1909/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Σταματική Μιχαλέτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1909/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ολ. 2/2002, ΑΠ 262/2015, ΑΠ 906/2008, ΑΠ 844/2006, ΑΠ 724/2006, ΑΠ 1765/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ορεστιάδας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την με αριθμ.198/1-11-2017 έφεση που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων κατά της με αριθμ. 621/23-6-2017 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, αφού προηγουμένως διαπίστωσε το νομότυπο και το εμπρόθεσμο της κλήτευσής του.
Full text
Απόφαση 1909 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
ΑΡΙΘΜΟΣ 1909/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (σύμφωνα με την υπ' αριθμ. 231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Σταματική Μιχαλέτου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γρηγορίου Πεπόνη, (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέα Χαράλαμπου Αθανασίου.
Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 16 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος- κατηγορουμένου Χ. Μ. του Π., κρατούμενου στο Κατάστημα ..., που δεν παρέστη στο συμβούλιο, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 147/2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας.
Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ορεστιάδας, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5.6.2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 962/2018.
Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γρηγόριος Πεπόνης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Χαλντούπη, με υπ' αριθμ. πρωτ. 232/28.9.2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:
"Εισάγω ενώπιον του Δικαστηρίου σας, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 476 τιαρ.1 και 485 παρ.1 ΚΠΔ, την με αριθμ.90/5-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Χ. Μ. του Π., κρατουμένου στο Κατάστημα ..., κατά της με αριθμ.147/17-4-2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας και εκθέτω τα εξής: Όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148-153, 474 παρ.1 και 2, 476 παρ.1, 509 παρ.1 και 510 ΚΠΔ, για το κύρος και κατ' ακολουθία για το παραδεκτό της αιτήσεως αναιρέσεως κατ' αποφάσεως, στη δήλωση ασκήσεώς της πρέπει να περιέχονται κατά σαφή και ορισμένο τρόπο οι λόγοι για τους οποίους ασκείται, αξίωση που εξυπηρετεί τη δυνατότητα προσδιορισμού της έκτασης του μεταβιβαστικού αποτελέσματος, δεν αρκεί δε η απλή παράθεση του κειμένου της σχετικής διατάξεως που προβλέπει το λόγο αναιρέσεως, χωρίς να διαλαμβάνονται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την επικαλούμενη πλημμέλεια.
Αν δεν περιέχεται στην αίτηση αναιρέσεως ένας τουλάχιστον ορισμένος λόγος από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 510 ΚΠΔ, η αίτηση αυτή είναι απαράδεκτη και ως τέτοια απορρίπτεται, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 476 και 513 παρ. 1 εδ.α ΚΠΔ. Περαιτέρω, το απαράδεκτο του ενδίκου μέσου που οφείλεται σε ανυπαρξία ενός τουλάχιστον παραδεκτού λόγου ή στην αόριστη διατύπωση του στην έκθεση αναιρέσεως, δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή σε άλλα και μάλιστα σε μεταγενέστερα έγγραφα ή με την προβολή πρόσθετων λόγων, οι οποίοι προϋποθέτουν, σύμφωνα με το άρθρο 509 παρ.2 ΚΠΔ, την ύπαρξη παραδεκτής αίτησης αναιρέσεως( ΑΠ.
Ολ. 2/2002, ΑΠ 262/2015, ΑΠ 906/2008, ΑΠ 844/2006, ΑΠ 724/2006, ΑΠ 1765/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ορεστιάδας, ως δευτεροβάθμιο δικαστήριο, απέρριψε ως ανυποστήρικτη την με αριθμ.198/1-11-2017 έφεση που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων κατά της με αριθμ. 621/23-6-2017 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, αφού προηγουμένως διαπίστωσε το νομότυπο και το εμπρόθεσμο της κλήτευσής του.
Η ως άνω απόφαση καταχωρήθηκε στο ειδικό βιβλίο στις 10-5-2018 και επιδόθηκε σ' αυτόν στις 31-5-2018, ενώ ο ίδιος άσκησε εμπροθέσμως ήτοι στις 5-6-2018 και νομοτύπως (με δήλωσή του στο Διευθυντή του Καταστήματος ..., για την οποία συντάχθηκε σχετική έκθεση 74 και 474 παρ.1 εδ.β ΚΠΔ) την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως. Ο αναιρεσείων με την προειρημένη αίτηση ζητεί την αναίρεση της προσβαλλόμενης αποφάσεως, χωρίς, όμως, να προβάλλονται με την αίτηση συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της εν λόγω αποφάσεως ούτε γίνεται επίκληση συγκεκριμένων νομικών πλημμελειών αυτής και δεν διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο περιστατικά που να μπορούν να στοιχειοθετήσουν κάποιον από τους προβλεπόμενους στο άρθρο 510 παρ.1 ΚΠΔ λόγους αναιρέσεως.
Ειδικότερα, σύμφωνα με το περιεχόμενο της εν λόγω αιτήσεως, "άδικα καταδικάστηκα, γιατί την 17-4-2018 βρισκόμουν ήδη κρατούμενος με άλλη απόφαση στις φυλακές …ς, όντως κλητεύτηκα την 10-1-2018, αλλά μετά από 1 ή 2 έρευνες κατοίκων από το Α.Τ Ορεστιάδας χάθηκαν πολλά έγγραφα, έμενα εκείνο το τρίμηνο μόνος στο σπίτι, χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ποτέ δεν βρέθηκε η κλήση, μένω στον ….
Γι' αυτούς τους λόγους ζητώ την αναίρεση της αποφάσεως και να δικαστώ όπως καλώς ορίσει το δικαστήριο με τα ελαφρυντικά της τοξικομανίας και άλλως βλάβες κινητικές και ψυχικές που από την επιτροπή ΚΕΠΑ ανέρχεται στο 75% αναπηρίας." Με το περιεχόμενο όμως αυτό και δη με την ανυπαρξία έστω και ενός παραδεκτού, κατά τα άνω, αναιρετικού λόγου, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως παρίσταται απαράδεκτη και ως τέτοια πρέπει να απορριφθεί.
Κατά συνέπεια όσων προεκτέθηκαν, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας.
Για τους λόγους αυτούς Προτείνω: Να απορριφθεί η με αριθμ. 90/5-6-2018 αίτηση αναιρέσεως του Χ. Μ. του Π., κρατουμένου στο Κατάστημα ..., κατά της με αριθμ. 147/17-4-2018 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα της προκείμενης διαδικασίας".
Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Βασίλειος Χαλντούπης.
Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, η αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 148 έως 153, 473§2, 474 § § 1-2, 476 § 1, 509 § § 1-2, 510 και 513 § 1 του ΚΠΔ προκύπτει ότι, για να είναι παραδεκτή η αίτηση αναίρεσης κατά απόφασης, πρέπει στη δήλωση άσκησής της να περιέχονται, κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, οι λόγοι αναίρεσης. Διαφορετικά, αν δεν περιέχεται ένας τουλάχιστον από τους λόγους αναίρεσης που αναφέρονται περιοριστικά στο άρθρο 510 § 1 του ΚΠΔ, η αίτηση αναίρεσης απορρίπτεται ως απαράδεκτη.
Δεν αρκεί απλή επανάληψη του κειμένου της διάταξης, που προβλέπει τον λόγο αναίρεσης, χωρίς παράθεση των περιστατικών που θεμελιώνουν την προβαλλόμενη αιτίαση και χωρίς προσδιορισμό της επικαλούμενης νομικής πλημμέλειας. Εξάλλου, δεν επιτρέπεται η συμπλήρωση αόριστου λόγου αναίρεσης με παραπομπή σε άλλα έγγραφα ή με άσκηση προσθέτων λόγων αναίρεσης, οι οποίοι προϋποθέτουν, κατά το άρθρο 509 § 2 ΚΠΔ, την άσκηση παραδεκτής αίτησης αναίρεσης (ΑΠ Ολ.2/2002).
Στην προκειμένη περίπτωση, με την υπ' αριθμόν 147/2018 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, που δίκασε ως δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απορρίφθηκε ως ανυποστήρικτη, μετά από νομότυπη και εμπρόθεσμη κλήτευση του κατηγορούμενου - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος Χ. Μ. του Π., η υπ' αριθμόν 198/2017 έφεση την οποίαν αυτός είχε ασκήσει κατά της υπ' αριθμόν 621/2017 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, με την οποίαν κηρύχτηκε ένοχος για τις πράξεις της κλοπής από κοινού και της παράνομης οπλοκατοχής και καταδικάστηκε σε συνολική ποινή φυλάκισης ενός (1) έτους και τεσσάρων (4) μηνών, μετατραπείσα και σε χρηματική ποινή εξακοσίων (600) ευρώ.
Κατά της ως άνω υπ' αριθμόν 147/2018 απόφασης του Δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου ο τελευταίος άσκησε την κρινόμενη αναίρεση με δήλωσή του ενώπιον του Διευθυντή του Καταστήματος ..., στην οποίαν αυτός κρατείτο, για την οποία συντάχτηκε η υπ' αριθμ. 90/5-6-2018 έκθεση αναίρεσης, στην οποίαν αναγράφονται, κατά λέξη, τα εξής: "...κάνει αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθμόν 147/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, η οποία απορρίπτει την έφεση ως ανυποστήρικτη κατά της υπ' αριθμ. 621/2017 απόφασης του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας, με την οποίαν καταδικάστηκε για κλοπή από κοινού και παράνομη οπλοκατοχή με ποινή φυλάκισης (1) έτος και (4) μήνες + ΧΠ 600,00 ευρώ, διότι, όπως αναφέρει στην αίτησή του, άδικα καταδικάστηκα, γιατί την 17-4-2018 βρισκόμουν ήδη κρατούμενος με άλλη απόφαση στις φυλακές …, όντως κλητεύτηκα την 10-1-2018, αλλά μετά από 1 ή 2 έρευνες κατοίκων από το Α.Τ.
Ορεστιάδας, χάθηκαν πολλά έγγραφα, έμενα εκείνο το τρίμηνο μόνος στο σπίτι, χρήστης ναρκωτικών ουσιών και ποτέ δεν βρέθηκε η κλήση, μένω … με τη γιαγιά μου που τότε έλειπε στη …. Γι' αυτούς τους λόγους ζητώ την αναίρεση της αποφάσεως και να δικαστώ όπως καλώς ορίσει το δικαστήριο με τα ελαφρυντικά της τοξικομανίας και άλλες βλάβες κινητικές και ψυχικές που από την επιτροπή ΚΕΠΑ ανέρχεται στο 75% αναπηρίας".
Με το παραπάνω όμως, περιεχόμενο η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης δεν περιέχει, για την πληρότητα και το ορισμένο αυτής, κάποιον από τους αναφερόμενους στο άρθρο 510§1 του ΚΠΔ λόγους αναίρεσης, ούτε διαλαμβάνονται περιστατικά, τα οποία να μπορούν να ενταχτούν και να συγκροτήσουν κάποιον από τους λόγους αυτούς, αλλά ούτε προβάλλονται συγκεκριμένες αιτιάσεις κατά της προσβαλλόμενης απόφασης ή συγκεκριμένες νομικές πλημμέλειες αυτής και τέλος δεν περιέχεται στο αναιρετήριο αίτημα εξαφάνισης της προσβαλλόμενης απόφασης ως αποτέλεσμα αποδοχής κάποιου λόγου αναίρεσης, ο οποίος να διατυπώνεται, έστω και με απλή επανάληψη του κειμένου της οικείας νομικής διάταξης ή με τον χαρακτηρισμό που ο λόγος αυτός είναι γνωστός στη νομική ορολογία.
Συνεπώς, η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης για τη συζήτηση της οποίας ειδοποιήθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 476§1 ΚΠΔ ο ορισθείς με αυτήν αντίκλητος δικηγόρος του αναιρεσείοντος, όπως προκύπτει από την από 8.10.2018 επισημείωση του αρμόδιου γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου στο φάκελο της δικογραφίας, είναι αόριστη, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα πρόταση και πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476§1, 513 §1 και 583 §1 του ΚΠΔ), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την υπ' αριθμ. 90/5-6-2018 αίτηση αναίρεσης του Χ. Μ. του Π., κατοίκου ..., και ήδη κρατουμένου στο Κατάστημα ..., κατά της υπ' αριθμόν 147/2018 απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ορεστιάδας.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα που ανέρχονται στο ποσό των διακοσίων πενήντα (250) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2018. Και
Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2018.
Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ
Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ