1908/2017 · 1908/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1908 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1908/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή-εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Γ. Α. του Μ., συζ. Ε. Δ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Ασημίνα Καούνη.

Του αναιρεσίβλητου: Η. Ν. του Α., κατοίκου ... που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Σταυρούλα Παπαδέα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 3-12-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Νάξου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 26/2011 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 30/2014 Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-6-2016 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ' άρθρ.559 αρ 20ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο της ουσίας για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, δηλαδή ισχυρισμού, που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οποίων θεμελιώνει τον παραπάνω λόγο αναιρέσεως, θεωρούνται τα αναφερόμενα στο άρθρα 339, 432 ΚΠολΔ ως αποδεικτικά μέσα και μπορεί να είναι είτε ιδιωτικά, είτε δημόσια και να χρησιμεύουν προς άμεση ή έμμεση απόδειξη και προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων. Περαιτέρω, κατ' άρθρ. 559 αρ.9 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δημιουργείται, "αν το δικαστήριο επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε...". Ως αίτηση με την έννοια του εν λόγω άρθρου λογίζεται όχι οποιαδήποτε αίτηση που υποβάλλεται από τους διαδίκους προς το δικαστήριο κατά την διαδρομή του δικαστικού αγώνα, αλλά μόνο εκείνη που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης. Προσέτι, ο όρος "επιδίκασε", ως άνω, σημαίνει ότι το δικαστήριο απεφάσισε σε αίτημα έστω και με αναγνωριστική διάταξη.

ΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσείουσα με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως επιρρίπτει στο Μονομελές Εφετείο Αιγαίου, ότι με την 30/2014, προσβαλλόμενη απόφασή του υπέπεσε στην κατ' άρθρ. 559 αρ. 20 ΚΠολΔ πλημμέλεια, υπό την έννοια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο του .../6-11-1973 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του Συμβολαιογράφου Θήρας ... ειδικότερα ως ακολούθως: Ότι στην σελίδα 6 του αποδεικτικού πορίσματος της εν θέματι αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως μνημονεύεται, ότι αυτή (αναιρεσείουσα ) είναι κυρία και νομέας ενός ακινήτου που βρίσκεται στο χωριό "..." Θήρας, περιγραφόμενο ως οικία αποτελούμενη εκ πέντε κυρίων δωματίων και λοιπών βοηθητικών χώρων, δύο μάνδρες, ένα αποχωρητήριο, εις δε το νοτιοανατολικό τμήμα αυτής υπάρχει πεζούλα εκτάσεως περίπου ημισείας κάρτας. Εν συνεχεία, όμως, στην σελίδα 7 της προσβαλλομένης αποφάσεως αναφέρεται, ότι : "Το επίδικο που έχει εμβαδόν 100 περίπου μέτρα (και εμπεριέχει και δύο μάνδρες, ήτοι ημιερειπωμένες υπόσκαφες αποθήκες ......". Περαιτέρω δε στην σελίδα 8 της αποφάσεως αυτής γίνεται μνεία ότι : Αποδείχθηκε ότι από την σύνταξη του .../6-11-1973 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του Συμβ/φου Θήρας ..., που μεταγράφηκε νομίμως , η νυν αναιρεσείουσα (τότε εκκαλούσα), αφού παρέλαβε στην νομή και κατοχή της το διακριτό τμήμα του ακινήτου, στο οποίο ήδη ασκούσε την νομή του ο πωλητής της Ν. Π., συνέχισε να ασκεί πράξεις νομής στο ίδιο τμήμα, με συμπεριλαμβανομένου του επιδίκου. Επί τη βάσει των ανωτέρω η αναιρεσείουσα καταλήγει στα εξής: " Συνεπώς, η προσβαλλομένη εδέχθη ότι από το έτος 1973, ότε και αγόρασα την οικία μου κατέστην κυρία και νομέας αυτής, μετά των παραρτημάτων της, στα οποία περιλαμβάνονται κατά σαφή διατύπωση και δύο μάνδρες, όμως στη συνέχεια κατά προφανή αλλοίωση του περιεχομένου του ανωτέρω συμβολαίου αναφέρει ότι στο τμήμα του ακινήτου που παρέλαβα δεν περιλαμβάνεται το επίδικο, ήτοι οι δύο μάνδρες (ημιερειπωμένες υπόσκαφες αποθήκες μετά του περιβάλλοντος χώρου). Εν συνεχεία, η αναιρεσιβαλλομένη απόφαση αποδίδοντας καταφανώς διαφορετικό περιεχόμενο στο υπ' αριθμ. .../6-11-1973 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο από το αληθές κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εγώ δεν παρέλαβα ποτέ στην νομή και την κατοχή μου το επίδικο τμήμα του ακινήτου και εξ αυτού του λόγου απέρριψε την αγωγή νομής μου ως κατ' ουσίαν αβάσιμη". Συμφώνως δε προς τα προδιαληφθέντα η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του επίδικου συμβολαίου, αφού με την λανθασμένη ανάγνωση του περιεχομένου του κατέληξε σε συμπέρασμα τελείως διαφορετικό από αυτό που προκύπτει ως αληθινό, ενώ αν προέβαινε σε ορθή ανάγνωση του δημοσίου αυτού εγγράφου που δεχόταν ως αληθινά και αποδεδειγμένα τα πραγματικά περιστατικά που αποτελούν τη βάση της αγωγής μου, ήτοι ότι εγώ από το έτος 1973 (ημερομηνία σύνταξης του αγοραπωλητηρίου συμβολαίου) έως και σήμερα ευρίσκομαι συνεχώς και αδιαλείπτως στην νομή και την κατοχή του επιδίκου ακινήτου". Ο λόγος αυτός αναιρέσεως υπό το ανωτέρω περιεχόμενο είναι απαράδεκτος, τούτου δοθέντος υπό την έννοια ότι υπό την επίφαση της φερομένης και καταλογιζομένης στο Εφετείο πλημμελείας του άρθρ.559 αρ. 20 ΚΠολΔ πλήττεται η περί τα πράγματα αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, κρίση, την οποία μέμφεται η αναιρεσείουσα, αδοκίμως όμως κατά τα άνω εκτιθέμενα, επιρρίπτουσα εν τούτοις ατόπημα αποδεικτικότητος και όχι διαγνωστικότητος εν σχέσει προς το προειπωθέν συμβολαιογραφικό έγγραφο.

ΙΙΙ. Με τον δεύτερο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, ότι το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του "διολίσθησε" στην κατ' άρθρ. 559 αρ. 9 ΚΠολΔ πλημμέλεια, δεδομένου ότι κατά την ανάπτυξη του αποδεικτικού πορίσματος διαλαμβάνει την παραδοχή περί της επί του επιδίκου βουλητικής (κτητικής) εξουσιάσεως αυτού υπό του νυν αναιρεσιβλήτου και του δικαιοπαρόχου του, της νομής του επιδίκου μη υπ' αυτών (κατά την προσβαλλομένη) απωλεσθείσης, αφού (κατά την εν λόγω απόφαση) δεν ήτο απαραίτητη η συνεχής εξουσίαση του πράγματος. Το δε δευτεροβάθμιο δικαστήριο στην προρρηθείσα διάγνωση προέβη , όπως αιτιάται η αναιρεσείουσα , "παρότι ουδόλως ζητήθηκε κάτι αντίστοιχο". Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος, αφού θεμελιωδώς απαιτείται προς στοιχειοθέτηση του παραδεκτού του προκειμένου λόγου αναιρέσεως η εκ μέρους του διαδίκου υποβολή αιτήματος και η επιδίκαση επ' αυτού από πλευράς δικαστηρίου, συμφώνως προς την νομική σκέψη. Όπως δε επιτρεπτώς επισκοπείται, το Εφετείο με την προσβαλλομένη απόφασή του, αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη, 26/2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Νάξου, κράτησε την υπόθεση και απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικώς αβάσιμη.

IV. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου και να επιβληθεί η δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του αιτήματός του, στην ηττωμένη αναιρεσείουσα (άρθρ. 176, 183, 191 παρ 2, 495 παρ 3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10-6-2016 αίτηση της Γ. Α. περί αναιρέσεως της 30/2014 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Αιγαίου.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου. Και Επιβάλλει στην αναιρεσείουσα την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, το ποσό της οποίας ορίζει σε δυο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2700€).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2017 .

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2017

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ