1897/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1897 / 2014 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1897/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρυσόστομο Ευαγγέλου, Γεράσιμο Φουρλάνο, Εμμανουήλ Κλαδογένη και Γεώργιο Κοντό, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 31 Μαρτίου 2014, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον κ. Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα και στην προκειμένη περίπτωση από τον κ. Προϊστάμενο της ΔΟΥ Νεαπόλεως Θεσσαλονίκης, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια Ιωάννα Λεμπέση, πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Της αναιρεσιβλήτου: Μ. Ε. του Σ., συζ. Δ. Π., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4-5-2006 ανακοπή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 41514/2008 του ίδιου Δικαστηρίου και 688/2010 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά το αναιρεσείον με την από 16-7-2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο το αναιρεσείον, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χρυσόστομος Ευαγγέλου, ανέγνωσε την από 18-3-2014 έκθεσή τoυ, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ... του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης Η. Τ., ακριβές αντίγραφο της κρινόμενης αίτησης, με την κάτω απ' αυτήν πράξη προσδιορισμού δικασίμου του Προέδρου του Α2 Τμήματος του Αρείου Πάγου, καθώς και κλήση για συζήτηση, επιδόθηκε, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στην αναιρεσίβλητη.

Η τελευταία δεν εμφανίσθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ούτε παρέστη με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ. Επομένως, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία της (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ). Κατά το άρθρο 9 παρ.4 εδ. α' του Ν. 1649/1986, αν ένδικο βοήθημα απορριφθεί τελεσιδίκως για έλλειψη δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, ενόψει των ρυθμίσεων του ν. 1406/1983, το αντίστοιχο ένδικο βοήθημα που προβλέπει ο νόμος, εφόσον ασκηθεί ενώπιον του κατά δικαιοδοσία αρμόδιου δικαστηρίου μέσα σε ανατρεπτική προθεσμία δύο μηνών, από την επίδοση της τελεσίδικης απορριπτικής απόφασης στον ενδιαφερόμενο, λογίζεται, ως προς όλες τις έννομες συνέπειες, ότι ασκήθηκε κατά το χρόνο της άσκησης εκείνου που απορρίφθηκε.

Κατά το άρθρο δε 94 παρ.1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (Ν. 2717/1999) η προθεσμία για την άσκηση έφεσης είναι εξήντα (60) ημερών και αρχίζει από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. Τέλος, στο άρθρο 216 του ίδιου κώδικα ορίζεται: "Στις, υπό τον ΠΡΩΤΟ ΤΙΤΛΟ, ρυθμίσεις του ΤΜΗΜΑΤΟΣ τούτου υπάγονται οι διαφορές που αναφύονται κατά τη σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.

δ. 356/1974 (Κ.Ε.Δ.Ε.), είσπραξη των δημόσιων εσόδων, εκτός αν τα έσοδα αυτά αναφέρονται σε απαιτήσεις ιδιωτικού δικαίου". Στο άρθρο 226 του αυτού κώδικα ορίζεται: "1. Οι αποφάσεις που εκδίδονται κατά την παρούσα Διαδικασία υπόκεινται ενώπιον των τακτικών διοικητικών δικαστηρίων, κατά τα άρθρα 81-111 αναλόγως εφαρμοζόμενα, στα ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας, της έφεσης, της αίτησης αναθεώρησης, της τριτανακοπής και της αίτησης διόρθωσης ή ερμηνείας. 2.

Η προθεσμία για την άσκηση των ένδικων μέσων είναι τριάντα (30) ημερών, εκτός αν πρόκειται για απόφαση που εκδόθηκε ύστερα από άσκηση ανακοπής κατά προγράμματος πλειστηριασμού, οπότε η προθεσμία είναι δέκα (10) ημερών". Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι, επί εκτελέσεως που διενεργείται κατά τις διατάξεις του ΚΕΔΕ για την αναγκαστική είσπραξη απαιτήσεων του Ελληνικού Δημοσίου που προέρχονται από έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου, η προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου της έφεσης κατά της αποφάσεως του πρωτοδικείου που δίκασε την από το άρθρο 73 του ΚΕΔΕ ανακοπή του καθού η εκτέλεση και απέρριψε την ανακοπή για έλλειψη δικαιοδοσίας, είναι εξήντα ημερών και αρχίζει από την επίδοση της αποφάσεως.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία εκδόθηκε επί εφέσεως του Ελληνικού Δημοσίου κατά της υπ' αριθ. 41514/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία έγινε δεκτή η από 4-5-2006 ανακοπή της αναιρεσίβλητης κατά της επισπευδόμενης σε βάρος της αναγκαστικής εκτέλεσης για την ικανοποίηση απαίτησης του Ελληνικού Δημοσίου από συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου (καταγγελία δανείων που χορηγήθηκαν από τράπεζα με εγγύηση του Δημοσίου), έγινε δεκτό ότι η ανακοπή ασκήθηκε παραδεκτά και εμπρόθεσμα, ενόψει του ότι:

α) η υπ' αριθ. 2328/2005 απόφαση του Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία απορρίφθηκε για έλλειψη δικαιοδοσίας η προηγούμενη από 10-10-2003 όμοια κατά περιεχόμενο και αιτήματα ανακοπή της καθής η εκτέλεση επιδόθηκε στην ανακόπτουσα στις 21-2-2006 και επομένως κατέστη τελεσίδικη στις 22-4-2006 μετά την παρέλευση της προβλεπόμενης από το άρθρο 94 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προθεσμίας για άσκηση έφεσης κατ' αυτής, β) η ένδικη από 4-5-2006 ανακοπή κατατέθηκε στις 4-5-2006 και επιδόθηκε στον Προϊστάμενο της ΔΟΥ στις 12-5-2006 και στον Υπουργό των Οικονομικών στις 22-5-2006, ήτοι εντός δύο μηνών από της τελεσιδικίας στις 22-4-2006 της ως άνω αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο, δεν παρέλειψε παρά τον νόμο να κηρύξει απαράδεκτη την ανακοπή, λόγω εκπροθέσμου ασκήσεώς της, αφού η προθεσμία άσκησης εφέσεως κατά της αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου, η οποία εκδόθηκε επί ανακοπής κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης που διενεργήθηκε κατά τον ΚΕΔΕ για την είσπραξη απαιτήσεων ιδιωτικού δικαίου, ορίζεται από τη διάταξη του άρθρου 94 παρ. 1 του ΚΔΔ και ανέρχεται σε εξήντα ημέρες από της επιδόσεως της αποφάσεως και όχι τριάντα ημέρες, όπως υποστηρίζει το αναιρεσείον, καθόσον η συντομότερη αυτή προθεσμία δεν εφαρμόζεται επί δικών του ΚΕΔΕ που αφορούν την είσπραξη απαιτήσεων που απορρέουν από έννομη σχέση ιδιωτικού δικαίου, όπως εν προκειμένω (216, 226 ΚΔΔ).

Επομένως, ο μοναδικός από το άρθρο 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ, κατ' ορθή υπαγωγή, λόγος της αίτησης αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται ότι παρά τον νόμο το Εφετείο δεν κήρυξε απαράδεκτη την ένδικη ανακοπή, λόγω εκπρόθεσμης ασκήσεώς της, είναι αβάσιμος. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 16-7-2010 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της υπ' αριθ. 688/2010 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Μαΐου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 30 Σεπτεμβρίου 2014.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ