Supreme Court dismisses appeal on bank employee promotion claim lacking specific job assignment details.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the Court of Appeal's rejection of his claim for a higher salary and responsibility allowance. The appellant argued he was improperly promoted without meeting seniority requirements, yet the Court of Appeal found his claim inadmissible because he failed to specify which exact position with greater responsibilities he sought. The Supreme Court upheld this decision, ruling that the law grants the bank director absolute discretion to assign duties regardless of rank, making the appellant's vague request legally insufficient.
Legislator headnote
AI generatedArticles 1 paragraphs 4 and 9 of the Organization of the National Bank of Greece; The appointment of supervisory staff and assignment of duties is an absolute discretion of the director independent of rank or seniority, requiring specific identification of the target position and criteria for the claim to be admissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Απόφαση 1911 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1911/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Σαράντη Δρινέα, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Νοεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Χ, ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Βασιλείου Λιάπα.
Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Τραπεζικής Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησαν οι πληρεξούσιοι δικηγόροι Κωνσταντίνος Λένης και Ιωάννα Μανιάτη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 02.01.2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2487/2005 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 7704/2006 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 03.04.2007 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Σαράντης Δρινέας ανέγνωσε την από 24.10.2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή κατά το άρθρ. 1 παρ. 4 και 9 του Οργανισμού της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του αρθρ. 1 του ν.δ. 2510/1953, κυρώθηκε με το από 26.9.1953 β.δ. και έχει ισχύ νόμου, "... παρ. 4: Η τοποθέτησις των προϊσταμένων των διευθύνσεων, των τμημάτων και των υπηρεσιών, των διευθυντών, υποδιευθυντών και εντεταλμένων υποκαταστήματος, ως και η ανάκλησις των τοποθετήσεων τούτων γίνεται, ασχέτως βαθμού και αρχαιότητος, δια πράξεως του Διοικητού, κατά την απόλυτον αυτού κρίσιν.- παρ. 9:
Δια την τοποθέτησιν του προσωπικού και την εις έκαστον υπάλληλον ανάθεσιν υπηρεσιακών καθηκόντων δεν λαμβάνεται υπόψιν ο βαθμός και αι αποδοχαί εκάστου υπαλλήλου". Από τις διατάξεις αυτές, σε συνδυασμό με εκείνες των παρ. 7 και 8 του ίδιου άρθρου του ως άνω οργανισμού συνάγεται ότι η τοποθέτηση των αναφερομένων σε αυτά διευθυντικών στελεχών της τράπεζας (προϊσταμένων διευθύνσεων κ.λ.π.) σε θέση ευθύνης, από την οποία κατευθύνουν και παρακολουθούν τις εργασίες που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους και ευθύνονται για την κανονική διεξαγωγή των ανατιθεμένων σε αυτούς εργασιών και ως εκ της οποίας λαμβάνουν το αποκαλούμενο "επίδομα ευθύνης", γίνεται με πράξη του διοικητή, κατά την απόλυτη κρίση του, είναι δε ανεξάρτητη από τον βαθμό, την αρχαιότητα και τις αποδοχές του υπαλλήλου.- Εξ άλλου, κατά το άρθρο 298 του Α.Κ.
η αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της υπάρχουσας περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία) και το διαφυγόν κέρδος. Είναι δε διαφυγόν το κέρδος που προσδοκάται με πιθανότητα κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα. Από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι τα περιστατικά που προσδιορίζουν την προσδοκία ορισμένου κέρδους με βάση την, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, πιθανότητα, καθώς και οι ειδικές περιστάσεις και τα ληφθέντα προπαρασκευαστικά μέτρα, πρέπει, για την κατά το άρθρο 216 Κ.Πολ.Δ.
πληρότητα του δικογράφου, να εκτίθενται στην αγωγή. Δεν αρκεί δηλαδή η απλή επανάληψη της διατυπώσεως του άρθρου 298 του Α.Κ. αλλά απαιτείται ειδική και ορισμένη μνεία των πραγματικών περιστάσεων και μέτρων που καθιστούν πιθανό το κέρδος. Η παράλειψη της εκθέσεως ή η ελλιπής έκθεση των περιστατικών αυτών, αναγκαίων και επί αγωγής εισαγομένης και εκδικαζομένης κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, επάγεται την απόρριψη της αγωγής ως απαραδέκτου, η μη κήρυξη του οποίου ιδρύει τον εκ του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ.
λόγον αναιρέσεως. Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της αγωγής επί της οποίας εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ο αναιρεσείων ισχυρίσθηκε ότι ως υπάλληλος της αναιρεσίβλητης Τράπεζας με τον βαθμό του Συμπράττοντος Υποδιευθυντή παραλείφθηκε κατά τις προαγωγικές κρίσεις από τον βαθμό του Υποδιευθυντή, καθ'υπέρβαση των αξιολογικών ορίων του άρθρου 281 του ΑΚ σε συνδυασμό με τα τις διατάξεις των άρθρων. 1 παρ.4 και 9, 3 παρ.1 και 4, 9 παρ.1 και 2 και 10 παρ. 1 και 5 του έχοντος κατά τα άνω ισχύ νόμου Οργανισμού Υπηρεσίας αυτής και ζητούσε, εκτός άλλων, να του καταβάλει και το επίδομα ευθύνης Υποδιευθυντή Δ/Σ ή άλλης θέσης ευθύνης 3ου κλιμακίου, αντί του 5ου κλιμακίου που κατείχε ως Προϊστάμενος Τμήματος στη Δ/Σ, διότι αν είχε προαχθεί κανονικά στον βαθμό του Υποδιευθυντή από 1-7-1999, άλλως από 1-7-2000, άλλως από 1-1-2001 άλλως από 1-7-2001 "ασφαλώς και βεβαίως και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων θα ασκούσε και ανώτερα καθήκοντα Υποδιευθυντή Δ/Σ στην ίδια ή άλλη Δ/νση ή άλλης θέσης 3ου κλιμακίου ή έστω οπωσδήποτε θα κατείχα λογιστική αντιστοιχία Υπ/ντή Δ/Σ και όχι οργανική θέση", δοθέντος ότι από τότε που έπρεπε να προαχθεί υπήρχαν πολλές κενές θέσεις σε πλήρωση των οποίων η Τράπεζα τοποθέτησε άλλους συναδέλφους του και πάντως, η προαγωγή στον βαθμό του Υποδιευθυντή συνεπάγεται αυτομάτως και τη χορήγηση του επιδόματος ευθύνης του Υποδιευθυντή ανεξαρτήτως της τοποθέτησης σε αντίστοιχη θέση ευθύνης 3ου κλιμακίου.
Με την προσβαλλόμενη απόφαση η επί μέρους αυτή αξίωση για επιδίκαση του επιδόματος ευθύνης απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, διότι, όπως έκρινε το Εφετείο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 1 παρ.4 και 9 του Οργανισμού, η προαγωγή του υπαλλήλου δεν έχει ως αναγκαία συνέπεια και την ανάθεση καθηκόντων ανώτερου κλιμακίου αλλά γίνεται ασχέτως βαθμού και αρχαιότητας, με πράξη του Διοικητή, κατά την απόλυτη κρίση του και στην αγωγή δεν προσδιορίζεται ποία συγκεκριμένη θέση 3ου κλιμακίου θα καταλάμβανε προαγόμενος ούτε τα κριτήρια και τα περιστατικά με βάση τα οποία ο Διοικητής θα του ανέθετε τέτοια καθήκοντα.
Με την κρίση του αυτή το Εφετείο δεν κήρυξε απαράδεκτο παρά τον νόμο και ο μοναδικός περί του αντιθέτου λόγος από το άρθρο 559 αρ.14 δεν είναι βάσιμος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 3-4-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της 7704/2006 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 25 Νοεμβρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ