1893/2011 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 1893 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 1893/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 11 Οκτωβρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Δήμου Ελληνικού Αττικής, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Δήμαρχό του, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Δημήτριο Καρούζο και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Φ. Τ. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Άννα Λυκούδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1/11/2005 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 40/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και οι 688/2008 μη οριστική και 1678/2010 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 15/6/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 30/9/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο Κώδικας περί Δικηγόρων, ο οποίος κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του ν.δ/τος 3026/1954, ορίζει: Στο άρθρο 92 παρ. 2 ότι "2. Εν περιπτώσει συμφωνίας, όπως ο Δικηγόρος διά τας παρεχομένας υπηρεσίας αμείβεται μόνον διά παγίας περιοδικής αμοιβής (αρθρ. 63 παρ. 4 εδάφ. α), το ελάχιστον όριον αυτής καθορίζεται εκάστοτε δι' αποφάσεως του Υπουργού της Δικαιοσύνης δημοσιευομένης εις την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, μετά σύμφωνον γνώμην του Διοικητικού Συμβουλίου του οικείου Δικηγορικού Συλλόγου ...".

Στο άρθρο 92Α, το οποίο προστέθηκε με το άρθρο 2 του ν. 1093/1980 (ΦΕΚ 270 Α') και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 12 του ν. 1816/1988, ότι: "1. Σε περίπτωση που έχει συμφωνηθεί να αμείβεται ο δικηγόρος για τις παρεχόμενες από αυτόν υπηρεσίες μόνο με πάγια περιοδική αμοιβή, τα κατώτατα όρια αυτής καθορίζονται κατά μήνα ως ακολούθως:

α) Για δικηγόρο στο Πρωτοδικείο το 15ο μισθολογικό κλιμάκιο, β) Για δικηγόρο στο Εφετείο το 8ο μισθολογικό κλιμάκιο, γ) Για δικηγόρο στον Άρειο Πάγο το 1ο μισθολογικό κλιμάκιο. 2. Τα κατώτατα όρια αμοιβής της παραπάνω παραγράφου προσαυξάνονται και με τα επιδόματα που καταβάλλονται στους τακτικούς δημοσίους υπαλλήλους σύμφωνα με τις ισχύουσες γι αυτούς διατάξεις ...".

Περαιτέρω κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 21 του Ν. 3205/2003, "περί των μισθολογικών ρυθμίσεων λειτουργών και υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α.", εκδόθηκε η 2/8250/0022/2004 απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Οικονομικών και Δικαιοσύνης "Κατάταξη δικηγόρων με έμμισθη εντολή σε μισθολογικά κλιμάκια", η οποία ορίζει τα εξής: "1) Οι δικηγόροι που παρέχουν υπηρεσίες με σχέση πάγιας περιοδικής έμμισθης εντολής, στο Δημόσιο, στους ΟΤΑ και τα Ν.Π.Δ.Δ, των οποίων τα κατώτατα όρια αμοιβής καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2 του Ν. 1093/1980, όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 12 του Ν. 1816/1988, κατατάσσονται σε μισθολογικά κλιμάκια χωρίς περαιτέρω εξέλιξη ως εξής:

α) Δικηγόροι στο Πρωτοδικείο: στο 15ο Μ.Κ. β) Δικηγόροι στο Εφετείο: στο 8ο Μ.Κ. γ) Δικηγόροι στον Άρειο Πάγο: στο Ιο Μ.Κ. 2) Στους ανωτέρω καταβάλλεται το κίνητρο απόδοσης του άρθρου 12 του Ν. 3205/2003. 3) Κατά τα λοιπά εξακολουθούν να ισχύουν οι διατάξεις του άρθρου 12 του Ν. 1816/1988 ...". Περαιτέρω, με την διάταξη του άρθρου 21 παρ. 3 του Ν. 3274 / 2004 "Οργάνωση και λειτουργία των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρώτου και δεύτερου βαθμού", αντικαταστάθηκε η διάταξη του άρθρου 246 του Ν. 1188/1981, που αφορά την αντιμισθία των δικηγόρων που υπηρετούν στους ΟΤΑ με σχέση έμμισθης εντολής, ως εξής: "Άρθρο 246:

Αντιμισθία, α) Οι διατάξεις του Κώδικα Δικηγόρων, όπως ισχύει κάθε φορά, εφαρμόζονται και για τους δικηγόρους των Ο.Τ.Α. με πάγια αντιμισθία, β). Η κατά την προηγούμενη παράγραφο πάγια αντιμισθία των δικηγόρων των δήμων, των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου και των ιδρυμάτων τους, όπως αυτή διαμορφώνεται συνολικά κάθε φορά, από τις εκάστοτε ισχύουσες γι' αυτούς διατάξεις, προσαυξάνεται κατά ποσοστό είκοσι τοις εκατό (20%) για τους Ο.Τ.Α.

με πληθυσμό μέχρι εκατό χιλιάδες κατοίκους και κατά τριάντα τοις εκατό (30%) για τους Ο.Τ.Α. με πληθυσμό άνω των εκατό χιλιάδων κατοίκων, επί του ύψους της παραπάνω αντιμισθίας ..., γ) Στους παραπάνω δικαιούχους χορηγούνται τα ποσά που προβλέπονται στην παρ. 3 του άρθρου 5 του Ν. 2685/1999 (ΦΕΚ 35 Α') και το επίδομα της περιπτώσεως γ' της παρ. 6 του άρθρου 8 του Ν. 3205/2003 (ΦΕΚ 297 Α'), όπως κάθε φορά ισχύουν".

Επομένως, με βάση τα ανωτέρω, στη διαμόρφωση της αντιμισθίας αυτής λαμβάνεται υπόψη και η παροχή για "έξοδα κίνησης", που προβλέφθηκε με την ΚΥΑ 204022/4110/19-6-1998 των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών από 1-4-1989 και αναπροσαρμόστηκε αλλεπάλληλα, ανερχόμενη μετά την αναπροσαρμογή της με την ΚΥΑ 2/35576/0022/13-7-2005 των ίδιων παραπάνω Υπουργών στο ποσό των 270 ευρώ κατά μήνα, καθώς και το "επίδομα ειδικής απασχόλησης", που προβλέφθηκε με το άρθρο 8 παρ. 8 του ν. 2470/1997 και ανέρχεται δυνάμει του άρθρου 8 παρ. 6 εδ.

γ' του ν. 3205/2003 από 1-1-2004 σε 84 ευρώ μηνιαίως. Οι παραπάνω παροχές των "εξόδων κίνησης" και του "επιδόματος ειδικής απασχόλησης" αποτελούν μέρος των τακτικών αποδοχών των δικηγόρων που υπηρετούν με πάγια αντιμισθία στους Ο.Τ.Α., εφόσον καταβάλλονται σταθερά κάθε μήνα για την εκτέλεση των συνήθων καθηκόντων τους και αφού αναγνωρίστηκε ο χαρακτήρας τους ως τακτικών αποδοχών και με το άρθρο 246 εδ.

γ' ν. 1188/1981, όπως ισχύει μετά την αντικατάσταση του από το άρθρο 21 παρ. 3 του ν.3274/2004.

Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο που δίκασε ως Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση του, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: "Ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος) δικηγόρος προσλήφθηκε την 5-12-1983 από τον εναγόμενο Δήμο για να προσφέρει τις νομικές του υπηρεσίες αντί μηνιαίας πάγιας αντιμισθίας.

Η αντιμισθία του αυτή, όπως διαμορφώνεται κατά νόμο προσαυξάνεται με όλα τα επιδόματα, που καταβάλλονται στους υπαλλήλους των ΟΤΑ, στα οποία συμπεριλαμβάνεται και το "επίδομα κίνησης" που αρχικά το εισέπραξε ο ενάγων σε εκτέλεση των 1815/1999 και 1671/2000 αποφάσεων του Δικαστηρίου αυτού και από 1-11-2004, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 246 εδ.

γ' του ν. 1188/1981, όπως ισχύει αλλά και το "επίδομα ειδικής απασχόλησης", το οποίο λαμβάνει από 1-1-1997, αφού χορηγήθηκε με το άρθρο 8 παρ. 8 του ν. 2470/1997 και συνιστούν και τα δύο αυτά επιδόματα τακτικές αποδοχές αυτού, εφόσον στην προκειμένη περίπτωση ο ενάγων τα λαμβάνει σταθερά και μόνιμα ... . Ως εκ τούτου, ο εναγόμενος Δήμος (ήδη αναιρεσείων) όφειλε και για τους μήνες Αύγουστο, Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του έτους 2005, κατά τους οποίους ο ενάγων εξακολουθούσε να λαμβάνει τα ανωτέρω επιδόματα, να υπολογίσει την προσαύξηση του ποσοστού 20 % επί του συνόλου των αποδοχών του, στις οποίες περιλαμβάνονται και αυτά τα επιδόματα, κάτι που αρνήθηκε να πράξει." Έτσι που έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο, και δέχθηκε ότι τα ως άνω επιδόματα αποτελούν μέρος των τακτικών αποδοχών του αναιρεσίβλητου και ότι η εν λόγω προσαύξηση του 20% έπρεπε να υπολογιστεί και επ 'αυτών κατά τους πιο πάνω μήνες, ορθώς ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ως άνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις και επομένως ο μοναδικός λόγος αναιρέσεως, από το άρθρο 560 αρ. 1 ΚΠολΔικ., με τον οποίο υποστηρίζονται τα αντίθετα είναι αβάσιμος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 15-06-2010 αίτηση του Δήμου Ελληνικού Αττικής για αναίρεση της 1678/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 25 Οκτωβρίου 2011.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Δεκεμβρίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ