1905/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1905 / 2017 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 1905/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Ιωάννη Φιοράκη-εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 4 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων:1.Δ. Ν. Μ., 2.Ν. Σ.Μ., 3.Β. συζ. Ν. Μ. το γένος Ν. Π., απάντων κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρήστο Σιέτο.

Του αναιρεσίβλητου: Γ. Ν. Μ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Τσώνη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29-7-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 151/2010 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 19/2016 Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες, με την από 12-7-2016 αίτησή τους και τους από 25-8-2017 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι, ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου να απορριφθούν, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 11 περ. γ’ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ., κατά τον οποίο επιτρέπεται αναίρεση αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, ελέγχεται ουσιαστικά βάσιμος αν, παρά τη βεβαίωση του τελευταίου, από το όλο περιεχόμενο της προσβαλλόμενης απόφασης και το σύνολο των αιτιολογιών της δεν καθίσταται αδιστάκτως (απολύτως) βέβαιο, αλλ’ αντίθετα καταλείπονται αμφιβολίες περί του εάν, για το σχηματισμό της δικανικής του πεποίθησης, έλαβε υπόψη και συνεκτίμησε μαζί με τις λοιπές αποδείξεις συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο (ΟλΑΠ 2/2008, ΑΠ 152/2015).

Η μη λήψη υπόψη νομοτύπως προταθέντων αποδεικτικών μέσων πρέπει να ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, δηλαδή να αφορά σε ουσιώδη πραγματικό ισχυρισμό που να επιδρά στο διατακτικό της απόφασης (ΟλΑΠ 911/2002, ΑΠ 881/2011). Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του δέχθηκε, μετ’ ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. ...-6-1909 προικοσυμβολαίου του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Μεθώνης Α.

Μ., Κ. Φ. Δ. μεταβίβασε κατ’ επικαρπία στο γαμπρό του Ν. Ζ. και κατά ψιλή κυριότητα στη θυγατέρα του Π. "έναν αγρό κείμενον εις θέσιν ... της περιφέρειας Μεθώνης, εκ στρεμμάτων δώδεκα περίπου μετά του συνεχόμενου χέρσου τόπου εκ στρεμμάτων δώδεκα (12) περίπου μετά του συνεχόμενου χέρσου τόπου κατ’ ευθείαν γραμμή προς το Ανατολικό μέρος της όσης εκτάσεως και αν είναι" και συνορεύει γύρωθεν ανατολικά με αγρό ιδιοκτησίας Ε.

Σ., προς τον οποίο ένα έτος πριν οι Β. και Η. Α. μεταβίβασαν, δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../7-1-1908 συμβολαίου, έναν αγρό εκτάσεως 5 στρεμμάτων στη θέση ... και κατά τα λοιπά με αγρούς ιδίου προικοδότου (Δ.), δρόμο, ρέμα (δυτικά), σταφιδάμπελο ιδίου προικοδότου (Δ.) και ακτή θάλασσας (νότια). Στο ανωτέρω συμβόλαιο το μεταξύ των ιδιοκτησιών Δ.-Σ.

κοινό όριο υλοποιείται σε ευθεία γραμμή κατά τη διεύθυνση βορρά-νότου, η οποία καταλήγει στο χείλος του γκρεμού, κάτω από το οποίο φαίνεται κατακόρυφα το θαλάσσιο κύμα. Ακολούθως δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../16-6-1916 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Β. Δ., Ν. Ζ. μεταβίβασε στον Π.

Α. το ως άνω ακίνητο (αγρός 12 στρεμμάτων και χερσότοπος), το οποίο επακριβώς περιγράφεται ως ακολούθως: "αγρός κείμενος εις θέσιν ... μετά του συνεχόμενου χέρσου τόπου εκ στρεμμάτων δώδεκα περίπου μετά του συνεχόμενου χέρσου τόπου, εκ στρεμμάτων είκοσι (20) ως έγγιστα, συνορευόμενος γύρωθεν με ρέμα και ακτήν θαλάσσης, αγρόν και σταφιδάμπελον Κ.

Δ. και αγρόν Ε. Σ...." και ταυτίζεται απολύτως κατά θέση, σχήμα, πλευρικά όρια και εμβαδόν με το ακίνητο το οποίο περιγράφεται στο προαναφερόμενο προικοσυμβόλαιο. Στη συνέχεια ο Π. Α. δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. ...7-10-1922 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Μεθώνης Σ. Δ., μεταβίβασε το αυτό ως άνω ακίνητο στον Ν.

Λ. του Α., περιγράφοντας αυτό ως "αγρό μετά των δένδρων και φρέατος εις θέσιν .......εκ στρεμμάτων είκοσι (20) ως έγγιστα ή όσης εκτάσεως και αν είναι, συνορευόμενον γύρωθεν με σταφιδάμπελον και αγρόν Φ. Τ., αγρόν Ε. Σ., ρεύμα και ακτήν θαλάσσης". Περαιτέρω ο Ν. Λ., δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../1950 προικοσυμφώνου του συμβολαιογράφου Μεθώνης Ν.

Κ. μεταβίβασε κατ’ επικαρπία στον γαμπρό του Θ. Μ. και κατά ψιλή κυριότητα στη θυγατέρα του Α., μεταξύ άλλων ακινήτων και τον ως άνω αγρό, ο οποίος περιγράφεται ως "αγρός στις ... (...) εκτάσεως έξι (6) στρεμμάτων, συνορευόμενος γύρωθεν με ακίνητα Φ. Τ., Κ.. Σ., Α. Σ., θάλασσα και ρέμα, ο οποίος περιήλθε στον προικοδότη δυνάμει του υπ’ αριθ. ...1922 συμβολαίου" και ο οποίος ταυτίζεται απολύτως κατά θέση, σχήμα, πλευρικά όρια και εμβαδόν με το ακίνητο που περιγράφεται σε όλα τα ανωτέρω συμβόλαια.

Ο Θ. Μ., ενεργώντας για τον εαυτό του (ως επικαρπωτής) και για λογαριασμό της συζύγου του Α.ς (ψιλής κυρίας), μεταβίβασε, σε εκτέλεση της υπ’ αριθ. 133/10-5-1071 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καλαμάτας, δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. ...-5-1971 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πύλου Κ.

Μ., το εν λόγω ακίνητο στον Β. Μ. και την Υ. συζ. Β. Μ., κατά ποσοστό 1/2 εξ αδιαιρέτου στον καθένα. Στο συμβόλαιο αυτό το ακίνητο, το οποίο επίσης ταυτίζεται απόλυτα με αυτό που περιγράφεται ανωτέρω, αναφέρεται ως "αγρός ξηρικός μετά του εν αυτώ φρέατος και μίας ερειπωμένης αγροικίας, στη θέση ... (...), εκτάσεως έξι (6) στρεμμάτων, συνορευόμενον γύρωθεν με ακίνητα Φ.

Τ., Α. Σ., Κ.. Σ. πρώην και ήδη Θ. Μ., ακτήν θαλάσσης και ρεύμα και δι ου ακινήτου υφίσταται δουλεία διελεύσεως υπέρ του παρακειμένου ακινήτου Α. Λ., ου ακινήτου η εκποίησις επετράπη δυνάμει της προμνησθείσης αποφάσεως και υπό τους εν αυτή όρους, με δικαίωμα αντλήσεως ύδατος υπέρ του παρακειμένου ακινήτου του πωλητού δια τας ανάγκας του κτήματός του".

Ο. Β. Μ., δυνάμει του νομίμως μεταφραφέντος υπ’ αριθ. .../1996 πωλητηρίου συμβολαίου του συμβολαιογράφου Πύλου Α. Φ., μεταβίβασε στο Χ. Μ., το ανωτέρω ακίνητο κατά ποσοστό 1/4 εξ αδιαιρέτου, το οποίο περικλείεται από τα ίδια όρια και συγκεκριμένα "αγρό στις ..., έκτασης έξι (6) στρεμ. ή όσης και αν είναι, που συνορεύει ανατολικά με Ν.

Μ. (πρώην ιδιοκτησία Θ. και Δ. Μ.), βόρεια με Κ. Σ., Α. Σ. και Φ. Τ., δυτικά με ρέμα και νότια με γκρεμό και αιγιαλό..." Το ακίνητο αυτό επίσης ταυτίζεται απόλυτα κατά θέση, σχήμα, πλευρικά όρια και εμβαδόν με αυτό που περιγράφεται στα ανωτέρω συμβόλαια. Ο Χ. Μ. και η Υ. συζ. Β. Μ., προτιθέμενοι να πωλήσουν το ακίνητό τους, προέβησαν σε ακριβή καταμέτρηση αυτού, την οποία διενήργησε ο πολιτικός μηχανικός Δ.

Ν., συντάσσοντας το από Ιουνίου 2004 τοπογραφικό διάγραμμα, όπου η έκτασή του υπολογίστηκε σε 20.157,41 τ.μ. Το ανωτέρω διάγραμμα κατατέθηκε, μεταξύ άλλων δικαιολογητικών εγγράφων, στο ..., προκειμένου να συνταχθεί πράξη χαρακτηρισμού. Με την υπ’ αριθ. ...1-2006 πράξη χαρακτηρισμού του Δασάρχη Καλαμάτας κρίθηκε αμετάκλητα ότι:

α) ένα τμήμα του παραπάνω ακινήτου, επιφανείας -13.572 τ.μ- η οποία αποτυπώνεται με τα στοιχεία ... στο ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, είναι γεωργική έκταση της παρ.6α του άρθρου 3 του Ν. 998/79 και β) έκταση επιφανείας 4.756,57 τ.μ, με τα στοιχεία ... και 1.828,70 τ.μ, με τα στοιχεία ... είναι μη δασική, ως εμπίπτουσα στις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1 και 21 παρ. 8 του Ν. 3208/2003.

Στο παραπάνω τοπογραφικό διάγραμμα το όριο στην ανατολική πλευρά του εν λόγω (πλευρά με στοιχεία ...) είναι μία συνεχής ευθεία γραμμή από βορρά προς νότο, χωρίς παρέκκλιση στο νότιο τμήμα αυτού. Οι ανωτέρω πωλητές, δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../19-4- 2007 πωλητηρίου συμβολαίου της συμβολαιογράφου Μεθώνης Ε.

Χ.-Δ., μεταβίβασαν κατά το ποσοστό συγκυριότητάς τους έκαστος στον ενάγοντα Γ. Μ. το εν λόγω ακίνητο, εκτάσεως κατά τους τίτλους κτήσεως έξι (6) στρεμμάτων περίπου, κατά δε γενόμενη νεώτερη και ακριβή καταμέτρηση 20.157,41 τ.μ, το οποίο εμφαίνεται με τα κεφαλαία αλφαβητικά γράμματα .... στο από μηνός Απριλίου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α.

Π., το οποίο συνορεύει ανατολικά εν μέρει σε πλευρά.... με αγροτικό δρόμο και εν μέρει .... με ιδιοκτησία Ν. Μ., δυτικά ..... με ρέμα και με ιδιοκτησία Π., βόρεια εν μέρει ..... με αγροτικό δρόμο και εν μέρει ....με ιδιοκτησία Π., νότια δε .... και νοτιοδυτικά .... με αιγιαλό. Επειδή όμως στο προαναφερόμενο τοπογραφικό διάγραμμα, το οποίο συνοδεύει το προρρηθέν συμβόλαιο αποτέμνεται, από προφανή παραδρομή, η έκταση των 1.838,85 τ.μ από το ως άνω ακίνητο, ενώ η επιφάνεια του παραμένει αμετάβλητη (20.157,41 τ.μ) και μεταφέρεται το βόρειο όριο αυτού προς νότο και τίθεται επί της παρειάς αγροτικής οδού, ο ενάγων προέβη, δυνάμει του επίσης νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../2007 συμβόλαιο της αυτής ως άνω συμβολαιογράφου, σε διόρθωση των ορίων αυτού ως προς τις πλευρές που αφορούν στην έκταση των 1.838,85 τ.μ ως εξής: "αγρός επιφανείας 20.157,41 τ.μ, που βρίσκεται στη θέση "..." της κτηματικής περιφέρειας του δημοτικού διαμερίσματος .......

εμφαίνεται με τα κεφαλαία αλφαβητικά γράμματα .... στο από μηνός Μαίου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Α. Π. και συνορεύει ανατολικά.... με ιδιοκτησία Ν. Π., δυτικά... με ρέμα και με ιδιοκτησία Π., βόρεια.... με ιδιοκτησία Π., με δασική έκταση και με αγροτικό δρόμο και νότια.... και νοτιοδυτικά.....

με αιγιαλό. Το επίδικο εδαφικό τμήμα, εκτάσεως 1463,01 τ.μ, το οποίο βρίσκεται στη νοτιοανατολική πλευρά του παραπάνω ακινήτου και αποτυπώνεται μετά στοιχεία.... στο από Νοεμβρίου 2007 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Γ. Η., συνορεύει βόρεια .....με υπόλοιπη ιδιοκτησία ενάγοντα, νότια .....με αιγιαλό, ανατολικά .....

με ιδιοκτησία εναγομένων και δυτικά ..... Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το ως άνω περιγραφόμενο εδαφικό τμήμα ουδόλως περιλαμβάνεται στους τίτλους επί των οποίων επιστηρίζει την κυριότητα του ο ενάγων, αλλά έχει περιέλθει στην αποκλειστική κυριότητα των ιδίων με παράγωγο τρόπο και ειδικότερα: Δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../7-1-1908 συμβολαίου του συμβολαιογραφούντος Ειρηνοδίκη Α.

Μ., ο Ε. Σ. αγόρασε από τους αδελφούς Β. και Η. Α. "αγρόν κείμενον εις θέσιν ... εκτάσεως στρεμμάτων πέντε, συνορευόμενον γύρωθεν με αγρούς Ν. Κ., Κ.. Δ., δρόμον και ακτήν θαλάσσης". Στη συνέχεια ο Ε. Σ. με την από 17-12-1943 δημόσια διαθήκη του ενώπιον του συμβολαιογράφου Μεθώνης Ν. Κ., η οποία δημοσιεύτηκε με το υπ’ αριθ. 127/1952 πρακτικό του Πρωτοδικείου Καλαμάτας εγκατέστησε κληρονόμο του το γιο του Κ.

Σ. "σε αγρό εκτάσεως 10 στρεμμάτων στη θέση ... που συνορεύει ολόγυρα με ακίνητα Δ. Γ., Ν. Λ., δρόμο και βράχο". Λαμβανομένου υπόψη ότι το έτος, κατά το οποίο συντάχθηκε η ανωτέρω δημόσια διαθήκη (….) ιδιοκτήτης του ομόρου δυτικά ακινήτου ήταν ο Ν. Λ., τα όρια αυτού καθορίζονται ως ακολούθως: δυτικά αγρός Ν. Λ., βόρεια δρόμος, νότια ακτή θάλασσας και ανατολικά ιδιοκτησία Δ.

Γ. και ταυτίζονται απολύτως με τα όρια του ακινήτου το οποίο ο κληρονομούμενος αγόρασε με το προαναφερόμενο συμβόλαιο (βόρειο όριο του αγρού του Β. και Η. Α. ορίζεται ο δρόμος, όπως και στη διαθήκη, νότιο όριο η ακτή θαλάσσης στο πρώτο συμβόλαιο και ο βράχος στη διαθήκη, ανατολικό όριο ο Ν. Κ., ο οποίος είναι ο δικαιοπάροχος του Δ.

Γ. και δυτικό όριο ο Κ. Φ. Δ., ο οποίος είναι ο απώτατος δικαιοπάροχος του Ν. Λ.). Ο Κ. Σ. δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../8-11-1959 πωλητηρίου συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Μεθώνης Ν. Κ., πώλησε στους Θ. και Σ. Μ., κατά ποσοστό εξ αδιαιρέτου στον καθένα "αγρό στη θέση ..., πέντε στρέμματα ή όσον και αν είναι, το οποίο ο πωλητής κατέχει βάσει της από 17-12-1943 διαθήκης και συνορεύει:

δυτικά με ακίνητο Θ. Μ., βόρεια με αγροτικόν δρόμον, νότια με ακτή της θαλάσσης και ανατολικά με ακίνητο Δ. Γ...". Ο Θ. Μ., η ιδιοκτησία του οποίου κείται δυτικά του ως άνω ακινήτου είναι ο γαμπρός του Ν. Λ. από τη θυγατέρα του Α., δικαιοπαρόχου του ενάγοντα (βλ. υπ’ αριθ. .../1950 συμβόλαιο). Οι αδελφοί Μ., δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. ...8-6-1990 πωλητηρίου συμβολαίου του τότε συμβολαιογράφου Μεθώνης Γ.

Τ. πώλησαν στους Ν., Β. και Σ. Μ. κατά ποσοστό 25%, 25% και 50%) αντίστοιχα "αγρόν ξερικόν και ασκεπή στη θέση ... ...έκτασης κατά τον τίτλο κτήσης πέντε στρεμμάτων ή όσης και αν είναι, κατά δε νεωτέρα επιμέτρηση ευρέθη 14.482 τ.μ που συνορεύει: δυτικά σε πλευρά 181 μ. με Β. Μ., νότια με κοιν. δρόμο και απόκρημνο βράχο σε πλευρά 96 μ., το οποίο αποτυπώνεται στο από Ιουνίου 1990 τοπογραφικό διάγραμμα του μηχανικού Ι.

Π.. Από την αναφερόμενη στο ως άνω συμβόλαιο σύσταση δουλείας διελεύσεως υπέρ του πωλουμένου ακινήτου και εις βάρος της παρακείμενης ιδιοκτησίας Β. Μ., πρώην Α. συζ. Θ. Μ., από βορρά προς νότο, πλάτους τριών μέτρων, μέχρις συναντήσεως του άνω πωλουμένου ακινήτου και μέχρις πέρατος της ιδιοκτησίας Β. Μ., σε συνδυασμό με το από Ιουνίου 1990 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Ι.

Π., το οποίο έχει προσαρτηθεί στο ως άνω συμβόλαιο, όπου εμφαίνεται ιδιωτική οδός πλάτους 3 μέτρων, συνάγεται ότι αυτή αποτελεί το σημείο όπου "συναντιόνται" τα ακίνητα των διαδίκων και οριοθετεί τις ιδιοκτησίες αυτών. Εξάλλου αν το επίδικο τμήμα δεν περιλαμβανόταν στην ιδιοκτησία Β. Μ. (δικαιοπαρόχου του ενάγοντα) δεν υπήρχε λόγος να συσταθεί δουλεία διόδου εις βάρος του ακινήτου αυτού και υπέρ της ιδιοκτησίας των εναγόμενων.

Στη συνέχεια οι Ν. και Β. Μ. δυνάμει του νομίμως μεταγραφέντος υπ’ αριθ. .../1990 συμβολαίου γονικής παροχής του συμβολαιογράφου Μεθώνης Γ. Τ. και με βάση το αυτό ως άνω τοπογραφικό διάγραμμα, μεταβίβασαν το ιδανικό μερίδιο τους επί του ανωτέρω ακινήτου (25% εξ αδιαιρέτου) στο γιο τους Δ. Μ., ενώ μετά τον επισυμβάντα, το έτος 1992, θάνατο του Σ.

Ν. Μ., Ν., Β. και Δ. Μ. αποδέχτηκαν την επαχθείσα σε αυτούς κληρονομία δυνάμει της νομίμως μεταγραφείσας υπ’ αριθ. .../2002 πράξης αποδοχής κληρονομίας του συμβολαιογράφου Αθηνών Π. Λ., στην οποία το παραπάνω ακίνητο περιγράφεται ως "αγρός στη θέση ..., έκτασης 17.296 τ.μ, που συνορεύει γύρω με βραχώδη ακτή, Β. Μ., Ζ.

και αγροτική οδό" και αποτυπώνεται στο συνοδεύον αυτή από Φεβρουάριου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Ι. Π.. Από την επισκόπηση των προαναφερομένων τοπογραφικών διαγραμμάτων, τα οποία συνοδεύουν αντίστοιχα τις παραπάνω συμβολαιογραφικές πράξεις (εναγομένων) συνάγονται τα ακόλουθα:

Στο από Ιουνίου 1990 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Ι. Π., το οποίο έχει επισυναφθεί στο υπ’ αριθ. ...8-6-1990 συμβόλαιο του συμβολαιογράφου Μεθώνης Γ. Τ., το κοινό όριο των ακινήτων Μ. (νυν ενάγοντα) και Μ. (νυν εναγομένων) τοποθετείται σε ευθεία γραμμή από βορρά προς νότο, καταλήγει στη βραχώδη ακτή και αποτυπώνει το επίδικο εδαφικό εντός της ιδιοκτησίας του ενάγοντα, στο από Νοεμβρίου 1992 τοπογραφικό διάγραμμα του αρχιτέκτονα μηχανικού Ι.

Π., το οποίο κατατέθηκε στο ... από τους εναγομένους για το χαρακτηρισμό του ακινήτου τους, το κοινό όριο των ακινήτων των διαδίκων τοποθετείται σε ελαφρώς τεθλασμένη μέχρι το σημείο Β, ενώ το όριο από το σημείο Β έως τη θάλασσα υλοποιείται σε ευθεία γραμμή μήκους 160 μέτρων, ενώ στο από Φεβρουάριου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του αυτού ως άνω τοπογράφου μηχανικού, το οποίο συνοδεύει την ανωτέρω πράξη αποδοχής κληρονομίας, το κοινό όριο των ακινήτων των διαδίκων επίσης αποτυπώνεται σε σχεδόν ευθεία γραμμή με στοιχεία....

μήκους 200,54 μ. από τη θάλασσα, τα οποία επικαλούνται οι εναγόμενοι ως τίτλους συγκυριότητάς τους επί του επιδίκου αλλά στα συνοδεύοντα αυτά ως άνω τοπογραφικά διαγράμματα ως βόρειο όριο του ακινήτου τους ορίζεται ο επαρχιακός δρόμος ... και όχι η αναμφισβήτητη ιδιοκτησία του ενάγοντα. Από τα ανωτέρω σαφώς συνάγεται ότι το επίδικο εδαφικό τμήμα περιλαμβάνεται εξ ολοκλήρου στην ανωτέρω έκταση των 20.157,41 τ.μ, η οποία περιγράφεται σε όλα τα συμβόλαια, τα οποία επικαλείται ο ενάγων, κείμενο στη νοτιοανατολική (ΝΑ) γωνία αυτού.

Το γεγονός τούτο επιβεβαιώνεται κυρίως από το πόρισμα της από 1-9-2014 πραγματογνωμοσύνης του τοπογράφου μηχανικού Ν. Γ. Α., το οποίο διατυπώθηκε κατόπιν εφαρμογής επί του εδάφους όλων των ανωτέρω συμβολαίων, τα οποία επικαλείται ο ενάγων ως τίτλο κτήσεως της κυριότητάς του επί αυτού, αλλά και από τους τίτλους γειτονικών ακινήτων και τοπογραφικών διαγραμμάτων καθώς και των συμβολαίων, επί των οποίων επιστηρίζουν το δικαίωμα αποκλειστικής κυριότητάς τους επί του επιδίκου οι εναγόμενοι, αλλά και από τα λοιπά αποδεικτικά στοιχεία και συγκεκριμένα:

α) σε όλα τα συμβόλαια, τα οποία επικαλείται ο ενάγων ως τίτλο κτήσεως της κυριότητάς του επί του επιδίκου, τα όρια του περιγραφομένου σε αυτά ακινήτου εμφαίνονται σταθερά και συγκεκριμένα: νότια η ακτή της θάλασσας (σε όλους τους τίτλους), δυτικά το ρέμα (σε όλους τους τίτλους), βόρεια, αρχικά ο Κ. Δ. και μετέπειτα ο Φ.

Τ. ή Τ. και ανατολικά ο Ε. Σ., από το έτος 1959 οι αδελφοί Μ. και μετέπειτα οι εναγόμενοι, β) το ανατολικό κοινό όριο των δύο ομόρων ακινήτων των διαδίκων ήταν πάντα ευθεία γραμμή, η οποία κατέληγε νότια στον απόκρημνο γκρεμό, γ) στα από Ιουνίου 1990, Νοεμβρίου 1992 και Φεβρουάριου 2002, τοπογραφικά διαγράμματα του τοπογράφου μηχανικού Ι.

Π., τα οποία συντάχθηκαν κατόπιν υπόδειξης των ορίων από τους δικαιοπαρόχους των εναγομένων αδελφούς Μ., το κοινό όριο των ακινήτων των διαδίκων αποτυπώνεται σε ευθεία γραμμή από βορρά προς νότο μέχρι το γκρεμό (βραχώδη ακτή) και η επίδικη εδαφική έκταση των 1.463 τ.μ. εμφαίνεται εντός του ακινήτου του ενάγοντα, ενώ για πρώτη φορά αποτυπώνεται αυτή ενσωματωμένη στην ιδιοκτησία των εναγομένων στο από Μαρτίου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του αυτού ως άνω τοπογράφου μηχανικού, όπου η ευθεία οριογραμμή (σημείο Π21) διακόπτεται και συνεχίζει τεθλασμένη, εισερχόμενη δυτικά εντός του ακινήτου του ενάγοντα επί 43,18 μέτρα, οπότε βόρεια φαίνεται να συνορεύει εν μέρει με ιδιοκτησία Β.

Μ. και νυν ενάγοντα, εμφανίζοντας το τμήμα αυτό, τραπεζοειδούς σχήματος, ως τμήμα της ιδιοκτησίας των εναγομένων, ενώ σε κανένα από τα παραπάνω διαγράμματα αλλά ούτε και στους τίτλους των δικαιοπαρόχων των εναγόμενων υπάρχει κοινό όριο, έστω και εν μέρει, των ομόρων ακινήτων των διαδίκων προς βορρά. Ο ισχυρισμός των εναγομένων ότι εκ παραδρομής ο μηχανικός Ι.

Π. στο από Φεβρουάριου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα, το οποίο συνόδευε την υπ’ αριθ. .../2002 πράξη αποδοχής κληρονομίας αυτών, αποτύπωσε την επίδικη εδαφική έκταση εντός της ιδιοκτησίας Μ. και νυν ενάγοντα, σφάλμα το οποίο διορθώθηκε με το από Μαρτίου 2002 τοπογραφικό διάγραμμα του αυτού ως άνω μηχανικού, το οποίο προσκομίστηκε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πύλου, δικάζοντος κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, κατόπιν αιτήσεως του ενάγοντα, ελέγχεται ως ουσιαστικά αβάσιμος και τούτο διότι ο ίδιος μηχανικός και το έτος 1990, με υπόδειξη των τότε πωλητών αδελφών Μ.

συνέταξε το αντίστοιχο τοπογραφικό διάγραμμα, αλλά και τα έτη 1992 και 2002 συνέταξε τα αντίστοιχα διαγράμματα καθ’ υπόδειξη των εναγομένων, όπου αποτυπώνονται δυτικά και νότια ακριβώς τα ίδια όρια. Αβάσιμος δε κρίνεται και ο ισχυρισμός τους ότι το επίδικο ακίνητο ήταν περιφραγμένο το έτος 1990, καθόσον δεν αποτυπώνεται καμία περίφραξη στα ως άνω διαγράμματα, η οποία σε καταφατική περίπτωση θα αποτυπωνόταν.

Μάλιστα το έτος 1994 οι εναγόμενοι είχαν πάλι επιχειρήσει να περιφράξουν το επίδικο εδαφικό τμήμα, πλην όμως κατόπιν έντονων διαμαρτυριών του δικαιοπαρόχου του ενάγοντα Β. Μ. απέσυραν την περίφραξη. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω ο ενάγων κατέστη με παράγωγο τρόπο αποκλειστικός κύριος του επιδίκου ακινήτου, το οποίο βρίσκεται στην νοτιοανατολική γωνία της αδιαμφισβήτητης ιδιοκτησίας του, όπως αυτή περιγράφεται ανωτέρω.

Τέλος αποδείχθηκε ότι τον Οκτώβριο του έτους 2007 οι εναγόμενοι τοποθέτησαν σταθερή συρμάτινη περίφραξη πέριξ του επιδίκου, το οποίο ενσωμάτωσαν στην ιδιοκτησία τους, αποβάλλοντας με τον τρόπο αυτόν τον ενάγοντα από τη νομή και κατοχή του επ’ αυτού". Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε την έφεση του αναιρεσίβλητου και αφού εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, δέχθηκε την διεκδικητική κυριότητας του επίδικου εδαφικού τμήματος αγωγή του αναιρεσίβλητου.

Μεταξύ των προσκομισθέντων με επίκληση από πλευράς των αναιρεσειόντων εγγράφων ήταν και η υπ’ αριθ. 5/2008 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πύλου, το οποίο απέρριψε την από 27-12-2007 αίτηση του αναιρεσίβλητου κατά των αναιρεσειόντων, με την οποία ζητούσε την προστασία της νομής του επί του επιδίκου, στο δε σκεπτικό του, κατ’ επιτρεπτή επισκόπηση της απόφασης, αναφέρεται, πλην άλλων, ότι "από τη θεώρηση του επιδίκου από το Δικαστήριο, διαπιστώθηκε η ύπαρξη της παλαιάς περίφραξης με την άνω αναφερόμενη κατεύθυνσή της από βορρά προς νότο και η αλλαγή της κατεύθυνσής της σε σημείο της προς νότο άνω διαδρομής της, στο οποίο σχηματίζεται γωνία με σιδηροπάσσαλο, εκτεινόμενη (η περίφραξη) πέραν του σημείου αυτού από ανατολή σε δύση, όπως διαπιστώθηκε και η αποκατάσταση της κατεστραμμένης παλαιάς περίφραξης στο άνω τμήμα της κατεύθυνσής της από ανατολή σε δύση με νέο συρματόπλεγμα και νέους σιδηροπασσάλους σε νέα τσιμεντένια βάση δίπλα στη τσιμεντένια βάση των παλαιών πασσάλων που επιχειρήθηκε η καθαίρεση τους......".

Αν και υπήρξε δε επιτόπια θεώρηση του επιδίκου από τη δικάσασα την αίτηση Ειρηνοδίκη, με την, ως άνω, διαπίστωση περιλαμβανόμενη στην απόφασή της, το Εφετείο έκρινε αβάσιμο τον προβληθέντα ισχυρισμό του αναιρεσείοντος ότι το επίδικο ακίνητο ήταν περιφραγμένο το έτος 1990 με την αιτιολογία ότι "δεν αποτυπώνεται καμία περίφραξη στα ως άνω διαγράμματα, η οποία σε καταφατική περίπτωση θα αποτυπωνόταν".

Έχοντας όμως τη διατύπωση αυτή το σκεπτικό της απόφασής του, δεν προκύπτει αδιστάκτως ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη το ανωτέρω, νομοτύπως προσκομισθέν, κρίσιμο έγγραφο, προκειμένου να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση, κατά τον βάσιμο περί τούτου δεύτερο κατά το σχετικό σκέλος του από τον αριθμό 11 περ.

γ του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.

Συνεπώς πρέπει, κατά παραδοχή του παραπάνω αναιρετικού λόγου και δοθέντος ότι παρέλκει η έρευνα των υπολοίπων (κυρίων και προσθέτων) αναιρετικών λόγων, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο δικαστήριο που την εξέδωσε και του οποίου είναι δυνατή η συγκρότηση από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ), να διαταχθεί η επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στους καταθέσαντες αναιρεσείοντες (άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσίβλητος, ως ηττηθείς διάδικος, στην αναφερόμενη στο διατακτικό δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, κατά το νόμιμο αίτημα της τελευταίων (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει την από 12-7-2016 αίτηση αναίρεσης και τους από 25-8-2017 προσθέτους λόγους αυτής.

Αναιρεί την υπ’ αριθ. 19/2016 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο, ως άνω, Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των τριών χιλιάδων πεντακοσίων (3.500) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 1η Νοεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Νοεμβρίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ