1906/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1906 / 2008 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1906/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Κολυβά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Αλεξόπουλο, Αντώνιο Αθηναίο, Γρηγόριο Κουτσόπουλο και Δημήτριο Μουστάκα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 30 Σεπτεμβρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Γρηγόριος Παπαδογιάννης με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ., χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΕΡΓΙΝΑ Α.Ε.Ε.Ε.-ΕΚΔΟΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ" με τον διακριτικό τίτλο "ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΕΡΓΙΝΑ", που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Αναστάσιος Ταρπινίδης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 03.02.2004 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3698/2005 του ίδιου δικαστηρίου και 3086/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 18.01.2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γρηγόριος Κουτσόπουλος ανέγνωσε την από 13.11.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού τότε Αρεοπαγίτη και ήδη Αντιπροέδρου Ηλία Γιαννακάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη των λόγων αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Σύμφωνα με το άρθρο 528 Κ.Πολ.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 16 παρ. 4 του ν. 2915/2001 "αν ασκηθεί έφεση από διάδικο που δικάστηκε σαν να ήταν παρών, η εκκαλούμενη απόφαση εξαφανίζεται μέσα στα όρια που καθορίζονται από την έφεση και τους προσθέτους λόγους και ο εκκαλών δικαιούται να προβάλλει όλους τους ισχυρισμούς που μπορούσε να προτείνει πρωτοδίκως".

Από τη διάταξη αυτή, η οποία εφαρμόζεται και στην ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, αφού στο άρθρο 591 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. δεν υπάρχει αντίθετη ρύθμιση, προκύπτει ότι, αν ασκηθεί έφεση κατά ερήμην απόφασης, η οποία λειτουργεί ως υποκατάστατο αναιτιολόγητης ανακοπής ερημοδικίας, εξαφανίζεται η εκκαλούμενη απόφαση μέσα στα όρια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, χωρίς έρευνα των λόγων της έφεσης.

Επομένως, το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε την έφεση της αναιρεσίβλητης, η οποία στον πρώτο βαθμό είχε δικαστεί ερήμην, εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση και προχώρησε στην έρευνα της υπόθεσης, χωρίς να εξετάσει αν ήσαν παραδεκτοί και βάσιμοι οι λόγοι της έφεσης, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ. 14 του Κ.Πολ.Δ.

και ο πρώτος λόγος αναιρέσεως αληθώς μόνο από τη διάταξη αυτή, με τον οποίο προβάλλεται ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε ακυρότητα, είναι αβάσιμος και απορριπτέος. 2. Στην περίπτωση που το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης στηρίζεται αυτοτελώς σε περισσότερες επάλληλες αιτιολογίες και με την αναίρεση δεν πλήττονται όλες, οι λόγοι αναιρέσεως που προσβάλλουν τις λοιπές είναι απορριπτέοι ως αλυσιτελείς.

Στην προκείμενη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως, αληθώς μόνο από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 14 Κ.Πολ.Δ.. προβάλλεται ότι, παρά το νόμο απορρίφθηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση ως απαράδεκτη η αντέφεση του αναιρεσείοντος, με την οποία επλήττετο η πρωτόδικη απόφαση ως προς το κεφάλαίο της με το οποίο απορρίφθηκε το αγωγικό αίτημα για καταβολή ως αποζημίωσης στον αναιρεσείοντα της καταπεσούσας ποινικής ρήτρας, λόγω αναιτιολόγητης καταγγελίας της σύμβασης εργασίας του, σύμφωνα με σχετικό όρο της σύμβασης, επειδή με την αντέφεση αυτή είχε προσβληθεί κεφάλαιο της απόφασης που δεν είχε εκκληθεί από την αναιρεσίβλητη, ούτε συνεχόταν αναγκαίως με τα εκκληθέντα κεφάλαια.

Επίσης, με τον τρίτο και τέταρτο λόγο αναιρέσεως, από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., προβάλλεται ευθεία και εκ πλαγίου παραβίαση των διατάξεων των άρθρων 6 παρ.1 εδ. α' του ν. 3198/1955 και 18 παρ.1 και 2 και 22 παρ. 1 και 3 του ν. 2190/1920, σχετικά με την παραδοχή του Εφετείου ότι η αγωγή του αναιρεσείοντος ασκήθηκε εκπροθέσμως, μετά δηλαδή την πάροδο της τρίμηνης ανατρεπτικής προθεσμίας του άρθρου 6 παρ.1 του ν.3198/1955.

Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι αλυσιτελείς και απορριπτέοι γιατί το διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το αγωγικό αίτημα της ποινικής ρήτρας και τα άλλα αγωγικά αιτήματα, εκτός από τις παραπάνω αιτιολογίες, στηρίζεται και σε επάλληλη αιτιολογία, η οποία δεν πλήττεται με την αναίρεση και συγκεκριμένα στηρίζεται στην παραδοχή του Εφετείου ότι, η καταγγελία της ένδικης σύμβασης εργασίας ορισμένου χρόνου έγινε από την αναιρεσίβλητη για σπουδαίο λόγο (άρθρο 672 ΑΚ).

3. Όπως προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 α'- γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει ή δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που είναι χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη παραδεκτού και νομικά βάσιμου ισχυρισμού και όχι όταν έλαβε μεν υπόψη ταύτα, έκρινε όμως ότι δεν αποδεικνύουν τον ισχυρισμό προς απόδειξη του οποίου προσκομίσθηκαν. Στην προκειμένη περίπτωση με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθμ. 11 α' και γ' ΚΠολΔ πλημμέλεια, στην οποία φέρεται ότι υπέπεσε το Εφετείο, με το να λάβει υπόψη την ..... ένορκη βεβαίωση του ..... και τις ..... ένορκες βεβαιώσεις των ..... και ..... και με το να μη λάβει υπόψη τις ..... ένορκες βεβαιώσεις των ....., ....., ....., ....., ..... και ..... . Ο ερευνώμενος αυτός αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από τη ρητή βεβαίωση που περιέχεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη τη ..... ένορκη βεβαίωση του ..... και τις ..... ένορκες βεβαιώσεις των ..... και ....., ενώ έλαβε υπόψη τις ..... ένορκες βεβαιώσεις των ....., ....., ..... κ.τ.λ. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η κρινόμενη αναίρεση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 18-1-2007 αίτηση του Χ για αναίρεση της υπ' αριθμ. 3086/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσιβλήτου, την οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 4 Νοεμβρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 9 Δεκεμβρίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ