1904/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1904 / 2018 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 1904/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ' ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ - ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές: Αρτεμισία Παναγιώτου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη (σύμφωνα με την υπ'αριθμ.231/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου), Γεώργιο Αναστασάκο, Μαρία Γεωργίου, Ευφροσύνη Καλογεράτου - Ευαγγέλου και Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου - Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρου Ντογιάκου (γιατί κωλύεται η Εισαγγελέας) και του Γραμματέως Χαράλαμπου Αθανασίου.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 9 Οκτωβρίου 2018, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αιτούντος Ν. Κ. του Θ., κρατούμενου στο Κατάστημα Κράτησης …, ο οποίος παραστάθηκε στο ακροατήριο με τον δικηγόρο Αλέξιο Μαρκόπουλο, ο οποίος ορίστηκε δικηγόρος του με την υπ'αριθμ….1/2018 πράξη του Προέδρου του Αρείου Πάγου, για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ' αριθμ.390 - 392, 402α - 406α /2012 απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αιτών ζητεί τώρα την επανάληψη της διαδικασίας, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 5-3-2018 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 404/18.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ευάγγελου Ζαχαρή με αριθμ.πρωτ. 150/25-6-2018, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα:

"Εισάγω, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 525 παρ. 1 περ. 3, 527 παρ. 1, 3 και 528 ΚΠΔ την από 5-3-2018 αίτηση του Ν. Κ. του Θ., κρατουμένου στο ΓΚΚ …, για επανάληψη προς το συμφέρον του της ποινικής διαδικασίας που περατώθηκε με την έκδοση της υπ' αριθμ. 1219/2017 αποφάσεως του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε αίτησή του περί αναιρέσεως της υπό τον αριθμό 201/2016 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάστηκε σε ποινή κάθειρξης 15 ετών για το αδίκημα του βιασμού και εκθέτω τα ακόλουθα.

Κατά το άρθρο 525 ΚΠΔ, 1. η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις περιλαμβανόμενες περιοριστικά στο άρθρο αυτό περιπτώσεις και ειδικότερα, αν ύστερα από την οριστική καταδίκη κάποιου, αποκαλύφθηκαν νέα άγνωστα στους δικαστές που τον καταδίκασαν γεγονότα ή αποδείξεις τα οποία μόνα τους, ή σε συνδυασμό με εκείνα, που είχαν προσκομισθεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάσθηκε είναι αθώος, ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο, που πραγματικά τέλεσε (ΑΠ. 1277/2008). -"Νέα γεγονότα ή αποδείξεις", που είναι ταυτόσημες έννοιες, είναι εκείνα που, είτε προϋπήρχαν της καταδίκης, αλλά ήσαν άγνωστα, είτε ανακαλύφθηκαν μετά την καταδίκη.

Στην κατηγορία αυτή υπάγονται καταθέσεις νέων μαρτύρων ή συμπληρωματικές και διευκρινιστικές καταθέσεις όσων έχουν καταθέσει, νέα έγγραφα ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υποθέσεως τα οποία (νέα στοιχεία) είτε μόνα τους είτε σε συνδυασμό με όσα προϋπήρχαν είναι βέβαιο, και όχι πιθανό, ότι οδηγούν στην αθώωση του κατ/νου.

Αν όμως τα νέα γεγονότα ή αποδείξεις υποβλήθηκαν ρητά ή έμμεσα, στην κρίση του δικαστηρίου που καταδίκασε τον αιτούντα και απορρίφθηκαν από αυτό, έστω και εσφαλμένα, τότε δεν θεωρούνται νέα και κατά συνέπεια δεν μπορεί να αποτελέσουν την βάση για επανάληψη της διαδικασίας [(ΑΠ 1300/2009, ΑΠ 444/2009, ΑΠ 263/2009, ΑΠ 1094/2006, ΑΠ 1139/2003, Π.

Τσιρίδης: "Η επανάληψη της διαδικασίας προς όφελος του καταδικασθέντος " Νοβ. 44. 778 και επ., Δαλακούρας: "Περί των νέων και άγνωστων γεγονότων ή αποδείξεων στην επανάληψη της διαδικασίας " Υπέρ. 1995/673, Δαλακούρας: "Η επανάληψη διαδικασίας 2007, σελ. 214 και 215)]. Είναι όμως, ανεπίτρεπτη - μέσω της διαδικασίας της επαναλήψεως της διαδικασίας - η επιδίωξη του καταδικασθέντος να υπάρξει απλά ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας (ΑΠ 2482/2008, ΑΠ 788/08).

Σύμφωνα δε με το άρθρο 527 παρ. 3 ΚΠΔ, η αίτηση πρέπει να περιέχει τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, γιατί διαφορετικά είναι απαράδεκτη. Στην προκειμένη περίπτωση, με την ένδικη αίτηση ο Ν. Κ. αιτείται την επανάληψη της διαδικασίας προς το συμφέρον του, ισχυριζόμενος ότι δεν μπόρεσε να προσκομίσει όλα τα αθωωτικά στοιχεία που έχει στη διάθεσή του, τα οποία δεν μπόρεσε να προσκομίσει ούτε στο Εφετείο, διότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να μιλήσει, ούτε στον Άρειο Πάγο διότι δεν ήταν παρών κι έτσι δεν υπήρξε η δυνατότητα για τη σωστή εκδίκαση της υπόθεσής του.

Ισχυρίζεται περαιτέρω (όπως εκτιμάται το περιεχόμενο της αιτήσεώς του) ότι δεν εκτιμήθηκε σωστά η ιατροδικαστική έκθεση της παθούσας, ότι ο μάρτυρας Τ. Τ. το 2016 στη συμπληρωματική του κατάθεση ανέφερε ότι παραπλανήθηκε από την παθούσα ώστε να πει ψέματα στο πρωτόδικο δικαστήριο και ότι δεν εξετάστηκε με την πρέπουσα σημασία το γεγονός ότι το σπίτι της παθούσας βρίσκεται σε ένα στενό αδιέξοδο από το οποίο δύσκολα θα μπορούσε να ξεφύγει (ο κατηγορούμενος).

Αναμφιβόλως όθεν, από το περιεχόμενο της εν λόγω αιτήσεως δεν προκύπτουν "νέα γεγονότα" ή "αποδείξεις", άγνωστες, στους δικαστές που δίκασαν, κατά την έννοια του άρθρου 525§2 του ΠΚ, και οι οποίες από μόνες τους ή σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που έλαβε υπόψη του το δικαστήριο -, καθιστούν φανερό, ότι αυτός, είναι αθώος για την πράξη για την οποία καταδικάστηκε, αλλά στην αίτηση περιέχονται ισχυρισμοί και επιχειρήματα του, που, εστιάζονται γύρω, από την κριτική της απόφασης και τις παραδοχές του Εφετείου, και γενικά γύρω από την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων κατά την διάρκεια της δίκης, κατά την οποία καταδικάσθηκε, έτσι ώστε να καταφαίνεται η επιδίωξη του -δια της ως άνω διαδικασίας- να υπάρξει, ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας, ο οποίος κατά τα προεκτεθέντα είναι ανεπίτρεπτος.

Επομένως, θα πρέπει να απορριφθεί, η υπό κρίση αίτηση του για επανάληψη της διαδικασίας, να επιβληθούν δε τα εκ διακοσίων πενήντα (250) € δικαστικά έξοδα σε βάρος του (άρθ. 583 §1 ΚΠΔ, σε συνδ. με το άρθρ. 3 §3 του Ν. 773/1977 και την 123827/23-12- 2010 Απόφαση Υπουργών Οικονομικών & Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ –

ΠΡΟΤΕΙΝΩ Να απορριφθεί η από 5-3-2018 αίτηση του Ν. Κ. του Θ. και να καταδικασθεί αυτός στα δικαστικά έξοδα. Ο ΑΝΤΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ Κ.ΖΑΧΑΡΗΣ"

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και τον ορισθέντα με πράξη δικηγόρο του αιτούντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 525 παρ. 1 του ΚΠΔ, η ποινική διαδικασία που περατώθηκε με αμετάκλητη απόφαση επαναλαμβάνεται, προς το συμφέρον του καταδικασμένου για πλημμέλημα ή κακούργημα, μόνο στις αναφερόμενες πέντε περιπτώσεις, μεταξύ των οποίων και η αποκάλυψη, μετά την οριστική καταδίκη του, νέων - άγνωστων στους δικαστές που τον καταδίκασαν - γεγονότων ή αποδείξεων, τα οποία μόνα τους ή σε συνδυασμό με εκείνα που είχαν προσκομιστεί προηγουμένως, κάνουν φανερό ότι αυτός που καταδικάστηκε είναι αθώος ή καταδικάσθηκε άδικα για έγκλημα βαρύτερο από εκείνο που πραγματικά τέλεσε.

Ως νέα γεγονότα ή νέες αποδείξεις, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, νοούνται συμβάντα εξωτερικά και δεκτικά απόδειξης ή αποδεικτικά στοιχεία που υπήρχαν πριν ή προέκυψαν μετά την έκδοση της αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης, τα οποία δεν είχαν τεθεί υπόψη και γι' αυτό δεν αξιολογήθηκαν από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση αυτή και τα οποία καθιστούν φανερό (και όχι απλώς πιθανό) ότι, αν είχαν τότε τεθεί υπόψη και αξιολογηθεί, λόγω της σημαντικής αποδεικτικής αξίας και βαρύτητας τους, θα οδηγούσαν, από μόνα τους ή συνδυαστικά με άλλες αποδείξεις που είχαν προσκομιστεί, σε αθώωση του καταδικασμένου ή σε καταδίκη του για έγκλημα ελαφρύτερο από εκείνο, για το οποίο καταδικάστηκε άδικα.

Το δικαστήριο που εκδικάζει την αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας διαμορφώνει τη σχετική κρίση του από τα έγγραφα της δικογραφίας και από την έρευνα των πρακτικών της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η αμετάκλητη καταδικαστική απόφαση. Οι νέες αποδείξεις μπορεί να είναι οποιουδήποτε είδους, όπως καταθέσεις νέων μαρτύρων ή νεότερες καταθέσεις, συμπληρωματικές ή διευκρινιστικές ή και τροποποιητικές εκείνων που είχαν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, νέα έγγραφα ή δικαστικές αποφάσεις ή πρακτικά ή άλλα στοιχεία που διευκρινίζουν αμφίβολα σημεία της υπόθεσης.

Δεν συνιστούν, όμως, νόμιμο λόγο επανάληψης της διαδικασίας γεγονότα, τα οποία δεν ήταν άγνωστα στο δικαστήριο που εξέδωσε την καταδικαστική απόφαση, αλλά ερευνήθηκαν άμεσα ή έμμεσα και απορρίφθηκαν από αυτό, καθώς και ισχυρισμοί που επιδιώκουν τον νομικό και ουσιαστικό επανέλεγχο της απόφασης με βάση το αποδεικτικό υλικό, που είχε ληφθεί υπόψη από το δικαστήριο που την εξέδωσε, αφού η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας στρέφεται κατά αμετάκλητης απόφασης και δεν αποτελεί ένδικο μέσο αλλά έκτακτη διαδικασία.

Εξάλλου, κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 527 και 528 ΚΠΔ, η αίτηση για την επανάληψη της διαδικασίας υπέρ του καταδικασμένου υποβάλλεται από τον ίδιο ή από ορισμένους συγγενείς του ή από το συνήγορο του ή από τον εισαγγελέα του δικαστηρίου που τον καταδίκασε προς τον εισαγγελέα εφετών, αν η αμετάκλητη καταδίκη απαγγέλθηκε από πλημμελειοδικείο και προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, σε κάθε άλλη περίπτωση, ο οποίος την εισάγει στο αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο ή δικαστήριο (σε συμβούλιο), όπου υπηρετεί, το οποίο αποφασίζει για την αίτηση, αφού ακούσει τον εισαγγελέα και τον αιτούντα, ο οποίος καλείται γι' αυτό. Κατά τις ίδιες διατάξεις, η αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας, πρέπει να περιέχει, με τρόπο σαφή και ορισμένο, τους λόγους για τους οποίους ζητείται η επανάληψη, καθώς και τα στοιχεία που τους βεβαιώνουν, διαφορετικά είναι απαράδεκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση περί επαναλήψεως, για τους αναφερόμενους σ'αυτή λόγους, της ποινικής διαδικασίας, που περατώθηκε με την έκδοση της υπ'αριθμ. 1219/2017 απόφασης του Αρείου Πάγου, η οποία απέρριψε αίτηση του νυν αιτούντα περί αναιρέσεως της υπ'αριθμ. 201/2016 αποφάσεως του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η έφεση κατά της υπ'αριθμ. 390-392, 402α-406α/2012 απόφασης του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αιτών Ν. Κ. του Θ. καταδικάστηκε για βιασμό (αρθρ. 336 παρ. 1 του ΠΚ), παραδεκτά εισάγεται ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 527 παρ. 1, 3 και 528 παρ. 1 ΚΠΔ και πρέπει να εξεταστεί περαιτέρω κατά το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

Όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση των εγγράφων της σχετικής δικογραφίας, το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω, ήδη αμετάκλητη, υπ'αριθμ. 390-392, 402α-406α/2012 απόφασή του, κήρυξε κατά πλειοψηφία ένοχο τον αιτούντα και του επέβαλε ποινή κάθειρξης δέκα πέντε (15) ετών για την αξιόποινη πράξη του βιασμού.

Ειδικότερα, κατέληξε στην καταδικαστική του απόφαση αφού δέχτηκε, κατά πιστή μεταφορά, τα ακόλουθα : "Στις 25-3-2000 η εγκαλούσα Θ. Κ., ηλικίας τότε 22 ετών, γνώρισε στην οικία του γαμπρού της (συζύγου της αδελφής της) Ε. Μ. στη … τον κατηγορούμενο Ν. Κ., φίλου του επίσης παρευρισκόμενου κουμπάρου του Τ. Τ., ο οποίος εξετάστηκε ενόρκως.

Λίγο πριν από τα μεσάνυχτα αποχώρησαν η εγκαλούσα, ο κατηγορούμενος και ο Τ. Τ. και μετέβησαν για διασκέδαση σε παρακείμενο χωριό. Αρχικώς ο μάρτυρας Τ. Τ. υποσχέθηκε να μεταφέρει την εγκαλούσα στη …, όπου προσωρινά τότε διέμενε, στη συνέχεια ωστόσο της πρότεινε να τη φιλοξενήσει στην οικία του στο …, να διανυκτερεύσει εκεί και το πρωί της επόμενης ημέρας να τη μεταφέρει στη ….

Η εγκαλούσα αρνήθηκε και επιβιβάστηκε στο αυτοκίνητο ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου για να τη μεταφέρει στη ….. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής ο κατηγορούμενος σταμάτησε σε ερημική τοποθεσία και άρχισε να φιλά την εγκαλούσα, η οποία αντέδρασε, άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου επιχειρώντας να διαφύγει, ωστόσο ο κατηγορούμενος κάνοντας χρήση των υπέρτερων δυνάμεων του την έσυρε από τα μαλλιά ως το αυτοκίνητο, την έπιασε από το λαιμό απειλώντας την ότι θα την πνίξει, και της έδειξε ένα μαχαίρι, που είχε εντός του αυτοκινήτου λέγοντας ότι θα τη σφάξει.

Ακολούθως της έκλεισε το στόμα, της αφαίρεσε τα ρούχα και αφού κατέβασε το παντελόνι του μέχρι τα γόνατα εισήγαγε εν στύση το πέος του στο αιδοίο της ερχόμενος έτσι σε κατά φύση συνουσία μαζί της. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος μετέφερε την εγκαλούσα στην οικία της μητέρας της στη …και ο ίδιος μετέβη στο ….

και διανυκτέρευσε στην οικία του μάρτυρος Τ. Τ.. Ως προς τις συνθήκες τέλεσης της ως άνω αξιόποινης πράξης σε βάρος της εγκαλούσας, είναι σαφής και κατηγορηματική η ένορκη κατάθεση της ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία εναρμονίζεται με τις ένορκες καταθέσεις της τόσο κατά τη διάρκεια της αυτεπάγγελτης προανάκρισης όσο και κατά τη διάρκεια της κυρίας ανάκρισης.

Η ένορκη κατάθεση του μάρτυρος Τ. Τ. ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, ο οποίος ανέφερε ότι δεν πιστεύει ότι ο κατηγορούμενος τέλεσε βιασμό σε βάρος της εγκαλούσας, δεν κρίνεται πειστική. Τούτο διότι έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όσα ανέφερε στην από 20- 4-2000 ένορκη κατάθεση του κατά τη διάρκεια της αυτεπάγγελτης προανάκρισης, όταν τα γεγονότα ήταν νωπά: "εγώ γι' αυτή του την πράξη τον έβρισα άσχημα γιατί ένοιωθα εκτεθειμένος στην οικογένεια του κοριτσιού και του είπα να μην ξαναπατήσει στο σπίτι μου και στο χωριό".

Η κρίση του Δικαστηρίου περί τέλεσης από τον κατηγορούμενο της πράξης του βιασμού σε βάρος της εγκαλούσας ενισχύεται και από την μετέπειτα συμπεριφορά του καθώς ο ίδιος ενώ αρχικώς ισχυρίστηκε ότι ήρθε σε κατά φύση συνουσία με την παθούσα με τη θέληση της, στη συνέχεια αρνήθηκε ότι είχε καν σεξουαλική επαφή με αυτή.

Επιπροσθέτως το πρωί της επομένης ημέρας (26-3-2000) όταν ο κατηγορούμενος βρισκόταν στην οικία του Τ. Τ., όπου και διανυκτέρευσε, όταν αντιλήφθηκε ότι κάλεσαν τον Τ. Τ. στο κινητό του τηλέφωνο, αμέσως φρόντισε να εξαφανιστεί για χρονικό διάστημα λίγων ημερών (πιθανότατα για να παρέλθει η προθεσμία του αυτοφώρου) και δεν κατέστη δυνατό να τον εντοπίσουν ούτε ο Τ.

Τ. ούτε ο Ε. Μ., γαμπρός της παθούσας. Το γεγονός ότι ο συντάξας την ιατροδικαστική έκθεση, ο οποίος σημειωτέον δεν είναι ιατροδικαστής αλλά γυναικολόγος, δε διαπίστωσε ίχνη πάλης ή σπέρματος ουδόλως σημαίνει ότι δεν τελέστηκε ο βιασμός σε βάρος της εγκαλούσας. Τούτο διότι αφενός μεν η εγκαλούσα αμέσως μετά έκανε μπάνιο με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πλέον ίχνη σπέρματος όταν υποβλήθηκε σε ιατροδικαστική εξέταση, αφετέρου δε εκείνο που έκαμψε την αντίσταση της ήταν η θέα του μαχαιριού, το οποίο έφερε ο κατηγορούμενος και με το οποίο την απείλησε και όχι η πρόκληση σοβαρών σωματικών βλαβών.

Άλλωστε το τράβηγμα των μαλλιών, το κλείσιμο του στόματος, το σύρσιμο του σώματος δεν αφήνουν συνήθως ίχνη ικανά να διαπιστωθούν μετά την παρέλευση ωρών, αποτελούν όμως ενέργειες υπαγόμενες στην έννοια της σωματικής βίας (ΑΠ 1323/2006 ΤΝΠ ΔΣΑ). Περαιτέρω πρέπει να σημειωθεί ότι η συναίνεση της παθούσας στη μεταφορά της από τον κατηγορούμενο στην οικία της μητέρας της ουδόλως σημαίνει τη συναίνεση της σε γενετήσια επαφή, επιπλέον δε έχουν παρέλθει δώδεκα συναπτά έτη και η εγκαλούσα ουδέποτε αξίωσε περιουσιακά ωφελήματα από τον κατηγορούμενο και γενικότερα δεν εκδήλωσε τέτοια συμπεριφορά ώστε βάσιμα να μπορεί να υποστηριχθεί ότι πρόκειται για φαντασιόπληκτο άτομο που προέβη στην υποβολή ψευδούς έγκλησης σε βάρος του κατηγορουμένου...".

Ήδη με την κρινόμενη αίτηση ο αιτών ως λόγο επανάληψης της διαδικασίας προβάλλει ότι δεν μπόρεσε να προσκομίσει όλα τα αθωωτικά στοιχεία που έχει στη διάθεση του, τα οποία δεν μπόρεσε να προσκομίσει ούτε στο Εφετείο διότι δεν του δόθηκε η δυνατότητα να μιλήσει, ούτε στον Άρειο Πάγο διότι δεν ήταν παρών και έτσι δεν υπήρξε η δυνατότητα για τη σωστή εκδίκαση της υπόθεσης του.

Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν εκτιμήθηκε σωστά η ιατροδικαστική έκθεση της παθούσας, ότι ο μάρτυρας Τ. Τ. το 2016 στη συμπληρωματική κατάθεση του ανέφερε ότι παραπλανήθηκε από την παθούσα ώστε να πει ψέματα στο πρωτόδικο δικαστήριο και ότι δεν εξετάστηκε με την πρέπουσα σημασία το γεγονός ότι το σπίτι της παθούσας βρίσκεται σε ένα στενό αδιέξοδο από το οποίο δύσκολα θα μπορούσε να ξεφύγει (ο κατηγορούμενος - αιτών).

Από το περιεχόμενο όμως της εν λόγω αίτησης δεν προκύπτουν "νέα γεγονότα" ή "αποδείξεις", άγνωστες στους δικαστές που δίκασαν, κατά την έννοια του άρθρου 525 παρ. 2 του Π.Κ. και οι οποίες από μόνες τους ή σε συνδυασμό με τις αποδείξεις που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, καθιστούν φανερό σε σημείο που εγγίζει τη βεβαιότητα, ότι αυτός, είναι αθώος για την πράξη για την οποία καταδικάστηκε, αλλά στην αίτηση περιέχονται ισχυρισμοί και επιχειρήματα του, που εστιάζονται γύρω από την κριτική της απόφασης και τις παραδοχές του Εφετείου και γενικά γύρω από την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων κατά τη διάρκεια της δίκης κατά την οποία καταδικάστηκε, έτσι ώστε να καταφαίνεται η επιδίωξη του δια της ως άνω διαδικασίας να υπάρξει, ένας νέος ουσιαστικός επανέλεγχος της κατηγορίας, ο οποίος κατά τα προεκτεθέντα είναι ανεπίτρεπτος.

Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση για επανάληψη της διαδικασίας ως αβάσιμη και να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αιτούντος (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την κρινόμενη αίτηση του Ν. Κ. του Θ., για επανάληψη της διαδικασίας που περατώθηκε με την υπ'αριθμ. 390 - 392, 402α - 406α/2012 αμετάκλητη απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Θεσσαλονίκης. Και

Επιβάλλει σε βάρος του αιτούντος τα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια πενήντα (250) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Οκτωβρίου 2018. Και

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 13 Νοεμβρίου 2018

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ