Supreme Court dismisses appeal where plaintiff limited damages claim without rendering the lawsuit indefinite.

Απόφαση 1893 / 2013 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1893/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αθανάσιο Κουτρομάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνο Τσόλα, Ευφημία Λαμπροπούλου, Γεράσιμο Φουρλάνο και Εμμανουήλ Κλαδογένη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Μαΐου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Β. Κ. του Ε., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Χρυσόστομο Σχινά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. .

Της αναιρεσιβλήτου: Κ. Τ. του Α., κατοίκου ... ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Σπύρο Βλασσόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-1-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 4641/2007 του ίδιου Δικαστηρίου και 2558/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά ο αναιρεσείων με την από 21-3-2012 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Εμμανουήλ Κλαδογένης, ανέγνωσε την από 1-3-2013 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Kατά το άρθρο 559 αριθ.14 Κ.ΠολΔ., " Αναίρεση επιτρέπεται, αν το δικαστήριο παρά τον νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο". Εξ άλλου, το άρθρο 223 Κ.Πολ.Δ. ορίζει: " Όταν επέλθει η εκκρεμοδικία, είναι απαράδεκτη η μεταβολή του αιτήματος της αγωγής. Κατ'εξαίρεση μπορεί ο ενάγων με τις προτάσεις εωσότου περατωθεί η δίκη στον πρώτο βαθμό να περιορίσει το αίτημα της αγωγής ή να ζητήσει 1) τα παρεπόμενα του κύριου αντικειμένου της αγωγής και 2) αντί γι'αυτό που ζητήθηκε αρχικά άλλο αντικείμενο ή το διαφέρον εξαιτίας μεταβολής που επήλθε", σύμφωνα δε με το άρθρο 295 παρ.1 περ.β' ΚΠολΔ ο περιορισμός του αιτήματος της αγωγής θεωρείται μερική παραίτηση από το δικόγραφο και γίνεται, κατ'άρθρον 297 ΚΠολΔ "...ή με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου".

Με την παραίτηση, όμως, δεν πρέπει να προκαλείται αοριστία ως προς το υπόλοιπο τμήμα της αγωγής, η οποία εμποδίζει την συγκεκριμενοποίηση της διαφοράς, η οποία έχει αχθεί σε δικαστική κρίση. Όταν το αγωγικό αίτημα συντίθεται από περισσότερα κονδύλια, ο περιορισμός του επιχειρείται παραδεκτώς μόνον εφόσον διευκρινίζεται σε ποια κονδύλια αφορά ή όταν περιορίζεται κατά σαφή δήλωση του ενάγοντος αναλόγως κατά ποσοστό του όλου αιτήματος και επέρχεται έτσι αντίστοιχη μείωση όλων των κονδυλίων.

Τέλος, η μετατροπή του αιτήματος της αγωγής εν όλω ή εν μέρει από καταψηφιστικό σε αναγνωριστικό αποτελεί περιορισμό του αιτήματος και ως εκ τούτου δύναται να γίνει νομίμως, όχι μόνον με τις προτάσεις ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου κατά το άρθρο 223 Κ.Πολ.Δ., αλλά και με δήλωση η οποία καταχωρίζεται στα πρακτικά (Α.Π. 1314/2009, Α.Π. 315/2010, Α.Π. 947/2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσίβλητος εκθέτει με την αγωγή του, ότι την 4η Φεβρουαρίου 1999 τόσο ο ίδιος όσο και ο εναγόμενος-αναιρεσείων μετείχαν ως αντίπαλοι σε αγώνα καλαθοσφαίρισης και κατά την διάρκεια του αγώνος ο εναγόμενο, "εκ προθέσεως και εκτός φάσης", τον γρονθοκόπησε και τον τραυμάτισε σοβαρά στην μύτη και στον δεξιό οφθαλμό.

Για τον λόγο αυτόν ο ενάγων νοσηλεύθηκε στο νοσοκομείο των Αθηνών "ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ" επί 12 ημέρες, όπου υπεβλήθη και σε χειρουργική επέμβαση στην μύτη του. Ζητεί δε για τον λόγον αυτόν με την αγωγή του ο ενάγων, να υποχρεωθεί ο εναγόμενος, να του καταβάλει νομιμοτόκως 1) αποζημίωση αι)2.100 ευρώ για δαπάνη αποκλειστικής νοσοκόμου και βι) 150 ευρώ για την λήψη βελτιωμένης τροφής και συνολικώς 2.250 ευρώ και 2) 60.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, την οποία υπέστη λόγω του τραυματισμού του.

Ακολούθως, ο ενάγων, στις νομίμως ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου υποβληθείσες προτάσεις του, μεταξύ των άλλων, διέλαβε τα εξής: "... ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΙΚΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ. Μετατρέπω το καταψηφιστικό αίτημα εν μέρει σε έντοκο αναγνωριστικό ως προς το ποσό των 50.000,00 ευρώ και παραμένει καταψηφιστικό το αίτημα ως προς το ποσό των 12.250,00 ευρώ, για το οποίο κατέβαλα το ανάλογο δικαστικό ένσημο ...", ενώ ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, κατά την έναρξη της συζητήσεως της υποθέσεως, ο πληρεξούσιος δικηγόρος του ενάγοντος προέβη σε προφορική δήλωση, η οποία καταχωρήθηκε στα πρακτικά του δικαστηρίου και η οποία έχει, επί λέξει, ως εξής: " ...

περιορίζει σε 12.250 ευρώ καταψηφιστικό το υπόλοιπο 50.000 ευρώ έντοκο αναγνωριστικό για την ηθική βλάβη". Με την δήλωση αυτήν είναι σαφές, ότι ο ενάγων περιόρισε, νομίμως, σύμφωνα με τις εκτεθείσες στην αρχή διατάξεις, από εν όλω καταψηφιστικό σε εν μέρει καταψηφιστικό (10.000€) και εν μέρει αναγνωριστικό (50.000€) το αιτούμενο ποσόν για χρηματική ικανοποίηση, χωρίς εκ τούτου να καθίσταται αόριστη η αγωγή.

Επομένως, το Εφετείο, το οποίο έκρινε νόμιμη και ορισμένη την αγωγή και ερεύνησε ακολούθως αυτήν ως κατ'ουσίαν, δεν υπέπεσε στην πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ.14 Κ.Πολ.Δικ.και ο τα αντίθετα υποστηρίζων πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι αβάσιμος.

Με το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' Κ.Πολ.Δικ., ιδρύεται λόγος αναιρέσεως, όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψιν αποδεικτικά μέσα, τα οποία επικαλέσθηκαν και προσεκόμισαν οι διάδικοι για την απόδειξη ή ανταπόδειξη ισχυρισμού που ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και μόνη η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν το δικαστήριο έλαβε υπόψιν κάποια αποδεικτικά μέσα, ενώ μόνον το γεγονός ότι δεν έγινε ειδική μνεία και ιδιαίτερη αξιολόγηση κάποιου αποδεικτικού μέσου, δεν στοιχειοθετεί τον αναιρετικό λόγο, εφόσον από το περιεχόμενο της αποφάσεως συνάγεται, ότι έχει ληφθεί αυτό υπόψιν από το δικαστήριο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθμ. 11 περ.γ' Κ.Πολ.Δ. προβάλλεται η αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν αι) το επίσημο "φύλλο" του συγκεκριμένου αγώνος μεταξύ των ομοιδών "ΠΕΥΚΗ Α.Ο," και "ΜΑΡΑΘΩΝΑΣ Α.Τ.Μ.Ε.Σ.", κατά την διάρκεια του οπίου τραυματίσθηκε ο αναιρεσίβλητος, βι) την υπ'αριθμ. 4076/2004 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημ/των Αθηνών, με την οποία ο αναιρεσείων αθωώθηκε για την αποδοθείσα σ'αυτόν πράξη της επικίνδυνης σωματικής βλάβης και γι) την υπ'αριθ. 4932/13-1-2010 ένορκη βεβαίωση του διαιτητού του αγώνος Ε.

Π., η οποία συνετάγη ενώπιον της συμβολαιογράφου Αθηνών Αικατερίνης Τόλια. Όμως, από την σχετική βεβαίωση του Εφετείου, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο της προσβαλλομένης αποφάσεως καθίσταται απολύτως βέβαιο, ότι ελήφθησαν υπόψη και συνεκτιμήθηκαν μαζί με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και τα ως άνω, τα οποία μάλιστα μνημονεύονται ιδιαιτέρως στην απόφαση.

Επομένως, ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος.

Ακολούθως, πρέπει να απορριφθεί η κρινομένη αίτηση αναιρέσεως και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-3-2012 αίτηση του Β. Κ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2558/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 26 Ιουνίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 8 Οκτωβρίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ