1900/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ: Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/2/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1512/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2768/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16/1/2012 αίτησή του.
Legislator headnote
AI generated1900/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
Full text
Απόφαση 1900 / 2013 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1900/2013
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Β2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Γιαννούλη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη, Νικόλαο Τρούσα και Ασπασία Καρέλλου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 24 Σεπτεμβρίου 2013, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Μ. Β. του Ι., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Όμηρου Πεσματζόγλου και κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου: Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "….", που εδρεύει στην …και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Κατσαούνο και κατέθεσε προτάσεις.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12/2/2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1512/2009 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 2768/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 16/1/2012 αίτησή του.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Μουστάκας ανέγνωσε την από 17/11/2012 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 16-1-2012 αίτησης του Μ. Β., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2768/2011 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών.
Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Κατά τις διάταξεις του άρθρου 115 Κ.Πολ.Δικ., " Η διαδικασία, πριν από τη δημόσια συνεδρίαση και έξω από το δικαστήριο είναι πάντοτε έγγραφη (παρ. 1). Στον πρώτο βαθμό, καθώς και στις υποθέσεις εκουσίας δικαιοδοσίας, η προφορική συζήτηση είναι υποχρεωτική (παρ.2).Οι διάδικοι ενώπιον του ειρηνοδικείου έχουν δικαίωμα, ενώπιον δε των άλλων δικαστηρίων έχουν υποχρέωση να υποβάλουν προτάσεις (παρ.3)".
Αν διάδικος παραστεί μεν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης πλην δεν καταθέσει έγγραφες προτάσεις, παρά το γεγονός ότι επιβάλλεται η υποχρέωσή του αυτή από το νόμο, τότε δικάζεται ερήμην. Περαιτέρω, κατά το άρθρο 666 Κ.Πολ.Δικ., στη ειδική διαδικασία των άρθρων 664 επ. (εργατικές διαφορές), "κατά την διαδικασία ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου εφαρμόζονται οι διατάξεις, που ρυθμίζουν τη διαδικασία ενώπιον των ειρηνοδικείων".
Από τον συνδυασμό των διατάξεων αυτών, προκύπτει ότι, στη διαδικασία των εργατικών διαφορών, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου δεν είναι υποχρεωτική η κατάθεση εγγράφων προτάσεων από τους διαδίκους, ενώ αυτή επιβάλλεται ενώπιον του Εφετείου. Στην τελευταία περίπτωση, αν δεν κατατεθούν έγγραφες 'προτάσεις από κάποιο διάδικο, τότε αυτός δικάζεται ερήμην.
Κατά το άρθρο 240 Κ.Πολ.Δικ, εξάλλου, με τίτλο "προσαγωγή προτάσεων προηγουμένων συζητήσεων", "για την επαναφορά ισχυρισμών, που υποβλήθηκαν σε προηγούμενη συζήτηση στο ίδιο ή ανώτερο δικαστήριο, αρκεί η επανυποβολή τους, με σύντομη περίληψη και αναφορά στις σελίδες των προτάσεων της προηγούμενης συζήτησης, που τους περιέχουν.
Οι προτάσεις της προηγούμενης συζήτησης προσκομίζονται απαραιτήτως, σε επικυρωμένο αντίγραφο". Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων, με τον πρώτο λόγο της κρινόμενης αίτησής του, αποδίδει στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αναιρετικές πλημμέλειες από τους αριθμούς 8 και 19 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ., ισχυριζόμενος ειδικότερα ότι το εφετείο δεν έλαβε υπόψη του ουσιώδεις, αυτοτελείς ισχυρισμούς του, άλλως απέρριψε αυτούς με ανεπαρκή αιτιολογία και ειδικότερα δεν έλαβε υπόψη του τον ισχυρισμό του ότι η έφεση της ήδη αναιρεσίβλητης κατά της πρωτόδικης απόφασης έπρεπε να απορριφθεί ως ανυποστήρικτη, δοθέντος ότι αυτή (αναιρεσίβλητη και τότε εκκαλούσα) έπρεπε να θεωρηθεί ως ερήμην δικαζόμενη, καθόσον "κατέθεσε μεν προτάσεις, αλλά με αυτές δεν επανέφερε κατά νόμιμο τρόπο, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 240 Κ.Πολ.Δικ., τους ισχυρισμούς της, με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι δεν έλαβε κανονικά μέρος στη συζήτηση της υποθέσεως και να εξομοιώνεται με ερήμην δικαζόμενο διάδικο".
Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, ως νόμω αβάσιμος, αφού και αν ακόμη στις προτάσεις ενώπιον του εφετείου δεν γίνεται νόμιμη επαναφορά των ισχυρισμών, που προβλήθηκαν πρωτόδικα, αυτό ως μόνη συνέπεια έχει την μη λήψη υπόψη των ισχυρισμών αυτών και όχι την ερημοδικία του διαδίκου, εφόσον έγγραφες προτάσεις, κατά τα λοιπά, έχουν υποβληθεί.
Συνεπώς, ορθά, κατ' αποτέλεσμα έκρινε το εφετείο, απορρίπτοντας τον σχετικό ισχυρισμό του ήδη αναιρεσείοντος, περί ερημοδικίας του ενάγοντος, με την αιτιολογία ότι "η εκκαλούσα στις προτάσεις της παρούσας συζήτησης, δεν αναφέρθηκε απλώς στους ισχυρισμούς, που είχε προτείνει με τις προτάσεις της, ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ούτε ενσωμάτωσε τις πρώτες στις δεύτερες, αλλά αντίθετα, με αυτές αναφέρει σαφώς, προς αποφυγή επαναλήψεων, αναφέρεται στους ισχυρισμούς της, που προτάθηκαν με τους λόγους της εφέσεώς της". Επομένως, ο πρώτος αναιρετικός λόγος, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος.
Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 11β' του άρθρου 559 Κ.Πολ. Δικ., κατά τον οποίο το εφετείο "παρά το νόμο έλαβε υπόψη του αποδείξεις, που δεν προσκομίσθηκαν νόμιμα, λόγω μη σαφούς και ορισμένης επίκλησής τους με τις προτάσεις", είναι απορριπτέος, ως αόριστος, καθόσον δεν προσδιορίζεται ποια συγκεκριμένα είναι τα αποδεικτικά αυτά μέσα, τα οποία το εφετείο παράνομα έλαβε υπόψη του.
Μετά από αυτά και εφόσον δεν υπάρχει άλλος λόγος προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, κατά το δατακτικό.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 16-1-2012 αίτηση του Μ. Β., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2768|2011 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Αθηνών και
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη της αναιρεσίβλητης, εκ χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.-
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 8 Οκτωβρίου 2013.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 15 Οκτωβρίου 2013.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ