1907/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή-εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated1907/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
Keywords
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
Απόφαση 1907 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 1907/2017
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ’ Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Παρασκευή Καλαϊτζή-εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ι. Ρ. του Α., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Καρανάσιο
Της αναιρεσίβλητης: Φ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 23-4-2009 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.
Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 864/2012 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 6020/2013 Εφετείου Αθηνών.
Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 24-9-2016 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, ο αναιρεσείων παραστάθηκε όπως σημειώνεται πιο πάνω.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Όπως προκύπτει απ’ την .../17-1-2017 έκθεση επιδόσεως που επικαλείται και προσκομίζει ο επισπεύδων αναιρεσείων, του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Αθηνών Ν.Γ., στην απουσιάζουσα αναιρεσίβλητη έχει επιδοθεί ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση για την αναφερομένη στην αρχή της προκειμένης αποφάσεως δικάσιμο. Επομένως, η συζήτηση προχωρεί παρά την απουσία της αναιρεσίβλητης (άρθρ.576 παρ.2 ΚΠολΔ).
ΙΙ. Ο από τον αριθμό 1 του άρθρ.559 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, για ευθεία παράβαση κανόνος ουσιαστικού δικαίου ιδρύεται, αν αυτός δεν εφαρμοσθεί ενώ συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του ή αν εφαρμοσθεί ενώ δεν έπρεπε, καθώς και αν εφαρμοσθεί εσφαλμένα, αντιστοίχως δε, όταν στην ελάσσονα πρόταση του νομικού συλλογισμού δεν εκτίθενται καθόλου πραγματικά περιστατικά ή όταν τα εκτιθέμενα δεν καλύπτουν όλα τα στοιχεία που απαιτούνται βάσει του πραγματικού του κανόνος δικαίου για την επέλευση της απαγγελθείσης εννομης συνέπειας ή την άρνησή της.
Ακόμη, κατ’ αρθρ. 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται "αν το δικαστήριο.....δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν". Περαιτέρω, συμφώνως προς το άρθρ.559 αρ.12 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως δημιουργείται", αν το δικαστήριο παραβίασε τους ορισμούς του νόμου σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων".
Ο συγκεκριμένος λόγος ιδρύεται, όταν το δικαστήριο κατά την εκτίμηση των αποδείξεων προσδίδει σε κάποιο αποδεικτικό μέσο αποδεικτική δύναμη μεγαλύτερη ή μικρότερη από εκείνη που ορίζει ο νόμος. Κατά το σύστημα δε της ελεύθερης εκτιμήσεως των αποδείξεων, ο δικαστής εκτιμά ελευθέρως τις αποδείξεις και προσδίδει σε αυτές την δύναμη που ταιριάζει κατά συνείδηση και την κοινή πείρα και λογική, χωρίς να δεσμεύεται από κάποια διάταξη νόμου, στους μάρτυρες, στα δικαστικά τεκμήρια, στην πραγματογνωμοσύνη, στην εξώδικη ομολογία, στην εξέταση των διαδίκων, στην δόση (κ.λπ.) του όρκου που επιβλήθηκε, επακτού ή εκτιμητικού και στα έγγραφα (δημόσια και ιδιωτικά).
Επομένως, ο προκείμενος λόγος αναιρέσεως δημιουργείται μόνον αν πρόκειται για αποδεικτικό μέσο, στο οποίο συμφώνως προς τον νόμο ο δικαστής είναι υποχρεωμένος να προσδώσει δύναμη πλήρους αποδείξεως (σύστημα νομικών αποδείξεων). Προσέτι, κατ’ άρθρ.559 αρ.14 ΚΠολΔ δημιουργείται έρεισμα αναιρετηρίου λόγου "αν το δικαστήριο παρά τον νόμο....δεν κήρυξε....απαράδεκτο".
Τέλος, κατά τον αριθμό 20 του εν λόγω άρθρου (559 ΚΠολΔ) λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ουσιώδους ισχυρισμού, δηλαδή ισχυρισμού που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό.
Ως έγγραφα, η παραμόρφωση του περιεχομένου των οπίων θεμελιώνει τον παραπάνω λόγο αναιρέσεως θεωρούνται τα αναφερόμενα στα άρθρα 339 και 432 του ιδίου κώδικος ως αποδεικτικά μέσα και μπορεί να είναι είτε ιδιωτικά είτε δημόσια και να χρησιμεύουν προς άμεση ή έμμεση απόδειξη και προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.
Επομένως, δεν αποτελούν έγγραφα με την έννοια των παραπάνω άρθρων, εκείνα στα οποία αποτυπώνεται άλλο αποδεικτικό μέσο, όπως η έκθεση πραγματογνωμοσύνης και το σχεδιάγραμμα που τη συνοδεύει, τα πρακτικά συνεδριάσεως, που περιέχουν καταθέσεις μαρτύρων ή η εισηγητική έκθεση εξετάσεως μαρτύρων, καθώς και τα τοπογραφικά διαγράμματα ως και τεχνικές εκθέσεις μηχανικών που συντάσσονται με αίτηση των διαδίκων και φέρουν (άρθρ. 390 ΚΠολΔ) χαρακτήρα γνωμοδοτήσεως ή οι πίνακες και τα τοπογραφικά διαγράμματα ή τα ΚΑΕΚ του Κτηματολογίου, αφού αυτά έχουν ομοίως χαρακτήρα γνωμοδοτήσεως των αρμοδίων και εχόντων ειδικές γνώσεις οργάνων των εν λόγω δημοσίων υπηρεσιών.
ΙΙΙ. Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως υποστηρίζει, ότι το Εφετείο Αθηνών με την προσβαλλομένη 6020/2013 απόφασή του υπέπεσε στην κατ’ αρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ πλημμέλεια, υπό την έννοια, ότι δεν εφήρμοσε, ενώ έπρεπε, τις διατάξεις των αρθρ.79 παρ.2 του Αγροτικού Κώδικος (Β.Δ. της 29-10/6-12-1949) εν συνδυασμώ προς τις διατάξεις των άρθρων 26, 74, 180 και 203 του ιδίου, ως άνω Κώδικος και προς την διάταξη του άρθρου 1 παρ.1 του α.ν.431/1968, που αναφέρονται στην απαγόρευση της κατατμήσεως των κληροτεμαχίων, απαγόρευση αποβλέπουσα στην διατήρηση ακεραίων των κληροτεμαχίων, απαγορευομένης έτσι της κτήσεως κυριότητος και με χρησικτησία.
Τούτου δοθέντος και δεδομένου, (όπως ισχυρίζεται ο αναιρεσείων), ότι η επίδικη έκταση (6.221 μ2) ανήκε και προερχόταν κατά κυριότητα από άλλο κληροτεμάχιο, τότε το εδαφικό τμήμα των 488μ2 που διεκδικεί η αναιρεσίβλητη, αποσπάσθηκε από το ιδικόν του κληροτεμάχιο, ήτοι η αναιρεσίβλητη και οι δικαιοπάροχοί της προέβησαν σε ανεπίτρεπτη κατάτμηση του κληροτεμαχίου του (αναιρεσείοντος).
Περαιτέρω, ο αναιρεσείων με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως αιτιάται, ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο με την αναιρεσιβληθείσα απόφασή του "διολίσθησε" στην κατ’ αρθρ.559 αρ.11γ ΚΠολΔ πλημμέλεια, αφού δεν έλαβε υπόψιν του υπ’ αυτού (αναιρεσείοντος) επικληθέντα και προσκομισθέντα νευραλγικά έγγραφα και δη: Το ουσιώδες εν προκειμένω .../1977 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμ/φου ...
Δ.Α. μετά του από Σεπτεμβρίου 1976 τοπογραφικού διαγράμματος του τοπογράφου μηχανικού Ι. Κ. (περί κοινόχρηστης αγροτικής οδού μεταξύ των ιδιοκτησιών των διαδίκων) καθώς επίσης και το .../1975 συμβόλαιο δωρέας της συμ/φου ... Μ.Λ. (όπου αναφέρεται ως προς ανατολάς σύνορο του … κληροτεμαχίου δρόμος). Ακόμη ο αναιρεσείων καταλογίζει στο Εφετείο, ότι δεν έλαβε υπόψιν του τα τοπογραφικά διαγράμματα, τα οποία ήταν μαζί με τον από 3-11-1981 κτηματολογικό πίνακα απαλλοτριωθέντων ακινήτων στην περιοχή του ...
Αττικής για την ανέγερση εργατικών κατοικιών, διαγράμματα στα οποία εμφαίνεται η ύπαρξη οδού. Προσέτι (κατά τους ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος) το εν λόγω δικαστήριο της ουσίας δεν έλαβε υπόψιν του την από 19-6-2007 ένορκη κατάθεση του μηχανικού Α.Τ., Αναπληρωτή Δ/ντη και Προϊσταμένου της Ακίνητης Περιουσίας του Ο.Ε.Κ., απ’ την οποία προκύπτει, ότι υπήρχε δρόμος μεταξύ του Ο.Ε.Κ και του ...
κληροτεμαχίου, καθισταμένου έτσι αδύνατου, (όπως υποστηρίζει ο αναιρεσείων), ο δρόμος αυτός να τερματίζει νοτιότερα, καθόσον το κληροτεμάχιο ... συνορεύει με τον Ο.Ε.Κ. κατά μήκος του πρώην κληροτεμαχίου …. Ωσαύτως, ο αναιρεσείων με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως μέμφεται το δευτεροβάθμιο δικαστήριο ότι υπέπεσε στο κατ’ αρθρ.559 αρ.12 ΚΠολΔ ατόπημα υπό την έννοια, ότι δεν προσέδωσε πλήρη αποδεικτική δύναμη στην ...9-7-2004 βεβαίωση του Δασάρχη ..., ότι από την αγορασθείσα από την αναιρεσίβλητη έκταση των 6.221,30 μ2 τμήμα εδαφικό 388,30μ2 αποτελεί δημόσια έκταση.
Επίσης, (όπως ισχυρίζεται ο αναιρεσείων), δεν προσδόθηκε η πλήρης αποδεικτικότητα ως δημοσίου εγγράφου στην ...-7-2002 βεβαίωση του Δασάρχη ..., με την οποία η εν λόγω έκταση των 388,30μ2 εξαιρείται της εκτάσεως που ανήκει στην αναιρεσίβλητη, υπολογιζομένης της εκτάσεώς της στα 5.800μ2. Έτι περαιτέρω, με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων επιρρίπτει στο Εφετείο, ότι (με την προσβαλλομένη απόφασή του) υπέπεσε στο κατ’ άρθρ. 559 αρ.14 ΚΠολΔ σφάλμα, δοθέντος ότι το αιτητικό της κρισιολογηθείσης αγωγής εμπεριέχει με αντιφατικότητα την σώρευση (όχι με τον όρο της επικουρικότητος) διεκδικητικού και αρνητικού αιτήματος, καθισταμένης επομένως αυτής αόριστης κατ’ αρθρ. 216, 118 ΚΠολΔ, κατά τα αναλυόμενα στο αναιρετήριο.
Τέλος, με τον πέμπτο (τελευταίο) λόγο αναιρέσεως ο αναιρεσείων πλήττει την εφετειακή απόφαση, ότι βαρύνεται με το κατ’ αρθρ.559 αρ.20 ΚΠολΔ ατόπημα, καθόσον το αληθινό περιεχόμενο των αγοραπωλητηρίων συμβολαίων .../2000, που είναι ο τίτλος της αναιρεσίβλητης και .../1994, που είναι ο τίτλος της δικαιοπαρόχου της, είναι παντελώς διαφορετικό από τις αντίστοιχες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως και σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει η ταυτότητα του επιδίκου ακινήτου, ενώ διαφορετικό είναι και το περιεχόμενο των τοπογραφικών, που επισυνάπτονται και αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των ανωτέρω συμβολαίων.
Όπως δε σχετικώς εκθέτει ο αναιρεσείων, το έτος 1994 ο Θ.Σ., με διπλή ιδιότητα, αυτήν του πληρεξουσίου του Ι.Κ., αλλά και προσωπικώς, με το .../1-8-1994 συμβόλαιο της συμ/φου Αθηνών Ε. - Φ. Ε. - Α. μεταβίβασε στην Χ. Σ. ως ενιαία έκταση τρία διακριτά γεωτεμάχια: "i) Ο Ι. Κ., μέσω του πληρεξουσίου του Θ. Σ., μεταβίβασε 5.601 μ2, που απέμειναν από το αρχικό κληροτεμάχιο των 6.000 μ2. (6.000-267-132 = 5.601μ2). ii) Ο Θ.
Σ. μεταβίβασε τα 132 μ2, που είχε αγοράσει από τον Σ. Π.. iii) Ο Ι. Κ., δια του πληρεξουσίου του Θ. Σ., δήλωσε πρόσθετη έκταση 488,30 μ2 εκ χρησικτησίας, που ορίζεται στο βόρειο τμήμα του κλήρου ..., χωρίς όμως, σε αντίθεση με το περιεχόμενο που αποδίδει η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στο έγγραφο αυτό, να προσδιορίζεται σε κανένα σημείο του συμβολαίου η ακριβής γεωμετρική περιγραφή και θέση του γεωτεμαχίου, που αποκτάται με τη χρησικτησία αυτή.
Το συμβόλαιο της παραπάνω αγοροπωλησίας συνοδεύεται από το από .../1994 τοπογραφικό του τοπογράφου μηχανικού Φ. Μ. Δ., στο οποίο το σύνολο του μεταβιβαζόμενου ακινήτου φαίνεται να έχει ενιαία έκταση 6.221,30 μ2. Ακολούθως το έτος 2000 η Χ. Σ., με. το υπ’ αριθ. .../11,12.2000 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Μ., μεταβιβάζει στην αναιρεσίβλητη το ενιαίο πλέον ακίνητο.
Στο συμβόλαιο αυτό ρητά αναφέρεται ότι το ακίνητο της αντιδίκου προέρχεται εκ του κληροτεμαχίου ..., το οποίο έχει έκταση λιγότερη από 6.000 τ.μ., στην πραγματικότητα 5.800 Ι!! Μάλιστα επισυνάπτεται το από 15.10.2000 τοπογραφικό του αρχιτέκτονα Α. Κ., το οποίο στην ουσία αποτελεί αντιγραφή του τοπογραφικού Δ. του 1994".
Εν συνεχεία ο αναιρεσείων στον ίδιο (πέμπτο) λόγο αναιρέσεως προβαίνει σε "διερμήνευση" των προρρηθέντων τοπογραφικών διαγραμμάτων, επί τη βάσει της οποίας παρουσιάζει το κατ’ αυτόν "αληθές περιεχόμενό τους" εν σχέσει προς την ταυτότητα του επιδίκου ακινήτου. Κατόπιν ο αναιρεσείων αναφέρεται στην από 27-3-2009 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Α.
Κ. και στο τοπογραφικό διάγραμμα, το οποίο συνέταξε ως συνοδευτικό της .../24-7-2002 οικοδομικής αδείας, την έκδοση της οποία (για λογαριασμό της νυν αναιρεσίβλητης) αυτός (μηχανικός Κ.) επιμελήθηκε. Έτι περαιτέρω, στον λόγο αυτόν αναιρέσεως ο αναιρεσείων αναφέρεται στην από 7-9-2004 τεχνική έκθεση του μηχανικού Σ.
Δ. και συγκεκριμένα στην (αποδεικτική) αντιμετώπισή της απ’ το Εφετείο και με αντιδιαστολή εκ μέρους του (αναιρεσείοντος) ως προς τα εξ αυτής προκύπτοντα ήτοι ως προς το (κατ’ αυτόν) αληθές περιεχόμενό της (τεχνικής εκθέσεως). Εν τέλει ο αναιρεσείων κάνει αναφορά στο από 5-7-2004 τοπογραφικό διάγραμμα του ανωτέρω μηχανικού, το οποίο συνοδεύει την προειπωθείσα τεχνική έκθεσή του.
IV. Ο τρίτος λόγος αναιρέσεως με το προμνησθέν περιεχόμενο της φερομένης κατ’ αρθρ.559 αρ.12 ΚΠολΔ πλημμελείας είναι απαράδεκτος, αφού εν προκειμένω το δικαστήριο, κατά το σύστημα της ελεύθερης εκτιμήσεως των αποδείξεων εκτίμησε ελευθέρως τις επικληθείσες και ενώπιόν του εκατέρωθεν προσκομισθείσες αποδείξεις, με γνώμονα την δικανική συνείδηση και την κοινή πείρα, χωρίς να υπόκειται σε διελκυστίνδα υποχρεωτικότητος να προσδώσει δύναμη πλήρους αποδείξεως στα επικαλούμενα δημόσια έγγραφα (βεβαιώσεις Δασάρχη). Ο αναιρεσείων προβάλλει την επίκληση αυτήν (της αποδεικτικής υπεροχής των βεβαιώσεων του Δασάρχη), η οποία όμως (συμφώνως και προς την νομική σκέψη) καθιστά τον αντίστοιχο λόγο αναιρέσεως απαράδεκτο, κατά τα άνω εκτιθέμενα. Προσέτι, απαράδεκτος είναι και ο πέμπτος (τελευταίος) λόγος αναιρέσεως. Συγκεκριμένα: Κατά το μέρος που αναφέρεται στα προειπωθέντα συμβόλαια υπό την επίφαση της φερομένης πλημμελείας του αρθρ.559 αρ.20 ΚΠολΔ πλήττει (υπό το παραπάνω περιεχόμενο) την περί τα πράγματα αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου της ουσίας. Καθόσον δε αφορά στις τεχνικές εκθέσεις και στα τοπογραφικά διαγράμματα που προαναφέρονται, διότι όλα αυτά δεν αποτελούν έγγραφα κατά την έννοια που υπάγεται στην ρυθμιστική πρόβλεψη του αρ.20 του αρθρ.559 ΚΠολΔ, ώστε από φερομένη παραμόρφωσή τους να ιδρύεται ο αντίστοιχος λόγος αναιρέσεως.
V. Οι επιτρεπτώς επισκοπούμενες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως έχουν ως ακολούθως: "Από τις καταθέσεις των μαρτύρων, που περιέχονται στα 864/2012 πρακτικά του Πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου, τα έγγραφα, που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, μεταξύ των οποίων η ...9.2004 ένορκη βεβαίωση του Η.
Α., που έχει ληφθεί ενώπιον της Ειρηνοδίκου στο Ειρηνοδικείο ... στα πλαίσια της δίκης ασφαλιστικών μέτρων μεταξύ των ιδίων διαδίκων, που η εφεσίβλητη νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει και παραδεκτά λαμβάνεται υπόψη για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων και α) η από Σεπτεμβρίου 2012 τεχνική έκθεση του τοπογράφου μηχανικού Γ.
Μ., β) η από 7.9.2004 τεχνική έκθεση του πολιτικού μηχανικού Σ. Δ., γ) η από 3.2.2009 τεχνική έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αγρονόμου και τοπογράφου μηχανικού Ν. Π. και δ) η από 27.3.2009 τεχνική έκθεση του μηχανικού Α. Κ., που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν και οι οποίες εκτιμώνται ελεύθερα (Ολ ΑΠ 8/2005 Ελλ.
Δικ 46, 694 - ΑΠ 778/2012 ΝΟΜΟΣ - ΑΠ 858/2011 ΝΟΜΟΣ), χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα έγγραφα, που η εφεσίβλητη επικαλείται με την προσθήκη στις προτάσεις, μετά τη συζήτηση της υπόθεσης (με αριθμούς ...), διότι κρίνεται ότι δεν προσκομίζονται προς αντίκρουση ισχυρισμών του εκκαλούντος προβληθέντων με τις προτάσεις και από τις ομολογίες που συνάγονται από τις προτάσεις των διαδίκων, για τις οποίες γίνεται λόγος παρακάτω, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα:
Δυνάμει του .../11.12.2000 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. Μ., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου ..., στον τόμο …, με ..., η πωλήτρια Χ. Σ. του Δ. μεταβίβασε, λόγω πωλήσεως, στην ενάγουσα την κυριότητα ενός αγροτεμαχίου στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του Δήμου Λαυρεωτικής.
Στην πωλήτρια το εν λόγω αγροτεμάχιο είχε περιέλθει δυνάμει του .../1.8.1994 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε. - Φ. Α.-Ε., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Λαυρεωτικής στον τόμο …, με ..., από τους Θ. Σ. και από τον Ι. Κ. του Κ.. Στον πρώτο πωλητή είχε περιέλθει εδαφικό τμήμα 132 τμ δυνάμει του .../8.1.1977 αγοραπωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου ...
Δ. Α., που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του ιδίου ως άνω Υποθηκοφυλακείου στον τόμο …, με αριθμό …, από τον Σ. Π. του Χ. και σ αυτόν το ως άνω εδαφικό τμήμα είχε περιέλθει σε μεγαλύτερη έκταση, δυνάμει του .../1.7.1969 τίτλου κυριότητας του Υπουργείου Γεωργίας Διεύθυνση Επικοισμού. Στον δεύτερο πωλητή είχε περιέλθει έκταση 5.733 τμ ως γεωργικός κλήρος με τον αριθμό ..., δυνάμει του .../12.7.1968 τίτλου κυριότητας του Υπουργείου Γεωργίας Διεύθυνση Επικοισμού, που έχει νόμιμα μεταγραφεί στα βιβλία μεταγραφών του ιδίου ως άνω Υποθηκοφυλακείου στον τόμο …, με αριθμό …, κατόπιν οριστικής διανομής από το έτος 1966, η οποία κυρώθηκε με την 28537/4.5.1968 απόφαση του Νομάρχη Αττικής και δημοσιεύτηκε στο 269/31.5.1968 ΦΕΚ και έκταση 488,30 τμ από χρησικτησία.
Το εν λόγω ακίνητο, κατά τον παραπάνω τίτλο κτήσης, είχε έκταση 6.221,3 τμ και συνόρευε νοτιοανατολικά, επί προσώπου ... με αγροτικό δρόμο, που ήταν αδιαμόρφωτος, βορειοανατολικά σε τεθλασμένη πλευρά ... με το ... κληροτεμάχιο ιδιοκτησίας Σ. Σ. και το ... κληροτεμάχιο ιδιοκτησίας αγνώστου, βόρεια σε πλευρά ... με το ...
κληροτεμάχιο ιδιοκτησίας αγνώστου, βορειοδυτικά σε τεθλασμένη πλευρά ... με ιδιοκτησία εναγόμενου, νοτιοδυτικά σε πρόσοψη ... με δρόμο, νότια σε πλευρά ... με το ... κληροτεμάχιο ιδιοκτησίας Σ. Π.. Η ενάγουσα, περί το έτος 2002, προτιθέμενη να ανοικοδομήσει στο ως άνω ακίνητο δύο κατοικίες, μία ισόγεια και μία διώροφη, ανέθεσε στον μηχανικό Α.
Κ. την διαδικασία εκδόσεως σχετικής αδείας. Περί τον Ιούνιο του 2002, ο μηχανικός υπέβαλε σχετική αίτηση στο Δασαρχείο ..., προκειμένου να εκδοθεί βεβαίωση για τον μη δασικό χαρακτήρα του ακινήτου, που ήταν απαραίτητη για την έκδοση της οικοδομικής άδειας. Επειδή, όμως, είχε ήδη εκδοθεί η ....2.2002 πράξη χαρακτηρισμού του Δασάρχη ..., η οποία αφορούσε στον χαρακτηρισμό ευρύτερης έκτασης 235,375 στρεμμάτων, εντός της οποίας ενέπιπτε από την ως άνω ιδιοκτησία της ενάγουσας μόνο εδαφικό τμήμα 5.800 τμ, ο ως άνω μηχανικός περιόρισε την αίτηση στο εδαφικό αυτό τμήμα των 5.800 τμ και εκδόθηκε η ....7.2002 βεβαίωση του Δασάρχη ...
για την έκταση αυτή και στην συνέχεια η .../24.7.2002 οικοδομική άδεια. Ενώ οι εργασίες ανοικοδόμησης ευρίσκοντο σε εξέλιξη, υπήρξε έριδα μεταξύ των διαδίκων σχετικά με το υπό στοιχεία ... εδαφικό τμήμα του ακινήτου της ενάγουσας, όπως τούτο εμφαίνεται στο προσαρτώμενο στην αγωγή τοπογραφικό διάγραμμα και το οποίο αποτελεί τη μόνη δίοδο του ακινήτου της ενάγουσας προς την παρακείμενη ασφαλτοστρωμένη οδό.
Πιο συγκεκριμένα, ενώ η ενάγουσα χρησιμοποιούσε την εν λόγω εδαφική λωρίδα προκειμένου να διέρχονται τα συνεργεία κατά την εκτέλεση των εργασιών ανέγερσης των οικοδομών, ο εναγόμενος εμπόδισε τον εργολάβο, που εκτελούσε το έργο, να ανοίξει τον λάκκο επ’ αυτής, προκειμένου να τοποθετηθεί εκεί ο στύλος της ΔΕΗ και το δίκτυο ηλεκτροδότησης για τις υπό ανέγερση οικοδομές και τον Ιούνιο του 2004, την περιέφραξε και φύτευσε δέντρα, την προσάρτησε στην ιδιοκτησία του και απέκλεισε την είσοδο στο ακίνητο της ενάγουσας των συνεργείων, που είχαν αναλάβει την ανοικοδόμηση των κατοικιών της.
Κατά τον ίδιο χρόνο, ο εναγόμενος παράνομα και χωρίς τη θέληση της ενάγουσας, κατέλαβε το υπό στοιχεία ... εδαφικό τμήμα του ακινήτου της, επιφάνειας 295 τμ, όπως αυτό εμφαίνεται στο ίδιο ως άνω προσαρτώμενο στην υπό κρίση αγωγή τοπογραφικό διάγραμμα, το περιέφραξε και το προσάρτησε στην παρακείμενη ιδιοκτησία του.
Κατά το έτος 2004, η ενάγουσα υπέβαλε την από 7.1.2004 αίτηση της προς το Δασαρχείο ..., προκειμένου να εκδοθεί πράξη χαρακτηρισμού και για το υπόλοιπο εδαφικό τμήμα της ιδιοκτησίας της, επιφάνειας 421,30 τμ. Επί της αιτήσεως αυτής εκδόθηκε η ...9.7.2004 βεβαίωση του Δασάρχη ..., με την οποία βεβαιωνόταν ότι, από την αγορασθείσα από την ενάγουσα έκταση των 6221,30 τμ, όπως αυτή απεικονίζεται στο από Δεκεμβρίου 2001 τοπογραφικό διάγραμμα του ως άνω μηχανικού Α.
Κ. α) το εδαφικό τμήμα των 33 τμ, το οποίο συνορεύει βόρεια με ιδιοκτησία αγνώστου, νότια με ιδιοκτησία Π., ανατολικά με την ιδιοκτησία της ενάγουσας και δυτικά με ασφαλτοστρωμένη οδό, εμπίπτει εντός του ρυμοτομικού σχεδίου των εργατικών κατοικιών του ..., δηλαδή ανήκε στον ΟΕΚ και β) το εδαφικό τμήμα 388,30 τμ, που εμφαίνεται με τα στοιχεία ...
στο ίδιο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, εμπεριέχεται στο 33 τεμάχιο της διανομής του αγροκτήματος "..." του 1949, αποτελεί Δημόσια έκταση και εμπίπτει εντός ευρύτερης έκτασης που χαρακτηρίσθηκε ως χορτολιβαδική, ενώ με την ....3.2004 πράξη χαρακτηρισμού του Δασαρχείου ..., κατόπιν του από 1.3.2004 αιτήματος της ενάγουσας, χαρακτηρίστηκε η έκταση 5,275 στρεμμάτων ως χορτολιβαδική.
Με το .../10.11.2004 έγγραφο της Κτηματικής Υπηρεσίας Ανατολικής Αττικής βεβαιώνεται ότι η αμφισβητούμενη, ως άνω, έκταση μεταξύ της ιδιοκτησίας της ενάγουσας και του εναγόμενου δεν είναι δημόσιο κτήμα και ότι η εκτός διανομής έτους 1966 έκταση έχει απαλλοτριωθεί από τον ΟΕΚ. Μετά ταύτα, η ενάγουσα, αποδεχόμενη το γεγονός αυτό, με αίτηση της προς τον ΟΕΚ ζήτησε να εξαγοράσει το πιο πάνω εδαφικό τμήμα των 33 τμ, ώστε να έχει πρόσβαση η ιδιοκτησία της στον κεντρικό δρόμο.
Με το πρακτικό της 7.4.2005, της συνεδρίασης 12/2005 του ΟΕΚ, κρίθηκε ότι το εδαφικό αυτό τμήμα είναι μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, ότι απεκόπη από την ιδιοκτησία του ΟΕΚ, μετά την κατασκευή της περιμετρικής οδού του οικισμού και αποφασίστηκε να γίνει δεκτό το αίτημα της ενάγουσας, στην συνέχεια δε με το .../4.4.2007 έγγραφο του ΟΕΚ γνωστοποιήθηκε στην ενάγουσα ότι εγκρίθηκε η προσωρινή διέλευση της μέσω της επίδικης εδαφικής λωρίδας ιδιοκτησίας του, μέχρις ότου πραγματοποιηθούν οι επεκτάσεις και οι πράξεις εφαρμογής του σχεδίου πόλεως, που ήταν και ή αιτία μη υλοποίησης της απόφασης του ΟΕΚ περί προσκυρώσεως του παραπάνω εδαφικού τμήματος στην ιδιοκτησία της και ότι το εδαφικό τμήμα των 388,30 τμ, πού αναφέρεται στην ...2004 βεβαίωση του Δασαρχείου ..., δεν ανήκει στην ιδιοκτησία του ΟΕΚ.
Παράλληλα, με το .../12.2.2008 έγγραφο, ο ΟΕΚ ενημέρωσε την ενάγουσα ότι, σε συνέχεια του .../4.4.2007 έγγραφο του, σχετικά με την άδεια διέλευσης της μέσω της ως άνω τριγωνικής εδαφικής λωρίδας, δύναται να κατασκευάσει θύρα ομοιόμορφη με την υπάρχουσα περίφραξη, με δικές της δαπάνες, καθώς και κολώνα για την ηλεκτροδότηση της οικοδομής της, ενώ με τα .../24.4.2007 και .../25.1.2008 έγγραφα του προς τον εναγόμενο τον καλούσε να απομακρυνθεί από μείζον εδαφικό τμήμα ιδιοκτησίας του (ΟΕΚ), το οποίο είχε καταλάβει και το οποίο περιελάμβανε και το εδαφικό τμήμα των 33 τμ.
Στην συνέχεια, κατά τον μήνα Απρίλιο του 2008, ενώ η ενάγουσα είχε ανοίξει οπή στο ως άνω εδαφικό τμήμα των 33 τμ, για την τοποθέτηση στύλου ηλεκτροδότησης και είχε ξεκινήσει τις εργασίες εκσκαφής θεμελίων για την περιτοίχιση του ακινήτου της, ο εναγόμενος έριξε μπάζα στον διανοιχθέντα λάκκο και στα θεμέλια του μαντρότοιχου και ακολούθως επιχείρησε τη διάνοιξη δρόμου εντός της ιδιοκτησίας της ενάγουσας, καταλαμβάνοντας τμήμα του ακινήτου της και συγκεκριμένα το υπό στοιχεία ..., επιφανείας 214,10 τμ, στο οποίο τοποθέτησε ένα αυτοκίνητο, ώστε να μην είναι δυνατή η από τα συνεργεία της ΔΕΗ τοποθέτηση στύλου ηλεκτροδότησης και εγκατάστασης του αναγκαίου δικτύου και συνακόλουθα η συνέχιση των εργασιών ανοικοδόμησης.
Με τις παραπάνω ενέργειες του ο εναγόμενος διαταράσσει την κυριότητα της ενάγουσας σε ό,τι αφορά τα μη καταληφθέντα τμήματα του ακινήτου της, όπως αυτά προσδιορίστηκαν, δηλαδή διαταράσσει την κυριότητα της επί του υπό στοιχεία ...-...-... ακινήτου της, όπως αυτό εμφαίνεται στο προσαρτώμενο στην αγωγή τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Α.
Κ., παρεμποδιζόμενη επανειλημμένως από τον εναγόμενο να εκμεταλλευτεί το ακίνητο της, ήτοι να ανεγείρει σε αυτό τις οικοδομές και να τις ηλεκτροδοτήσει. Εξ αιτίας της ανωτέρω παράνομης και υπαίτιας συμπεριφοράς του εναγόμενου, η ενάγουσα δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει την ανέγερση των δύο κατοικιών, ενώ για την ηλεκτροδότηση αυτών από τη ΔΕΗ απαιτήθηκε να λάβει αναθεώρηση της μελέτης και τροποποίηση του δικτύου και εξ αυτού του λόγου προέκυψε συμπληρωματική δαπάνη συνολικού ποσού 1053,53 ευρώ, ήτοι 863,31 ευρώ πλέον ΦΠΑ ποσού 164,03 ευρώ, ως συμμετοχή της ενάγουσας και το ποσό των 22,1 ευρώ πλέον ΦΠΑ 4,18 ευρώ ως αποζημίωση λόγω δύσκολης μετάβασης των συνεργείων στο σημείο ηλεκτροδότησης.
Κατά το ποσό αυτό η ενάγουσα υπέστη ισόποση ζημία. Βέβαια, ο εναγόμενος, ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα δεν είναι κυρία των επιδίκων ως άνω εδαφικών τμημάτων, ότι ο ίδιος είναι κύριος αυτών και επικουρικά ότι ανήκουν στον Δήμο Λαυρεωτικής, άλλως στο Ελληνικό Δημόσιο και τον ισχυρισμό του αυτόν επαναφέρει με τον υπό στοιχείο Α λόγο της έφεσης, δεν αποδείχθηκε, ωστόσο, η ουσιαστική βασιμότητα του ισχυρισμού του αυτού.
Η κατάθεση του εξετασθέντος, με την επιμέλεια του εναγόμενου - εκκαλούντος, μάρτυρος Φ. Α. κρίνεται γενικόλογη και ασαφής και από τα λοιπά αποδεικτικά μέσα που ο εναγόμενος - εκκαλών νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει δεν συνάγεται απόδειξη ικανή να θεμελιώσει πλήρη δικανική πεποίθηση περί των ως άνω πραγματικών περιστατικών που θεμελιώνουν την ιστορική βάση του ισχυρισμού του αυτού, δεδομένου ότι αποκρούονται από την σαφή και κατηγορηματική κατάθεση του εξετασθέντος, με την επιμέλεια της ενάγουσας, μάρτυρος Α.
Κ., ο οποίος ασχολήθηκε με την διαδικασία εκδόσεως της οικοδομικής άδειας του ακινήτου της ενάγουσας και επισκέπτετο τακτικά την περιοχή, αλλά και από προαναφερθέντα αποδεικτικά μέσα. Βέβαια, στην από 7.9.2004 τεχνική έκθεση του Σ. Δ., που ο εκκαλών νόμιμα επικαλείται και προσκομίζει, αναφέρεται ότι το εδαφικό τμήμα 295 τμ εμπίπτει εντός της ιδιοκτησίας κληρονόμων Α.
Ρ. και αποτελεί τμήμα του 33 κληροτεμαχίου, χωρίς, ωστόσο, να δικαιολογεί και α αναλύει την μελέτη από την οποία βγήκε το συμπέρασμα του αυτό. Το εδαφικό αυτό τμήμα των 295 τμ, περιλαμβάνεται στην έκταση των 388,30 τμ, η οποία δεν είναι δημόσιο κτήμα, ούτε ανήκει στην ιδιοκτησία του ΟΕΚ, περιλαμβάνεται στον τίτλο κυριότητας της ενάγουσας, η οποία κατέστη κυρία αυτού παραγώγως και ο εναγόμενος την απέβαλε από αυτό παράνομα και χωρίς την θέληση της.
Καθόσον αφορά το εδαφικό τμήμα των 214,10 τμ ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι αποτελεί αγροτικό δρόμο, ο οποίος προϋπήρχε μεταξύ της δικής του συνιδιοκτησίας και της ιδιοκτησίας της ενάγουσας, ήδη από το 1975, δεν αποδείχθηκε, ωστόσο, ο ισχυρισμός του αυτός. Αντίθετα αποδείχθηκε ότι οι δύο ιδιοκτησίες χωρίζονται με μαντρότοιχο, τον οποίο ο εναγόμενος σταδιακά κατεδάφιζε, προκειμένου να καταλάβει το επίδικο εδαφικό τμήμα.
Στην από 3.2.2009 έκθεση πραγματογνωμοσύνης του αγρονόμου τοπογράφου μηχανικού Ν. Π., που διενεργήθηκε κατόπιν της από 11.4.2008 αιτήσεως του εναγομένου προς το TEE αναφέρεται ότι μεταξύ των κληροτεμαχίων ... της διανομής 1966 και 33 της διανομής του έτους 1949, το οποίο είναι και το όριο των δύο διανομών στη συγκεκριμένη θέση, δεν υφίσταται ούτε προβλεπόταν ποτέ στα αντίστοιχα διαγράμματα αγροτική οδός για πρόσβαση προς τα κληροτεμάχια και ότι το όριο των ιδιοκτησιών των διαδίκων θα πρέπει να τεθεί επί του μαντρότοιχου και των δευτερευόντων κτισμάτων προς τα δυτικά της ιδιοκτησίας του εναγομένου.
Ο ίδιος τοπογράφος μηχανικός, στο από 23.7.2009 έγγραφο του προς τον εναγόμενο, διευκρινίζει ότι η μόνη αγροτική οδός της περιοχής είναι στο ... τεμάχιο της διανομής του 1949, που μετονομάστηκε σε ... στη διανομή του 1966 και δεν φτάνει ως τα κληροτεμάχια ... και ..., καθώς τερματίζει νοτιότερα. Ο μαντρότοιχος, στο όριο των ιδιοκτησιών των διαδίκων, εμφαίνεται και στην από 26.6.2001 αεροφωτογραφία, ενώ ο αδελφός του εναγόμενου, Δ.
Ρ., συνιδιοκτήτης του ιδίου ακινήτου, με την από 14.11.2007 εξώδικη πρόσκληση του, καλεί τον εναγόμενο να παύσει το γκρέμισμα των παλαιών εξωτερικών μαντρότοιχων του αγρού τους και την επέκταση σε βάρος ομόρων, προς βορά και ανατολή, ιδιοκτησιών. Επί πλέον, στο .../5.9.2011 έγγραφο του Δήμου Λαυρεωτικής προς τον Συνήγορο του Πολίτη βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχει δρόμος διανομής μεταξύ των ομόρων ιδιοκτησιών των διαδίκων, μετά από σχετικό ερώτημα προς την τεχνική υπηρεσία του Δήμου και σύμφωνα με την έρευνα της στους χάρτες των διανομών του Υπουργείου Γεωργίας, αναιρώντας όλες τις προηγούμενες αποσταλείσες προς την ενάγουσα επιστολές του.
Επίσης, στο από 19.5.1975 τοπογραφικό διάγραμμα του τοπογράφου Γ. Σ. η λωρίδα γης με στοιχεία ..., που χωρίζει μεταξύ άλλων και τις ιδιοκτησίες των διαδίκων, δεν κατονομάζεται ως αγροτικός δρόμος, ενώ στους τίτλους κτήσης κυριότητας που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, δεν αναφέρεται αγροτικός δρόμος ως όριο μεταξύ των δύο ιδιοκτησιών.
Και το εδαφικό αυτό τμήμα περιλαμβάνεται στον τίτλο κυριότητας της ενάγουσας και η ενάγουσα κατέστη κυρία και αυτού παραγώγως, ο δε εναγόμενος, την απέβαλε και από αυτό παράνομα και παρά την θέλησή της, ενώ δεν αποδείχθηκε ότι έλαβε χώρα ανεπίτρεπτη κατάτμηση αγροτεμαχίου, ούτε κατάληψη αγροτικής οδού εκ μέρους της ενάγουσας.
Το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, επομένως, που με την εκκαλουμένη απόφαση του έκρινε όμοια και, αφού απέρριψε τους ισχυρισμούς του εναγόμενου περί ανεπίτρεπτης κατάτμησης τού κληροτεμαχίου 33 και περί κατάληψης αγροτικής οδού, έκανε δεκτή την αγωγή εν μέρει, ορθά ερμήνευσε τις προαναφερθείσες διατάξεις και ορθά εκτίμησε την ...9.7.2004 βεβαίωση του Δασάρχη ..., την ...2004 πράξη χαρακτηρισμού του ιδίου, το .../2004 έγγραφο της Διεύθυνσης Δασών Ανατολικής Αττικής, το .../2000 συμβόλαιο της συμβολαιογράφου Αθηνών Ε.
Μ., το .../1968 έγγραφο της Διεύθυνσης Εποικισμού του Υπουργείου Γεωργίας και τα κτηματολογικά στοιχεία που το συνοδεύουν, την ...2002 βεβαίωση του Δασάρχη ..., την ... επιστολή του ΟΕΚ προς την ενάγουσα, τις καταθέσεις των εξετασθέντων μαρτύρων και όλα εν γένει τα αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν, και σε σωστό πόρισμα κατέληξε, πρέπει δε να απορριφθούν τα αντίθετα παράπονα".
VI. Η επισκόπηση των παραδοχών καταδεικνύει ανενδοιάστως, ότι η ευθυκρισία του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου κατά την ανάπτυξη του ιστού του πορίσματός του δεν κατέστη μοχλός παραβιάσεως των (φερομένων ως παραβιασθεισών) διατάξεων του Αγροτικού Κώδικος και του Α.Ν.431/1968, όπως ο αναιρεσείων αιτιάται, αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
Ο δε συναφούς περιεχομένου πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος. Επίσης, αβασιμότητα ενέχει και ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, καθώς το Εφετείο έλαβε υπόψιν του τα ενώπιόν του (κατά το συζητητικό σύστημα) εκατέρωθεν επικληθέντα και προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα. Η κατεύθυνση της δικανικής κρίσεως (του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου) προς διαφορετική "γραμμή πλεύσεως" δεν ισοδυναμεί με μη λήψη υπόψιν των προμνησθέντων αποδεικτικών μέσων, όπως αβασίμως καταλογίζει ο αναιρεσείων.
Ακόμη, αβάσιμος, είναι και ο τέταρτος λόγος αναιρέσεως. Ειδικότερα, όπως επιτρεπτώς συνεπισκοπούνται το δικόγραφο της κριθείσης αγωγής και τα επ’ αυτής διαλαμβανόμενα στην προσβαλλομένη απόφαση, (εν σχέσει προς τα οποία ο αναιρεσείων αναδεικνύει και προβάλλει το κατ’ αρθρ.559 αρ.14 ΚΠολΔ σφάλμα λόγω προκληθείσης από αντιφατικότητα αοριστίας του αιτητικού του αγωγικού αυτού δικογράφου) καταδεικνύεται εν προκειμένω, ότι με πληρότητα είναι εκτεθειμένα τα δύο (αγωγικά) αιτήματα και δη αυτό που αφορά στην διεκδίκηση των δύο εδαφικών τμημάτων εμβαδού 295μ2 του ενός και 214,10μ2 του ετέρου και το άλλο αίτημα, ήτοι το συναρτώμενο με την σωρευμένη αρνητική αγωγή που δεν αφορά στα ανωτέρω εδαφικά τμήματα, αλλά σε έτερο εδαφικό τμήμα, το οποίο και εμφαίνεται υπό τα στοιχεία ...
στο επισυναφθέν στο δικόγραφο της αγωγής τοπογραφικό διάγραμμα. Η υπάρχουσα αντικειμενική σώρευση μεταξύ διεκδικητικής και αρνητικής αγωγής, αφού δεν ταυτίζονται, αλλά συγκεκριμενοποιούνται με διαφορετικότητα τα εδαφικά τμήματα του επιδίκου ακινήτου, στα οποία έκαστο αίτημα αφορά, χωρίς αντίφαση μεταξύ αυτών, καθιστά το όλον αιτητικό της αγωγής εναργές και ορισμένο, χωρίς αντιφατικότητα και εξ αυτής αοριστία και απαράδεκτο με αυτήν συναρτώμενο.
Μετά ταύτα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν υπέπεσε στην αντιστοίχως επιρριπτομένη πλημμέλεια και είναι αβάσιμος, όπως προεκτίθεται, ο λόγος αυτός (τέταρτος) αναιρέσεως, παρά τις περί του αντιθέτου αίολες αιτιάσεις του αναιρεσείοντος, κατά τα άνω εκτιθέμενα.
VII. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου προς διερεύνηση λόγου, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως και να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου (αρθρ.495 παρ.3 ΚΠολΔ) συμφώνως προς το διατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 24-9-2016 αίτηση του Ι. Ρ. περί αναιρέσεως της 6020/2013 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.
Και
Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος παραβόλου. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2017.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ