Supreme Court allows appeal against final judgment due to failure to substantiate proportional compensation calculation method.

Απόφαση 1910 / 2024 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1910/2024

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αλεξάνδρα Αποστολάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Σωκράτη Πλαστήρα, Σταύρο Μάλαινο, Αντιγόνη Τζελέπη και Ερασμία Λιούλη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Οκτωβρίου 2024, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ΝΠΔΔ με την επωνυμία "....." (....), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Διονυσία Νταϊφώτη, Πάρεδρο ΝΣΚ, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε.Π. του Κ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-2-2012 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο .... . Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 872/2012 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 115/2016 του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 4-6-2018 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγητή τον Αρεοπαγίτη Σωκράτη Πλαστήρα, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την υπό κρίση, από 4-6-2018 (αριθ. έκθ. κατάθ. 282/15/2018), αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων, εκδοθείσα κατά την ειδική διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (άρθρ. 8 παρ. 3 του ν. 2882/2001) με αριθ. 115/2016 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας. Αυτή είναι παραδεκτή (άρθρ. 577 παρ. 1 του ΚΠολΔ), διότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 144 παρ.1, 552, 553, 556, 558, 564 παρ. 1, 566 παρ. 1-2 του ΚΠολΔ), εντός προθεσμίας τριάντα ημερών από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, όπως εμφαίνεται από την επί της προσβαλλόμενης απόφασης επισημείωση της δικαστικής επιμελήτριας Δ.

Χ., καθόσον η εν λόγω απόφαση επιδόθηκε, με επιμέλεια του εκκαλούντος και ήδη αναιρεσίβλητου στο εφεσίβλητο Ν.Π.Δ.Δ. με την επωνυμία "..." στις 16-5-2018 και η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε, από αυτό, στις 8-6-2018. Επομένως, πρέπει να εξετασθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577 παρ. 3 του ΚΠολΔ). Από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναίρεσης δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με το τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση.

Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι. Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με το τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση.

Στη περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην ερευνώμενη υπόθεση, από τη προσκομιζόμενη, από το αναιρεσείον με αριθ. 2429Δ'/29-3-2023 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στη περιφέρεια του Εφετείου Ευβοίας Σ.Χ.-Κ., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση, από 4-6-2018, αίτησης αναίρεσης, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και κλήση προς παράσταση κατ`αυτή, επιδόθηκε, με επιμέλεια του αναιρεσείοντος Ν.Π.Δ.Δ.

με την επωνυμία "..." (και χάριν συντομίας ...), νομότυπα και εμπρόθεσμα, στον αναιρεσίβλητο. Επομένως, αφού ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου αυτού, κατά τη παρούσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση, με τη σειρά της από το πινάκιο και ούτε έχει καταθέσει δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 του ΚΠολΔ, που εφαρμόζεται, κατά τη διάταξη του άρθρου 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα και στη διαδικασία της αναιρετικής δίκης, πρέπει, να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες (άρθρο 576 παρ. 2 του ΚΠολΔ).

Με το άρθρο 8 παρ. 1, 2 και 3 του ν. 2882/2001, ορίζονται τα ακόλουθα: 1. "Ο υπόχρεος για την πληρωμή της αποζημίωσης, της κατά το άρθρο 18 παρ. 4 δικαστικής δαπάνης, καθώς και της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων, που προσδιορίστηκαν δικαστικώς, καταθέτει στο ... (....) την αποζημίωση υπέρ του δικαιούχου και τη δικαστική δαπάνη και την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων υπέρ του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου". 2. "Το ...

αποδίδει στο δικαιούχο το ποσό που κατατέθηκε αφού προσκομισθεί σε αυτό τελεσίδικη αναγνωριστική απόφαση και στον οικείο Δικηγορικό Σύλλογο το ποσό της δικαστικής δαπάνης και την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων ..." και 3. "Κάθε διαφορά σχετική με την απόδοση από το ... στο δικαιούχο του ποσού που κατατέθηκε, λύνεται οριστικά από το αρμόδιο Δικαστήριο της παραγράφου 1 του άρθρου 19 του παρόντος νόμου με τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων των άρθρων 686 επ.

του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας". Με τη δημόσια αυτή κατάθεση εκπληρώνεται η υποχρέωση προς καταβολή της ως άνω αποζημίωσης και περατώνεται η δημοσίου δικαίου σχέση από την αναγκαστική απαλλοτρίωση, σύμφωνα με το άρθρο 17 παρ. 4 εδ. β` του Συντάγματος σε συνδυασμό προς το άρθρο 431 του ΑΚ.

Συνεπώς, με βάση το δεδικασμένο που απορρέει από την απόφαση αναγνώρισης δικαιούχων της αποζημίωσης από απαλλοτρίωση και εκείνου από την απόφαση προσδιορισμού της αποζημίωσης, το ..., στο οποίο, κατ' άρθρο 8 παρ. 1 εδ. α` του ν. 2882/2001, ο υπόχρεος για την πληρωμή της αποζημίωσης, της κατ' άρθρο 18 παρ. 4 δικαστικής δαπάνης, καθώς και της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων, που προσδιορίστηκαν δικαστικά, έχει καταθέσει την αποζημίωση υπέρ του δικαιούχου και τη δικαστική δαπάνη και την αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων, υπέρ του οικείου δικηγορικού συλλόγου, είναι υποχρεωμένο, σύμφωνα με το άρθρο 8 παρ. 2 εδ.

α` του ίδιου νόμου, να αποδώσει σε εκείνον που αναγνωρίσθηκε δικαιούχος της αποζημίωσης, το ποσό της αποζημίωσης που προκύπτει από τις ανωτέρω αποφάσεις (Ολ.ΑΠ 7/2013, ΑΠ 884/2019, ΑΠ 356/2017, ΑΠ 575/2016). Με την καταβολή της αποζημίωσης στον δικαιούχο, που αναγνωρίσθηκε δικαστικά, το ... απαλλάσσεται από κάθε υποχρέωση και ευθύνη απέναντι σε οποιονδήποτε τρίτο διεκδικητή ή δικαιούχο ενώ, ευθύνη απέναντι σε αυτούς, έχει εκείνος που εισέπραξε την αποζημίωση (άρθρο 8 παρ. 4 του ίδιου νόμου) (ΑΠ 356/2017).

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11γ' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και όταν ο δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, για την απόδειξη ισχυρισμού που έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ο λόγος αυτός θεμελιώνεται κατ` ουσία στη περίπτωση που δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έχει ληφθεί υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο ή στη περίπτωση κατά την οποία, από το σύνολο των αιτιολογιών της απόφασης, γεννιούνται σοβαρές αμφιβολίες αν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη και εκτίμησε ορισμένο αποδεικτικό μέσο (Ολ.ΑΠ 8/2016, Ολ.ΑΠ 2/2008, ΑΠ 79/2024).

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης θα πρέπει να εξειδικεύεται το αποδεικτικό μέσο, να προσδιορίζεται το περιεχόμενό του και ο πραγματικός ισχυρισμός το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με αυτό, καθώς και να αναγράφονται οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 79/2024, ΑΠ 440/2024, ΑΠ 136/2022).

Με τον πρώτο αναιρετικό λόγο, το αναιρεσείον Τ.Π.Δ. προσάπτει στη προσβαλλόμενη απόφαση την από τον αριθμό 11 περ. γ` του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα και απορρίψει κατ` ουσία την από 10-10-2012 (αριθ. έκθ. κατάθ. 196/2012) έφεσή του, παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη το με αριθ. 91628/22-9-2014 έγγραφο της Δ/νσης Δ8 Απαλλοτριώσεων, το οποίο ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και το οποίο είχε νομότυπα επικαλεστεί και προσκομίσει, με τις από 5-10-2015 προτάσεις του, κατά τη συζήτηση των συνεκδικαζόμενων εφέσεων ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας και στο οποίο επεξηγείται λεπτομερώς ο "αναλογικός τρόπος υπολογισμού της αποζημίωσης του αντιδίκου" και συγκεκριμένα ο αναλογικός τρόπος υπολογισμού (λόγω αυταποζημίωσης) στο δικαίωμα αποζημίωσης, στις υποχρεώσεις και στην επίταξη.

Το Μονομελές Εφετείο Ευβοίας, με την προσβαλλόμενη 115/2016 απόφασή του, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, δέχθηκε τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "...... Με την υπ' αριθ. 1014416/657/0010/12-12-1998 απόφαση των Υπουργών: Οικονομικών και ΠΕΧΩΔΕ που δημοσιεύθηκε νόμιμα (ΦΕΚ 54/3-2-1999,τ.Δ') κηρύχθηκε για λόγους δημόσιας ωφέλειας και ειδικότερα για τη βελτίωση και διαπλάτυνση της Εθνικής Οδού ... ..., στο τμήμα παράκαμψης ..., αναγκαστική απαλλοτρίωση εδαφικής έκτασης συνολικού εμβαδού 149.119,002 τ.μ, που βρίσκεται στη κτηματική περιφέρεια του Δήμου ...

του Νομού Ευβοίας. Μεταξύ των ιδιοκτησιών που απαλλοτριώθηκαν περιλαμβάνεται και η με αριθμό ... ιδιοκτησία του αιτούντος Ε.Π., του Κτηματολογικού Διαγράμματος και Πίνακα, συνολικής επιφάνειας 1.730 τ.μ., στην οποία περιλαμβάνονται δύο τμήματα εμβαδού 1.508 τ.μ. και 222 τ.μ., αντίστοιχα. Αρχικά, σύμφωνα με τον από 3/7/1997 Κτηματολογικό Πίνακα και τον ελεγμένο, εκ νέου από 11/5/2004 Κτηματολογικό Πίνακα, το Ελληνικό Δημόσιο φερόταν υπόχρεο προς αποζημίωση για τμήματα εμβαδού 106 και 79 τ.μ., ενώ για τμήμα 1.323 τ.μ.

φερόταν η έκταση αυτή αυτοαποζημιούμενη, λόγω ωφελείας της ιδιοκτησίας από την απαλλοτρίωση, ενώ επίσης φερόταν υπόχρεη προς αποζημίωση τμημάτων της με αριθμό ΚΠ 60 ιδιοκτησίας. Ωστόσο, με την με αριθμό 1199/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, διορθώθηκε ο Κτηματολογικός Πίνακας και ορίσθηκε ότι το τμήμα έκτασης (1323 + 106 + 79=) 1.508 τ.μ.

της με αριθμό ΚΠ 59 ιδιοκτησίας του αιτούντα δεν είναι υπόχρεη προς αποζημίωση της με αριθμό ΚΠ 60 ιδιοκτησίας, ούτε αυτοαποζημιώνεται, διότι δεν ωφελείται από τη διάνοιξη της νέας οδού, ενώ υπόχρεο προς αποζημίωση είναι το Ελληνικό Δημόσιο. Με την ίδια απόφαση κρίθηκε ότι το τμήμα της υπ' αριθ. 59 ιδιοκτησίας, που βρίσκεται δίπλα από το ρέμα, ωφελείται από την απαλλοτρίωση, πλην όμως δεν διευκρινίζεται πόσα τετραγωνικά μέτρα είναι η συγκεκριμένη εδαφική έκταση.

Με την υπ' αριθ. 4805/2001 απόφαση του Εφετείου Αθηνών ορίσθηκε η οριστική τιμή μονάδος αποζημίωσης, για την ιδιοκτησία με αριθμό ΚΠ 59, στο ποσό των 40.000 δραχμών ανά τετραγωνικό μέτρο, στο ποσό των 55.000 δραχμών για κάθε ελαιόδεντρο και 45.000 δραχμών για κάθε μέσο ελαιόδεντρο. Ακολούθως, με την υπ' αριθ. 1199/2004 απόφαση του Εφετείου Αθηνών καθορίστηκε η οριστική τιμή μονάδος αποζημιώσεως ανά τετραγωνικό μέτρο, για τις ως άνω εκτάσεις που εσφαλμένα είχαν κριθεί αυτοαποζημιούμενες.

Με την υπ' αριθ. 71/2001 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ..., ο αιτών αναγνωρίσθηκε δικαιούχος αποζημίωσης, για το πρώτο τμήμα της με αριθμό Κτηματολογικού Πίνακα ... ιδιοκτησίας του, φερομένης έκτασης 1.508 τ.μ., που κρίθηκε όμως ότι το απαλλοτριωθέν τμήμα της έχει έκταση 1.335 τ.μ. Μετά την έκδοση της προαναφερόμενης με αριθμό 1199/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών συντάχθηκε ο, από 31/5/2005, 3ος διορθωτικός Πίνακας παρακατάθεσης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας - ΔΕΚΕ, που για την με αριθμό ...

ιδιοκτησία όρισε ότι: της οφείλεται αποζημίωση για το τμήμα των 1.508 τ.μ και για επικείμενα (53 ελιές μεγάλες), το συνολικό ποσό των 63.235.000 δραχμών, από το οποίο αφαιρέθηκε ποσό 8.440.000 δραχμών για υποχρέωση της άνω ιδιοκτησίας προς τρίτους (ήτοι τη με αριθμό ΚΠ 62 ιδιοκτησία) και ποσό 2.120.000 δραχμών που είχε εισπράξει λόγω επίταξης και έτσι απέμεινε, ως οφειλόμενη αποζημίωση, το ποσό των 52.675.000 δραχμών ή 154.585,47 €.

Το ποσό αυτό αναγνωρίζει, ως οφειλόμενο στην ένδικη αίτησή του, ο αιτών. Το καθ' ου, με την υπ' αριθ. 1219/29-9-2011 εντολή, έστειλε στο Γραφείο Παρακαταθηκών Ιστιαίας το υπ' αριθ. 2457/29-9-2011 χρηματικό ένταλμα, συνολικού ποσού 978.805,54 €, από το οποίο κατέβαλε στον αιτούντα ποσό 112.910,52 €, ως αποζημίωση για την έκταση των 1.335 τ.μ.

της με αριθμό ΚΠ 59 ιδιοκτησίας του, για την οποία και αναγνωρίσθηκε δικαιούχος αποζημίωσης με την υπ' αριθ. 71/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ...., όπως προαναφέρεται. Στο με αριθμό πρωτ. 2422/14-6-2012 έγγραφό του το καθού αναφέρει ότι το ποσό αυτό αφορά αποζημίωση για έκταση 1.335 τ.μ., χωρίς επικείμενα και ότι: "η απόδοση του ως άνω ποσού έγινε με αναλογικό τρόπο, σύμφωνα με τον από 31/5/2005, 3° διορθωτικό Πίνακα παρακατάθεσης της Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας - ΔΕΚΕ" με την ενημέρωση συγχρόνως ότι η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας - ΔΕΚΕ, δεν έχει αποστείλει στο καθού δικαιολογητικά, που αφορούν παρακατάθεση βάσει της υπ' αριθ. 1199/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, ήτοι Πίνακα παρακατάθεσης και Γραμμάτιο σύστασης παρακαταθήκης.

Επειδή δε, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 26 παρ. 12 του Ν. 2882/2001, η απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου για την αναγνώριση δικαιούχων αποζημίωσης, λόγω απαλλοτρίωσης δεν υπόκειται σε ένδικα μέσα, αποτελεί δεσμευτικό δεδικασμένο έναντι πάντων, σχετικά με το ποιος είναι δικαιούχος εισπράξεως της αποζημιώσεως και επιπροσθέτως για το εμβαδόν των απαλλοτριούμενων ακινήτων και τον όγκο των επ' αυτών κτισμάτων (....).

Στην προκειμένη περίπτωση η υπ' αριθ. 71/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου ... αναγνώρισε τον αιτούντα δικαιούχο αποζημίωσης για απαλλοτριούμενη έκταση 1.335 τ.μ και λόγω του δεδικασμένου αυτού, ορθώς κατ' αρχήν το καθού αναφέρει την έκταση των 1.335 τ.μ., ως απαλλοτριούμενη και αποζημιωτέα. Περαιτέρω το καθού, στην από μηνός Σεπτεμβρίου 2011 Κατάσταση δικαιούχων αποζημίωσης, όρισε ως αποζημιούμενη έκταση, από την αρχική των 1.335 τ.μ., μόνο 1.163,69 τ.μ.

και ως αυτοαποζημιούμενη τη λοιπή έκταση των 171,31 τ.μ. Από κανένα όμως στοιχείο δεν προκύπτει η ακρίβεια του υπολογισμού αυτού και δεν αιτιολογείται εκ μέρους του καθ ου, το οποίο επικαλείται αόριστα "υπολογισμό κατά αναλογικό τρόπο", καθόσον δεν επεξηγείται και δεν αναλύεται σε τι συνίσταται ο "αναλογικός τρόπος", καθώς και ποιο το νομικό έρεισμα αυτού.

Συνεπώς, πιθανολογείται ότι οφείλεται αποζημίωση και για την έκταση των 171,31 τ.μ., αφού δεν προκύπτει ότι αυτή είναι αυτοαποζημιούμενη. Κατ' αποτέλεσμα οφείλεται για την έκταση το ποσό των (171,31 τ.μ. Χ 40.000 δρχ.=) 6.852.400 δραχμών ή 20.109,76 € και όχι 41.674,45 €, όπως ισχυρίζεται ο αιτών. Σημειώνεται ότι το συνολικό ποσό των 154.585,47 € είχε ορισθεί ως αποζημίωση, για την έκταση των 1.508 τ.μ.

με τα επικείμενα, κατά τον προαναφερόμενο τρίτο διορθωτικό Κτηματολογικό Πίνακα που συντάχθηκε, δυνάμει της υπ' αριθ. 1199/2004 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, και όχι για έκταση 1.335 τ.μ, για την οποία πράγματι αναγνωρίσθηκε αυτός δικαιούχος. Το ποσό αυτό έχει παρακατατεθεί στο καθού, αφού δεν προκύπτει το αντίθετο, ενώ και στο με αριθμό πρωτ. 2426/18-6-2012 έγγραφό του, αναφέρει ότι "η ανωτέρω αποζημίωση προέκυψε κατά αναλογικό τρόπο υπολογισμού αυτής, από το σύνολο της αποζημίωσης που κατατέθηκε από τον φορέα για την ανωτέρω ιδιοκτησία, αφού αφαιρέθηκαν αναλογικά οι υποχρεώσεις".

Συνακόλουθα, το καθ' ου πρέπει να καταβάλει στον αιτούντα το άνω νόμιμο ποσό των 20.109,76 € με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αίτησης.....''. Με βάση τις παραδοχές αυτές, το Εφετείο, απέρριψε την, από 10-10-2012, έφεση του αναιρεσείοντος Τ.Π.Δ. κατά της με αριθ. 872/2012 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου .....

Έτσι, όμως, από τις ως άνω παραδοχές του Εφετείου, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι αυτό έλαβε υπόψη του, κατά τη διαμόρφωση του αποδεικτικού του πορίσματος και ότι συνεκτίμησε με τις λοιπές αποδείξεις και το με αριθ. 91628/22-9-2014 έγγραφο της Δ/νσης Δ8 Απαλλοτριώσεων, το οποίο το αναιρεσείον Τ.Π.Δ. είχε νομότυπα επικαλεστεί και προσκομίσει με τις, από 5-10-2015, προτάσεις του κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιόν του (Εφετείου) και στο οποίο επεξηγείται λεπτομερώς ο αναλογικός τρόπος υπολογισμού της αποζημίωσης του αναιρεσίβλητου και συγκεκριμένα ο αναλογικός τρόπος υπολογισμού (λόγω αυταποζημίωσης) στο δικαίωμα αποζημίωσης, στις υποχρεώσεις και στην επίταξη.

Ειδικότερα, από την παραδοχή του Εφετείου, ως προς το ουσιώδες αυτό ζήτημα, ότι "από κανένα στοιχείο δεν προκύπτει η ακρίβεια του υπολογισμού και δεν αιτιολογείται εκ μέρους του καθού, το οποίο επικαλείται αόριστα "υπολογισμό κατά αναλογικό τρόπο", καθόσον δεν επεξηγείται και δεν αναλύεται σε τι συνίσταται ο "αναλογικός τρόπος", αναφερόμενο στην από μηνός Σεπτεμβρίου 2011 Κατάσταση δικαιούχων αποζημίωσης, δεν προκύπτει αδιστάκτως ότι για το σχηματισμό του ως άνω αποδεικτικού του πορίσματος λήφθηκε υπόψη το ως άνω επικαλούμενο και προσκομιζόμενο από το εκκαλούν-αναιρεσείον έγγραφο, στο οποίο αναλύεται ο αναλογικός τρόπος υπολογισμού της αποζημίωσης του αναιρεσίβλητου.

Από τη γενική δε και μόνο αναφορά στη προσβαλλόμενη απόφαση "από την εκτίμηση..... των εγγράφων", σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της απόφασης, δεν προκύπτει κατά τρόπο αναμφίβολο ότι λήφθηκε υπόψη και το συγκεκριμένο έγγραφο.

Συνεπώς, ο πρώτος αναιρετικός λόγος, από τον αριθ. 11 γ` του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, είναι βάσιμος. Ακολούθως, κατά παραδοχή του ως άνω λόγου αναίρεσης, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παρελκούσης της έρευνας του δεύτερου αναιρετικού λόγου, με τον οποίο αποδίδεται, στη προσβαλλόμενη απόφαση, η πλημμέλεια από τον αριθ. 1 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, περί εσφαλμένου καθορισμού της δικαστικής δαπάνης του εκκαλούντος Τ.Π.Δ., αφού αναιρούμενης της προσβαλλόμενης απόφασης η δικαστική δαπάνη θα κριθεί από το δικαστήριο της παραπομπής (ΑΠ 1076/2024), να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, η σύνθεση του οποίου είναι δυνατή από άλλον Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως (άρθρ. 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ).

Διάταξη περί παραβόλου δεν πρέπει να ορισθεί, διότι το αναιρεσείον ως ΝΠΔΔ απαλλάσσεται από την υποχρέωση καταβολής παραβόλου για την άσκηση της αίτησης αναίρεσης (άρθρο 28 παρ. 4 του Ν. 2579/1998). Τέλος πρέπει να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος, λόγω της ήττας του, στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσείοντος, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 του ΚΠολΔ), μειωμένη σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 22 παρ. 1 και 3 του ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 του ΕισΝΚΠολΔ, σε συνδυασμό και με τα άρθρα 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134423/1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης, τα οποία έχουν εφαρμογή εν προκειμένω διότι το αναιρεσείον είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και απολαμβάνει των προνομίων και ατελειών του Ελληνικού Δημοσίου (28 παρ. 4 του ν. 2579/1998), όπως ειδικότερα ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την με αριθ. 115/2016 τελεσίδικη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ευβοίας.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλον Δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως. Επιβάλλει σε βάρος του αναιρεσίβλητου, τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος, τα οποία ορίζονται στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2024.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 13 Δεκεμβρίου 2024.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ