1908/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1908 / 2011 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1908/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο, Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Ευφημία Λαμπροπούλου και Αργύριο Σταυράκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 26 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δ. Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Θεμιστοκλή Σοφό.

Του αναιρεσιβλήτου: Ι. Β., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-8-2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Νέας Ιωνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 466/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 8441/2009 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 4-3-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο ο αναιρεσείων, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αργύριος Σταυράκης ανέγνωσε την από 15-9-2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Από την υπ' αριθμ. 9916/23-7-2010 έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Ηλείας ..., την οποία ο αναιρεσείων προσκομίζει και επικαλείται, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8441/2009 απόφασης του Πολυμελούς πρωτοδικείου Αθηνών, με την κάτω από αυτήν πράξη, με την οποία ορίζεται δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης, και με κλήση προς συζήτηση κατά τη δικάσιμο αυτή, επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, κατά το άρθρο 568 παρ. 4 του ΚΠολΔ, στον αναιρεσίβλητο, με επιμέλεια του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος, ο οποίος επισπεύδει τη συζήτηση της υπόθεσης. Επομένως πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της υπόθεσης, σύμφωνα με το άρθρο 576 παρ. 2 του ίδιου ΚΠολΔ, παρά την απουσία του ως ανωτέρω κληθέντος αναιρεσιβλήτου, ο οποίος, όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο κατά την προαναφερθείσα δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του πινακίου, και δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση.

Ι. Όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, που την εξέδωσε σε δεύτερο βαθμό, δέχθηκε ότι με προφορική συμφωνία που καταρτίστηκε μεταξύ του αναιρεσιβλήτου-ενάγοντος και του αναιρεσείοντος-εναγομένου ο αναιρεσίβλητος ανέλαβε την υποχρέωση να τοποθετήσει και τοποθέτησε κατά τη συμφωνία των διαδίκων τα αναφερόμενα κατά ποσότητα και τιμή μονάδας (τρέχον ή τετραγωνικό μέτρο) μάρμαρα σε ανεγειρόμενο κτηριακό συγκρότημα επί της οδού ... αρ. 6, στη Μεταμόρφωση Αττικής, και ότι ο αναιρεσείων, που παρέλαβε ανεπιφύλακτα το έργο, δεν κατέβαλε στον αναιρεσίβλητο τη συμφωνηθείσα αμοιβή (εργολαβικό αντάλλαγμα), ανερχόμενη στο ποσό των 8.212 ευρώ, το οποίο και ζήτησε με την ένδικη αγωγή του. Βάσει των παραδοχών αυτών το δικαστήριο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της πρωτόδικης υπ' αριθμ. 466/2007 απόφασης του Ειρηνοδικείου Ν. Ιωνίας, που είχε δεχθεί τα ίδια ως προς τον αναιρεσείοντα. Με τον πρώτο λόγο του αναιρετηρίου, τον οποίο ο αναιρεσείων επιχειρεί να θεμελιώσει στο άρθρο 560 αρ. 1 του ΚΠολΔ, προσάπτεται η αιτίαση ότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο δέχθηκε ότι είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων η προαναφερόμενη σύμβαση έργου, ενώ τέτοια σύμβαση, την οποία είχε αρνηθεί ο αναιρεσείων, δεν είχε συναφθεί. Ενόψει του ανωτέρω περιεχομένου του λόγου αυτού αναιρέσεως είναι προφανές ότι προσβάλλεται με αυτόν η ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου περί πραγματικών γεγονότων, όπως είναι η σύναψη μεταξύ των διαδίκων της ένδικης σύμβασης έργου, την οποία εκτέλεσε ο αναιρεσίβλητος, κατά συνέπειαν δε ο υπόψη λόγος είναι απαράδεκτος και απορριπτέος, αφού κατά το άρθρο 561 παρ. 1 του ΚΠολΔ η εκτίμηση από το δικαστήριο της ουσίας πραγματικών γεγονότων δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου (εκτός από τις αναφερόμενες στην ίδια διάταξη εξαιρέσεις, για τις οποίες εδώ δεν πρόκειται). Κατά τα λοιπά ο ίδιος αυτός πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο προσάπτεται η αιτίαση ότι το Πολυμελές Πρωτοδικείο δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα έγγραφα, τα οποία ο αναιρεσείων είχε επικαλεσθεί και προσκομίσει προς απόδειξη των ισχυρισμών του, είναι επίσης απαράδεκτος και απορριπτέος, αφού τέτοιος λόγος αναιρέσεως, αντίστοιχος του άρθρου 559 αρ. 11 του ΚΠολΔ, δεν προβλέπεται για τις αποφάσεις των Ειρηνοδικείων και των Πολυμελών Πρωτοδικείων που εκδίδονται επί εφέσεων κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, όπως και εν προκειμένω, μη περιλαμβανόμενος (ο λόγος αυτός αναιρέσεως) στους περιοριστικώς αναφερόμενους για τις αποφάσεις αυτές λόγους στο οικείο άρθρο 560 του ΚΠολΔ. Περαιτέρω, από τα άρθρα 681, 682 και 694 του ΑΚ και 216 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι όταν ο εργολάβος ενάγει τον εργοδότη για την καταβολή της αμοιβής του οφείλει για το ορισμένο της αγωγής να επικαλεσθεί με αυτήν τη σύμβαση έργου κατά τα ουσιώδη στοιχεία της, ήτοι τη σύμβαση που καταρτίστηκε, το έργο που συμφωνήθηκε να εκτελεστεί, την εκτέλεση και παράδοση ή την προσφορά του έργου και την αμοιβή που συμφωνήθηκε, δεν είναι δε αναγκαία για τη θεμελίωση, ειδικότερα, της αγωγής για την καταβολή της αμοιβής για την τοποθέτηση μαρμάρων σε οικοδομή η αναφορά των συγκεκριμένων χώρων του κτηρίου στους οποίους εργάστηκε ο ενάγων, ούτε ποιους εργάτες τυχόν προσέλαβε αυτός για την αποπεράτωση του έργου ούτε πού, πότε και σε ποιόν παραδόθηκαν τα μάρμαρα που χρησιμοποιήθηκαν. Επομένως το δευτεροβάθμιο δικαστήριο που με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε ως ορισμένη την ένδικη αγωγή που περιείχε τα ως άνω απαραίτητα για το ορισμένο της στοιχεία και απέρριψε τον σχετικό λόγο της εφέσεως του αναιρεσείοντος περί νομικής αοριστίας της αγωγής λόγω μη αναφοράς σ' αυτήν των ειρημένων (μη αναγκαίων) στοιχείων (συγκεκριμένοι χώροι κτηρίου, χρησιμοποιηθέντες εργάτες κ.λ.π.), δεν υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 560 αρ. 1 του ΚΠολΔ, και ο δεύτερος και τελευταίος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, όπως και η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-3-2010 αίτηση του Δ. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 8441/2009 απόφασης του Τριμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 29 Νοεμβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 28 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ