλεια που ιδρύει το λόγο αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ. β’ του άρθρ.559 ΚΠολΔ. Ειδικότερα ο λόγος αυτός αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας για το σχηματισμό της κρίσης του αναφορικά με τη βασιμότητα των επικαλούμενων πραγματικών περιστατικών, που πρέπει κατά το άρθρ. 335 ΚΠολΔ να είναι ουσιώδη, ώστε να επιδρούν στο διατακτικό της αποφάσεως (ΟλΑΠ 42/2002), έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή αποδείξεις που δεν τις επικαλέσθηκαν παραδεκτά οι διάδικοι, δηλαδή με τις προτάσεις, οι οποίες στο Εφετείο, αν δεν συντρέχει περίπτωση εφαρμογής του άρθρ. 528 ΚΠολΔ, κατατίθενται κατά το άρθρ. 524 §2 εδ.β ΚΠολΔ έως την έναρξη της συζητήσεως.
Συνεπώς μέχρι τότε προσκομίζονται και τα επικαλούμενα με τις προτάσεις έγγραφα, ενώ στη συνέχεια και έως τη δωδέκατη ώρα της τρίτης εργάσιμης ημέρας από τη συζήτηση κατατίθεται η τυχόν προσθήκη στις προτάσεις, με την οποία σχολιάζονται από τους διαδίκους οι αποδείξεις, προτείνονται ισχυρισμοί και προσκομίζονται ένορκες βεβαιώσεις, έγγραφα και γνωμοδοτήσεις μόνο για την αντίκρουση αυτοτελών ισχυρισμών που παραδεκτά προτάθηκαν για πρώτη φορά κατά τη συζήτηση της υποθέσεως και καταχωρίστηκαν στα πρακτικά, εφόσον δεν περιέχονται στις προτάσεις (άρθρ. 524 § 2 εδ.β σε συνδ.
με 238 εδ. γ’ και δ’ ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν από το ν.4335/2015). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, από τον αριθ. 11 περ. β’ του άρθρου 559 ΚΠολΔ, η αναιρεσείουσα μέμφεται το Εφετείο, διότι έλαβε υπόψη του για την ουσιαστική διάγνωση της διαφοράς αποδεικτικά μέσα του αντιδίκου της, των οποίων δεν έγινε νόμιμη επίκληση και εμπρόθεσμη προσκόμιση και ειδικότερα ότι έλαβε υπόψη την από 28-4-2009 επιστολή της αναιρεσείουσας προς την "Πρότυπη Βιοτεχνική ...", καθώς και την .../16-4-2014 ένορκη βεβαίωση του Β.
Ν. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης. Όπως προκύπτει από τις προτάσεις τόσο του αναιρεσιβλήτου όσο και της αναιρεσείουσας, που υπέβαλαν στο Εφετείο κατά τη συζήτηση, μετά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, τις οποίες ως διαδικαστικά έγγραφα παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ), για να ελέγξει τη βασιμότητα του λόγου (άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ), πράγματι δεν έγινε επίκληση της ως άνω επιστολής της αναιρεσείουσας προς την "Πρότυπη Βιοτεχνική ..." από κάποιον από τους διαδίκους.
Όσον αφορά δε την πιο πάνω ένορκη βεβαίωση γίνεται επίκληση αυτής από τον αναιρεσίβλητο το πρώτον με την προσθήκη των προτάσεών του, η οποία (προσθήκη) όμως, όπως προκύπτει από τη σχετική επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα, κατατέθηκε στις 16-4-2014 και ώρα 12.20’ , δηλαδή μετά την παρέλευση της προβλεπομένης από τα άρθρα 238 και 524 § 2 ΚΠολΔ προθεσμίας των τριών εργασίμων ημερών (μετ’ αφαίρεση των εξαιρετέων ημερών της 12-4-2014 και 13-4-2014), αφού η εκδίκαση της υποθέσεως στο Εφετείο έλαβε χώρα στις 11-4-2014, ενώ εξάλλου προσκομίσθηκε αυτή επίσης εκπροθέσμως, στις 12.30 της 16-4-2014, όπως προκύπτει από την επισημείωση της αρμόδιας γραμματέως επ’ αυτής.
Συνεπώς, το Εφετείο με το να λάβει υπόψη του τα ως άνω αποδεικτικά μέσα και να τα συνεκτιμήσει με τα υπόλοιπα (αποδεικτικά μέσα) για τη συναγωγή του αποδεικτικού πορίσματός του για την ουσιαστική βασιμότητα της ένδικης αγωγής, υπέπεσε στην ανωτέρω αναιρετική πλημμέλεια της παρά τον νόμο λήψης υπόψη αποδείξεων που δεν προσκομίσθηκαν νόμιμα και είναι βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο η αναιρεσείουσα προβάλλει την αιτίαση αυτή, παρελκούσης πλέον της έρευνας του ετέρου αναιρετικού λόγου, δεδομένου ότι η αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου καλύπτει το σύνολο της αποφάσεως.
Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω πρέπει να γίνει δεκτή η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο όμως από άλλους δικαστές εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως (άρθρο 580 § 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η απόδοση στην αναιρεσείουσα του καταβληθέντος παραβόλου και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε προτάσεις.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ’ αριθμ. 2404/2014 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.
Παραπέμπει την υπόθεση στο ίδιο Εφετείο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.
Διατάσσει την απόδοση του παραβόλου στην αναιρεσείουσα και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 16 Μαΐου 2017.
Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 27 Νοεμβρίου 2017.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ