18/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 18 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 18/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε΄ ΠΟΙΝΙΚΟ ΤΜΗΜΑ

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Γεώργιο Ναυπλιώτη-Εισηγητή, Δημήτριο Κιτρίδη, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Βασιλείου Μαρκή (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος-κατηγορουμένου ........, που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Γεώργιο Αλεξόπουλο, για αναίρεση της 178Α/2005 και 189/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Πειραιά, με πολιτικώς ενάγοντες τους 1...... και ........, που εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αντωνία Λεγάκη.

Το Τριμελές Εφετείο Πειραιά με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων-κατηγορούμενος ζητεί την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 9 Μαίου 2005 αίτησή του, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1044/2005.

Αφού άκουσε

Τους πληρεξουσίους δικηγόρους των διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα, που πρότεινε να γίνει δεκτή η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από τις διατάξεις των άρθρων 329, 331, 33 παρ.2, 358, 364 παρ.1 και 369 του ΚΠΔ, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 171 παρ.1 εδ.δ' του ίδιου Κώδικα, προκύπτει ότι η λήψη από το δικαστήριο της ουσίας υπόψη, προς σχηματισμό της κρίσης του για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου, εγγράφων, που δεν αναγνώσθηκαν κατά την προφορική συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο, επιφέρει απόλυτη ακυρότητα της διαδικασίας, η οποία ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ.

στοιχ. Α' του ΚΠΔ λόγο αναίρεσης, γιατί έτσι αποστερείται ο κατηγορούμενος του από το πιο πάνω άρθρο 358 του ΚΠΔ απορρέοντος δικαιώματός του να προβεί σε δηλώσεις και εξηγήσεις, που είναι σχετικές με το αποδεικτικό αυτό μέσο. Εξάλλου, ναι μεν δεν είναι απαραίτητο να αναφέρεται στα πρακτικά του δικαστηρίου το περιεχόμενο των εγγράφων, που έχουν αναγνωσθεί, πλην όμως είναι αναγκαίο να αναφέρονται σ'αυτά τα στοιχεία από τα οποία προσδιορίζονται τα έγγραφα, ώστε να μην υπάρχει αμφιβολία για την ταυτότητα των εγγράφων, που αναγνώσθηκαν και λήφθηκαν υπόψη και να προκύπτει σε ποια έγγραφα στηρίχθηκε η κρίση του δικαστηρίου, γιατί διαφορετικά παραβιάζονται οι πιο πάνω διατάξεις, που επιβάλλουν την ανάγνωση στο ακροατήριο των εγγραφών, τα οποία έλαβε υπόψη του το δικαστήριο για την ενοχή ή την αθωότητα του κατηγορουμένου.

Περίπτωση τέλος μη ανάγνωσης εγγράφου που δημιουργεί την πιο πάνω ακυρότητα υπάρχει και όταν το περιεχόμενο του εγγράφου που αναγνώσθηκε στο ακροατήριο ήταν συνταγμένο σε ξένη γλώσσα και δεν βεβαιώνεται στην κατά τη δίκη αυτή εκδοθείσα απόφαση, ότι ο κατηγορούμενος ή ο εκπροσωπών αυτόν συνήγορός του μπορούσε να αντιληφθεί την έννοια των αναγραφόμενων σ'αυτό.

Στην προκειμένη περίπτωση το τριμελές Εφετείο Πειραιώς με την προσβαλλόμενη με αριθ.178Α και 189/2005 απόφασή του κήρυξε τον κατηγορούμενο και τώρα αναιρεσείοντα ένοχο της αξιόποινης πράξης της απάτης από την οποία η ζημία που προξενήθηκε είναι ιδιαίτερα μεγάλη και τον καταδίκασε σε ποινή φυλάκισης (δύο) ετών και οκτώ (8) μηνών, την οποία μετάτρεψε σε χρηματική προς 4.40 Ευρώ για κάθε ημέρα φυλάκισης.

Το ως άνω Δικαστήριο της ουσίας για να καταλήξει στην κατά τα άνω εξενεχθείσα περί ενοχής του αναιρεσείοντος κατηγορουμένου κρίση του, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, έλαβεν υπόψη του αμέσως και κυρίως, και όχι ιστορικώς, και συνεκτίμησε, εκτός από τα άλλα αποδεικτικά μέσα και «τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν».

Μεταξύ αυτών ήταν, όπως συνάγεται από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης και α) η με αριθ. 940/2003 ένορκη κατάθεση και η με αριθ.49/2003 ένορκη βεβαίωση και β) το από Μάρτιο 2001 FAX προς ..... 'Όμως τόσο από το σκεπτικό της προσβαλλόμενης απόφασης, όσο και από τα πρακτικά της δεν προκύπτει ποιες συγκεκριμένα ήταν οι ως άνω με αριθ.940/2003 ένορκη κατάθεση της με αριθ.49/2003 ένορκη βεβαίωση που αναγνώσθηκαν και τις οποίες έλαβε υπόψη το Δικαστήριο της ουσίας, μαζί με τα άλλα αναγνωσθέντα έγγραφα για να κηρύξει ένοχο τον κατηγορούμενο, διότι δεν αναφέρεται ούτε ο χρόνος και ο τόπος, ούτε η αρχή ενώπιον της οποίας έγιναν αυτές και τέλος και κυρίως δεν προσδιορίζεται η ταυτότητα των εξετασθέντων μαρτύρων.

Σε σχέση δε με το συνταγμένο σε ξένη γλώσσα ως άνω «από Μάρτιο 2001 FAX προς ....» δεν βεβαιώνεται ότι ο εκπροσωπών τον κατηγορούμενο συνήγορός του ήταν σε θέση να κατανοήσει το περιεχόμενο του εγγράφου τούτου. 'Ετσι δημιουργήθηκε απόλυτη ακυρότητα γιατί ο αναιρεσείων κατηγορούμενος, στερήθηκε του δικαιώματος να προβεί δια του εκπροσωπήσαντος αυτόν συνήγορο του σε δηλώσεις και εξηγήσεις σχετικές με όσα αναγράφονται στα παραπάνω έγγραφα.

Επομένως, πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 171 παρ.1 εδ.δ' και 510 παρ.1 στοιχ.Α' του ΚΠΔ, να γίνουν δεκτοί, ως βάσιμοι, οι σχετικοί με αριθ.1 και 2 λόγοι της κρινόμενης αναίρεσης, να αναιρεθεί εκ τούτου η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο που την εξέδωσε, διότι είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως (519 του ΚΠΔ).

Για τους λόγους αυτούς

Αναιρεί τη με αριθ. 178Α και 189/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Πειραιώς . Και

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Δεκεμβρίου 2005.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Ιανουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ