Supreme Court reverses appeal court for considering sworn affidavit without prior two-day summons to defendant.

Απόφαση 1910 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1910/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, την 1 Νοεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1)....., 2) ..... και 3)....., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αθανάσιο Πέτρου, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου:....., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αριστομένη Λαγιανδρέου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-12-1999 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 280/2001 μη οριστική,134/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 776/2004 του Εφετείου Λάρισας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26-1-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Σταύρος Γαβαλάς ανέγνωσε την από 18-10-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να αναιρεθεί η 776/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 270 παρ. 2 εδάφ. β΄ του ΚΠολΔ, όπως είχε διαμορφωθεί με τα άρθρα 11 του ν. 1478/1984 και 3 παρ. 10 του ν. 2207/1994 και ίσχυε πριν από την αντικατάστασή της με το άρθρο 12 του ν.2915/2001, η οποία εφαρμόζεται και στην κατ' έφεση δίκη (άρθρο 524 παρ. 1 του ΚΠολΔ), ένορκες βεβαιώσεις ενώπιον του ειρηνοδίκη ή του συμβολαιογράφου λαμβάνονται υπόψη μόνο αν έχουν συνταχθεί πριν από τη δικάσιμο και μετά από προηγούμενη κλήτευση του αντιδίκου δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Εξάλλου, κατά τη διάταξη του άρθρου 529 παρ. 1 εδάφ. α΄ του ΚΠολΔ, στην κατ' έφεση δίκη επιτρέπεται να γίνει επίκληση και προσκόμιση νέων αποδεικτικών μέσων και συνεπώς και ένορκων βεβαιώσεων που έγιναν οποτεδήποτε μετά τη συζήτηση ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου έως τη συζήτηση της έφεσης. Περαιτέρω, η δήλωση του διαδίκου στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά, ότι θα εξετάσει μάρτυρες ενώπιον ειρηνοδίκη ή συμβολαιογράφου, μετά πάροδο δύο τουλάχιστον εργάσιμων ημερών, επέχει θέση κλήτευσης του παρισταμένου διαδίκου και η ένορκη βεβαίωση που έγινε ύστερα από τέτοια δήλωση στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, ακόμη και αν δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, λαμβάνεται υπόψη από το Εφετείο, εφόσον προσκομισθεί νομίμως κατά την ενώπιον αυτού συζήτηση (ΑΠ 457/2005, ΑΠ 570/2003).

Η ένορκη όμως βεβαίωση που λήφθηκε χωρίς κλήτευση του αντιδίκου εκείνου που την προσκομίζει πριν από δύο τουλάχιστο εργάσιμες ημέρες, για τον υπολογισμό των οποίων δε λαμβάνονται υπόψη η ημέρα της κλήτευσης και η ημέρα της λήψης της βεβαίωσης (άρθρο 144 παρ.1 ΚΠολΔ), είναι ανύπαρκτη ως αποδεικτικό μέσο.

Το δικαστήριο της ουσίας, που ερευνά αυτεπαγγέλτως την εγκυρότητα των προσκομιζόμενων από τους διαδίκους αποδεικτικών μέσων, για να λάβει υπόψη του ένορκη βεβαίωση που δόθηκε για να χρησιμοποιηθεί στη συγκεκριμένη δίκη, πρέπει να αναφέρει στην απόφασή του ότι λήφθηκε μετά από κλήτευση του αντιδίκου εκείνου που τις προσκομίζει δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Διαφορετικά ιδρύεται ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περίπτ. α΄ του ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης, για λήψη υπόψη αποδεικτικού μέσου που ο νόμος δεν επιτρέπει (ΑΠ 1525/2004).Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλόμενης απόφασης, για να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα ότι δεν αποδείχθηκε η ουσιαστική βασιμότητα της αγωγής των αναιρεσειόντων, το Εφετείο έλαβε υπόψη και την 9265/16-2-2001 ένορκη βεβαίωση μαρτύρων ενώπιον του συμβολαιογράφου Τρικάλων Δημητρίου Μπουρνάζου, που συντάχθηκε με την επιμέλεια του εναγομένου και ήδη αναιρεσιβλήτου, χωρίς να αναφέρεται στην προσβαλλόμενη απόφαση ότι αυτή λήφθηκε ύστερα από κλήτευση των εναγόντων και ήδη αναιρεσειόντων δύο τουλάχιστον εργάσιμες ημέρες πριν από τη βεβαίωση.

Η ένορκη αυτή βεβαίωση δεν είχε ληφθεί υπόψη από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το Μονομελές Πρωτοδικείο Τρικάλων, όπως προκύπτει από το προσκομιζόμενο αντίγραφο της 134/2003 οριστικής απόφασής του, διότι, όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή, "λήφθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 2001 (ημέρα Παρασκευή), ύστερα από κλήτευση του εναγομένου με δήλωση που καταχωρήθηκε στα πρακτικά κατά τη δικάσιμο της 14ης Φεβρουαρίου 2001 (ημέρα Τετάρτη), δηλαδή μετά από κλήτευση που δεν έγινε προ δύο τουλάχιστον εργάσιμων ημερών....και συνεπώς εκπρόθεσμα".

Το ανυπόστατο, εξάλλου, της ένορκης αυτής βεβαίωσης, λόγω μη εμπρόθεσμης κλήτευσής τους, είχαν προβάλει στο Εφετείο οι αναιρεσείοντες, όπως προκύπτει από την επισκόπηση του προσκομιζόμενου αντιγράφου των ενώπιον του Εφετείου έγγραφων προτάσεών τους. Επομένως, λαμβάνοντας υπόψη την ένορκη αυτή βεβαίωση το Εφετείο, έλαβε υπόψη αποδεικτικό μέσο που δεν επιτρέπει ο νόμος, αφού με την προσβαλλόμενη απόφασή του δεν αναφέρει τη λήψη της ύστερα από εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσειόντων, η κλήτευση των οποίων, έστω και αν νομίμως έγινε με δήλωση που καταχωρίσθηκε στα πρακτικά, πράγματι δεν έγινε πριν από δύο τουλάχιστο εργάσιμες ημέρες.

Είναι, συνεπώς, βάσιμοι οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης, κατά το μέρος που με αυτούς, όπως εκτιμάται, οι αναιρεσείοντες προβάλλουν αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. α΄ του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενοι ότι παρά το νόμο το Εφετείο έλαβε υπόψη την εν λόγω ένορκη βεβαίωση, παρότι, όπως αυτοί επικαλούνται στο αναιρετήριο ότι είχαν προβάλει στο Εφετείο, η βεβαίωση αυτή λήφθηκε χωρίς να έχει προηγηθεί κλήτευσή τους δύο πλήρεις εργάσιμες ημέρες πριν από αυτήν, γεγονός που δε βεβαιώνεται και με την προσβαλλόμενη απόφαση.

Κατ' ακολουθίαν, πρέπει ν' αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί, σύμφωνα με το άρθρο 580 παρ. 3 του ΚΠολΔ, η υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Ο αναιρεσίβλητος πρέπει να καταδικαστεί στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 776/2004 απόφαση του Εφετείου Λάρισας.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Εφετείο, το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που την είχαν δικάσει προηγουμένως. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 5 Δεκεμβρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ