191/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 191 / 2008 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 191/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αναστάσιο - Φιλητά Περίδη, Αντιπρόεδρο, Μάριο - Φώτιο Χατζηπανταζή, Ειρήνη Αθανασίου, Αλέξανδρο Νικάκη και Βαρβάρα Κριτσωτάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 4 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και του γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ........., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μιχαήλ Φραγκιαδάκη, που δήλωσε ότι ανακαλεί την από 19-11-2007 δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και παρίσταται. Της αναιρεσίβλητης: ........., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-10-2001 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ηρακλείου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 435/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 551/2003 του Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 1-12-2003 αίτησή του και τους από 12-2-2007 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Βαρβάρα Κριτσωτάκη, διάβασε την από 26-1-2006 έκθεση του ήδη αποβιώσαντος Αρεοπαγίτη Γεωργίου Καράμπελα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την από 23-11-2007 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναιρέσεως και των προσθέτων λόγων αυτής. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και των προσθέτων λόγων και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ., αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανιστεί, ή εμφανιστεί αλλά δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την από 25-10-2006 κλήση της αναιρεσίβλητης, η επίσπευση της συζήτησης της υπό κρίση αναιρέσεως για την παρούσα δικάσιμο έγινε με την επιμέλεια της ίδιας. Επομένως, εφόσον αυτή δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου, νομίμως έγινε η συζήτηση παρά την απουσία της.

Κατά άρθρο 569 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ., οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως ασκούνται μόνο με δικόγραφο, που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες, πριν από τη συζήτηση της αναιρέσεως, ως τοιαύτης νοούμενης της κατ' άρθρο 568 παρ. 2 του ίδιου κώδικα από τον Πρόεδρο του Αρείου Πάγου οριζόμενης αρχικώς και όχι μεταγενεστέρως μετ' αναβολή, ματαίωση ή κήρυξη απαράδεκτης της συζητήσεως (Ολ. ΑΠ 143, 654/1984). Στην προκείμενη περίπτωση, ο πρόεδρος του ΓΙ Τμήματος του Αρείου Πάγου με πράξη του όρισε δικάσιμο για τη συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως την 7-2-2006, κατά την οποία η υπόθεση αναβλήθηκε για την 24-10-2006. Κατά τη δικάσιμο αυτή, ματαιώθηκε η συζήτηση λόγω των Δημοτικών και Νομαρχιακών εκλογών και επαναφέρεται ήδη με την από 25-10-2006 κλήση της αναιρεσίβλητης για την παρούσα δικάσιμο.

Συνεπώς οι περιλαμβανόμενοι στο από 12-2-2007 δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως πρέπει να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, αφού έχουν κατατεθεί εκπροθέσμως στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου την 14-2-2007, δηλαδή όχι τριάντα ημέρες πριν από την ως άνω αρχική δικάσιμο.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 922 του ΑΚ, ο κύριος ή ο προστήσας κάποιον άλλον σε μια υπηρεσία ευθύνεται για τη ζημία που ο υπηρέτης ή ο προστηθείς προξένησε σε τρίτον παράνομα κατά την υπηρεσία του. Η εφαρμογή της διάταξης αυτής προϋποθέτει: α) σχέση προστήσεως, η οποία υπάρχει όταν ο προστήσας διατηρεί το δικαίωμα να δίδει οδηγίες στον προστηθέντα, σε σχέση με τον τρόπο εκπληρώσεως της υπηρεσίας του και εξουσία αυτού επί του προστηθέντος κατά τον χρόνο τελέσεως της πράξης, β) ενέργεια του προστηθέντος παράνομη και υπαίτια, πληρούσα τις προϋποθέσεις του άρθρου 914 και γ) η ενέργεια αυτή του προστηθέντος να έγινε κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας που του είχε ανατεθεί ή επ' ευκαιρία ή εξ αφορμής αυτής, ή ακόμα κατά κατάχρηση της υπηρεσίας αυτής.

Η έννοια της προστήσεως είναι νομική και η ύπαρξη ή μη ευθύνης του προστήσαντος, υπό τα ανελέγκτως από το ουσιαστικό δικαστήριο δεκτά γενόμενα περιστατικά, ελέγχεται αναιρετικά και από το άρθρο 559 αρ. 1 και 9 του Κ.Πολ.Δ. Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, δέχτηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα:

Η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη, η οποία διατηρεί επιχείρηση οικοδομικών υλικών στο ........ Κρήτης, προσέλαβε στις ........ με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας τον ενάγοντα και ήδη αναιρεσείοντα, ως οδηγό-εκφορτωτή ανυψωτικού μηχανήματος, αντί του αναφερόμενου μισθού. Την 1-4-1999 ο ενάγων αφού φόρτωσε με τούβλα το ανυψωτικό μηχάνημα διαπίστωσε ότι υπήρχε πρόβλημα στο σύστημα φόρτωσης εκφόρτωσης.

Ανέφερε το πρόβλημα στην εναγομένη η οποία του υπέδειξε να το μεταφέρει για επισκευή στον ειδικό μηχανικό .......... Ο ενάγων πράγματι μετέφερε το ανωτέρω ανυψωτικό μηχάνημα στον παραπάνω μηχανικό και ο τελευταίος αφού το επιδιόρθωσε, του το παρέδωσε αυθημερόν, διαβεβαιώνοντας τον, ότι η βλάβη είχε αποκατασταθεί.

Λίγο χρόνο μετά την επισκευή του ως άνω μηχανήματος και ενώ ο ενάγων φόρτωνε πλίνθους στο εργοστάσιο του ..........., "λάσκαρε" η βίδα του λεβιέ και έσπασε το σύστημα φόρτωσης-εκφόρτωσης, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το χειριστήριο και να υποστεί αυτός κάταγμα περιφερειακού άκρου κερκίδας δεξιού χεριού. Υπαίτιος του τραυματισμού του ενάγοντος είναι ο ανωτέρω μηχανικός, διότι από έλλειψη της προσοχής που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, δεν επιδιόρθωσε σωστά το ανυψωτικό μηχάνημα.

Εφόσον δε αυτός, κατά το χρόνο τελέσεως της αδικοπραξίας δεν τελούσε υπό τις εντολές και οδηγίες της εναγομένης ως προς τον τρόπο επισκευής του παραπάνω μηχανήματος, δεν υπήρχε μεταξύ τους σχέση προστήσεως. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο έκρινε ότι δεν θεμελιώνεται ευθύνη της εναγομένης προς αποζημίωση του ενάγοντος για τη ζημία που προκλήθηκε σ' αυτόν και εξαφανίζοντας την πρωτόδικη απόφαση, απέρριψε την ένδικη αγωγή ως προς το κεφάλαιο επιδικάσεως χρηματικής ικανοποιήσεως στον ενάγοντα για ηθική βλάβη λόγω του τραυματισμού του.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν παραβίασε τις προαναφερόμενες διατάξεις, των άρθρων 914 και 922 του ΑΚ, και επομένως πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμοι και οι δύο λόγοι αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-12-2003 αίτηση και το από 12-2-2007 δικόγραφο των προσθέτων λόγων του αναιρεσείοντος για αναίρεση της 551/2003 αποφάσεως του Εφετείου Κρήτης.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 5 Φεβρουαρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ