Legislator Case Law & Legislation
1915/2017 AI generated

Supreme Court dismisses appeal withdrawal case, ruling withdrawal valid but costs borne by withdrawing party.

Case Number 1915/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the appeal withdrawn and dismissed the opposing party's claim for legal costs. The appellants validly withdrew their appeal via a written declaration before the oral hearing commenced, rendering the subsequent court appearance moot. Although the withdrawal was lawful, the court ruled that the costs incurred by the respondents were unjustified since they filed submissions knowing the appeal had already been withdrawn.

Legislator headnote

AI generated

Articles 94, 97, 98, 188, 189, 294, 295, 297, 299, 573 of the Code of Civil Procedure; Withdrawal of an appeal without the respondent's consent is valid if made before the oral hearing, resulting in the dismissal of the appeal and the allocation of costs to the withdrawing party unless the respondent acted in bad faith.

Keywords

AI generated
withdrawal of appeal Code of Civil Procedure legal costs allocation oral hearing commencement unjustified expenses dismissal of appeal respondent bad faith

Cited Legislation

AI generated
Articles 94, 97, 98, 188, 189, 294, 295, 297, 299, 573 of the Code of Civil Procedure
Article 495, paragraph 3 of the Code of Civil Procedure
Article 577, paragraph 1 of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Case 381/2017
Case 733/2015

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 1915 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1915/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη-εισηγήτρια, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 1 Νοεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων : 1.Ε. συζ. Ν. Φ., το γένος Α. Φ., 2.Σ. χήρας Α. Φ., το γένος Κ. Δ., κατοίκων ...,3.Δ. Φ. του Ν., 4.Μ. Δ. του Κ., 5. Ε. -Δ. Δ. του Μ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Θεόδωρο Γεκιλή.

Των αναιρεσίβλητων: 1.Μ. Π. του Α., κατοίκου ..., 2.Μ. Μ. του Κ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν μετά ο 1ος και δια ο 2ος της πληρεξούσιας δικηγόρου Αγγελικής Πέτρουλα.

Κατά την εκφώνηση από το πινάκιο της αίτησης αυτής, ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων δήλωσε ότι οι αναιρεσείοντες έχουν καταθέσει την από 25-10-2017 εξώδικη δήλωση παραίτησης από το δικόγραφο της αίτησης κατά της 21/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, την οποία και έχουν κοινοποιήσει στους αντιδίκους.

Στο σημείο αυτό η πληρεξούσια των αναιρεσίβλητων πήρε το λόγο από τον Πρόεδρο και ζήτησε να της καταβληθούν τα δικαστικά έξοδα της δίκης αυτής.

Το Δικαστήριο διασκέφθηκε με τη συμμετοχή και της Γραμματέως και επιφυλάχθηκε να αποφασίσει.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ.1, 97, 98 περ. β’ , 188 παρ.1, 189 παρ.2, 190 191 παρ.2, 294, 295 παρ.1, 297, 299 και 573 παρ. 1 ΚΠολΔικ, προκύπτουν τα ακόλουθα: Ο αναιρεσείων μπορεί με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά συνεδρίασης του δικαστηρίου ή με δικόγραφο που η επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο, να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης χωρίς τη συναίνεση του αντιδίκου του, εφόσον δεν προχώρησε στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης, ενώ η παραίτηση που γίνεται αργότερα είναι απαράδεκτη, εφόσον ο αναιρεσίβλητος προβάλλει αντίρρηση και πιθανολογεί ότι έχει έννομο συμφέρον η δίκη να περατωθεί με την έκδοση οριστικής απόφασης.

Η παραίτηση από το δικόγραφο της αίτησης αναίρεσης έχει ως αποτέλεσμα ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε και η δίκη καταργείται, χωρίς να είναι αναγκαία η έκδοση απόφασης, που να κηρύσσει την κατάργησή της. Δεν αποκλείεται όμως, και η έκδοση απόφασης του δικαστηρίου που να κηρύσσει καταργημένη τη δίκη, οπότε με την απόφαση αυτή γίνεται και η εκκαθάριση των δικαστικών εξόδων, εφόσον υποβλήθηκε σχετικό αίτημα, το οποίο δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύεται από κατάλογο τούτων.

Τα έξοδα βαρύνουν κατ’ αρχήν τον παραιτούμενο, πλην όμως δεν αποδίδονται εκείνα, στα οποία ο αντίδικος που υποβλήθηκε για τη σύνταξη και την κατάθεση προτάσεων, ενώ γνώριζε ότι ήδη είχε γίνει έγκυρη παραίτηση, αφού τότε πρόκειται για έξοδα από σφάλμα απροσεξία ή από υπερβολική πρόνοια του αντιδίκου του (ΑΠ 381/2017, ΑΠ 733/2015).

Στην προκειμένη περίπτωση, οι αναιρεσείοντες δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Θεοδώρου Γεκικλή (βλ. υπ’ αριθμ. .../25.10.2917 πληρεξούσιο της συμβ/φου Αθηνών Σ. Γ. Π.) με το από 25.10.2017 δικόγραφο που κατατέθηκε στο δικαστήριο τούτο στις 26.10.2017 και επιδόθηκε στους αναιρεσίβλητους στις 26.10.2017 και 27.10.2017 αντίστοιχα (βλ.

υπ’ αριθμ. .../26.10.2017 και .../27.10.2017 εκθέσεις επιδόσεως των δικαστικών επιμελητών των Εφετείων Πειραιά και Αιγαίου αντίστοιχα, Ι. Α. και Α. Σ.), παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της από 28.5.2015 αιτήσεως για αναίρεση της τελεσίδικης υπ’ αριθμ. 21/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου (Μεταβατικής έδρας Καρπάθου), τη δε περιεχόμενη στο επιδοθέν δικόγραφο δήλωσή τους επανέλαβαν και στο ακροατήριο, προτού να αρχίσει η προφορική συζήτηση της υποθέσεως.

Η παραίτηση αυτή, που έγινε σύμφωνα με τις προπαρατεθείσες διατάξεις των άρθρων 573 παρ.1, 299, 294, 296 και 297 ΚΠολΔικ είναι νόμιμη και συνακόλουθα σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 295 παρ.1 εδ. 1 του ίδιου κώδικα, η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να θεωρηθεί μη ασκηθείσα, το δε αποτέλεσμα τούτο είχε ήδη επέλθει με την επίδοση στους αναιρεσίβλητους του περιεχόντος την οικεία δήλωση από 25.10.2017 δικογράφου πράγμα ο οποίο κατέστησε χωρίς έννομη επιρροή την επανάληψη της δηλώσεων στο ακροατήριο.

Περαιτέρω το αίτημα του πληρεξουσίου δικηγόρου των αναιρεσιβλήτων, το οποίο διατυπώθηκε προφορικά στο ακροατήριο και καταχωρήθηκε στα πρακτικά περί υποβολής εις βάρος των παραιτηθέντων - αναιρεσειόντων των δικαστικών εξόδων, τα οποία προκλήθηκαν από την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως και ενόψει της συζητήσεως στο ακροατήριο, είναι μη νόμιμο ( άρθρ. 188 παρ.1 ΚΠολΔικ), πλην όμως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο, αφού οι αναιρεσίβλητοι που δεν είχαν προκαταθέσει προτάσεις , γνώριζαν πριν από τη συζήτηση στο ακροατήριο, ότι είχε ήδη γίνει έγκυρη παραίτηση, μετά δε τη συζήτηση και μέσα στην τριήμερη προθεσμία για τη συμπλήρωση του φακέλου της δικογραφίας και συγκεκριμένα στις 3.11.2017 κατέθεσαν προτάσεις, προκαλέσαντες με τον τρόπο αυτό έξοδα μη αποδοτέα ως οφειλόμενα σε αδικαιολόγητο ζήλο τους (άρθρ. 189 παρ. 2 ΚΠολΔικ), ενώ πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή στους αναιρεσείοντες του κατατεθέντος από αυτούς παραβόλου (άρθρ. 495 παρ. 3 ΚΠολΔικ), καθόσον ενόψει της παραπάνω παραιτήσεώς τους το δικαστήριο δεν προχώρησε στην έρευνα του παραδεκτού της αναιρέσεως (άρθρ. 577 παρ.1 ΚΠολΔικ),

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Θεωρεί ως μη ασκηθείσα την από 28.5.2015 αίτηση των Ε. συζ. Ν. Φ., το γένος Α. Φ., Σ. χας Α. Φ. κλπ κατά των Μ. Π. του Α. και Μ. Μ. του Κ. για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 21/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου (μεταβατικής έδρας Καρπάθου).

Διατάσσει την επιστροφή στους αναιρεσείοντες του κατατεθέντος από αυτούς παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ